Jonge Leeuwen - 18 in 2018 (2): Zion Noah Diericx en Evelien Bogaert: 'Ik wéét dat ik op eigen benen kan staan. Alleen de vuile was: die breng ik nog naar huis'

De dood van Tupac Shakur, de girlpower van de Spice Girls, de afzichtelijke sneakers van Buffalo en de arrestatie van Marc Dutroux: meer herinneren wij ons niet van de zomer waarin we meerderjarig werden – misschien spelen iets te veel mierzoete Bacardi Breezers daarbij een rol. Humo biedt de huidige generatie een geheugensteuntje en tekent een hele zomer lang de verhalen op van wie 18 wordt in 2018. Deze week plukken we hen recht van de schoolbanken: Evelien, dochter van CD&V-politicus Hendrik Bogaert, en Zion Noah, oudste telg van Geena Lisa en Cocojr. ‘Ik voel het nu al: het wordt de tijd van mijn leven.’

'Ik wéét dat ik op eigen benen kan staan. Alleen de vuile was: die breng ik nog naar huis'

Als we elkaar ontmoeten, heeft Evelien net haar examen Grieks achter de rug: ‘Geen makkie.’ Bij Zion was er midden in de examenperiode een rustdag ingelast: ‘Voor het Suikerfeest.’

EVELIEN Bogaert «Echt? Ik had al wel gehoord dat sommige scholen daarvoor vrijaf geven, maar de onze alvast niet.»

Zion NOAH Diericx «Ik ga naar school op Linkeroever, de helft van de leerlingen is moslim. De meeste Antwerpse scholen houden rekening met het Suikerfeest.»

EVELIEN «Duurt de examenperiode dan een dag langer?»

Zion «Ja, maar zo’n dag vrijaf tussen de examens door doet deugd. En veel van mijn vrienden vieren feest, dus vind ik het normaal dat we vrijaf hebben. Ik heb niet het gevoel dat ik me daarmee aanpas aan de moslims. Zelf meevieren doe ik niet: het is hún feest, niet het mijne. Veel van mijn moslimvrienden doen mee met de ramadan, en daar heb ik respect voor. Een hele dag niks eten of drinken met dit warme weer en dan nog eens examens moeten doen? Ze hebben dat feest dubbel en dik verdiend. (Tegen Evelien) Maar ik wil gerust geloven dat het bij jullie anders is.»

EVELIEN «Ik zou er geen probleem mee hebben, maar ik denk dat er in mijn jaar hooguit één moslim zit. Een deel van ons schoolgebouw wordt wel gebruikt om vluchtelingen Nederlandse les te geven, maar echt contact hebben we niet met hen.»

HUMO Jij gaat naar een blankere school.

EVELIEN «Ik heb er eigenlijk nog nooit bij stilgestaan hoe blank of niet-blank mijn school is. Maar het is waar: ik heb weinig gekleurde vrienden. Waar zou ik ze moeten tegenkomen, als ze niet bij me op school zitten?»

HUMO Je zit in Brugge op school, maar bent twee jaar geleden even in Wallonië naar school geweest.

EVELIEN «Ik ben een jaartje op internaat gegaan in Hoei – mijn twee jaar oudere zus had destijds hetzelfde gedaan. In het begin was het heel eenzaam, zo zonder vrienden, maar het meisje met wie ik op een kamer sliep, heeft me goed opgevangen. Ze is nog steeds een goeie vriendin.

»In het begin was mijn Frans nog niet goed genoeg om echt te communiceren. Toen ik er was, besefte ik pas hoe beperkt mijn kennis was. Nu ben ik blij dat ik het heb gedaan: anders had ik nog altijd geen vlot gesprek kunnen voeren. Als ik tijdens het weekend terugkeerde naar huis, was het altijd even aanpassen om weer Nederlands te horen. En aangezien het een meisjesinternaat was, was het ook altijd weer schrikken om jongens te zien: ‘Huh, jongens? Juist, die bestaan ook nog!’ (lacht)»

HUMO Was het een strenge school?

