null Beeld

Jonge Leeuwen Billie Leyers (21), dochter van Jan Leyers

Negen jaar nadat Bruno Wyndaele de zussen Dorien en Ella Leyers aan zijn ‘Beste vrienden’ had laten deelnemen, zijn nu ook de andere twee dochters van Jan Leyers volstrekt en wettelijk meerderjarig geworden.

'Ik ween gewoon gráág. Ik zou hier en nu kunnen wenen, en dat tof vinden ook'

Olga, bekend als gezicht van kinderzender VTMKZOOM en van de Televisiester die ze daar vorige maand voor kreeg, is vandaag verhinderd vanwege examens. Klein gebrek, geen enkel bezwaar: Jonge Leeuw Billie Leyers – genoemd naar voorname Billies als Jean King (tennis) en ‘Jean’ (Michael Jackson), en ook een beetje Holiday (‘Strange Fruit’) – praat, klatert, lacht en legt uit voor twee. Als studente muziekproductie aan het conservatorium van Gent en als frontvrouw van de in een funky tempo aan de weg timmerende poptriphopgroep Maple Black, is ze bovendien de enige soul sister die zich op dit moment voltijds aan de muziek wijdt, naar verluidt toch nog steeds de corebusiness van vader Jan.

Billie Leyers (21) «De standaardgrap van papa is: ‘Als mijn kinderen straks maar niet thuiskomen en zeggen dat ze advocaat of dokter willen worden. Liever iets serieus.’ (lacht) De werkelijkheid is natuurlijk een cliché van de strekking ‘Als ze maar gelukkig zijn’, maar sowieso is het toch logisch dat je geneigd bent om over te nemen waar je mee bent opgegroeid? De bankiersdochter zal sneller de financiën in gaan, de zoon van een bakker neemt later waarschijnlijk de familiezaak over.

»En: we konden er echt niet omheen. ’t Is niet alsof papa ’s avonds thuiskwam van zijn job, ‘Moeilijke dag gehad’ zei en vervolgens zwijgend voor de televisie neerplofte. Nee, zijn bureau is thuis, en hij begint ’s avonds pas te werken.»

HUMO Tegelijk is het te romantische beeld van een muzikantenbestaan daardoor ook aan jou voorbijgegaan. De negatieve kanten van de job – creatieve meningsverschillen, het eindeloze bijschaven, gebeurlijke writer’s blocks – heb je evengoed meegekregen.

Leyers «Het zal zeker zo zijn dat andere mensen onderschatten hoeveel werk er kruipt in muziek maken, maar verder heeft mijn vader zelden last van bijvoorbeeld een gebrek aan inspiratie. Het is waanzinnig hoe snel hij tot een afgewerkt nummer komt. Dat kan ik nog niet. Er zijn te veel momenten waarop ik er geen benul van heb waar ik het over moet hebben. En het klinkt erg, maar dat is meestal het geval wanneer ik me zorgeloos en gelukkig voel. Als alles goed gaat en niets wringt, héb je gewoon weinig om over na te denken.»

HUMO Zoek je, ter wille van de inspiratie, het ongeluk ooit bewust op?

Leyers «Het gebeurt dat ik me afvraag: ‘Wat zou er straks allemaal fout kúnnen lopen?’ Of: ‘Hoe zou ik me voelen als die of die er straks niet meer is?’ Om te weten wat dat in mij teweegbrengt. Maar ik maak mezelf natuurlijk niet bewust doodongelukkig – zoveel aanleg tot zelfdestructie heb ik niet.

»Een andere vraag die ik me de laatste tijd vaker stel: wie ben ik nu echt? Elke mens heeft kanten die hij of zij liever negeert, waar je niet naar durft te kijken – terwijl zich vaak net daar de kern bevindt. Zelf heb ik de laatste maanden meer zicht gekregen op mijn kleinste kantjes.»

undefined

null Beeld

'Als ik geen gigantische kinderwens had gehad, was ik misschien hartchirurg geworden'

HUMO En?

