null Beeld

Jennifer 'The Hunger Games' Lawrence: 'Wie naar mijn gelekte naaktfoto's kijkt, zou in elkaar moeten krimpen van schaamte'

November: de maand van vallende bladeren, oplichtende pompoenen en vele adieus. Zo is het dat we op 18 november met droefenis afscheid nemen van Katniss Everdeen en haar vrienden-rebellen.


Van bakvis tot Katniss in 7 stappen

Reken maar dat het afscheid pijn zal doen: de vier ‘Hunger Games’-films waren immers stuk voor stuk ongewoon clevere en ultraspannende blockbusters die dreven op een verrassend grauwe atmosfeer. En Katniss, de hoofdfiguur, prachtig vertolkt door Jennifer Lawrence, was geen poppemieke of love interest, maar een sterke, onafhankelijke vrouw die weet hoe je een boog moet aanspannen en een konijn moet villen. Lawrence is sinds de release van de allereerste ‘Hunger Games’-film in 2012 overigens uitgegroeid tot een ware superster, ook al is ze vandaag nog altijd maar 25. Jennifer is er, als u ’t ons vraagt, eentje uit de duizend: een actrice die straalt van de charme, bulkt van het talent, en bovendien niet op haar mondje gevallen. Een portret in zeven sleutelmomenten.


1. ‘Monk’

De kleine Jennifer groeide op tussen de beboste heuvels en drooggelegde moerassen van Louisville – de thuishaven van Kentucky Fried Chicken en de Louisville Slugger-baseball bats. Haar ouders waren niet buitengewoon gefortuneerd.

Jennifer Lawrence «Maar wees gerust, het is niet zo dat ik zoals Katniss in verpauperde omstandigheden leefde. We hadden verwarming thuis, en ik hoefde mijn avondmaal niet te gaan schieten in de bossen.

»Ik kan niet zeggen dat ik uit een artistiek milieu kom: mijn mama organiseerde zomerkampen, mijn vader is aannemer. We gingen af en toe wel naar de cinema, maar ik ben toch vooral opgegroeid met de dvd van ‘Home Alone’ (lacht). Je kon me ook vaak tussen de paarden en de pony’s van de nabijgelegen paardenboerderij vinden: mijn eerste pony heette Muffin en was een kleine gemene teef. Maar pony’s of niet, ik was géén meisjesachtig juffertje. Op de kleuterschool gedroeg ik me soms zo ruw dat ze me verboden om met de andere meisjes te spelen. Zij waren in de weer met poppen, terwijl ik rugby wilde spelen.

»Maar toen ik 9 was, speelde ik al in toneelstukjes in de kerk en deed ik op school mee aan musicals. En toen ik Charlize Theron zag schitteren in ‘Monster’ wist ik zeker: ‘Dit wil ik ook.’»

In 2006 maakte Jennifer haar officiële acteerdebuut in de detectiveserie ‘Monk’ met Tony Shalhoub: in de episode ‘Mr. Monk and the Big Game’, in volle glorie te zien op YouTube, ziet u de 15-jarige Jennifer tijdens een basketbalwedstrijd in de achtergrond heen en weer springen in een nogal hilarisch leeuwenpak (‘Sindsdien heb ik eindeloos veel respect voor mascottes’). Een eerder bescheiden debuut, dus, maar goed: toen hij nog voor de fastfoodketen El Pollo Loco werkte, moest Brad Pitt ook een kippenkostuum dragen. Na ‘Monk’ volgden rollen in de televisiefilm ‘Company Town’ en in de televisieseries ‘Cold Case’ en ‘Medium’: Jennifer was hoe dan ook onderweg.

Lawrence «Mijn eerste rolletjes hadden niet veel om het lijf, maar ik voelde me lekker voor de camera. En ik begon te denken: ‘Hola, misschien moet ik dit maar blijven doen.’ Vooral ‘The Bill Engvall Show’, een sitcom waarin ik een vaste rol te pakken had, was van belang: toen ging de bal écht aan het rollen. Ik begon me meer en meer een heuse actrice te voelen, en ik merkte ook dat de castingagenten me écht begonnen op te merken.»