EVELIEN «Er waren best veel regels, ja. Maar dat maakt het des te leuker als je er af en toe eentje kan breken. We hebben een keer pizza besteld. Kennelijk waren we niet de eersten: de pizzabezorger wist perfect onder welke poort in de tuin hij de dozen kon schuiven. De conciërge heeft ons toen betrapt – een meisje had ons gezien en heeft ons verklikt. Omdat ik nog nooit iets had mispeuterd, ben ik er zonder straf van af gekomen, maar mijn vriendinnen moesten die week op hun kamer blijven studeren. Nu, naar het schijnt kreeg je vroeger een week lang niks anders dan water en brood voor zo’n overtreding. Of zou dat verhaal wat overdreven zijn? (lacht)

»Ik heb het thuis gewoon opgebiecht: ze konden er wel om lachen. Mijn ouders geloven ook niet echt in straffen. Als je een kind straft, dan gaat het afwegen: ‘Was het deze straf waard of niet?’ Je kunt het beter doen inzien waarom bepaald gedrag fout is. Daar zijn mijn ouders héél bedreven in (lacht).»


schedels openboren

HUMO Jullie generatie gaat, meer dan alle vorige, gebukt onder keuzestress. Was het moeilijk om een studierichting te selecteren uit het gigantische aanbod?

EVELIEN «Héél moeilijk. Ik wilde eerst Psychologie gaan studeren, maar plots leek Geneeskunde me een goeie optie, om daarna te specialiseren in Psychiatrie. Ik ben me sinds september aan het voorbereiden op het ingangsexamen, maar vorige maand dacht ik opeens: wil ik dit wel? Ik ben met wat leerkrachten gaan praten en heb toch maar beslist het ingangsexamen mee te doen.»

HUMO Heb je ook al een plan B?

EVELIEN «Ja. Handelsingenieur of X. De X staat voor: om het even wat (lacht).

»Als ik mag dromen, kies ik voor neurochirurgie. Er valt nog zoveel te ontdekken over ons brein. Maar ik weet niet of het voor mij is weggelegd: dan moet ik straks telkens 18 of 19 op 20 halen. En wie weet blijkt iemands schedel openboren toch niks voor mij. Ik heb het nog nooit geprobeerd (lacht).»

HUMO Millennials hebben de naam ambitieuze veelvraten te zijn: ze willen én de topjob én het leuke gezin én de wereldreis.

EVELIEN «Ik heb veel uitdagingen nodig, waardoor ik de neiging heb om veel te combineren. Een zware job als neurochirurg schrikt me niet af. Ik kom uit een gezin van harde werkers. Mijn mama heeft ook altijd gewerkt, terwijl ze drie kinderen grootbracht. Waarom zou ik voor minder gaan? Ik heb nu natuurlijk makkelijk praten: ik moet het straks nog allemaal waarmaken.»

HUMO Ze noemen jullie ook wel ‘de prestatiegeneratie’.

Zion «Daarin herken ik mezelf totaal niet: ik heb geen torenhoge verwachtingen. Ik ben niet zo ambitieus en laat de dingen op me afkomen. Ik volg nu Boekhouden-Informatica.»

'Zion Noah Diericx: 'Eén partner voor de rest van je leven? Ik denk niet dat ik dat kan.''

HUMO Leuke richting?

Zion (haalt de schouders op) «Je moet iets doen, hè? Het is wel interessant, maar niet helemaal mijn ding. Eerst volgde ik Sport, maar mijn punten waren niet hoog genoeg, dus moest ik een andere richting kiezen.»

HUMO In een interview met je moeder las ik dat je profvoetballer of politieagent wilde worden.

Zion «Met voetballen ben ik intussen gestopt. Ik wil me volgend jaar volledig toeleggen op mijn studies. Ik ga Toegepaste Jeugdcriminologie studeren. Ik heb het wel geprobeerd aan de politieschool. Voor de fysieke proeven was ik geslaagd, maar het ging fout toen ik voor de derde proef allerlei moeilijke psychologische vraagstukken moest oplossen. Misschien was ik daar nog te jong en te onervaren voor.

»Veel vrienden begrijpen me niet: ‘Wil jij bij de politie?’ Maar ik vind dat agenten een belangrijke taak hebben: zonder hen komt het niet goed. Ik wil later mensen kunnen helpen, criminaliteit tegengaan, de veiligheid garanderen. Regels zijn er om gerespecteerd te worden.»

HUMO Jij wil jonge boefjes op het recht pad helpen.

