Johannes Genard & Frederik Sioen: 'Grenzen en vakjes overschrijden, daarom doen wij aan 'Liefde voor muziek' mee'

Sinds de aanrandingen in Keulen is er meer veranderd dan u denkt. Voorheen kwamen Frederik Sioen en School Is Cool-frontman Johannes Genard voornamelijk onder uw aandacht als respectievelijk AA Gent-supporter Tsjoen en de protagonist van een onverkwikkelijke rechtszaak. Sinds zeven weken zijn de tafels gekeerd: als ze nu opnieuw, en meer dan ooit, geprezen worden om hun zang- en performtalent, is dat de verdienste van het succesvolle ‘Liefde voor muziek’.

'De muziek­sector wordt van alle kanten belaagd. Waarom zou je dan op de kap zitten van een programma dat wél positieve aandacht genereert voor eerlijke muziek?'

U bent op de hoogte: ‘Liefde voor muziek’, in oorsprong een Nederlands format, heeft zeven muzikanten naar Mallorca gestuurd met de opdracht er elkaars songs te coveren. Minder een rehabilitatieprogramma voor has-beens dan een warmhartige ode aan vakmanschap en een pronte succesformule. Na de renaissance van Stan Van Samang vorig jaar scoren nu Johannes Genard en Dana Winner hits, en Sioen en Eva De Roovere brengen niet toevallig een best of uit. Het gelijktijdig geprogrammeerde ‘De mol’ mag dan wat aan de kijkcijfers geknaagd hebben, de reeks wordt steeds vaker online bekeken. Springen daarin met hardnekkige energie van uw scherm: Sioen (die zich ook in informele omstandigheden met zijn familienaam laat aanspreken, een erfstuk van een van Frederikken verzadigde kindertijd) en de eertijds Rock Rally-winnende Genard.


Bekijk ook: 'Sioen haalt 'Warpaint' van School Is Cool door de muzikale mangel' (filmpje)

HUMO Vlaanderen is een zakdoek groot, en het alternatieve muziekmilieu in vergelijking daarmee een neuskeutel, maar tijdens ‘Liefde voor muziek’ vernam ik dat jullie elkaar voorheen slechts twee keer gesproken hadden. Wie negeerde wie?



Johannes Genard (27) «Ik weet alleen dat hij tijdens één van die twee keren dan nog vooral met Nele aan het praten was, onze violiste.»



Frederik Sioen (36) «Jij had het te druk met het huisdier dat je aan de concertorganisatoren had gevraagd.»



Genard «We hadden dat níét gevraagd. Of toch niet echt. Op onze rider stond: ‘Wij willen kleine harige diertjes, een kom om bloed op te vangen, een groot mes en occulte klederdracht’ – maar we dachten dat de mop duidelijk was. Blijkt van niet: promotoren en zaaleigenaars probeerden ons aldoor kippen, vissen, kuikentjes en schildpadden te geven... Mijn favoriet was die keer dat enkele mensen van de organisatie zich als kat hadden verkleed. Ze zijn nog mee op het podium gekomen.»

Sioen «Iggy Pop heeft dat op Dour eens voorgehad met dwergen. Hij kon er naar verluidt niet mee lachen.

'Grenzen en vakjes overschrijden: daarom doen wij aan dit programma mee' Frederik Sioen 'En om de mensen te doen wenen' Johannes Genard

»(Tot Humo) Het is toevallig dat we elkaar zo weinig hebben ontmoet. Er is het leeftijdsverschil: wat School Is Cool de voorbije vijf jaar heeft meegemaakt – de eerste keer op Werchter, de muziekwedstrijden... – heb ik al een tijdje achter de rug.»

Genard «Natuurlijk kennen we elkaars muziek wel.»

HUMO Jullie wél. In ‘Liefde voor muziek’ was er geen zin die door de deelnemers zo vaak uitgesproken werd als: ‘Ik kende vooraf niets van je muziek.’