2. ‘Winter’s Bone’

In 2010 speelde Jennifer haar eerste hoofdrol in ‘Winter’s Bone’. Daarin liet ze voor het eerst zien dat er een werkelijk fantastische actrice in haar school. Jennifer schittert als Ree, een 17-jarig straatarm meisje dat tegen de ruige achtergrond van de Appalachen op zoek gaat naar haar vader, een voortvluchtige methdealer. Iedereen die Jennifer aan het werk zag in ‘Winter’s Bone’, met haar gelige tanden en gebarsten lippen, in kleren die geen bedelares zou willen dragen, wist onmiddellijk: een talent is opgestaan. ‘Winter’s Bone’ werd misschien geen hit, maar de 20-jarige Jennifer ontving wél een Oscarnominatie voor Beste Vrouwelijke Hoofdrol. In één klap wist iedereen in Hollywood wie Jennifer Lawrence was.

undefined

null Beeld

Lawrence «We draaiden ‘Winter’s Bone’ op locatie in Missouri, waar ik met geweren leerde omgaan en hout leerde kappen. Het was koud, de catering was maar zozo, en mijn trailer was piepklein – in vergelijking met de gigantische sets van ‘The Hunger Games’ leken de opnamen van ‘Winter’s Bone’ op een guerrillaoorlog (lacht). En toch denk ik met veel heimwee aan die draaiperiode terug. Eigenlijk is dit het soort cinema dat ik in de toekomst vaker wil maken – films met ijzersterke verhalen, met inhoud, met diepgang.»

Opvallend: Ree en Katniss verschillen niet zo veel van elkaar. Ze voelen zich allebei verantwoordelijk voor hun jongere zussen.

Lawrence «Jodie Foster vertelde iets interessants op de set van ‘The Beaver’ (waarin Jennifer een bijrolletje speelde, red.). Ze zei: ‘Als ik terugkijk op mijn beginjaren, dan zie ik een verband tussen de personages die ik vertolkte en het meisje dat ik toen was.’ Dat zette me aan het denken. Waarom voel ik me verbonden met personages als Ree en Katniss? Ik was de jongste in het gezin, wat betekent dat ik thuis nooit veel verantwoordelijkheid moest dragen – mijn twee oudere broers bekommerden zich om mij, niet andersom (lacht). Ik ging wel dolgraag babysitten. Ach, ik vermoed dat er gewoon een heel zorgzame en toegewijde vrouw in mij schuilt.»


3. ‘The Hunger Games’

Toen de Lionsgate-studio in 2011 aankondigde dat het de filmrechten op de ‘Hunger Games’-boeken van Suzanne Collins had binnengehaald, brandde op de lippen van de miljoenen fans slechts één vraag: wie zal Katniss Everdeen vertolken, de 16-jarige heldin van het verhaal, door het tijdschrift The Atlantic ooit omschreven als ‘het belangrijkste vrouwelijke karakter van de recente popcultuurgeschiedenis’? Onder meer Chloë Grace Moretz, Hailee Steinfeld, Saoirse Ronan en Shailene Woodley waren in de running, maar het werd Jennifer.

undefined

null Beeld

Lawrence «De ironie is dat ik helemaal in het begin niet geloofde in Katniss. Haar gedrag frustreerde me: waarom aarzelt ze om in het verzet te gaan? Waarom twijfelt ze zo hard om de leidersrol op zich te nemen? ‘Komaan!’ dacht ik toen ik het scenario las: ‘Schiet toch eens in actie! Neem het heft in handen.’ Maar toen ik dieper en dieper in de rol kroop, begon het me te dagen dat haar twijfels haar net levensecht maken. Katniss beseft heel goed dat een oorlog niet alles zal oplossen. Het is net die levensechtheid, denk ik, die van ‘The Hunger Games’ zulke geloofwaardige en sterke verhalen maakt.»