Zion «Dat is het doel, ja. Je ziet het in Antwerpen vaak fout lopen bij jonge gasten. Veel van mijn vrienden hebben vroeger ook kattenkwaad uitgehaald. Als ik daar nu met hen over praat, begrijpen ze hun gedrag niet en hebben ze spijt. Zou het niet fantastisch zijn als iemand hen dat al vroeger had laten inzien? Ik ben wel streetwise, denk ik. Ik ben opgegroeid in de stad en ik hou echt van Antwerpen.

»Filip Dewinter was onlangs aan het klagen dat Antwerpen over 30 jaar een zwarte burgemeester zal hebben. Dan denk ik: wat is het probleem, Obama was toch ook een fantastische president? (Tegen Evelien) Maar misschien zien ze dat in Brugge anders.»

evelien «De huidskleur van een burgemeester doet er voor mij niet toe, maar in vergelijking met Zion heb ik misschien wel meer oog voor hoe de multiculturele samenleving tot conflicten kan leiden. Ik ga akkoord met mijn papa, die in een essay heeft geschreven dat de multiculturele samenleving geen succesverhaal is, en dat het ergste nog moet komen.»

HUMO Jij ziet jezelf later niet settelen in Antwerpen of Molenbeek?

evelien «Ik zou sowieso nooit in een stad willen wonen. Ik ben een buitenmens. Maar ik kan er wel inkomen dat sommige mensen zich niet langer thuis voelen in Molenbeek. (Tegen Zion) Jij wordt daar al je hele leven mee geconfronteerd, maar ik woon in Jabbeke: veel hoofddoeken zie je daar niet.»


Waarom? Daarom!

evelien «Ik heb weleens gehoord dat ze ons ‘de pretparkgeneratie’ noemen. Ze zeggen dat onze ouders in de fout zijn gegaan door altijd alles leuk te willen maken voor ons: ‘Gaat het, schatje? Wil je nog een ijsje?’ Ja, mijn ouders hebben me altijd gelukkig en tevreden willen houden, maar ze hebben me ook bijgebracht hoe dankbaar ik daarvoor moet zijn. Het is niet gewoon krijgen en niks teruggeven. Er staan verwachtingen tegenover: dat je zelf iets doet met je leven.»

Zion «Bij ons thuis is het ook geven en nemen. Mijn broer en ik zijn vrij opgevoed. Al sinds mijn 12de mag ik doen wat ik wil, zolang ik maar niet overdrijf. Zeker mijn vader heeft niet zo’n hoge pet op van regeltjes. Af en toe denk ik: het had misschien ietsje strenger gemogen. Toen ik nog voetbalde, heb ik twee jaar op internaat gezeten. Daar draaide alles rond structuur. Dat had ik thuis toch wat gemist.

»Tegelijk ben ik een genieter. Ik had best wel talent voor voetbal – ik heb een jaar bij Beerschot gespeeld – maar als je écht verder wil raken, moet je van alles opofferen. Daar was ik niet toe bereid. Ik wil kunnen eten en drinken wat ik wil. Kijk naar wat er met Radja Nainggolan is gebeurd – samen met Romelu Lukaku is hij één van mijn grote helden. Het is toch niet te geloven dat ze hem uit de WK-selectie hebben gewipt, gewoon omdat hij rookt en drinkt? Dat gaat er bij mij niet in.

»Toen ik zelf nog voetbalde, had ik het moeilijk om me zomaar neer te leggen bij de beslissingen van een trainer. Ik zal altijd opkomen voor mijn mening. Sommige trainers hebben dat niet graag. Schop je te veel tegen hun schenen, dan steken ze je in een team dat uitkomt in een lagere divisie.»

'Het zou me niks verbazen als gokken een groot probleem is onder jongeren. Ik heb mijn lesje wel geleerd ''

HUMO Dat opkomen voor je mening heb je thuis geleerd.

Zion «Mijn ouders hebben zich nooit boven mij en mijn broer geplaatst. Wordt er gediscussieerd, dan staan we op gelijke voet. Dat vind ik goed, zo leer je opkomen voor jezelf. (Tegen Evelien) Bij jou gaat het er waarschijnlijk strenger aan toe, aangezien je papa politicus is?»

EVELIEN «Denk je dat? Totaal niet. Een leerkracht staat thuis toch ook niet met het vingertje in de lucht te oreren zoals voor een klas? Ik mag thuis zeggen hoe ik de dingen zie en er is altijd ruimte voor discussie. Het is nooit: ‘Waarom? Daarom!’ Dat zou ik maar belachelijk vinden. Op die manier leer je toch niet nadenken?»