Sioen «Dat was ons zo gebrieft (lacht). Nee, dat aftasten van het onbekende maakte het zo wijs. Dana Winner ken ik al sinds m’n tiende van ‘Tien om te zien’, en nu zag ik haar ineens in mijn onmiddellijke omgeving indrukwekkend staan wezen. Genres, culturen, grenzen en vakjes overschrijden en doorbreken: daarom heb ik aan dit programma meegedaan. Het is ook gewoon de reden waarom ik muziek maak.»

HUMO ‘Liefde voor muziek’ lijkt wel heel graag een hoger doel na te streven: aantonen dat hokjesdenken voorbijgestreefd is, en beperkend.

Genard «Dát, en mensen doen wenen (lacht).»

HUMO Komt het voor dat je minder ruimdenkend blijkt dan je zelf had gedacht of gehoopt?

Genard «Hangt ervan af hoe je ‘ruimdenkendheid’ definieert. Als het betekent ‘openstaan voor álles’, dan ben ik niet open-minded. Ik doe niet graag dingen waar bijvoorbeeld een groot bedrijf mee van profiteert, of iets dat mijn eer of het imago van de band kan schaden. Maar puur muzikaal zouden er geen grenzen mogen zijn.»

Sioen «Ian Thomas is een goed voorbeeld. Veel mensen blijven hem koppig een schertsfiguur noemen: ze horen zijn muziek niet graag – ieders goed recht – en daardoor denken ze maar dat hijzelf nep is. Kuddementaliteit houdt dat in stand. Tot nu, wat mij betreft: in ‘Liefde voor muziek’ heeft hij zich integer, enthousiast en gedreven getoond, voor iedereen die het wou zien. Wie hem nu nog altijd niet naar waarde schat, is van kwade wil.»

HUMO Nog meer ergernissen?

Genard «Ik hoor dat ‘Liefde voor muziek’ in bepaalde kringen een wat controversieel programma is; dat kan ik niet vatten. Dit is een tijd waarin de muzieksector van alle kanten belaagd wordt; er is weinig budget, weinig verkoop en – laten we eerlijk zijn – weinig engagement van het publiek. Waarom op de kap zitten van een programma dat wél positieve aandacht genereert voor eerlijke muziek? Allee, waarom kon Julius Caesar destijds de Gallische stammen verslaan? Ze hadden het te druk met elkaar te bevechten.

'Onderschat de montage niet. Bij de door Johannes gebrachte songs zat ik meestal te geeuwen, maar dat vliegt eruit'

»Ik hoop dat de mensen beseffen dat dit programma, als het een succes blijft, automatisch ook de deur zal openen voor ándere muziekprogramma’s. De kijkers zappen niet weg wanneer er in ‘Liefde voor muziek’ gezongen wordt, hè – het gebeurt eerder tijdens de gesprekken. Dat is redelijk uniek. Wie wordt uitgenodigd om te komen spelen in een talkshow, moet zich beperken tot liedjes van één minuut, en die minuut wordt dan nog weggestopt aan het slot van het programma. De redactie is bang dat ze anders kijkers zullen verliezen. Op ‘Liefde voor muziek’ na, heb ik de voorbije twee jaar geen enkele keer op televisie gespeeld zonder dat me vooraf was gevraagd mijn muziek drastisch in te korten. En School Is Cool maakt nummers van tweeënhalve minuut (lachje).»

Sioen «En toch staan muzikanten elkaar net voor díé programma’s te verdringen. Daartegenover staat dat ik enkel aan ‘Liefde voor muziek’ kon meedoen omdat er vóór mij tien bekendere, ‘alternatieve’ muzikanten hadden geweigerd.»

HUMO Toch is het voor een beetje cynicus makkelijk om het programma vanop een afstand verdacht te vinden. Elke aflevering bevat 7 songs; dat maakt 49 in totaal, en geen enkele die níét op luidkeels enthousiasme kon rekenen. Als alles goed bevonden wordt, wil dat dan niet zeggen dat niets nog goed is?

Sioen «Mijn gitarist zei ook al zoiets, hij sprak van overacting. Ik begrijp dat het voor de thuiszitter soms wat gemaakt lijkt, maar acteren was het niet. Ik wijt het aan het ‘samen uit’-gevoel: iedereen zit daar in hetzelfde schuitje. Je leeft mee, je wil dat de anderen het goed doen en moedigt elkaar aan: daar komt vanzelf gedeeld enthousiasme van. Maar ze pakken je natuurlijk met de montage. Bij de door Johannes gebrachte songs zat ik meestal te geeuwen, maar dat vliegt eruit (lacht).»