Leyers «Ik kan soms te gemakkelijk over iets liegen, op een heel egoïstische manier de eerlijkheid en dus de confrontatie vermijden. Ik weet nochtans goed genoeg: dit is niet oké, hier kwets ik mensen mee. Hoe dan ook bouw ik die leugentjes om bestwil af, ik probeer niet meer in een web van leugens verstrikt te raken. (Blaast) Nu schilder ik mezelf af als een soort pathologische leugenaar, maar zo erg is het ook weer niet.»

HUMO Je schrijft al nummers sinds je 12de. Weet je nog hoe de allereerste heette?

Leyers «‘Blinded by You’. Een nog geen klein beetje kinderachtige song die niemand ooit hoeft te horen (lacht). Mijn beste vriendinnen lachen me er soms nog mee uit, vooral omdat ik er zo hóóg in zong.

»Al mijn teksten zijn ofwel extreem autobiografisch – tot het punt dat ik bijna zelf ga denken: ‘Móét dit nu?’ – ofwel compleet fictief en vanuit het standpunt van een verzonnen personage. De tussenweg – iets over mezelf, maar verbloemd – zie ik niet als een optie.»

HUMO Als je song ‘I Will Never (Igidigidaga)’ in de eerste categorie valt, zou ik – ‘I will never head back to you’ en ‘Can’t even stand your face now’ nog aan toe – niet graag de aangesprokene in kwestie zijn.

Leyers «Dat gaat over een ex-vriendje om wie ik na de breuk nog veel te lang heb zitten huilen, tot ik ineens niet meer begreep waarom ik in de eerste plaats ooit verliefd op hem was geweest. Ik vraag mij tot op vandaag af of die jongen überhaupt doorheeft dat het over hem gaat. Hoewel: toen ik ’m daarna nog eens ben tegengekomen, deed hij opvallend raar en onvriendelijk. Het zal dus wellicht niet onopgemerkt zijn gebleven.»

undefined

null Beeld

undefined

'Mijn papa denkt altijd dat hij mij niet te veel schouderklopjes mag geven'

HUMO Welke adviezen van de muzikanten in huis neem je ter harte?

Leyers «Bij tegenslagen: ‘Laat je niet doen, doe vooral verder en zorg dat niemand in jouw plaats beslist wat wel en wat niet goed is.’ Wanneer ik me slecht voel omdat, ik zeg maar iets, één van mijn nummers de radio niet haalt, zegt papa: ‘Je bent 21, je hebt nog alle tijd van de wereld.’ Of, troostend: ‘’The Way to Your Heart’ is pas uitgekomen toen ik 29 was; waar maak jij je nu al zorgen over?’ Maar dat heeft veeleer het omgekeerde effect: ‘Ik heb dus máár acht jaar meer om een absolute wereldhit te scoren? Aaargh!’ (lacht)»

HUMO Welke goedbedoelde raad heb je niet gevolgd?

Leyers «Papa is een extreem slimme gast. Ik heb hem nog nooit iets horen zeggen waarvan ik dacht: ‘Pfft, oké dan.’»

HUMO Je oudste zus Dorien zei jaren geleden al: ‘Mijn vriendjes zullen heel veel moeite moeten doen om aan mijn vader te tippen. Zeker qua intelligentie en gevoel voor humor.’

Leyers «Ik heb mezelf er nog niet op betrapt dat ik actief over mijn vriendjes denk: ‘Lijkt die nu op papa? Ja? Goed. Nemen!’ Maar het klopt dat ik mijn ouders bijna als de twee Oervormen zie: ik wil later net zo’n goede mama en complete vrouw zijn als zij, en papa is al mijn hele leven een voorbeeld. Ik zou thuis nooit een jongen voorstellen van wie ik weet: hier zullen ze niet mee akkoord gaan. En ik kan ondertussen goed inschatten wie ze oké zullen vinden. Zoiets beïnvloedt trouwens je smaak.

»Ik hoef niet samen te zijn met een Einstein, maar ik moet wél iets kunnen bijleren. En ik wil evengoed dat hij mij kan doen wenen van het lachen. De balans moet juist zitten.»

HUMO Ooit, toen jij 5 was, gaf je vader in ‘De laatste show’ aan dat hij van vier types schoonzonen droomde: een dokter, een advocaat, een kok en een handige harry.

