null Beeld

'Jonas & Van Geel' op VTM

Er hing één en ander af van het welvaren van de talkshow ‘Jonas & Van Geel’, zoveel was duidelijk. Verhalen dat Jonas Van Geel ter voorbereiding naar Hollywood was getrokken om er ad hoc in het cultuurtje te gaan soppen, werden niet alleen bevestigd bij VTM, ze werden zelfs duchtig opgerakeld. Als de Medialaan een volière was, zou Jonas Van Geel er het goudhaantje van worden.

Tom Raes

‘Jonas & Van Geel’ moest dan het stokje worden van waarop de blonde geschelpte de concurrentie op aanpalende zenders toefloot. En fiedeliet-fiet-fiet: in de titel kon je warempel al een sneer zien naar soortgelijk beeldvoer als ‘Van Gils & gasten’ en ‘Karen & De Coster’. Het verschil met die programma’s en ‘Jonas & Van Geel’ bleek echter snel genoeg: waar die andere nog een zweem van ernst in de keuze van hun onderwerpen probeerden te bewaren, werd hier meer dan ooit voor ‘De Bonte Avond’ gekozen. Ernst mócht, maar alleen als je er hard genoeg bij op je dijen kon kletsen.

Erg Amerikaans was alvast de inleidende montage waarin Van Geel de weg van z’n loge naar de studio aflegde. Je kon er wat van het ginnegappen van Jimmy Fallon in zien, terwijl je in het enorme decor dan weer vooral Jonas Van Geel zélf kon zien – al kon dat ook aan de gigantische letters gelegen hebben die z’n naam uitspelden. Van Geel stak van wal door uitdrukkelijk z’n ouders – ze zaten in de studio - te bedanken ‘voor de voorbije dertig jaar’, waarop hij volschoot en het echtpaar Van Geel Roland Garros-gewijs ging omhelzen in het publiek. ‘Een lach en een traan’, wordt zoiets dan genoemd in kringen waar we niet noodzakelijkerwijs deel van willen uitmaken. Maar: de toon was gezet. Het verschil was dat op een tennisveld zoiets meestal volgt op een overwinning, terwijl voor Van Geel op dat moment alles nog binnen te halen was.

Naadloos werden de gasten van de avond binnengeleid: premier Charles Michel, Nathalie Meskens en het verzamelde K3, dat nog een keertje mocht vertellen waarom ze te oud geworden waren om kinderliedjes te zingen. En om voor eigen winkel te komen spreken, natuurlijk - ‘K3 zoekt K3’ kunt u vrijdag zien op VTM. Meskens was dan weer uitgenodigd als boksbal: ze had geen noemenswaardige projecten lopen, luidde het, en dus werd ze maar ingezet als vaste pointe van Van Geels vooraf keurig uitgeschreven witzen. Het doel van de komst van Charles Michel was echter minder duidelijk: hij-die-er-altijd-uitziet-alsof-hij-zo’n-fopbril-met-neus-draagt mocht zorgvuldig gechoreografeerde vraagjes over zijn vakantie en zijn liefde voor motorrijden ontwijken, en had zich voor de rest blijkbaar voorgenomen een decorstuk te imiteren. Stop ons als we eruitzien alsof we het hopeloos vergeelde debat over politici in amusementsprogramma’s weer eens willen opstarten, maar toch dit: is het zoveel gevraagd dat, als de hoogwaardigheidsbekleder in kwestie dan toch opdaagt, er dan op zijn minst ook sprake is van – vergeef ons het dure woord - méérwaarde? In de plaats mocht de bekende zoon van z’n bekendere vader oprakelen hoe hij ooit een publieke taalfout maakte met het woord ‘aftrekken’. Er wordt vast nóg om gegierd in de wandelgangen van de Wetstraat. ‘Zo kan-ie wel weer, premier’, mompelden we, en mentaal overliepen we stilletjes ons stemgedrag van de laatste jaren – voor de zoveelste keer dit jaar.

Het publiek dat opgedaagd was voor ‘Jonas & Van Geel’ lag ondertussen plichtsbewust in een halve, en vaak zelfs een héle deuk. Applaus volgde met de gretigheid van een politicus die een amusementsprogramma geroken heeft, en je begon te vermoeden dat de publieksopwarmer van dienst wel over een uitstékende microgolfoven moest beschikken. ‘Lol voorop, de rest zien we dan wel’: niets mis mee, maar als de lol te vaak voorverpakt blijkt en het lachen een onaangename kramp wordt, zijn er misschien wel andere dingen waar je je tijd mee kunt vullen. Want telkens lag de blauwdruk mooi klaar, en bijna elke keer bleven we jammerlijk op onze honger zitten wat betrof onze nieuwsgierigheid naar de spitsvondigheid van Van Geel, die we voor de duidelijkheid wél een aantal kwaliteiten toedichten. Maar er werd te allen tijde op veilig gespeeld, en ‘veilig’ is nu eenmaal iets voor airbags en condooms – op televisie ben je er maar weinig mee.


Quote

'De anderen waren me altijd voor' - Kristel, de zwarte van K3, op de vraag waarom zij als enige nooit iets met Gert Verhulst begonnen was. Geef ze een talkshow, snél.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234