Zion «De buitenwereld ziet mijn papa misschien als iemand die graag buiten de lijntjes kleurt, maar er is een groot verschil tussen de Cocojr. die zij kennen, en de papa, Marc, die ik ken. Ik vond het knap om hem bezig te zien in ‘Liefde voor muziek’. En mijn mama heeft zich na haar tv-carrière omgevormd tot een coach die bezig is met onder meer gezondheid, stress en burn-out. Nu doet ze wat ze écht graag doet. Ik kijk op naar hen allebei.»

HUMO Zou je zelf op een podium willen staan?

Zion «Nee, ik zie het mezelf niet doen.»

HUMO Ga jij ooit in de politiek, Evelien?

EVELIEN «Ik acht de kans klein. Politiek valt onder de X van daarnet (lacht).»


In de buggy

HUMO Zijn jullie er al uit voor wie jullie gaan stemmen?

EVELIEN «Voor mijn papa. Ik vind hem een prima politicus. Maar misschien is het beter als ik daar niet te veel over zeg.»

Zion «Ik weet het nog niet. Zeker niet voor een rechtse partij. Groen dan maar, zeker? De dag voor de verkiezingen zal ik me er eens in verdiepen.

»Met vrienden praat ik zelden over politiek. Hooguit lachen we eens met Theo Francken. Die zegt maar één ding: ‘Stuur alle vluchtelingen terug.’»

EVELIEN «Hij bekijkt elke case toch apart?»

Zion «Echt? Voor iemand die er niks van kent, komt het alleszins niet zo over.»

EVELIEN «Dat vind ik jammer. Aan beide kanten is er zoveel desinformatie. Stemmen is belangrijk. Dat doe je maar beter niet halfslachtig.»

HUMO Neigen de 18-jarigen van 2018 naar links of naar rechts?

Zion «Naar links, zou ik denken.»

EVELIEN «Dat heb ik ook al gehoord. Ik las ergens dat 80 procent van de leerkrachten links is, dus zullen we het zo wel ingelepeld krijgen. En het ecologische bewustzijn wordt er bij de jongeren van vandaag ook nogal ingestampt.»

HUMO Hebben jullie de indruk dat we in een onveilige wereld leven?

Zion «Dat is wat de terroristen ons willen doen geloven, maar dat klopt niet: we leven in een veilige wereld. Al heb ik natuurlijk makkelijk praten. Stel die vraag maar eens aan een 18-jarige uit Irak.»

HUMO Jullie zaten nog in de pampers toen 11 september zich voltrok.

EVELIEN «Als je op de vraag ‘Waar was je op 11 september?’ moet antwoorden: ‘In mijn buggy’, dan heb je weinig feeling met dat moment. Je krijgt het wel mee in de les geschiedenis en thuis, maar dat is toch anders. Ik heb wel al op Ground Zero gestaan. Ik vond het surrealistisch. Ik herinner me de grote slingers met duizenden papieren kraanvogels die een Japans meisje had gemaakt.»

Zion «Bij mij is 22 maart wel hard binnengekomen. Voor hetzelfde geld stonden wij daar in de vertrekhal van Zaventem aan te schuiven. Toen heb ik wel even gedacht dat het hier niet veilig was, maar intussen is dat gevoel weggeëbd.»

EVELIEN «Ik moet toegeven dat ik op een drukke plaats of in een overvolle bus weleens denk: als iemand nu een bom bij heeft, zijn we er allemaal aan. Maar ik ga mijn leven niet aanpassen: ik stap nog altijd op die bus.»

Zion «Ik denk er ook wel aan, als ik sta te supporteren voor vrienden tijdens de Ten Miles. Ik denk dat onze generatie eraan gewend is. Gebeurt er morgen iets in pakweg Hongarije, dan gaan we daar minder hevig op reageren dan een jaar geleden.»

evelien «Niet dat we er gevoelloos voor zijn, maar je denkt toch: wéér eentje.»

Zion «Wij zijn zeker geen bange generatie, ook al vinden we het normaal dat er soldaten aan elk station staan. Intussen vraag ik me wel af of ze er nog moeten staan. Maar áls je ze morgen weghaalt, dan gebeurt er gegarandeerd iets. Dat geef ik je op een briefje.»