'We hebben niet geacteerd. Je leeft mee, je wil dat de anderen het goed doen en moedigt elkaar aan: daar komt vanzelf gedeeld enthou­sias­me van.'

HUMO Eerdere versies van het format – het Deense ‘Toppen af Poppen’, het Duitse ‘Sing meinen Song’ en het origineel, ‘De beste zangers van Nederland’ – worden steeds als reality omschreven. Niet ‘Liefde voor muziek’.

Genard «Natuurlijk is het geen reality. Nu, er was geen uitgewerkt scenario. Af en toe werd ons gevraagd om een spontaan moment ‘even opnieuw te doen voor de camera’, maar de songs zelf stonden er in 90 procent van de gevallen in één keer op. En die andere 10 procent had meestal met een technisch mankement of een valse start te maken. Reality is dat niet; er is niemand weggestemd en er heeft niemand ruziegemaakt.»

Sioen «Ik had toch meer verwacht van de nachtelijke escapades. ’s Nachts stond ik een paar keer op de uitkijk, en niet één keer werd ik daarbij van achteren genomen door een rock-’n-rollartiest.

»Een jaar of twaalf geleden – mijn debuut ‘See You Naked’ was net uit – is JIM-tv eens langsgekomen bij mij thuis. Het was een soort ‘MTV Cribs’-programma, en ze wilden filmen waar ik woonde – een concept dat ik niet helemaal had begrepen op het moment dat ik instemde. Ik woonde in die tijd met drie maten in het meest marginale kot van Gent, en ze hebben toen de schimmel in mijn frigo gefilmd. Dát was reality; ik ben er niet rouwig om dat dat iets van het verleden is.»

HUMO Noem eens een behind the scenes-moment dat de uitzending niet heeft gehaald?

Sioen «Ik heb een milde vorm van het tourettesyndroom: als er te lang gebabbeld wordt, kan ik niet altijd de neiging onderdrukken om vuile praat uit te slaan. Ik herinner me een percussie-instrument dat hard aan twee megatieten deed denken. Een gemis dat ze dat geschrapt hebben: het had mijn persoonlijkheid prima in de verf gezet. En ik kan nog wel iets bedenken, maar ik mag dat van Johannes niet aan journalisten vertellen.»

HUMO Ik las dat ook Dana Winner aanleg heeft voor vuile moppen. Ben ik bevooroordeeld als ik zeg dat ik me daar weinig bij kan voorstellen?

Genard «Het klopt nochtans. Ik ben slecht in het navertellen van moppen, maar meestal ging het over masturberen.»


De gitaren van Roland

HUMO Hebben jullie, vooraleer jullie beslist hebben om met het programma mee te doen, advies gevraagd aan bevriende muzikanten?

Genard «Ik ben niet het type van de volksbevraging. Maar als de band mij had laten weten: ‘We willen niet dat je daaraan meedoet,’ had ik het niet gedaan. Verder heb ik van een paar mensen gehoord: ‘Let toch op. Fans kunnen chauvinistisch zijn over afwijkende muziekstijlen, zorg dat je die niet afstoot.’ Ik heb mezelf het recht toegeëigend mij daar niets van aan te trekken.»

Sioen «Als muzikant moet je je enkel afvragen: wat doe ik het liefst? Als dat ‘optreden’ blijkt te zijn, moet je daarop focussen en al de rest aan je reet laten roesten. Roland, die samen met Pieter-Jan De Smet mijn gewaardeerde collega bij De Piepkes is, is op dat vlak een voorbeeld. Hij vertelde mij onlangs dat hij 85 gitaren bezit, maar wel verspreid over vijf continenten. Wanneer hij aan de andere kant van de wereld optreedt, laat hij daar na afloop altijd zijn gitaar achter. Dubbel voordeel, volgens hem: ‘Ik hoef niets mee te sleuren op het vliegtuig, én het is een beproefd promomiddel. Elke dag zien de medewerkers van die concertzalen mijn gitaar staan, dan denken ze nog eens aan mij en zo zullen ze mij ook sneller opnieuw uitnodigen.’

