null Beeld

Jane Eyre

Een meisje in een donkere cape – vanuit vogelperspectief gezien is ze niet meer dan een grijs stipje – zweeft als een verstoten geest over woeste heidegronden.

Erik Stockman

Zelfs de elementen zijn tegen haar: de regen kletst op haar neer, de wind mept haar in het gezicht. Welkom in ‘Jane Eyre’, de nieuwe verfilming van het onverwoestbare boek van Charlotte Brontë.

Onverwoestbaar: ja, dat woord staat hier echt op z’n plaats. De onmogelijke liefde tussen Jane Eyre (een onschuldig meisje op de vlucht, alleen en geminacht, hunkerend naar passie) en Edward Rochester (een raadselachtige figuur met donkere gedachten); de opgekropte hartstochten die voortdurend op het punt staan om uit te barsten; de immense tragiek van hun verhouding: het snijdt, ook anno 2012, door je heen als een vuurrode laserstraal.

Deze nieuwe versie (met de frêle Mia Wasikowska als Jane) moet het, veel meer dan de zevenentwintig voorgaande verfilmingen, hebben van pure atmosfeer – een diepdonkere, van smartelijke liefdespijnen stijf staande atmosfeer die langs je ruggengraat omhoog kruipt en bezit neemt van je keel en je hartkleppen.

De spookachtige somberte van Thornfield Hall, de kilte van de tegels, de wind die huilt achter de gordijnen, de gesprekken bij kaarslicht: regisseur Cary Joji Fukunaga legt het allemaal prachtig vast op pellicule.

Merk ook op hoe goed Fukunaga – een regisseur om in de gaten te houden - gebruik maakt van de ondraaglijke spanning van de uitgestelde intrede: in het begin hoor je zijn naam een paar keer vernoemen, maar Rochester zélf verschijnt pas na zo’n veertig minuten op het toneel.

En zijn intrede – compleet met steigerend paard - stelt niet teleur: Michael Fassbender, de man van het moment, is een machtige, smeulende, ingetogen Rochester. ‘You transfix me, quite’ (‘Je boeit me’), ‘What is your tale of woo?’ (‘Wat is jouw smartelijk verhaal?’): soms heb je gewoon zin om je ogen te sluiten en alleen maar te lúísteren naar de hypnotiserend mooie intonaties waarmee Fassbender de prachtige dialogen van Brontë staat te reciteren.

‘What is your tale of woo?’: mijn God, als we de moed zouden hebben, dan zouden we dat zinnetje zaterdagavond op café als pick-up line hanteren. Maar wij zijn niet moedig, dus ‘Mooie schoenen heb je!’ zal ook wel werken, zeker?

Bekijk de trailer:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234