HUMO Er komen nog aanslagen in ons land?

evelien «Dat lijkt me realistisch, ja.»

Zion «Er zijn veel Belgische strijders naar Syrië gegaan en ooit komen die terug. Mannen als Filip Dewinter of Bart De Wever creëren mee de sfeer voor zulke aanslagen.»

evelien «Jij vindt het de schuld van Bart De Wever?»

Zion «Dat zeg ik niet, maar ze hebben het de hele tijd over dé moslims, dé Marokkanen. Daarmee wekken ze haatgevoelens op, tot er iemand zegt: ‘En nu pakken we die Belgen terug.’»

evelien «Er wordt aan beide kanten te veel gepolariseerd.»

HUMO Maar jullie zullen het niet nalaten om deze zomer over de Ramblas te flaneren?

Zion «Ik laat niets, maar deze zomer ga ik het iets verder zoeken.»

HUMO Is de wereld jullie broekzak?

Zion «Een beetje wel. Daar mogen we onze ouders dankbaar voor zijn. Mijn ouders sponsoren al heel lang een schooltje in Gambia. Vroeger gingen we daar vaak op bezoek. Die reizen hebben me geleerd dat we hier absoluut niks tekortkomen. Het respect en de dankbaarheid van de mensen daar, hoe ze rond mijn papa stonden te dansen: zo mooi om te zien. Ik zou dat werk later graag voortzetten.

»Ik ben van plan om volgend jaar wat vaker naar het buitenland te gaan: ik wil naar voetbalmatchen van Chelsea en AS Roma gaan kijken.»

evelien «Ik kom weleens in Londen: mijn oudere zus studeert er al twee jaar.»

HUMO Wil jij ook in het buitenland gaan studeren?

evelien «Nu nog niet. 18 vind ik wat te vroeg om al uit je vertrouwde omgeving weg te gaan en je eigen weg te moeten zoeken. Eerst voetjes op de grond, dan pas wegvliegen.

»Ik heb wel al verre reizen gemaakt met mijn ouders: India, Peru... Toen ik 6 was, had mijn papa een chocoladefabriek in China. Ik herinner me nog altijd hoe de schuifdeuren van de luchthaven opengingen en een walm van warme lucht in mijn gezicht waaide. Door de uitlaatgassen kon ik zelfs de zon niet zien. Zo vies! Ik snap nu waarom de Chinezen zo’n maskertje dragen.»

HUMO Een schooltje in Gambia, een chocoladefabriek in China: zijn jullie verwend?

Zion «Waarschijnlijk wel, maar niet iedereen van mijn leeftijd heeft evenveel geluk. Ik heb vrienden die nooit op reis gaan.»

evelien «Thuis hameren ze er vaak op: ‘Besef je wel hoe goed je het hebt?’ Maar wij krijgen nooit zomaar alles waar we om vragen. Mijn broer zeurt al jaren voor een Playstation, maar hij heeft er nog steeds geen.»

Zion «Echt? Ik zou me geen leven zonder Playstation meer kunnen voorstellen.»


smartphone in de wc

HUMO Een Britse denktank kwam met het voorstel elke millennial voor z’n 25ste verjaardag een som van 10.000 pond uit te betalen. Dat zou de groeiende kloof tussen de rijke ouderen en de door de crisis getroffen jongeren moeten verkleinen.

Zion «Mij mogen ze die 10.000 pond wel geven.»

evelien «Geen goed idee, lijkt me. Je weet toch niet wat die jongeren met dat geld gaan doen?

»Maar dat wij armer zullen zijn dan onze ouders, daar schrik ik wel van. Is dat echt waar? Ik weet niet of ik het financieel béter zal hebben dan mijn ouders, maar armer? Dat lijkt me sterk.

»Nu moet ik denken aan wat mijn grootmoeder vroeger altijd zei: ‘Er zijn twee dingen waarover je beter niet praat: geld en bedden. Ofwel heb je te weinig en lachen ze je uit, ofwel heb je te veel en dan zijn ze jaloers.’ Het is niet beleefd om daarover te praten. Mijn ouders praten nooit over geld.»

