null Beeld

Jan Mulder: 'Een Grieks eiland'

Messi metselt met afwezige blik. 't Interesseert hem niet. 'Mag ik naar mijn jet?' verzucht zijn lichaamstaal.

Gabon bouwt een stadion. De eerste steen werd gelegd door Messi. Hij kreeg volgens France Football 3,5 miljoen euro voor zijn diensten. Opdrachtgever was president Ali Ben Bongo.

Messi stond daar dus met een troffel en een baksteen. Die baksteen was door een slaaf op een zilveren schaal met slagroom gelegd en Messi tikte toen met de troffel één keer op de steen. En gelegd.

Als de foto wordt opgeblazen en Ali Ben Bongo doet er een lijst om, denk ik dat hij in het MoMA te New York wordt tentoongesteld en er tot 1 januari zes blokken verder nog lange rijen belangstellenden staan.

Messi metselt met afwezige blik. ’t Interesseert hem niet. ‘Mag ik naar mijn jet?’ verzucht zijn lichaamstaal. Messi draagt een goedkoop T- shirt, een korte broek en een getatoeëerd linkerbeen.

Sommigen stoorden zich aan die houding, maar Messi gedroeg zich zoals het iemand in die positie betaamt: hij stelde zich in dienst van de kunst én beledigde terloops Ali Ben Bongo en Gabon met hun megalomane hobby’s. Leo verdient een compliment.

Zou hij niet onder de prijs voor een krachtige belediging hebben gewerkt? Drieënhalf miljoen klinkt aardig, maar is het dat wel? Vijf is toch een beter, namelijk een rond getal, bovendien een bedrag dat Ali Ben Bongo ook grif betaalt? Hoe heet die falende manager van Messi?

Zijn er in de toekomst hogere bijverdiensten binnen te slepen voor de spelers? Hazard zet voor acht miljoen een gelukstweet op de account van een neef van de sjeik van Abu Dhabi. Bale doet voor tien miljoen pond de eerste zet van de schaakcompetitie van Wales, gesponsord door een Thaise schaakfanaat.

undefined

null Beeld

Ondertussen.

Cristiano Ronaldo schenkt voetbalmakelaar Mendez een Grieks eiland voor diens huwelijk. De waarde van het eiland wordt geschat op een paar miljoen euro. Kan niks zijn. Ik denk dan ook niet dat die paar miljoen een juiste schatting is. Het zal rond de tien schommelen. Vijftien misschien?

Als Kevin De Bruyne al op het punt staat 70 miljoen op te brengen en tegen de 20 miljoen per jaar bij Manchester City te gaan verdienen, mag je Cristiano op vijftig per jaar inschalen. Maar Cris betaalt geen eiland. In deze wereld is geld in zekere zin fictief, net als bij hedgefondsbanken en Europese leningen aan Griekenland. Miljoenen en miljarden zijn spookachtige wezens in een ruilhandel die zich afspeelt in een selfmade universum dat heen en weer zweeft tussen Premier League, Primera Division en Bundesliga. Wat concreet lijkt, wordt lucht op de lange termijn van het afschrijven en vergeten. Wat Ronaldo verdient en uitgeeft, verdient en verbrast Mendez voor hem. En omgekeerd. Dat Ronaldo en Mendez de financiële acrobatiek mogen beoefenen, komt voor rekening van Real Madrid.

Cristiano en Mendez zijn zelf cadeautjes. Ze worden graag weggegeven aan dictators en sjeiks, oliemagnaten en plasticlepeltjesproducenten. Ze zijn de handel, maar ook de handelaar. En elk woord dat Cris en Mendez zeggen is ongeloofwaardig want gesproken voor een ander, nog lucratiever, doel.

Manager Allofs van VfL Wolfsburg zei dat het ‘99,9 procent zeker’ was dat Kevin De Bruyne bij de club bleef. Sterk getal. Maar het zegt niets. Het is een natte vinger in de lucht, een Grieks eiland op huwelijksreis en een Gabonese baksteen in de maag van de bevolking die er niet toe doet.

Kritiek en jaloezie van u en mij zijn hier misplaatst, het is de realiteit van het topvoetbal. Die realiteit is er altijd geweest, zij het op een meer bescheiden schaal. Toen ondergetekende in de jaren 60 op de eerste trainingsdag van Anderlecht verscheen, kreeg hij van een supporter geen eiland, maar een strijkplank voor zijn aanstaand huwelijk. Die supporter had een paarswit geverfd houten been. Zijn been ligt in een graf, zijn strijkplank op mijn zolder. Het wordt tijd hem tentoon te stellen in een museum voor oude kunst, samen met de overblijfselen van wat eens RSC Anderlecht was, en Standard Luik, en Ajax, Feyenoord, HSV, Borussia Mönchengladbach, Göteborg, Fiorentina, Rapid Wien, Stade Reims, en zelfs Milan en Inter. Al deze sieraden van het voetbal gingen ten onder in de marketingtsunami die omstreeks het jaar 2000 de kop opstak, toen het voetbal het bittere eigendom werd van Azië, Rusland, de VS en het Midden-Oosten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234