4. De Oscar

In 2011 greep ze er nog naast, maar in 2013 was het bingo en nam Jennifer – nadat ze op het podium van het Dolby Theatre voor het oog van de camera’s een sierlijke val had gemaakt – de Oscar voor Beste Vrouwelijke Hoofdrol in ontvangst. ‘Jullie geven me alleen maar een staande ovatie omdat ik zojuist van de trap ben getuimeld!’, riep ze in haar dankwoord. Jennifer kreeg het beeldje voor haar rol in David O. Russells ‘Silver Linings Playbook’, het portret van een manisch-depressieve leraar (Bradley Cooper) die het te pakken krijgt voor een al even onevenwichtig meisje (Jennifer).

null Beeld

undefined

'Plots gaat iedereen anders met je om, alsof je een prinses bent die op alle mogelijke manieren gevleid dient te worden'

Lawrence «Of ik die Oscar als het hoogtepunt van mijn carrière beschouw? Hm. Weet je, niets of niemand kan je voorbereiden op zo’n trip. Ineens begint iedereen op een andere toon tegen je te praten. Mensen gaan ook op een andere manier met je om – alsof je een prinses bent die op alle mogelijke manieren gevleid dient te worden. Vreselijk vind ik dat. Ik begreep meteen waarom sommige celebs zich soms een beetje raar gedragen. Ook ik heb ondervonden dat het verdomd moeilijk is om je normaal te blijven gedragen als niemand je nog als een normaal persoon behandelt. Altijd maar te horen krijgen dat je er fantastisch uitziet, terwijl je weet dat ze staan te liegen. Ze vragen me vaak wat ik nu eigenlijk van de roem vind. Wel, al bij al vind ik het maar een deprimerende ervaring.»

Jennifer is dan ook vertrouwd met de eenzaamheid van de roem.

Lawrence «Het heeft ook jaren geduurd voor ik in Los Angeles wat vrienden had. Toegegeven: ik slaap in de meest luxueuze hotelsuites, ik reis de wereld rond, ik verdien goed m’n brood en ik kan werken met de meest fantastische artiesten. Maar wanneer ik ’s avonds het licht uitdoe, voel ik me vaak alleen.»


5. Jennifer-Leaks

De zwartste bladzijde uit Jennifers nog prille carrière werd geschreven in augustus 2014, toen een hacker tientallen naaktfoto’s uit haar smartphone stal en zomaar op het internet zette. ‘Een regelrechte seksmisdaad,’ zo zuchtte Jennifer in Vanity Fair.

Lawrence «In de weken na die hack was ik doodsbang: ik vreesde dat mijn carrière eronder zou lijden. Wat die kerel me heeft gelapt, is hoe dan ook misdadig. ’t Is niet omdat ik een bekende actrice ben, dat mijn foto’s zomaar te grabbel gegooid mogen worden. Het is míjn lijf, en als ik bepaalde foto’s vrijgeef moet dat míjn keuze zijn. Dat iemand anders die keuze voor mij heeft gemaakt, is gewoon walgelijk. Mijn eerste impuls was om te reageren via een soort zelfgeschreven statement, maar elk woord dat ik probeerde op te schrijven maakte me aan het huilen. Nogmaals: wat er is gebeurd, is gewoon afstotelijk. De wetten op de privacy moeten dringend worden aangepast, en wij moeten óók veranderen. Iedereen die naar die foto’s kijkt, begaat een seksueel misdrijf, en zou in elkaar moeten krimpen van schaamte.»

Groot gelijk, Jen: hierbij beloven we plechtig dat we de foto’s vanavond nog van onze harde schijf zullen wissen. Of neen, morgen.


6. Jennifer vliegt op

Sinds ze zichzelf een wereldster mag noemen, heeft Jennifer zich ontpopt tot een icoon van de filantropie: ze geeft geld aan ziekenhuizen, is ambassadrice van de Special Olympics en stichtte de Jennifer Lawrence Foundation, een liefdadigheidsinstelling die steun geeft aan allerhande voedselprogramma’s en milieubewegingen. In de filmbusiness wordt ze ook meer en meer beschouwd als een player: sinds 2013 staat ze in de door Time Magazine gepubliceerde top 100 van de meest invloedrijke figuren in Hollywood, en sinds augustus 2015 mag ze zich de bestbetaalde actrice ter wereld noemen.

undefined

'Dankzij de Sony-hack kwam ik precies te weten hoeveel minder ik verdien dan mensen met piemels'

