null Beeld

Johannes Roberts - The Strangers: Prey at Night

Opgelet! Deze review bevat gruwelijke spoilers!!!

Erik Stockman

TOKTOK! In de beste scènes speelt deze horrorfilm heel effectief in op één van die oeroude angsten die we bijna allemaal gemeenschappelijk hebben: de schrik voor de klop op de deur in het holst van de nacht.

Een pickuptruck tuft traagjes – zoekend, monsterend - over een schaars verlicht weggetje, om tenslotte de oprit op te rijden van een eenzaam vakantiehuisje. Binnen schuift een uit haar slaap gewekt angstig oud vrouwtje gauw de ketting op de deur. En dan: ‘TOKTOK!’ Waarna we één van de oudste en meest doeltreffende horrorwetten toegepast zien, namelijk de wet dat oude vrouwtjes die in horrorfilms nog gauw de ketting op de deur schuiven, niet meer lang te leven hebben. Wie zullen de volgende slachtoffers worden van de pickuptruckkiller? Hm, zouden het die ma, pa, die inerte zoon en die onuitstaanbare dochter kunnen zijn die in het midden van de nacht hun intrek nemen in één van de vakantiehuisjes?

Horrorwet nummer twee: gezinnen in horrorfilms zien er totaal geen graten in om hun weekends door te brengen in totaal verlaten vakantieparken, zelfs wanneer de concierge nergens te bekennen valt, de mistslierten tot kniehoog boven de grond hangen, en de krekels even dreigend klinken als grafgeesten. En zoals het horrorwetboek verder voorschrijft, doen de verse slachtoffers er alles aan om het werk van de killer een beetje te vergemakkelijken. Bijvoorbeeld: vlak nadat ze het gruwelijk verminkte lijk van die oude vrouw hebben aangetroffen gaan ze elk hun weegs in het donker, zodat de killer hen één voor één kan verrassen. Is het niet raadzamer zijn om veilig bij elkaar te blijven, zodat je tijdens een eventueel gevecht met de killer tenminste met een numerieke meerderheid bent? We gooien het maar even in de groep.

Verder dienen we op te merken dat de acteurs, onder wie de zoon van de gedegen Bill Pullman, niet zo heel erg goed staan te spelen. Voor diegenen onder u die ware liefhebbers zijn van vertolkingen die zólamlendig zijn dat ze weer hilarisch worden, doet het beste moment zich voor wanneer de vader na een botsing achter zijn stuur raakt vastgeklemd doordat een houten balk zich doorheen de voorruit in zijn darmstelsel heeft geboord. De killer, die zijn kans uiteraard schoon ziet, opent het autoportier, neemt rustig plaats op de passagiersstoel, en haalt een ijspriem boven, waarna de vader, die beseft dat zijn lot bezegeld is, om onnaspeurlijke redenen luid begint te schaterlachen: ‘Ha! Ha! Ha! Ha!’

In het aanschijns van de dood uitbarsten in homerisch gelach: we wensen onszelf, als de tijd daar is, hetzelfde toe. Een vermakelijk detail is dat de killer tijdens zijn slachtpartijen graag popsongs uit de jaren 80 uit de luidsprekers van zijn pickuptruck laat weerklinken, waarbij hij een voorkeur schijnt te hebben voor het oeuvre van Kim Wilde. Met als merkwaardig gevolg dat we zaten te kijken naar een ijspriem die zich door een kinnebak boort, terwijl onze tenen vrolijk zaten mee te tappen met ‘Cambodia’: ‘He had a job to do/Flying to Cambodiáááááá!’

Toch zou het een onrecht zijn om deze film af te doen als een volslagen debacle. Integendeel: van de bovengenoemde clichés valt net hard te genieten, de fotografie mag bijzonder sfeervol worden genoemd, en bovendien telden we enkele goed werkende angstaanjagende momenten: TOKTOK! Overigens mag u één keer raden wie van de slachtoffers zich in het laatste kwartier ontpopt tot woest van zich afbijtende kinetische actieheld. Juist ja: wie anders dan het personage met het Ramones-T-shirt?

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234