»De beste strategie lijkt mij verder om vooral niet te veel over strategieën na te denken.»

HUMO Heb je daar altijd zo over gedacht?

Sioen «Van alle platen die ik heb gemaakt, is er één die duidelijk het verst staat van wie ik ben als mens: het veel te donkere, gedrongen ‘A Potion’, mijn derde. Gemaakt in een periode dat ik mezelf te ernstig nam. Ik wilde te graag mijn prille succes bevestigen, was te veel bezig met randfenomenen. Te veel bedoeld actuele teksten, ook. Zoals ‘Suicidal Sunset’, naar aanleiding van de moorden van Hans Van Themsche. De plaat is gemaakt in de nasleep van de 01/10-concerten destijds; ik had het engagement genomen om daar de Gentse tak van te organiseren, en ik ben daar persoonlijk op aangevallen. Haatbrieven in mijn brievenbus, met daarop dan de – bij nader inzien overbodige – boodschap: ‘Ik weet waar je woont’. Ik wist niet hoe ik ermee om moest gaan. Dat hoor je op ‘A Potion’, ik was het speelplezier kwijt, zat te veel in mijn eigen hoofd.»

HUMO Komt jullie soms ook advies aangewaaid dat achteraf slecht of schadelijk blijkt te zijn?

Genard «Heel veel. Meestal van (dramatische stem) officiële instanties.» (Werpt een van betekenis zwangere blik naar Sioen)

HUMO Hoest maar op.

Sioen «Iemand van Universal Nederland zei me, vijf minuten nadat ik in de Amsterdamse Paradiso van het podium was gestapt, dat men beslist had mijn plaat niet uit te brengen. ‘We weten niet waarmee we het moeten vergelijken, en dus zullen we het niet verkocht krijgen.’ Een andere platenbaas: ‘Goed nieuws: we zouden van jou graag de tweede Novastar maken.’ (Blaast) Wat is me dat, zeg? Maak mij anders wat meer Sioen! Weer iemand anders: ‘Doe op je volgende plaat eens iets à la Jamie Cullum. Bekende popliedjes in een jazzy versie, dat wérkt.’ Ik weet niet of dat allemaal onder de categorie ‘advies’ valt, maar slecht was het sowieso.»

HUMO Johannes, op YouTube omschreef een nieuwe fan jou als ‘de Joe Cocker van de toekomst’. Krijg zoveel ongeleide lof maar eens verwerkt.

Genard «Ik vrees dat dat niet omwille van mijn stem is. Wanneer ik zing, doet mijn spastische lichaamstaal – borstkas vooruit, armen in alle richtingen wapperend – soms blijkbaar denken aan die Woodstock-opnames van Cocker, tijdens ‘With a Little Help from My Friends’.»

Sioen «Vorige week werd ik op het tramperron aangesproken door een koket dametje: ze vond dat ik op Dries Mertens leek, maar ‘dan met wallen onder de ogen’.»

Genard «Tijdens ‘Liefde voor muziek’ noemde Belle Perez mij een mannelijke Mariah Carey. Ik weet nog altijd niet helemaal waarom.»

HUMO Financieel is het muzikantenleven onzeker. Beïnvloedt de aanwezigheid in een succesprogramma de manier waarop de directe familie jullie carrièrekeuze bekijkt?

Genard «Mijn vader is een enorme bluesfan – ik heb gitaar leren spelen met zijn cd’s van Canned Heat, Lightnin’ Hopkins en John Lee Hooker – en het is wellicht deels door die invloed dat ik het Ian Thomas-nummer ‘Till the Morning’ in een Chicago shuffle-versie heb gebracht. Ik bekeek onlangs de iTunes van mijn vader, en ik zag dat hij mijn versie van dat nummer sindsdien al honderden keren beluisterd heeft (lacht). Dat doet me wel wat.