Het onuitgesproken gebod ‘Mooi zijn, acteren en zwijgen’ lijkt overigens niet aan Jennifer besteed: zo maakte ze zich onlangs razend over de gigantische loonkloof tussen mannen en vrouwen in Hollywood. De directe aanleiding voor haar toorn was een gelekte e-mail (afkomstig uit de beruchte Sony-hack) waaruit bleek dat zij en Amy Adams voor hun vertolkingen in het met tien Oscarnominaties bekroonde ‘American Hustle’ een stuk minder verdienden dan hun mannelijke tegenspelers Bradley Cooper en Christian Bale. Als reactie publiceerde Jennifer een vlammend schotschrift in ‘Lenny Letter’, de online nieuwsbrief van Lena Dunham, met als titel: ‘Why Do I Make Less Than My Male Co-Stars’. ‘Dankzij de Sony-hack kwam ik precies te weten hoeveel minder ik verdien dan mensen met piemels,’ aldus Jennifer in ‘Lenny Letter’. ‘Maar ik was niet kwaad op Sony, ik was vooral kwaad op mezelf. Ik had gefaald als onderhandelaar; ik had te snel opgegeven. Ik vond het niet nodig om tijdens de onderhandelingen over mijn salaris te vechten voor die enkele miljoenen dollar die ik niet nodig heb. Maar als ik eerlijk ben met mezelf, dan moet ik ook toegeven dat ik niet heb gevochten voor dat extra geld omdat ik niet wilde overkomen als ‘verwend’ of ‘moeilijk’. Ik was tevreden met mijn salaris – tot ik op het internet de loonbriefjes van mijn mannelijke tegenspelers zag, en met een schok besefte dat zij duidelijk níét bang hoefden te zijn om als ‘verwend’ of ‘moeilijk’ te worden afgeschilderd. Ik vecht al jaren tegen dat brave trekje in mijn persoonlijkheid, en ik denk niet dat ik de enige vrouw ben met dit probleem. Zijn wij, vrouwen, misschien gehersenspoeld om ons zo te gedragen?’

Vrouwen, zo ging Jennifer verder, moeten dringend leren om op te komen voor hun eigen belangen: als mannen méér mogen vragen, dan mogen vrouwen dat toch ook? Jennifer zélf heeft haar lesje intussen geleerd: voor haar nieuwe film ‘Passengers’, die uitkomt in 2016, vroeg en kreeg ze 20 miljoen dollar – dubbel zoveel als haar tegenspeler Chris Pratt. Way to go, Jen.


7. ‘Mockingjay – Part 2’

Nog zeven keer onrustig slapen en dan komen we eindelijk te weten of het Katniss Everdeen, de Jeanne d’Arc van Panem, zal lukken om de fascistische klootzakken van het Capitool het land uit te drijven. Of zal de boosaardige president Snow (Donald Sutherland) er alsnog in slagen om de opstand de kop in te drukken? In afwachting blikt Jennifer al even terug op de films die haar naar de sterrenhemel lanceerden.

null Beeld

Lawrence «De franchise heeft mijn leven totaal veranderd. Ik denk ook niet dat ik ooit afscheid ga kunnen nemen van Katniss: ze zal voor altijd een stuk van mezelf blijven. De allerlaatste dag van de opnamen verliep ook ongelooflijk emotioneel: we hielden elkaar voortdurend vast en stonden de hele tijd te snotteren – als ik er nu aan terugdenk vind ik het zelfs een beetje belachelijk (lacht). ’t Was alsof ik Liam (Hemsworth), Josh (Hutcherson) en Woody (Harrelson) nooit meer zou terugzien, en dat terwijl we allemaal op een boogscheut van elkaar wonen. Een week later zaten we alweer samen wijn te drinken in het huis van Josh.»

De hamvraag na het slot van ‘The Hunger Games’-franchise blijft: komt Katniss ooit nog terug?

Lawrence «O, zoals het er nu toegaat in Hollywood zal ik het nog zeker meemaken dat er een remake komt van ‘The Hunger Games’. Met een hete, bloedmooie, piepjonge actrice in de rol van Katniss (lacht).»


Bekijk de trailer van 'Mockingjay - Part 2':

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234