'Ik heb mijn smartphone ingeruild voor zo'n oldskool Nokia. Niemand valt me nog lastig: het is een bevrijding ''

HUMO Dus kun je me ook niet vertellen of je al een bedrag in gedachten hebt dat je op je eerste loonbrief wil zien staan?

evelien «Voor mijn eerste job? Daar mogen ze me 50 euro voor betalen. Dat beschouw ik dan wel als leergeld. Ik zou later wel gelukkig kunnen worden met een slechtbetaalde job die ik graag doe. Maar het zou toch mooi meegenomen zijn als ik er ook een mooie cent aan kon verdienen.»

HUMO Hoeveel bedraagt jullie zakgeld?

Zion «Ik krijg 40 euro, maar dat zeg ik niet graag luidop: veel vrienden krijgen dat niet. Met dat geld koop ik mijn middageten en alles wat ik nodig heb. Vroeger gaf ik ook best veel uit tijdens het uitgaan, maar dat doe ik niet meer zo vaak.»

evelien «Ik krijg een soortgelijk bedrag. Eten en kleren hoef ik daar niet mee te betalen, het is eerder bestemd voor de extra’s, zoals uitgaan. Deze zomer ga ik werken op een Frans taalkamp. Een deel van wat ik verdien, spaar ik voor later.»

Zion «Ik had een tijd geleden een mooie som gespaard, maar die heb ik uitgegeven aan domme dingen. Ik heb het geld ingezet op een paar voetbalwedstrijden. In het begin won ik de hele tijd, maar toen werd ik overmoedig: geld weg, natuurlijk. Het zou me niks verbazen als gokken een groot probleem is onder jongeren vandaag. Je voelt meteen hoe verslavend het is. Ik heb mijn lesje wel geleerd.»

HUMO Is het materiële erg belangrijk voor jullie generatie?

Zion «Ja. Iedereen wil toch een chique auto en een mooi huis?»

evelien «Volgens mij heeft dat te maken met de sociale media, waarop iedereen zich van zijn mooiste kant laat zien. Gaat iemand op reis, dan stuurt die hele Snapchat-verhalen door: ‘Kijk eens in wat voor een mooi resort ik nu ben.’ Je kunt beter van het moment genieten.»

Zion «Ik ben net met vrienden op reis geweest: wij hadden achteraf spijt dat we zo weinig foto’s hadden gemaakt. Ik denk daar gewoon niet aan.»

evelien «Zo hoort het. Ik vind het altijd verschrikkelijk als iemand, net wanneer je je aan het amuseren bent, plots zegt: ‘Kom, we maken een foto voor op Snapchat.’ Voor mij is het mooie moment dan verpest.

»Ik heb mijn smartphone twee jaar geleden ingeruild voor zo’n oldskool Nokia. Het was niet echt een bewuste keuze – ik had hem voor de tweede keer in het toilet laten vallen – maar nu ben ik zo gehecht aan die Nokia. Niemand valt me nog lastig. Zalig!»

Zion «Dat zou ik niet kunnen. Mijn hele leven staat op mijn smartphone.»

evelien «En toch is het een bevrijding om daarvan af te stappen. Ik zou het iedereen aanraden.

»Voor mijn 18de verjaardag heb ik een platenspeler gevraagd. Ik ben nog nooit zo blij geweest met een cadeau. Hoe je die naald erop legt en dat typische geluidje hoort: geweldig! Het enige waar ik niet had bij stilgestaan: na vier of vijf liedjes stopt de plaat en moet je je rechtzetten om ze om te draaien. Hoe gek is dat! (lacht)»


blind getrouwd

HUMO Hoe zit het met relaties? Hebben jullie daar al wat ervaring mee?

Zion «Niet echt. Mijn laatste relatie dateert van vier jaar geleden. Ik ben er niet naar op zoek.»

evelien «Een relatie als je pas 18 bent? Daar sta ik wat cynisch tegenover. Straks gaat er een hele nieuwe wereld voor ons open. Het zou best kunnen dat sommige relaties dat overleven, maar ik ben er niet zo zeker van of dat wel positief is.»

HUMO Monogamie wordt steeds vaker in vraag gesteld. Geloven jullie er nog in?

Zion «Eén partner voor de rest van je leven? (Blaast) Ik denk niet dat ik dat kan. Misschien kom ik straks de juiste vrouw tegen en blijf ik toch de rest van mijn leven bij haar, maar nu zie ik het mezelf nog niet doen.»

evelien «Ik geloof wel dat het kan.»

HUMO Willen jullie kinderen?

