Jan Mulder: 'Mag de chef voetbal van Het Laatste Nieuws lunchen met een makelaar?'

Iwan van Duren, een Nederlandse onderzoeksjournalist die samen met zijn collega Tom Knipping uitstekende boeken over omkoping en matchfixing publiceert, eindigt zijn column in Voetbal International over zijn eigen beroepsgroep zo: ‘Wat voor de één relatiejournalistiek is, is voor de ander onacceptabele belangenverstrengeling. Mag uit eten wel? Samen op vakantie gaan niet? Zegt u het maar.’

Mag de chef voetbal van Het Laatste Nieuws lunchen met een makelaar? Ja. De makelaar is een belangrijk onderdeel van de voetbalmaatschappij geworden: hem interviewen tijdens een etentje mag, móét misschien. Met Mogi Bayat, op een door die makelaar betaalde vakantie op zijn schip in Monaco, het aanstaande seizoen doornemen? De chef voetbal heeft het voor zover bekend niet gedaan, maar mocht hij met Bayat op een boot hebben gezeten, dan was hij niet in overtreding. Boten zijn nergens verboden. Ik zou geen half weekend met Mogi Bayat door Monte Carlo willen struinen, al was het voor mijn krant, maar als Stephan Keygnaert van Het Laatste Nieuws dat wel nuttig vindt, valt er weinig op hem aan te merken.

Een journalist behoort niet de hele dag op de redactie te zitten en pas weg te gaan wanneer zijn artikel bij de drukker ligt. Een journalist moet eropuit, naar coaches en spelers, en ook naar de makelaar. De situatie wordt onzuiver wanneer je aan de berichtgeving afleest dat er sprake is van een aan partijdigheid grenzend begrip voor de makelaar of de trainer. Maar ook zonder boot of belang kan die sympathie er zijn: journalisten zijn, net als mensen zonder pen, gevoelsdieren met soms belangeloze voorkeuren.

Maarten de Vos, journalist van het Nederlandse dagblad De Tijd, vond in de jaren 60 de human interest uit. Daarvóór sprak een sportjournalist niet met een speler. Hij zag de wedstrijd en gaf zijn oordeel zonder weetjes en indrukken van speler of scheidsrechter. Ik herinner me dat De Vos me na Anderlecht – Arsenal aanklampte, later op de avond meeging naar een dure tent (een glas champagne: 40 euro) aan de Avenue Louise, daar bleef doorpraten en zijn wedstrijdverslag versierde met mijn gebabbel – ‘Ja, het ging wel lekker.’ Ik betaalde, zonder het idee dat dat voordelig voor mij zou kunnen zijn, ik ben een Hollander en vraag altijd en overal de rekening. Tegenwoordig zou je dat ‘op de rand’ kunnen noemen. En als ik toen makelaar was geweest, was ik naar de huidige normen gemeten helemaal verdacht, om van de journalist nog maar te zwijgen.

Hoe dient een journalist zich te gedragen? Waar ligt de grens? Waar komen we op verboden terrein? Op 19 oktober werden nieuwe grenzen getrokken op een persconferentie van Bayern München, een historisch-hilarische bijeenkomst onder leiding van voorzitter Karl-Heinz Rummenigge naar aanleiding van vier nederlagen en opkomende kritiek in de pers. ‘Wij willen u meedelen dat we vanaf heden niets meer accepteren,’ begon de voorzitter op dramatische toon. ‘De afgelopen weken waren de commentaren schaamteloos, respectloos en polemiserend, dat kan niet langer zo doorgaan.’ Rummenigge verwees met tranen in de ogen naar artikel 1 van de Duitse grondwet: ‘De menselijke waarde is onaantastbaar.’ De voorzitter haalde dat artikel erbij met betrekking tot een alinea in Bild-Zeitung over de matige vorm van keeper Manuel Neuer. Rummenigge had ervan gewalgd.

Naast Rummenigge, die onlangs een aanvaller van Bayer Leverkusen na een overtreding op een speler van München ‘geestesziek’ had verklaard, zat manager Uli Hoeness, net vrijgelaten uit de gevangenis wegens het ontduiken van tientallen miljoenen aan belasting. De eerste bijdrage van Uli, die Özil van Arsenal graag met het zelfstandig naamwoord ‘Dreck’ bejegent, was ‘Schlaumeier’ aan het adres van een journalist op de eerste rij. Wijsneus. De man had geschreven dat de verkoop van Bernat zich liet voelen. Een schandalige aanval op de club, vond Hoeness. Rummenigge knikte instemmend en keek nog eens diepbedroefd naar de vuilnisbelt op de stoeltjes voor hem.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234