Joachim Coens en Clara CleymansBeeld HUMO

Tussen hemel & hel

Joachim Coens: ‘Ik vind Michelle Obama aantrekkelijk, maar ik zeg altijd: niks boven de Vlaamse vrouw’

Over de hippe geruite jas waarmee Joachim Coens zich deze winter aan het front meldde, weten wevinmiddels zo’n beetje alles, maar over de man die erin zit nog altijd bijna niks. Wie ís de voorzitter van de CD&V nu eigenlijk? What makes him tick? Over welke bevallige signorina’s, om maar iets te noemen, droomt hij weleens weg wanneer hij de slaap niet kan vatten? Even geduld nog, beste lezer, alles op z’n tijd. 

JOACHIM COENS «De hemel op aarde stel ik me zo voor: op een mooie zondag ochtend zit ik in mijn achtertuin een ontbijtje te nuttigen, met een mok dampende koffie, een glas vers fruitsap en een croissantje. Wanneer ik voldaan ben, spring ik in de Damse Vaart, om wat te gaan zwemmen tussen het riet en de eenden. Heerlijk vind ik dat altijd! Alleen weet ik niet of het wel mag.» 

HUMO Euh… U bent toch de burgemeester van Damme? 

COENS «Oké, ik geef toe dat het eigenlijk niet mag. Maar laten we zeggen dat het oogluikend wordt toe gestaan door de burgemeester (grijnst). Er gaat weinig boven zwemmen in open water, hè? Vroeger deed ik dat altijd in een pak, maar inmiddels heb ik een natuurlijk pak gekweekt. Ik eet nogal graag, ziet u.» 

HUMO Wat eet u het liefst? 

COENS «Ik kan niets bedenken dat ik niet lekker vind, behalve dan zwezeriken. En het moet voor mij niet veel zijn, maar vooral goed. En als het goed is, mag het veel zijn.» 

HUMO Wat is goed? 

COENS «De Vlaamse keuken. Voor mijn werk ben ik vaak in landen als China, Japan en India geweest: allemaal voortreffelijke keukens, maar niet per se beter dan de onze. Er gaat toch niets boven zeetong met botersaus, een frisse salade en frietjes met zelfgemaakte mayonaise? Da’s trouwens het enige gerecht dat ik zelf weleens klaarmaak: voor de rest steek ik enkel de barbecue aan, ik ben een beetje een macho op dat vlak.» 

HUMO Wat drinken we daarbij, meneer de voorzitter? 

COENS «Een glas rode wijn, bij voorkeur een bordeaux. Klassiek, hè?» 

HUMO Blijft het doorgaans bij één glas? 

COENS «Eén of twee, ja. Al vind ik niet dat je van wijn te veel kunt drinken (lacht). Nu, een goed glas bier sla ik ook niet af. En als ik met vrienden op stap ben en we zitten ‘in de pinten’, dan kan er al eens veel gedronken worden. Ha ja: als je met tien man bent en iedereen vindt dat hij moet trakteren, dan heb je op het einde tien pinten binnen. Niet dat dat zo vaak gebeurt, maar toch.» 

HUMO Hoe stelt u zich de hel op aarde voor? 

COENS «Wat ik hels vind, is dat tegenwoordig iedereen om het even wat over je kan beweren op de sociale media, met een agressie die je soms niet voor mogelijk houdt. Kelly, mijn woordvoerster, vindt dat ik daar niet op moet reageren, maar ik doe dat toch weleens: wonderlijk hoe snel mensen dan inbinden. 

 »Nu, dat is natuurlijk allemaal van een andere orde dan de pijn die ik voelde toen mijn vader (oud CVP-minister Daniël Coens, red.) overleed. Ik was 25 en woonde in Dubai, en toen ik van zijn verslechterende toestand had gehoord, ben ik zo snel mogelijk teruggevlogen – ik was erbij toen hij stierf. Het laatste interview dat hij gegeven heeft, was trouwens aan Humo. In januari ’92 was dat, niet lang na Zwarte Zondag – een maand later is hij gestorven. Er lagen blokken hout in de tuin, en hij zei: ‘Misschien zie ik die wel niet meer branden.’ Die voorspelling is uitgekomen.» 

HUMO Leest u Humo nog altijd weleens? 

COENS «Zelden. Sowieso kom ik er amper toe om tijdschriften te lezen, en boeken evenmin. Ik heb er een paar op het nachtkastje liggen – onder andere ‘Gigantisme’ van Geert Noels – maar ze zullen daar wellicht nog een hele poos blijven liggen. Om die reden ben ik een aantal jaar geleden overgeschakeld op poëzie: dat leest sneller. Inmiddels heb ik een hele rist gedichten, tekstregels en flarden uit songteksten verzameld die me iets doen. Ik heb ze uitgetypt en afgeprint, en er de titel ‘Poëzie voor altijd’ boven gezet, omdat het blijvers zijn. ‘There is a crack in everything / That’s how the light gets in’ van Leonard Cohen, bijvoorbeeld: prachtige regel. Net als ‘Alles van waarde is weerloos’ van Lucebert, of ‘Something’s lost but something’s gained / In living every day’ van Joni Mitchell. Ik koester de gedachte dat ik met die bundel iets zinvols aan mijn dierbaren nalaat, wanneer ik hier niet meer ben.» 

HUMO Hebt u al ooit in ‘Winteruur’ gezeten? 