Leyers «Poeh, echt? Oké, dan is mijn lief de kok. Allee, niet écht – hij studeert net als ik voor producer aan het conservatorium in Gent – maar hij kookt wel erg goed. Daartegenover doet mijn papa geen bal in de keuken – hij heeft, geloof ik, in 1983 één legendarische spaghetti gemaakt, en that’s it. Als mijn lief dan iets voor hem klaarmaakt, kan hij daar zichtbaar van genieten: ‘Allee, ik word weer goed verzorgd door mijn aanhangsels.’

»Wout, de vriend van Dorien en vader van mijn neefje, is duidelijk de spreekwoordelijke harry. En verder: Olga studeert rechten; het is dus niet ondenkbaar dat ze ooit met een advocaat thuiskomt. Alleen een dokter zit er precies niet in. Dat vind ik overigens zelf jammer: ik heb een enorme fascinatie voor geneeskunde. Als ik geen gigantische kinderwens had gehad – drie of meer, de namen zijn al gekozen (lachje) – was ik misschien hartchirurg geworden.»

HUMO Een job die niet te combineren valt met een kroost?

Leyers «Volgens mij alleen als je je erbij neerlegt dat je kinderen je nooit zien, dat heb ik er niet voor over.

»Mijn fascinatie is begonnen met series als ‘Grey’s Anatomy’ en vooral ‘Topdokters’. Als ze op televisie een lichaam opensnijden om te zien wat erin zit: megacool! Onlangs deden ze in ‘Topdokters’ een longtransplantatie. Dan zag je hoe ze er lucht in deden, en hoe het miezerige bruine hoopje veranderde in een mooi stel grote, roze longen: superinteressant. Ik heb mijn ma erbij geroepen, maar ze vluchtte meteen weer weg. Ik heb die scène zeker tien keer teruggespoeld.»

HUMO Ik noteer dus: drie à vier kinderen. Hoort daar ook een huwelijk bij?

Leyers «Liefst wel. Geen idee waarom ik dat zo graag wil, maar wellicht zal het goede voorbeeld van mijn ouders daar wel voor iets tussen zitten. Verder vind ik het een mooie gedachte dat je je voor de rest van je leven aan één iemand verbindt. En het lijkt me ook gewoon leuk om mijn lief ‘mijn man’ te kunnen noemen.

»Enkele jaren geleden is mijn nonkel overleden; hij was toen al heel lang samen met zijn vriendin, maar omdat ze niet gehuwd waren, heeft zijn plotse dood heel veel administratieve problemen met zich meegebracht. Ook een reden.

»Oké, scheiden zal niet plezant zijn, maar het is niet de bedoeling dat dat er ooit van komt. Je blijft bij elkaar in goede én kwade dagen, hè. Er kan natuurlijk altijd iets verschrikkelijks gebeuren waardoor een echtscheiding onvermijdelijk is – maar toch: sommige koppels gaan uit elkaar om redenen waarbij ik vooral denk: ‘Wat heeft júllie ooit bezield om te trouwen?’»

HUMO Op wie van je ouders lijk je het meest?

Leyers «Van papa heb ik het rustige en het rationele. Als ik ooit bedrogen word door mijn lief, zal ik niet de griet zijn die ontploft en van alles naar zijn kop gooit. Ik zou net heel rustig vragen wie, waarom, wanneer en hoe. Mama is daar het tegenovergestelde van: een furie die, als ze kwaad is, gaat roepen, gooien en tieren. Dat lijkt eerst indrukwekkend, maar op den duur denk je vooral: daar gáát ze weer (lachje). Mijn zus Olga is trouwens ook zo.

»Als mama niet kwaad is, is ze een zonnetje. Als zij goedgezind is, maakt ze in vijf minuten iederéén goedgezind. Dat heb ik ook al over mezelf gehoord.»

HUMO Rationeel en zonnig, maar evengoed werd je door je zussen tijdens een aflevering van ‘Bart & Siska’ eenstemmig uitgeroepen tot ‘de grootste blèter van de familie’.

