null Beeld

Jon Hopkins op Pukkelpop 2019: jongleren op een eenwieler

In het post-Maloot-tijdperk stond er met Jon Hopkins een beatbakker in de Dance Hall die – of hij zijn elektronica nu saignant, à point of blue chaud van de grill haalt – niet aan crowdpleasing doet.

Hopkins is een Diensthoofd Sfeer van de droge aard. Hij zal niet snel overstag gaan voor een regelmatig toegepaste truc: het publiek bedienen met le goût du moment – hip betekent slechts zelden goed. De Britse klankenfetisjist had zichzelf vooringenomen koppig zijn ding te doen. In Kiewit weefde Jon Hopkins een uur lang aan een klankentapijt waarop het aangenaam vertoeven was bij het ingaan van de nacht.

Een rondvraag in de Dance Hall bracht ons tot twee inzichten. Een eerste: het maakt vanaf een bepaald tijdstip niet uit wát je als artiest brengt. Jon Hopkins had op een eenwieler kunnen jongleren met vier passievruchten, en dan nog had hij de handen op elkaar kunnen krijgen. Een tweede vaststelling: een groot deel van de aanwezigen noemden de trekkebenende beats van Hopkins “stuikmuziek”, “ideaal om de nacht mee in te duiken”. Jon Hopkins stond volgens anderen dan weer “veel te vroeg” geprogrammeerd, al was dat laatste detailkritiek. Het is nooit te vroeg voor kniezwengels.

undefined

null Beeld

Er stond (live) achter de naam van Jon Hopkins. Dat vierletterwoord zorgt in de categorie electro altijd voor eindeloze discussies. Is een artiest per definitie een dj wanneer hij/zij geen instrument met snaren beroert? Is het sporadisch strelen van knoppen een kunst? Uiteindelijk maakt het niet uit hoe hij de massa aan het bewegen bracht. Er werd dus wel degelijk gedanst in de Dance Hall – niet meteen de tent waar je verwacht dat er iemand om middernacht zit te kantklossen.

Eén track vatte de hele set samen: ‘Open Eye Signal’. Stotterende synths en bulderende beats sloegen aan het armworstelen – er kwam geen winnaar uit de bus, maar het schouwspel bleef evenmin boeien. Zo ging het er wel vaker aan toe in de Dance Hall. Er ging weinig dreiging uit van Jon Hopkins. Het had soms minder eentonig mogen zijn. Minder langdradig ook. Kwaliteit is geen synoniem voor ongenaakbaar – een marathon van FC De Kampioenen gaat na een tijd ook vervelen.

Jon Hopkins was goed, maar niet memorabel. Op de dag dat Stormzy — excuses — storm heeft gehouden, ga je niet voor minder dan dat.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234