»Maar de ervaringen in ‘Liefde voor muziek’ hebben vooral iets in mijn eigen kop veranderd: ik heb daar dingen gedaan die ik nooit eerder had gedurfd. Heel hoge noten zingen, bijvoorbeeld: nu moest dat af en toe, omdat het voor mijn covers de enige optie bleek – en zo ben ik erachter gekomen dat ik dat blijkbaar ook kan. Hetzelfde geldt voor bepaalde genres waar ik nooit eerder iets mee had gedaan.»

'Veel mensen snappen niet dat ik tijdens die heisa met onze drummer hun Facebookposts heb kunnen lezen. Dat glijdt niet zomaar van me af'


Bus 6

HUMO Zijn er songs van ‘Liefde voor muziek’-collega’s die je zelf geschreven had willen hebben?

Sioen «Van veel nummers uit de jaren 80 kun je vragen hebben bij de productie en de arrangementen, maar de songs die toen geschreven zijn: amai! Dat ambacht vind ik ook terug bij Soulsister. De sterkte van die songs – de opbouw, de manier waarop alles in elkaar klikt – is waanzinnig. Ik hoorde van Paul Michiels dat hij destijds met Jan Leyers songschrijfcursussen is gaan volgen in Amerika: het moet zijn dat ze goed opgelet hebben. Zeker als je dat vergelijkt met veel songs die nu populair zijn. Daarvan denk je toch: ‘Zo maak ik er wel duizend’?»

HUMO Vorige week sprak Jesse Hughes van Eagles Of Death Metal zich uit voor algemeen wapenbezit. Is jullie liefde voor de muziek ongebreideld genoeg om de persoonlijkheid van de muzikanten te negeren?

Genard «Mensen hebben het recht om mijn muziek keihard te beoordelen, maar met persoonlijke perikelen heeft niemand zaken. Hetzelfde voor politici: je mag met hen afrekenen wanneer ze schandalige maatregelen hebben doorgevoerd, maar als ze hun vrouw bedriegen, kan me dat gene kak schelen.»

Sioen «Ik ben het daar in theorie mee eens, maar mocht pakweg PJ Harvey een onwaarschijnlijk narcistische trut zijn, dan zou ik het toch liever niet weten.»

HUMO Overkomt het jullie ook dat de aandacht bij momenten meer op jullie privéleven dan op de muziek komt te liggen?

Genard «Voor zover ik weet niet.»

Sioen «Zeg het als je er niet over wil praten, maar: de heisa onlangs rond die rechtszaak met je ex-drummer, daar heb ik toen toch veel erge dingen over gelezen.»

Genard (stil) «Dat was geen leuke ervaring, nee. Ik merk in elk geval dat ik het sindsdien moeilijker heb om een oordeel te vellen over mensen met een publiek beroep. Ik wéét hoe er destijds op die affaire werd gereageerd, onder meer op Facebook, door kennissen én door mensen die ik nooit heb ontmoet. En ik weet net zo goed hoever dat allemaal afstond van hoe het in werkelijkheid was. (Zwijgt opnieuw)

'Het is een ziekte van deze tijd: weinig mensen kunnen de neiging weerstaan om overal een mening over te ventileren.'

»Het is een ziekte van deze tijd: weinig mensen kunnen de neiging weerstaan om overal een mening over te ventileren. Alleen snappen veel mensen niet dat ik toen zelf veel van die Facebookposts heb kunnen lezen. En dat kan ik niet zomaar van me af laten glijden.»

HUMO Laten we eindigen met het begin: wanneer is jullie liefde voor muziek ontkiemd? Was er een moment dat jullie een popster op televisie zagen en dachten: ‘Ik wil doen wat die meneer doet’?

Sioen «Het was veel toevalliger. Ik heb een periode in een café aan de tap gestaan. Op een dag stonden daar twee mensen aan de toog te praten; ik luisterde hun gesprek af – élke barman doet dat. Ik hoorde dat ze in een groepje zaten, en dat hun zoveelste zanger het was afgetrapt. Ik ben toen tussenbeide gekomen: ‘Ik zal wel voor jullie zingen.’ Ik deed auditie, ik mocht beginnen en ik ben niet meer gestopt.