Leyers «En dat klopt óók. De balans ratio-emotie is raar bij mij. Ik ween heel snel en hou mijn tranen niet tegen. Meer nog: ik ween gewoon gráág (lacht). Ik zou hier en nu kunnen wenen, en dat tof vinden ook.

»Vaak is dat om de stomste dingen. Ik ween bijvoorbeeld ook altijd als ik me pijn doe. Daarover zegt mijn lief dat dat een fase is die je normaal op je 10de ontgroeit, maar ik dus niet: als ik mijn teen stoot, heb ik gegarandeerd prijs. Andere mensen vloeken, ik huil. Ik denk dat ik gewoon een heel gevoelig stel traanklieren heb.»

undefined

'Ik ben lang de dochter geweest van wie iedereen zei: 'Amai, jij doet wel héél graag je goesting''

HUMO Als je bij pijn moet wenen én dat vervolgens nog aangenaam vindt ook, mogen we dan besluiten dat je van de pijn zélf kunt genieten?

Leyers (lacht hard) «Ik vermink mezelf niet, voor alle duidelijkheid. Alleen de pijn die je voelt de dag nadat je gesport hebt, vind ik leuk.»

HUMO Je bent een vlotte babbelaar. Je vader maakt er geen geheim van een broertje dood te hebben aan vlotte babbelaars: ‘Het soort mensen dat geen tien seconden stil kan zijn, dat vindt dat ze ieder moment van stilte moeten vullen met lawaai.’

Leyers (lacht) «Daar sluit ik me bij aan. Op zich is er niets mis met babbelen. Papa babbelt óók veel, wij allemaal. Maar hij vindt: als er iets gezegd wordt, moet het wel relevant zijn. Van mensen die stiltes vullen met lucht, wordt hij ambetant. Hij beweert altijd dat zijn magische klik met P.P. Michiels er destijds is gekomen omdát ze allebei goed kunnen zwijgen. Ze hebben maanden samen doorgebracht in tourbusjes, en het kwam voor dat er twee dagen lang geen woord werd gezegd. Moet kunnen.»

HUMO Wat is de vaakst voorkomende oorzaak van gebeurlijke ruzies met je ouders?

Leyers «Op mijn 17de, 18de heb ik voor mezelf beslist: nu ben ik technisch volwassen, nu kan ik ook mijn eigen beslissingen nemen en keuzes maken. Ik kom supergoed overeen met mijn ouders, maar vanaf die leeftijd heb ik nooit meer iets gedaan om hen te paaien. Ik bedoel: mijn drie zussen doen of zeggen sneller dingen waarvan ze weten: ‘Dit zal in goede aarde vallen.’ Ik ben lang de dochter geweest van wie iedereen zei: ‘Amai, jij doet wel héél graag je goesting.’ Dat kan goed zijn, maar is dat iets om mij voor te schamen?

»Dat had vooral met lieven te maken. Op mijn 18de vond ik me bijvoorbeeld oud genoeg om zélf te beslissen of ik bij mijn toenmalige lief bleef slapen of niet. Het is gebeurd dat ik mijn gsm drie uur heb afgezet, om daarna te merken dat ik vijf gemiste oproepen had en een boze mama op mijn voicemail. Dat zou mijn zussen nooit overkomen.»

HUMO Heb je je, zoals de meeste pubers, ooit geschaamd over je ouders?

Leyers «Nooit. Omdat ze zelf goed aanvoelen waar de grenzen liggen. Het is nooit gebeurd dat – zoals in het cliché – mijn vader mij aan de schoolpoort per se een kus op de wang wou geven. Hij is niet het type dat zijn dochters voor schut zet.»

HUMO Niet elke vader krijgt een forum aangeboden om te melden dat zijn libido hem in normale omstandigheden al meer dan behoorlijk parten speelt, maar dat hij – die ene keer dat hij een xtc-pilletje had genomen – helemaal niet meer te houden was.

Leyers (lacht) «Liever dat hij dat in interviews zegt dan bij ons thuis aan de ontbijttafel.

»We slagen er in het gezin goed in om op een volwassen manier over seks te praten, en ik heb al lang vrede met de wetenschap dat mijn ouders het ook nog weleens doen. Dat neemt niet weg dat ik me wat ongemakkelijk voel als ik papa thuis het woord ‘pijpen’ hoor uitspreken (lacht). Maar dat is niet gênant, het is hoogstens raar.»

