null Beeld

Jo Röpcke

Jo Röpcke, de man die Vlaanderen dertig jaar lang als een soort God de Vader informeerde over wat er zich in de bioscoop afspeelde, is overleden in Cannes. In 1998 - toen was hij 70 - interviewde Humo de de éminence grise van de Vlaamse filmwereld voor het laatst.

(Humo 3040, 8 december 1998)

Hoe zou het eigenlijk zijn met...
Jo Röcke (70): 'Ik heb met God gepraat'

'Verdorie, ben je er al?', schrikt Jackie, Jo Röpckes steun en toeverlaat, terwijl ik de éminence grise van de Vlaamse filmwereld nog net, haastig zijn das knopend, om de hoek zie schieten, De man die Vlaanderen dertig jaar lang als een soort God de Vader informeerde over wat er zich in de bioscoop afspeelde, heeft zich voor het eerst in zijn leven verslapen. De luilekkere oude dag? Vergeet het. Zeventig is Jo Röpcke inmiddels, maar van ophouden wil hij niet weten. 'Zijn grootste gebrek is dat hij niet nee kan zeggen', zegt Jackie. En zo komt het dat Röpcke ook nu nog van persvoorstelling naar persvoorstelling holt om later op de dag stukjes uit te tikken die hij via het internet verspreidt, en tussendoor her en der acte de présence geeft: of het nu het Bal van de Rode Loper is of een vergadering van Oudstrijders: Röpcke is erbij.

Eind 1991 ging hij bij de BRT met pensioen. Een beetje in mineur, want van de aloude formule van 'Première' was op dat moment niet veel meer over. Een paar maanden later scheelde het geen haartje of ook Röpcke zelf was er geweest: hij werd geveld door een hardnekkig griepvirus en geraakte na een verdoving in coma. Maandenlang zweefde hij tussen leven en dood. Maar nu zit hij stralend voor me, alive and kicking. Broodmager, energiek, goedlachs, nog altijd dezelfde minzame gentleman van weleer. Met een blik van vuur maar af.



JO RÖPCKE « Aha, een interview in de reeks gepensioneerden!»



HUMO Je agenda staat wel erg vol. Het kostte me ongeveer drie weken om je te pakken te krijgen.

RÖPCKE (lacht, haalt z'n agenda erbij) « Kijk, volgende week zit ik alle dagen in Brussel. De week daarop heb ik het iets rustiger.»


HUMO Is dat de angst voor de grote leegte?

RÖPCKE « Het is wel een poging om de leegte uit te stellen, maar het is ook niet zo dat ik ervan droom om me alle dagen gek te draven. Maar het is wel zo dat je om één pagina te schrijven, je over het algemeen al twee uur naar een film hebt moeten kijken voor je kan beginnen schrijven.»


HUMO Voor wie of wat volg je nu nog de filminformatie? Als je agenda er nu nog zo overvol uitziet, neem ik aan dat dat voor negentig procent te maken heeft met film?

RÖPCKE « Dat is ook zo. Hier en daar zit daar al eens een voordracht tussen die niét over film gaat, maar dat is een zeldzaamheid. En dan nog heeft dat meestal zijdelings met film te maken. Als ik ga spreken over De Beeldcultuur van Vandaag bijvoorbeeld. Voor mij is de enige cultuur die een mensenverstand kan omvatten de film, en dat komt omdat de film nauwelijks honderd jaar oud is. Als je spreekt over literatuur, schilderkunst, beeldhouwkunst, theater, dan heb je het over een periode die eeuwen omspant. In de filmwereld is het bijna mogelijk àlles op te sporen en te controleren.

» In de beeldcultuur van vandaag heeft de cinema heelwat concurrentie gekregen van de video, de televisie, de computer, het internet enzovoort. We zitten nog altijd met z'n allen naar een beeld te kijken, maar dat is al lang niet meer het zwart-wit beeld zonder klank van honderd jaar geleden.

» Het gebruik van de ogen is deze eeuw dan ook heel sterk veranderd. Vroeger keek men naar rustige landschappen, kon je drie uur zitten kijken naar een schilderij. Nu heb je elke fractie van een seconde een ander beeld, en toch moet je het allemaal verwerken. Als je een zekere onverschilligheid bij de mensen meent te merken, heeft dat wellicht te maken met het feit dat we visueel veel te veel informatie in te korte tijd te slikken krijgen, en dat we er niks fatsoenlijks meer van kunnen maken. We bekijken het, maar we verteren het niet meer. We hebben geleerd iets uit ons beeldgeheugen te wissen; we kunnen bij manier van spreken fast-forward spoelen als we iets niet graag willen zien. We kunnen wat we zien manipuleren, en ik denk dat een stuk van het menselijk gedrag en van de psychologie van de mens van deze eeuw te verklaren is door de beeldinformatie die hij krijgt.

» Over dàt soort dingen geef ik af en toe een voordracht. Niet over Saving Private Ryan of over Jean-Paul Belmondo of zo.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234