null Beeld

Jesse Eisenberg in 'American Ultra'

Jesse Eisenberg: na zijn bijzonder gesmaakte vertolking van Facebook-mogol Mark Zuckerberg in ‘The Social Network' zet hij een nieuw offensief in, te beginnen met de stoner-actiekomedie ‘American Ultra’.

Maakt ook deel uit van de grote Eisenberg-manoeuvres: het drama ‘Louder Than Bombs’ van de Noorse cineast Joachim Trier en de superheldencross-over ‘Batman v Superman: Dawn of Justice’, waarin hij de rol van superschurk Lex Luthor op zich neemt. Maar eerst dus het door Nima Nourizadeh (‘Project X’) gedraaide ‘American Ultra’. Daarin speelt Eisenberg, naast de ravissante Kristen Stewart, de tonnen wiet rokende nozem Mike, die paranoïde is op het panische af: hij is ervan overtuigd dat de overheid hem stiekem in de gaten houdt, en hij blijkt nog gelijk te hebben óók. Geen wonder dat Eisenberg nogal achterdochtig naar ons recordertje staarde.

Jesse Eisenberg «Niet dat ik opzie tegen dit soort interviews, maar ik ben toch altijd op m’n hoede. Ik wil er niets verkeerds uitflappen – je wilt toch positief zijn over de film die je komt voorstellen – maar tegelijk wil ik ook graag een béétje oprecht blijven. Bij een prent als ‘American Ultra’ is dat niet zo’n opgave, maar ik heb al films moeten promoten waar ik me niet helemaal comfortabel bij voelde.»

- Je bent acteur: het zou toch niet zo moeilijk moeten zijn om enthousiasme te veinzen?

Eisenberg «Nou... Diep vanbinnen ben ik erg verlegen, vrees ik. Het idee om in een metrostel te zitten met slechts één andere persoon vind ik bijvoorbeeld verschrikkelijk: je kunt in zo’n geval niet anders dan naar elkaar kijken. Je ziet dat wel vaker bij acteurs: ze ambiëren een leven op de set, maar buiten die fictieve wereld hebben ze met een soort hardnekkige gêne te kampen.»

undefined

'Als je maar genoeg maffe complottheorieën verzint, is er altijd wel eentje bij dat klopt'

- Je personage in ‘American Ultra’ voelt zich ook bekeken, maar dan door een almachtige Amerikaanse overheid die de samenleving in haar greep houdt met schimmige organisaties. Ben je zelf het type dat richting paranoia neigt?

Eisenberg «Daar heb ik geen last van, nee. En onveilig voel ik me al helemaal niet. Maar ik besef tegelijk ook dat ik deel uitmaak van dat deel van de bevolking dat er alleen maar baat bij heeft dat iedereen de wet naleeft. Mijn personage in de film daarentegen leeft op een dieet van wiet en ziet overal samenzweringen. Het geestige aan ‘American Ultra’ is dat zijn totaal van de pot gerukte angst dat hij bespioneerd wordt door de overheid, gegrond blijkt te zijn. Zo zie je maar: als je maar genoeg maffe complottheorieën verzint, is er altijd wel eentje bij dat klópt.»

- Aan actie geen gebrek in ‘American Ultra’: een kolfje naar jouw hand?

Eisenberg «Er wordt heel wat gebakkeleid, inderdaad. Maar ik heb geen enkel bezwaar tegen fysiek zwaar werk: ik kan me geen betere manier indenken om te voelen dat je lééft. Zo voorkom je bovendien dat je al te veel gaat nadenken op de set.»

- Je bent binnenkort ook te zien in ‘Louder Than Bombs’, ‘Batman v Superman: Dawn of Justice’ en een paar onafhankelijke projecten. Drukke tijden!

Eisenberg «Acteren is als drummen: je hebt er maar weinig aan als je het in je eentje doet. Dus zeg ik zoveel mogelijk ja tegen aanbiedingen. Je mag al van geluk spreken als je van tien voorstellen twee afgewerkte films overhoudt. Daarom probeer ik ook op andere vlakken actief te blijven: in september breng ik een boek uit, en daarnaast speel ik veel toneel. Om de twee jaar schrijf ik ook zelf een stuk, waar je me vervolgens in bezig kunt zien. Goeie oefening is dat.»


Pak de poen

- Bieden onafhankelijke films iets wat je als acteur niet in grote kaskrakers vindt?

Eisenberg «Nee, zo zie ik het niet. Dankzij die films kan ik aan de slag te blijven – niet meer, maar ook niet minder dan dat. Ik kijk ook niet neer op grote producties, zoals veel mensen uit het independent-circuit wél doen. Integendeel, ze brengen veel geld op, waardoor de kleinere prenten óók gemaakt kunnen worden. Maar zelf bekijk ik niet eens zoveel films, laat staan dat ik een favoriete regisseur zou hebben. Ik heb dit jaar één film gezien, geloof ik. Per ongeluk.»

- Welke?

Eisenberg «Goh, dat weet ik niet meer. (Denkt na) Het was iets op een vliegtuig.»

- Ik ging je net vragen of je ooit filmscenario’s wil gaan schrijven.

Eisenberg «Dat heb ik al gedaan. Rond mijn 20ste heb ik een paar verhalen geschreven met het idee om die aan filmstudio’s te verkopen. Een paar studio’s in Los Angeles toonden interesse om ermee aan de slag te gaan, maar ik vond er toen eerlijk gezegd al niets meer aan. Ik was in die tijd bevriend met Bob Odenkirk, die ook jarenlang scenario’s gepend heeft (nu beter bekend als Saul Goodman uit ‘Breaking Bad’, red.). Bob heeft geen mentale filter: als hij je feedback geeft, is die altijd érg onverbloemd. Op een dag zei hij me dat mijn verhalen ronduit verschrikkelijk waren. ‘Je moet meer persoonlijke dingen schrijven,’ gaf hij me als advies. En dus ben ik met toneelstukken begonnen. Met iets meer succes.

»Filmscenario’s schrijven is erg ondankbaar werk. Veel geweldige schrijvers zien hun zorgvuldig opgebouwde verhalen de nek omgewrongen op het scherm, omdat één of andere pief er zo nodig een mop in moest steken die híj lollig vond. Dus nee: ik pas, dank je.»

© IFA


Bekijk de trailer van 'American Ultra':

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234