Jan Mulder, op zoek naar het eeuwige leven: 'Door te sterven heeft Johan Cruijff mijn leven gered'

Op een zucht van z’n 74ste verjaardag – en met een lekker sappig contract bij VTM in de tas – is Jan Mulder stelliger dan ooit: oud worden, aftakelen, en dan de dood? Geen haar op zijn hoofd dat eraan denkt! Jan wil eeuwig leven, en heeft zowat alle mogelijkheden in die richting verkend voor een zesdelige docureeks. ‘Voortaan poets ik mijn tanden op één been en staat er een pot augurken naast mijn bed.’

'Door te sterven heeft Johan Cruijff mijn leven gered'

Jan Mulder «De laatste jaren gebeurt het meer en meer: ik zit in een tv-studio over voetbal te keuvelen, er komt een zwart-witfragment voorbij van een wedstrijd die nog met een bal met een veter werd gespeeld, en meteen gaan alle blikken lachend mijn richting uit. ‘Nou Jan, deze mag jij even analyseren!’ Die grapjes beginnen me behoorlijk de keel uit te hangen. In die mate dat ik denk: ik ga al die grapjassen eens flink op hun nummer zetten, door mijn leven aanzíénlijk te verlengen. De wetenschap is al behoorlijk op weg, kan ik je vertellen. Onder meer met het vervangen van organen, en met het knippen in het DNA zodat allerlei ziektes kunnen worden uitgebannen.»

HUMO In je mailadres komt het getal 500 voor. Is dat de leeftijd die je hoopt te halen?

Mulder (verontwaardigd) «Hè?! Man, doe nou niet zo kruideniersachtig. Je lijkt wel een calvinist! Nee, ik zie het echt groter. 500.000 jaar klinkt mij al een stuk beter in de oren. Al komt dat in wezen nog altijd op hetzelfde neer: je móét ooit dood. Enkel in de eeuwigheid ben je echt veilig. En die eeuwigheid hoop ik te bereiken door mijn brein verder te laten leven in de cloud.»

HUMO De cloud?

Mulder «Hoe het precies technisch werkt, weet ik niet. Maar in de cloud kun je van alles en nog wat online opslaan, dus ook – theoretisch – je brein. Op die manier kan dat brein zonder lichaam voortleven, en bijvoorbeeld denken dat je nog benen hebt.»

HUMO Zonder dat je daadwerkelijk benen hebt?

Mulder «Ja! Kijk, ik zit hier op een stoel op een terras in Amsterdam. Wanneer ik met mijn handen over mijn dijbenen wrijf, voelt dat natuurlijk aan. Maar wie zegt dat het niet slechts een restant is van een indruk die ik ooit had? Begrijp je wat ik bedoel? Het idéé dat je een lichaam hebt, is veel belangrijker dan het hebben van dat lichaam zelf. Als ik met mijn brein in de cloud voortleef, en me er niet bewust van ben dat ik geen lichaam heb omdat mijn gevoel precies hetzelfde is als nu, hier op dit terras in Amsterdam: wat maakt het dan uit dat ik er fysiek niet meer ben?»

HUMO Allemaal goed en wel, maar ik zou toch liever een jaar of honderd langer leven dan mijn brein in een cloud te laten sudderen.

Mulder «Nou ja, dat komt er sowieso ook wel aan. Even geduld nog, en iedereen doet er met de vingers in de neus honderd jaar bij. Goed, ikzelf zal die tijd wellicht niet meer meemaken: deze pionier staat straks met lege handen (lacht). Je moet me zien als een soort verzetsstrijder, die in het harnas ten onder zal gaan.»

HUMO Hapert er al iets aan je lijf?

Mulder «Nee, eigenlijk niet. Dat komt misschien doordat ik in een bepaald ritme blijf leven, en er ook nooit tegen opzie. Dat domme heen en weer rijden tussen Groningen en Brussel bijvoorbeeld. Dat houdt me fit en enthousiast. Ik ben ook altijd blij wanneer ik uitgeput thuiskom, en mijn vrouw me dankbaar en met open armen ontvangt: ‘Jan, wat heb je dat toch weer knap gedaan. Die lange rit, zonder te zeuren en te mopperen. Je bent een voorbeeld voor de mensheid.’ Dat stimuleert me.

»Nu moet ik wel toegeven dat ik, om het dreigende verval te keren, een aantal lichaamsoefeningen doe. Voor mijn programma ben ik een ouderdomsprofessor gaan interviewen, Andrea Maier, en die ontdekte dat mijn balans niet goed was. De spierkracht in mijn handen was die van een 35-jarige, vertelde ze me, ‘maar u loopt als iemand van 80.’ Brrr, dat sneed dwars door me heen. Zéér geïrriteerd was ik (lacht). Ik bedoel, ik loop toch normaal? Maar volgens haar moest ik vanaf nu iedere ochtend m’n tanden poetsen op één been, om mijn quadriceps te oefenen. Dat doe ik voor de zekerheid dus toch maar. En om mijn dijbeenspieren in orde te houden, eveneens op instigatie van die geleerde professor, heb ik naast mijn bed een plastic zak van Albert Heijn gezet die gevuld is met blikken erwten en worteltjes, en één grote pot augurken. Die hef ik dagelijks honderd keer op met mijn voet.»

