null Beeld

Jimmy Carr: 'Mijn grap over God als pedofiel vertel ik ook in Rome, ja. Ik sluit geen compromissen'

Eindelijk in België: Jimmy Carr, de Britse komiek die smakeloosheid tot kunst verheft, de meester van de onverwachte wending. Zijn tiende zaalshow heet ‘The Best of, Ultimate, Gold, Greatest Hits World Tour’ en brengt hem naar Brussel en Antwerpen. ‘Ik kick erop om mensen te doen lachen met iets waarmee ze helemaal niet willen lachen.’


Info en tickets: livecomedy.be.

HUMO Laat ik beginnen met een grap van jou, één die in deze tijden nogal gewaagd is: ‘Mijn verleidingstechniek is simpel en toch heel origineel en efficiënt. Ik vraag een vrouw gewoon: ‘Vind jij dat deze zakdoek naar chloroform ruikt?’’

Jimmy Carr (lacht) «Context is alles. Er zijn grappen die naast het podium een stuk extremer lijken dan wanneer ik ze in het heetst van de strijd op het podium vertel. Een voorbeeld? ‘Een vriendin van me beweert altijd dat ze heel milieubewust is, maar je had haar gezicht moeten zien toen ik het condoom uitspoelde.’ Of: ‘Op het internet circuleert zoveel onzin over seks. Zo las ik dat tranen het beste glijmiddel zijn voor anale seks. Helemaal niet waar. Bloed is veel beter.’ Als je dat live vertelt, lachen mensen omdat de formulering onverwacht is, maar als je het op papier leest, denk je gewoon: ‘Báh, viezerik.’

»Ik kick erop om mensen te doen lachen met iets waarmee ze helemaal niet willen lachen, omdat het hen ongemakkelijk maakt. Die reactie heb je natuurlijk in de eerste plaats met grappen die als racistisch geïnterpreteerd kunnen worden. Humor is de barometer van de maatschappij: als je om iets kunt lachen, is het onderwerp ontmijnd en zijn de belanghebbenden geëmancipeerd. De Holocaust is het beste voorbeeld. Joan Rivers, zelf een Joodse, zei dat lachen om de Holocaust een legitieme manier is om die zwarte bladzijde uit de geschiedenis te herdenken. Je lacht immers met de enormiteit van die gruwel en met de nazi’s, niet met de vermoorde Joden.»

HUMO Is het jou al overkomen dat de realiteit één van je grappen inhaalt?

Carr «Ja, één keer. Ik maakte een grap over Engelse soldaten die in Afghanistan op mijnen trapten en daardoor een voet of been verloren. Ik zei: ‘Eén voordeel: op de volgende Paralympische Spelen zullen wij niet te kloppen zijn.’ Veel mensen vonden het een misplaatste grap, maar drie jaar later maakte Sebastian Coe (toen voorzitter van de British Olympic Association, red.) exact diezelfde bedenking, alleen meende hij het ernstig, en zaten er gehandicapte atleten bij.»

HUMO Ook altijd lastig: lachen met geloof. Schrap je grappen over de Kerk en het katholieke geloof als je in Rome gaat optreden?

Carr «Nee. In één van mijn vorige shows zat een grap waarin een pastoor mij zogenaamd zei, toen ik 12 jaar oud was, dat God álles ziet, en dat hij dus ook toekeek als ik masturbeerde. ‘Is God dan ook een pedofiel, eerwaarde?’ Die grap heb ik ook in Rome verteld. Ik sluit geen compromissen.

»Er zijn wel culturele verschillen. In Dublin viel ooit een ijzige stilte toen ik een grapje maakte over hoe heerlijk het zou zijn als Engeland daar weer de baas was. Bijna elke komiek begint met een paar grapjes over de stad waar hij of zij die avond optreedt, en dat zijn vaak de gevaarlijkste omdat ze niet getest zijn. Je kunt ze niet bijschaven, want je vertelt ze maar één keer, op díé avond in díé stad.