COENS «’t Is te zeggen: in Damme hebben we dat programma een jaar of twee geleden nagespeeld op een podium, met iemand van de cultuurdienst die de rol van Wim Helsen op zich nam, en een willekeurige hond erbij. Ik had voor ‘Melopee’ van Paul van Ostaijen gekozen. Een interessant gedicht, omdat het het leven zelf beschrijft: een man zit in een kano op een lange rivier en vaart langs het hoogriet en de laagwei naar de zee. Ik gebruik dat gedicht weleens als ik mensen moet toespreken op pakweg een vijftigjarig jubileum, ook al omdat je die kano makkelijk kunt zien als een huwelijksbootje. 

»Weet u, cultuur is in mijn ogen cruciaal in het leven. Sport is ook belangrijk, maar nogal zwart-wit: je wint of je verliest. Terwijl cultuur alle tinten en schakeringen in zich heeft, net als het leven zelf.» 

HUMO Waaraan hebt u zoal een hekel? 

COENS «Ik krijg het nogal rap op mijn heupen wanneer de zaken niet snel genoeg vooruitgaan.» 

HUMO Goh, daar zegt u zoiets. 

COENS «Als u met die opmerking op de regeringsformatie doelt: die duurt inderdaad te lang. Maar het is de hele samenleving die zich daar blind aan ergert. 

»Vroeger, in mijn studenten tijd, had ik een radiowekker aan mijn bed staan, met één draaiknop voor het volume en één knop om ’m aan en uit te zetten. Dat ding werkte altijd perfect. Maar onlangs heeft mijn zoon thuis zo’n systeem geïnstalleerd waarmee je met je stem commando’s kunt geven aan de televisie en de radio en zo. Indrukwekkend natuurlijk, maar hoe vaak dat dat spel niet werkt! Zoiets frustreert me. Ik kan ook nooit wachten tot het opgelost raakt: dat moet nú gebeuren. Idem dito wat de politiek betreft: ik kan er soms echt niet tegen dat alles altijd zo veel voeten in de aarde heeft.» 

HUMO Hier spreekt de voormalige zakenman. 

COENS «Welja, ik ben het gewend dat dingen vooruitgaan, en in de politiek is dat niet altijd het geval. Als ik bijvoorbeeld als burgemeester iets wil realiseren in Damme, dan moet ik eerst een ruimtelijk uitvoeringsplan hebben en een startnota maken. En vooraleer ik een startnota kan maken, moet ik een studiebureau aanstellen, waarvoor ik eerst een bevraging moet doen. En om die bevraging te doen, moet ik een bestek opmaken dat langs de gemeenteraad moet passeren. Twee of drie jaar later heb ik eindelijk een uitvoeringsplan, maar dan moet ik via een aanbesteding een ontwerper en een aannemer zoeken. Probleem: de eerste aannemer blijkt niet aan de voorwaarden te voldoen. Enzovoort, enzoverder... Het is werkelijk om gek van te worden.» 

HUMO Ergert uw naaste omgeving zich ook weleens aan u? 

COENS «Thuis ergeren ze zich er weleens aan dat ik nogal vaak op mijn smartphone zit te tokkelen, ook aan de eet tafel. Ik begrijp die frustratie, maar het probleem is dat de wereld niet meer verdraagt dat je offline bent: als iemand belt, neem je op. 

»Ik weet nog toen ik mijn eerste gsm kocht: in ’98 was dat, ten tijde van de gemeenteraadsverkiezingen. Ik zei: ‘Ik gebruik dit ding enkel tijdens de campagne, om bereikbaar te zijn, daarna doe ik het weer weg.’ En nu is het met mijn smartphone zoals met mijn bril: enkel wanneer ik ga slapen, leg ik ’m weg.» 

HUMO Wat bezorgt u geestelijk genot? 

COENS «Ik kan me weleens laven aan praatprogramma’s waarin rustig de tijd wordt genomen om dieper op iets in te gaan.» 

HUMO ‘Alleen Elvis blijft bestaan’? 

COENS «Bijvoorbeeld, ja. Al kijk ik amper televisie, om niet te zeggen helemaal niet. Met uitzondering van de lockdown dan: toen hebben mijn vrouw en ik zowaar een hele serie uitgekeken op Netflix: ‘De Ridder’, met hoe heet ze ook weer.» 

HUMO Clara Cleymans? 

COENS «Ja! Een knappe dame, zeg. Ik verbaas er mezelf nu even hardop over dat ik niet aan haar had gedacht had voor uw laatste vraag.» 

HUMO Over uw favoriete onenightstand, bedoelt u? 

COENS «Inderdaad. Een roste, een échte dan nog, en een goeie actrice bovendien: wat wil een mens nog meer? Al heb ik ook een boon voor Imke Courtois – een knappe vrouw die zich in een typische mannenwereld begeeft – en voor die andere actrice, Natali Broods. Ze loenst een beetje, wat me altijd doet denken aan ‘Het afscheid’ van Ivo Michiels: daar komt ook een vrouw in voor die wat loenst. Enfin, Michelle Obama vind ik ook aantrekkelijk, maar ik zeg altijd: niks boven de Vlaamse vrouw. Hoewel ik in Dubai een Indiase vriendin heb gehad.» 

HUMO Zijn we er? 

COENS «We zijn er. Al wil ik wel nog even zeggen dat de term onenightstand me niet zo bevalt. Het klinkt alsof er geen connectie is, en die moet er in mijn ogen wel degelijk zijn.» 

HUMO Geweldige partij toch, die CD&V. 

COENS «Zo is dat.» 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234