null Beeld

John Lennon: De 7 Hoofdzonden volgens zijn biograaf

De Zeven Hoofdzonden volgens John Lennon? Graag, maar sinds Mark Chapman op 8 december 1980 in New York vijf schoten op de ex-Beatle afvuurde, ligt een gesprek ietwat moeilijk. Gelukkig belandde vorige week 'John Lennon: de definitieve biografie' op ons bureau.

Redactie

Een door de Brit Philip Norman geschreven pil van ruim 850 pagina's waarin werkelijk élk hoofdstuk uit Lennons leven tot op de bodem uitgespit wordt: de voortijdige dood van drie sleutelfiguren (zijn moeder Julia, zijn vriend-bassist Stu Sutcliffe en Beatles-manager Brian Epstein), zijn opvoeding bij zijn nette middle class-tante Mimi, de wrok tegenover zijn afwezige vader Alf, zijn vroege Beatle-avonturen in Liverpool en Hamburg, zijn relaties met Cynthia en Yoko (en een schier eindeloze stoet ander vrouwvolk) plus elk ander denkbaar smeuïg detail, gaande van Lennons lidmaatschap van een rukkersclub tot zijn fantasieën over seks met zijn moeder.

''Als hypocrisie een hoofdzonde was, dan was hij heel erg schuldig''

Voor u verkeerdelijk denkt dat we het hier over één van die haastig bij elkaar gefantaseerde schandaalbiografieën hebben: Norman schrijft met evenveel grondigheid en kennis van zaken over Lennons muziek, en kreeg voor zijn boek de medewerking van kroongetuigen als Yoko Ono, Sean Lennon en Paul McCartney. Een Zeven Hoofdzonden, en wel nu!

HUMO Even vooraf: hebt u John ooit echt ontmoet?

Philip Norman «Jawel, bij een concert in Newcastle in de sixties. Ik was toen een jonge reporter, en heb met John en Ringo kunnen praten. Ze stonden toen onder enorm veel druk, maar ik vond hen erg aardige en vriendelijke gesprekspartners. Zijzelf gaven me de indruk dat ik hun beste vriend was en zegden dat er geen enkel probleem was als ik backstage bij hen wou blijven. Waarna Neil Aspinall (de rechterhand en duivel-doet-al van de Beatles, red.) binnenkwam en mij in ondubbelzinnige termen duidelijk maakte meteen op te krassen (lacht).

»Omdat ik backstage was, heb ik van het optreden zelf uiteindelijk niks gezien, en de muziek heb ik evenmin gehoord, want die werd volledig overstemd door het gekrijs (lacht). John haatte dat gegil overigens uit de grond van zijn hart.»

HUMO Hoe bent u als broekventje eigenlijk bij de grootste groep ter wereld binnengeraakt?

Norman «Ik was al backstage, en daar kwam op een bepaald moment McCartney voorbijgewandeld. Ik heb hem gevraagd of ik binnenmocht, en hij zei: 'Oh yeah. Kom erin.' Zo simpel ging dat toen allemaal nog.

»En later - in 1969 - heb ik als reporter van The Sunday Times John en Yoko nog eens een voormiddag lang kunnen ontmoeten. Great.»

HUMO U kreeg de medewerking van Yoko Ono én Paul McCartney. Dat is - gezien de weinig vriendschappelijke betrekkingen tussen die twee - opmerkelijk.

Norman «Ja. Omdat ik met Yoko gepraat had, ging ik er van uit dat McCartney me niet meer zou willen helpen. Maar hij ging ermee akkoord om mijn vragen per e-mail te beantwoorden. En zo hebben we het ook gedaan: ik heb hem de echt belangrijke vragen opgestuurd, en hij heeft die allemaal uitermate gedetailleerd beantwoord.»

HUMO Nochtans zouden ze zich al gezamenlijk van uw biografie gedistantieerd hebben.

Norman «Dat is in de pers verschenen, maar dat bericht klopt niet, denk ik: Paul en Yoko sturen nóóit gezamenlijke verklaringen de wereld in.

»Kijk: McCartney wordt erg welwillend behandeld in het boek. En Yoko heeft gezegd dat ik een erg fair beeld van haar geschetst heb, maar dat ik gemeen ben geweest ten opzichte van John. Which is rubbish. Waarom zou ik een fair beeld van haar ophangen en niét van John? Ik hoop dat ze haar mening nog zal bijsturen.»

HUMO Voor welke hoofdzonde was Lennon het meest vatbaar, denkt u?

Norman «Gulzigheid. Hij had niet de beste tafelmanieren, en in de beginperiode van The Beatles stortten ze zich op alle eten dat ze te pakken konden krijgen: ze hadden altijd honger, John voorop. Hij is opgegroeid bij zijn tante Mimi, en ondanks zijn rebellenimago hield hij best van dat huiselijke leventje, in de suburbs van Liverpool. 't Was een erg respectabel huis, en zijn tante bracht allerlei offers om hem een deftige opvoeding te kunnen geven. Sterker nog: ze gaf haar eigen leven op om hem te kunnen grootbrengen. En ze schotelde hem allerlei lekkers voor, want ze was een erg goede kokkin. Toen hij naar de kunstschool ging, was hij niet zo tuk op het kotleven: dat was toch niet zoals thuis (lacht).

John en Paul verschilden op een aantal vlakken erg, maar op nog veel méér vlakken waren ze precies hetzelfde. Zo hadden ze een min of meer gelijklopende background: McCartney kwam uit een zeer bescheiden milieu, maar zijn moeder was een verpleegster, en in het Britse klassensysteem werd je dan als middle class beschouwd. En dus leerde Pauls moeder haar kinderen beschaafd praten en zich netjes gedragen, net zoals tante Mimi dat met John deed.» Lees het volledige artikel in Humo 3553

Bekijk enkele clips: 1. Jealous Guy

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234