»Wat me ook altijd is opgevallen, is hoe verschillend de sfeer is naargelang de dag: het beste moment voor comedy is vrijdagavond, als iedereen na z’n werk eerst wat pinten binnenkapt en vervolgens naar de zaal afzakt, met een heerlijk lang weekend in het vooruitzicht. Vertel exact dezelfde grap op zondagavond en de reactie is een stuk minder. Zaterdagavond is, in tegenstelling tot wat je zou denken, ook niet ideaal, want dan zitten er veel prille koppeltjes in de zaal, en jongens die hopen een meisje in bed te krijgen en ervan uitgaan dat ik daarvoor het perfecte glijmiddel ben. Dan hangt er aarzeling in de zaal: die jongen durft niet voluit te lachen omdat hij zich er eerst van wil vergewissen dat het meisje mijn humor kan smaken.»

HUMO Jack Dee speelde ooit een show met als titel de waarschuwing ‘Don’t Sit in the Front Row.’ Jij daarentegen moedigt hecklers aan, je bent blij als iemand iets roept vanuit het donker. Maar loopt dat soms niet uit de hand, zijn er geen haantjes die met jou in competitie willen gaan?

Carr «Wie naar een comedy show komt, heeft een goed ontwikkeld gevoel voor humor. Ik meet het succes van een avond niet af aan het aantal keer dat het publiek met mijn grappen lachte, maar aan het aantal keer dat we samen lachten.

»Ik ging ooit naar de show van een vriend en ik probeerde zo stil mogelijk te lachen om niet op te vallen, ook al omdat ik een heel specifieke lach heb. Maar één keer kon ik me niet inhouden en lachte ik heel luid en lang. Waarop hij de show stillegde en kurkdroog zei: ‘Stop met lachen, Jimmy. Ik lach toch ook niet als ik naar jouw show kom kijken?’ Dat vond ik een hele goeie.»

HUMO Humor is de laatste jaren veel harder geworden en grenzen worden dagelijks verlegd. Heb jij soms heimwee naar ouderwetse knuffelhumor?

Carr «De laatste tijd kijk ik regelmatig naar Jerry Seinfeld. Hij had het talent om de rare kantjes van het leven van alledag in langs-mijn-neus-weg humor te gieten. Hij vertelde het allemaal heel achteloos, vaak met geveinsde onschuld. Het klinkt nog steeds fris in de oren, terwijl de laatste aflevering van zijn show twintig jaar geleden werd ingeblikt. Da’s uitzonderlijk, want de regel is: goede wijn rijpt, maar comedy rot.»

HUMO Je mag drie fictieve personages uit comedyseries kiezen voor een gezellig dinertje bij jou thuis.

Carr «Wow. (Denkt een volle minuut na) George Costanza uit ‘Seinfeld’. Homer Simpson. En Eric Cartman uit ‘South Park’. In dat geval is ‘gezellig’ niet het juiste woord, denk ik: weird is beter. Gestoord, maar wel boeiend. One hell of a dinner.»

HUMO Je was vaak panellid in komische actualiteitenprogramma’s waar tien, vijftien jaar geleden Boris Johnson kop van Jut was. Nu is diezelfde Boris Johnson minister van Buitenlandse Zaken en wordt hij binnenkort misschien zelfs eerste minister. Satire kan dus een averechts effect hebben.

Carr «Dat kan, maar ik denk dat Boris Johnson dan eerder de uitzondering is die de regel bevestigt. Boris is een idioot, maar zijn grote sterkte is dat hij altijd zichzelf is. Hij is een zelfingenomen, ziekelijk ambitieuze, sluwe vos die denkt dat hij boven de wet staat, en dat regeltjes niet voor hem gelden. Maar hij heeft daar nooit een geheim van gemaakt, en hij komt bij de man in de straat over als een gezellige brombeer. David Cameron was ook een snob uit een bevoorrecht milieu, die op de meest elitaire school van Europa had gezeten, maar hij veinsde dat hij een doorsnee burger was.

»Nu, het is niet voor het eerst dat komieken schelden op iemand die door hun gesneer alleen maar populairder wordt. In de Verenigde Staten was er een jaar of zes geleden een roast waarbij tien topkomieken van Comedy Central een uur lang om de beurt een louche, ijdele, flamboyante zakenman belachelijk maakten. Aan het eind, in zijn korte weerwoord, grapte die zakenman: ‘Jullie kunnen me niks maken, let maar op: binnenkort word ik ook nog president.’ Dat was Donald Trump

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234