null Beeld

Jean-Luc Dehaene en Noël Slangen: Olifanten in de coulissen

Jean-Luc Dehaene verwelkomt Noël Slangen in een brasserie aan de oever van het Zeekanaal in Vilvoorde. Als burgemeester creëerde Dehaene er een idyllische oase voor zijn pensioenjaren. Een verouderd industrieterrein werd opgewaardeerd tot de wijk KanaalPark.

De oud-premier en zijn Célie bewonen er een penthouse, waar ze bij gebrek aan tuin aan terrasbouw doen en in lectuur grasduinen. De voorbije dagen las Dehaene in het najaarszonnetje het nieuwe boek van Noël Slangen, die hem in 1995 als campagneleider mee aan de regering-Dehaene II hielp. Een dubbelinterview.

Noël Slangen, nog geen vijftig, is al aan een goedgevulde autobiografie toe: ‘Slangen in de coulissen’ (Borgerhoff & Lamberigts) is het verhaal van een kind uit de vierde wereld dat het tot grootverdiener schopt – daar zit ongetwijfeld ook een musical in. Het boek biedt inzicht in het publieke deel van Slangens business, in de ondertitel beschreven als ‘25 jaar politiek & communicatie’. In die kwarteeuw heeft Slangen gewerkt voor 7 partijen en 43 ministers, 15 verkiezingscampagnes meegemaakt en het centrum van de macht verkend als communicatieadviseur op de kanselarij van Verhofstadt en nadien als algemeen directeur van Open VLD – daar valt meer dan één Shakespeare-drama uit te puren.

Er passeert dan ook een hele stoet politici in het boek, en Slangen laat niet na hun gebreken en fouten in de verf te zetten. Karel De Gucht is ‘a pain in the ass’, Guy Verhofstadt de koning van de chaos, Alexander De Croo een exponent van de Cola Light-generatie. Het slimste personage in ‘Slangen in de coulissen’ is, na Slangen zelf, Jean-Luc Dehaene.

Noël Slangen «Ik heb nochtans niks vileins geschreven, ’t is allemaal feitelijk correct. Interessante mensen hebben nu eenmaal ook interessante tekortkomingen. Ook Frank Willemse, die het boek mee geschreven heeft, vertelde me dat het hem verbaasd had hoe positief ik tegenover de meeste mensen sta. Dat strookt immers helemaal niet met mijn imago. De verklaring ligt voor de hand: zo hard als ik in mijn analyses ben, zo zacht ben ik in mijn oordelen.»

Jean-Luc Dehaene «Ik vond inderdaad dat het allemaal nogal mild was. Hij had veel meer mogen schrijven over de interne keuken van de VLD. Een beetje meer peper, zout en pilipili had best gemogen (lacht).»

Slangen «En toch is de VLD de warmste partij waar ik voor heb gewerkt. SP.A de kilste en bij CD&V...»

Dehaene «...was het eten slechter dan bij andere partijen.»

Slangen «CD&V’ers gaan respectvol, maar niet echt hartelijk, met elkaar om.»

HUMO Kloppen de passages waarin u figureert, meneer Dehaene?

Dehaene «De passage over de periode waarin we samengewerkt hebben, klopt helemaal. ’t Was dan ook maar een korte periode (lachje).»

HUMO U loopt een foutloos parcours, zeker in vergelijking met andere politici.

Slangen (blaast) «Anderen zullen mijn boek anders lezen en vinden dat Verhofstadt of De Gucht er het best uitkomen. Dehaene en Verhofstadt zijn zoals The Beatles en The Stones: je bent nooit fan van allebei.»

HUMO Dehaene is pretentieloos efficiënt, bij Verhofstadt is het aldoor chaos.

Slangen «Jean-Luc was een fantastische premier die op lange termijn dacht, maar hij was niet geschikt als partijleider.»

Dehaene «Daarom heb ik altijd geweigerd om partijvoorzitter te worden.»

Slangen «Guy was wél een prima partijleider, zijn onhebbelijkheden zijn nodig om een partij te sturen. Bij Jean-Luc heb ik nooit kleine kantjes bespeurd. Hij maakte tijdens de campagne ook geen fouten; zijn enige gebrek is dat zijn broek soms openstaat.»

Dehaene (lacht) «Zelfs dat behoorde tot mijn imago. Wim Opbrouck is me dankbaar: die had genoeg aan een paar details om een herkenbare Dehaene neer te zetten in de serie over Albert II

HUMO Jullie samenwerking was nochtans niet goed begonnen. Zo lezen we over de eerste keer dat jullie elkaar ontmoeten: ‘Dehaene is woedend.’

Slangen «Dat was in Flanders Expo. Ik had een grote verkiezingsmeeting georganiseerd en Jean-Luc was woest omdat hij dacht dat we die zaal niet zouden kunnen vullen. Dat is toen wel gelukt, maar ik heb nadien nóóit meer zo’n evenement georganiseerd. Het was een moment van overmoed, één van de vele (lacht). Maar Jean-Luc had simpelweg gelijk, met al z’n ervaring. Zo’n meeting is niet functioneel en dient alleen maar om op tv te komen.»

Dehaene «‘t Is een interne hoogmis, waarvoor je maar één zin nodig hebt. Maar die moet dan wel écht goed zijn (knipoogt).»

HUMO U bedoelt: iets met ‘vijf minuten politieke moed’ is niet goed genoeg?

Dehaene (lacht) «Wél goed was het zinnetje dat ik tijdens die campagne op het congres uitsprak: dat ik van de VLD van Verhofstadt moest kotsen. Dat was geen taal voor een premier, zo vond de pers, maar ik wist heel goed dat het opgepikt zou worden.»

Slangen «Dat congres was een kantelmoment, en daar gaat het uiteindelijk om: kantelmomenten vinden of forceren.»

HUMO U hebt er wel werk aan gehad: u vond Dehaene een leider, maar geen boegbeeld.

Slangen «Dat hij een leider was, merkte ik gauw: ik kon Jean-Luc alles zeggen, zonder dat zijn ego aangetast werd. Daarin onderscheiden leiders zich van niet-leiders. Ik heb dan ook vaak gegruwd toen ik moest werken met middelmanagement: die zoeken het comfort op in plaats van het probleem – zeer vervelend om mee te werken.»

HUMO Heeft Slangen Dehaene gemaakt?

Dehaene «Hij heeft voortgebouwd op wat we al begonnen waren, onze analyses liepen ook gelijk. Dat sprak me aan van bij het begin: Noël vertrok van een analyse die niet dateerde van de dag voordien maar die consistentie had. Dat was nieuw voor mij: de bureaus waarmee ik voordien gewerkt had, moesten eerst richtlijnen van de partij krijgen en probeerden die vervolgens te vertalen. Ook nadien heb ik nooit meer met iemand gewerkt die zoals Noël bepaalde hoe de campagne precies opgebouwd moest worden.»

HUMO Dat ging ver. Een citaat uit uw ‘Memoires’: ‘Het was ook Noël Slangen die mij suggereerde – lees: dwong – om een boekje uit te geven.’

Dehaene «Maar we hebben nooit gediscussieerd over wat er in dat boekje zou staan.»

Slangen «Daar heb ik me ook nooit mee bemoeid. Daarom was ik zo boos dat mijn bureau in het colofon van ‘Sleutels voor morgen’ als eindredacteur vermeld stond. Dat vond ik een blunder. Ik bepaalde immers nooit de inhoud, maar vertaalde die naar een taal die het grote publiek kon begrijpen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234