Zion «Tuurlijk! Dat móét, vind ik. Kinderen hebben is toch het mooiste wat er is? Ik denk dat ik er twee wil. Liefst bij dezelfde vrouw, natuurlijk. Dat is alleszins de bedoeling.»

evelien «Ik zou het toch een beetje als een mislukking zien als ik later kinderen krijg en mijn huwelijk niet blijft duren.»

Zion «Maar je kunt toch een tijdlang zot zijn van elkaar en dan inzien dat het niet lukt?»

evelien «Ja, maar trouw dan niet.»

Zion «Ik heb toch niet gezegd dat ik ga trouwen?»

evelien «Ik vind dat je alleen moet trouwen als je het 100 procent zeker weet. Ik hecht waarde aan het huwelijk. Ik snap dat mensen een programma als ‘Blind getrouwd’ tof en spannend vinden, maar het huwelijk zou niet mogen worden gereduceerd tot iets tofs en spannends. Je moet dat ernstig nemen.

»Kinderen staan bij mij niet op de planning. Voorlopig toch niet.»

HUMO Als je het straks te druk krijgt als neurochirurg, dan komt het er misschien niet meer van.

evelien «Mijn carrière zal zeker niet het obstakel zijn. Het zal eerder afhangen van de man die ik ontmoet, en of ik absoluut zeker ben dat ik kinderen met hem wil. Al klinkt dat misschien wat te veel als: ‘Ik wacht op Mister Right.’ Ik zit echt niet te wachten op de man van mijn leven – daar geloof ik niet in – maar ik heb er vertrouwen in dat het komt als het komt.»

'Evelien Bogaert: 'Ik ben blij dat mijn ouders hun scheiding niet hebben afgereageerd op de kinderen. Wij zijn nooit over en weer moeten gaan.''

HUMO Jullie zijn allebei kinderen van gescheiden ouders. Heeft dat trauma’s nagelaten?

Zion «Ik was nog te jong om het te beseffen, een jaar of 8. Het zit allemaal heel ver. Als het nu zou gebeuren, dan zou het wellicht moeilijker zijn.»

evelien «Ik was pas 6 of 7. Ik herinner me nog dat mama me op haar schoot nam en zei: ‘Mama en papa gaan uit elkaar.’ Ik ben beginnen te huilen, maar eigenlijk besefte ik helemaal niet wat dat was, een scheiding. Ik kan me ook geen grote ruzies herinneren. Mijn mama en papa hebben altijd goed met elkaar kunnen opschieten.»

HUMO Wisselen jullie wekelijks van huis?

evelien «Ik ben opgegroeid bij mijn mama, maar mijn papa komt bijna dagelijks bij ons over de vloer. Soms zou je zelfs denken dat ze wél nog samen zijn. We hebben wel een tijdje geprobeerd om af en toe bij mijn papa te gaan logeren, maar uiteindelijk was het makkelijker om bij mama thuis te blijven: zo moesten wij ons niet elke week aanpassen aan een ander huis en andere regels. Ik ben blij dat mijn ouders hun scheiding niet hebben afgereageerd op de kinderen: ‘Wij zijn uit elkaar, dus nu moeten jullie ook maar verhuizen.’ Eigenlijk vind ik alles aan de opvoeding van mijn ouders goed. Van mij krijgen ze een dikke duim (lacht).»

Zion «Ik heb wel een fiftyfiftyregeling, maar ik ga volgend jaar op kot, dus ik weet niet hoe het dan verder moet. Het zou best kunnen dat ik tijdens de weekends gewoon op kot blijf. (Grijnst) Maar dat moet ik thuis nog vertellen.»

HUMO 18 is jong om al op eigen benen te staan. De meeste jongeren wachten daar véél langer mee.

Zion «Ik weet dat ik het kan. Mijn ouders hebben allebei een druk leven, dus ik ben best zelfstandig. Alleen de vuile was: die breng ik straks gewoon naar huis.»

evelien «Ik ga vanaf september een kot delen in Leuven met tien andere meisjes. Ik kon ook alleen op kot, maar samen leek me zoveel leuker. Dat sociale heb ik nodig.»

Zion «Ik ben ook niet van plan eenzaam op mijn kot te zitten: ik denk dat ik voortdurend vrienden over de vloer zal hebben. Ik kijk er zo hard naar uit. Ik voel het nu al: het wordt de tijd van mijn leven.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234