»Het allereerste nummer dat ik zelf heb geschreven, heet ‘Shy’. Het staat op mijn debuutplaat en ik heb het onlangs nog gespeeld. Onderwerp: het willen afmaken met je lief, maar niet goed durven. De aanleiding was een vriend die daarmee sukkelde, en die het door zijn onhandigheid extreem – maar onbedoeld – grof heeft afgehandeld. Tegen het meisje in kwestie heeft hij toen aan de bushalte gezegd: ‘Ja, ik zie het eigenlijk niet meer zitten, en... Hey! Daar is mijn bus, ik moet ervandoor!’ En hup, hij was weg. Bus 6: ik weet het nog goed.»

'Wij doen gewoon ons werk, maar een loodgieter krijgt geen applaus of goedkeurend gejoel als hij een buis goed heeft aangesloten'

Genard «Ik was lang niet echt geïnteresseerd in muziek, ik vond tekenen veel leuker. Ik moest van mijn ouders wel een instrument bespelen – dat had met lichaamscoördinatie of zoiets te maken – en eigenlijk koos ik telkens voor het instrument dat het best paste bij mijn favoriete tekenonderwerp van het moment. Een tijdlang was ik grote fan van ‘Braveheart’, en toen speelde ik doedelzak. Daarna was ik into piraten en koos ik voor accordeon. Rond mijn 15de is dat beginnen te stagneren: mijn tekeningen werden niet meer beter, en ik verloor de interesse. Toen heb ik maar voor elektrische gitaar gekozen; ik was fan van Nirvana en nu metal. (Denkt na) Een gebrek aan tekentalent, en Korn: daar is mijn huidige carrière uit voortgevloeid.»

HUMO Ondertussen is muziek een dagelijkse job geworden. Beseffen jullie nog steeds hoe vréémd die job is? Wanneer had je voor het laatst het gevoel dat je in een stripverhaal was beland?

Sioen «Mijn hele Zuid-Koreaanse verhaal is één lange comic. Doordat mijn single ‘Cruisin’’ in een Zuid-Koreaanse reclamespot was gebruikt, ben ik daar populair geworden zonder dat ik het zelf doorhad. Toen ik er voor het eerst naartoe ging, speelde ik meteen zes uitverkochte shows. Mensen stonden anderhalf uur in de rij voor een handtekening. Eén en ander werd extra surreëel door het feit dat de Koreanen van nature een wat gekke aard hebben: ze zijn daar iets kleurrijker en fanatieker dan wij. Ik heb me daar in elk geval vaak afgevraagd: ‘Is this really happening?’»

Genard «In vergelijking met Sioen maak ik niets mee, maar de constante bevestiging van al wie op een podium klimt, vind ik al raar genoeg. Een loodgieter krijgt geen applaus of goedkeurend gejoel als hij een buis goed heeft aangesloten, terwijl wij allemaal maar gewoon ons werk doen.»

Sioen «Een goede tweede was mijn avontuur in Soweto. Onlangs ben ik er nog eens geweest als toerist; dat was leuk, maar ik maakte niet echt iets bijzonders mee. Eerder, in de hoedanigheid van muzikant, werd ik er vrijwel meteen in de gemeenschap opgenomen. Zoals die keer dat we tijdens een wandeling een dj in een garagebox opmerkten. We stonden wat naar hem te kijken, en om geen andere reden dan de gitaar op onze rug werden we plots uitgenodigd. Twee minuten later stonden we in een grote living met vijftig mensen, op de communie van een tweeling. Iemand zei: ‘This is our new family from Belgium.’ En vervolgens tegen ons: ‘Can you do a speech for us?’ Ik perste er alle woordjes Zoeloe uit die ik kende. Nog een paar uur later zat ik met de grootvader wodka te drinken en naar een EK-voetbalmatch te kijken in zijn slaapkamer. Ik wil maar zeggen: ik ben me ervan bewust dat het een speciaal beroep is.»

Op 3 mei staat Sioen in de Handelsbeurs in Gent met '15 jaar Sioen: Too Good To Be True', waarin hij terugblikt op zijn carrière in het goede gezelschap van o.m. Roland Van Campenhout, Pieter-Jan De Smet, Frederik Segers en 'Liefde voor muziek'-collega's Johannes Genard en Dana Winner. Tickets zijn hier beschikbaar.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234