HUMO Drie jaar geleden heb je een lichte beroerte gehad.

Mulder «Ja, in de schminkkamer bij ‘De wereld draait door’.»

HUMO Vreesde je op dat moment dat je uur geslagen had?

Mulder «Ik dacht wel even dat het met me afgelopen was, ja. Maar wonderlijk genoeg was ik niet bang. Ik vond het zelfs een prettige ervaring.»

HUMO Húh?

Mulder «Ik was volkomen bij bewustzijn, en had wel in de gaten dat het goed fout ging – ik liep moeilijk, articuleerde slecht, zakte een beetje weg – maar toch voelde het best lekker. Ik begon een beetje te zweven en warm te worden, als in een soort morfineroes. Bang was ik niet, wat me ontzettend meeviel van mezelf. Ik had altijd gedacht dat ik me, met de dood in het aangezicht, als een angsthaas zou gedragen. Niets was minder waar!

»’t Is trouwens aan het overlijden van Johan Cruijff te danken dat ik nog leef. Ik was alleen thuis in Groningen op de dag dat hij stierf, en ik werd gebeld door de mensen van ‘De wereld draait door’: of ik er in het programma iets over wilde komen zeggen. In Groningen zou het behoorlijk lang hebben geduurd voordat de ziekenwagen ter plaatse was geweest, maar daar in Amsterdam lag ik in geen tijd in het ziekenhuis. Dus dankjewel Cruijffie (lachje). Ach, ik doe er nou wel lacherig over, maar eigenlijk denk ik nog best vaak aan Johan.»

HUMO Wat zou hij hebben gevonden van de glansprestatie van Ajax tegen Juventus, denk je?

Mulder «Nou, daar had hij volgens mij wel een verklaring voor gehad: aanvallend spelen is altijd de beste keuze. Wat een genot toch, dat Ajax? Doodzonde dat het elftal aan het einde van dit seizoen zal worden weggekocht. Maar de reputatie van de club, die Cruijff ooit gevestigd heeft en die later is voortgezet door spelers als Van Basten en Bergkamp, die is weer voor een jaar of tien gevestigd. Terecht!»

HUMO Maakt dat het nog triester dat ‘jouw’ club nu echt wel helemaal naar de bodem is gezakt?

Mulder «Het snijdt werkelijk in m’n ziel dat Anderlecht zo aan het aftakelen is, op alle niveaus. Oké, je kunt al eens een seizoen slecht beleven of lelijk spelen, zoals onder René Weiler, en je kunt ook al eens met 5-0 gaan verliezen op Club Brugge. Dat doet pijn, maar dat verandert in wezen niks aan het monument dat Anderlecht is. Maar sinds die onzalige overname zijn niet alleen de sportieve resultaten slecht, ook de grandeur van de club is aan het afbrokkelen. Ik vrees dat het nog weleens veel erger zou kunnen worden. Daar ben ik best verdrietig om.»

HUMO Is een slecht humeur niet slecht voor de gezondheid?

Mulder «Ik ben bang van wel, ja. Maar het is ook weer niet zo dat ik de hele dag zwem in m’n eigen tranen, hoor. Ik ben optimistisch en vrolijk van aard, en ik kan geweldig enthousiast worden over van alles en nog wat. Bijvoorbeeld over de mogelijkheid van eeuwig leven: jááh! Ik heb trouwens gemerkt dat er een misverstand over dat thema heerst: veel mensen schijnen te denken dat je verplicht bent om eeuwig te leven, en deinzen daarvoor terug. Maar dat is niet zo: je krijgt een pilletje om in te nemen wanneer je er toch uit wilt stappen. Zo prettig!

» Het zal hier wel ondraaglijk druk worden als we met z’n allen eeuwig zullen leven – ik heb daarnet een Amsterdamse demograaf gesproken die me dat heeft bevestigd – maar dat beschouw ik als collateral damage. ’t Is een probleem dat we wel zullen oplossen wanneer het zich stelt. We wijken wel uit naar Mars, of zelfs nog verder.

»Je maakt mij ook niks wijs: ieder mens wil de dood nog wel een dagje uitstellen wanneer zijn tijd gekomen is. Of twee dagen, en daarna nog een dag.

»Ach, ’t is toch maar een raar systeem, dat sterven. Wie heeft dat in godsnaam bedacht?»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234