HUMO Had je ooit een Soulsister-poster aan de muur van je slaapkamer hangen?

Leyers «Bijna! Toen ik nog heel jong was en dacht: ‘Oooh, mijn papa is keicool!’ Een waanzinnig grote poster die ik thuis ergens had gevonden: twee bij drie meter, zoiets. Het was mama die toen zei: ‘Maar wat als er straks een jongen op je slaapkamer komt en die ziet je vader levensgroot boven je bed hangen: zou dat niet wat raar zijn?’ Ik had er nog niet bij stilgestaan, maar ze had een punt (lacht).»


Knijpen, likken, boeren

HUMO Buurman Bart Peeters werd in het VIER-programma ‘Achter de rug’ op de rooster gelegd door zijn dochter Winnie. Waar zou jij het over hebben als jouw vader er op de stoel werd gezet?

Leyers «Dat vind ik een moeilijke. Bart is een veel excentriekere figuur dan papa. Als jij Bart straks voor het eerst ontmoet, zul je al na vijf minuten alles kunnen bevestigen wat Winnie over hem in ‘Achter de rug’ zei. Bij mijn vader zou ik het veel meer in details moeten zoeken. Bart is een performer in elke vezel van zijn lichaam. Winnie kon bijvoorbeeld zeggen: ‘Toen papa mijn lief voor het eerst ontmoette, stak hij zijn broek af’ – in vergelijking daarmee is mijn papa een doodserieuze mens, van nature een muurbloempje. Hij weet bovendien zelf heel goed wat me aan hem ergert. Als ik hem bijvoorbeeld een nummer laat horen waar ik trots op ben, zal hij bewust wat lauwtjes reageren. Hij denkt altijd dat hij mij niet te veel schouderklopjes mag geven, en ik snap waarom: het is goed om ervan uit te gaan dat de lat altijd hoger kan. Maar soms heb je ook gewoon een lief woordje nódig, hè.

»Het motto van mijn vader is: ‘Emotie is de verloren tijd tussen twee prestaties’ (lacht), en daar gedraagt hij zich ook naar. Er moet altijd en overal gewerkt worden. Het valt bij benadering eens om de drie maanden voor dat hij samen met mama in de zetel naar een film zit te kijken, en telkens is zij daar achteraf drie dagen niet goed van: ‘Het is nog eens gebeurd!’»

HUMO Welke niet-familiegerelateerde ergernissen heb je nog?

Leyers «Met stip op nummer één: mensen die tijdens een maaltijd hun mes aflikken. Zeer veel mensen snappen niet wat daarbij het probleem is, maar zo ben ik opgevoed. Ik vind dat onsmakelijk en onbeleefd. (Loenst) Jij bent een meslikker, hè.»

HUMO Excuses.

Leyers (lacht) «Ik wist het. Ik heb daar een zesde zintuig voor ontwikkeld.

»Verder heb ik het ook niet voor het woord ‘fijn’ – het is zo onbestemd. Wanneer iemand ‘Dat was fijn’ zegt, weet je toch nooit echt of ze het nu goed of saai vonden? En nu we bezig zijn: ik kan er niet tegen als iemand in mijn neus knijpt – verschrikkelijk! En ik erger me aan duiven, aan mensen die boeren in het openbaar, en aan mensen die met hun meningen te koop lopen maar die nooit kunnen staven met argumenten. En ik háát de A12. Nog meer? (lacht)»

HUMO Dat zal volstaan. Toen je zussen Ella en Dorien een decennium geleden als interviewduo door ‘Eurosong 2006’ raasden, kwam hen dat destijds op veel kritiek te staan. ‘Twee hersengeamputeerde straatsletten’ was toen nog één van de nettere omschrijvingen. Heb jij al last gehad van afgunst of gratuite kritiek?

Leyers «Het zijn toch vooral de ‘dochter van’-commentaren die altijd weer terugkomen. Veel mensen lijken te denken dat wij een soort Kardashian-familie zijn: geen bal moeten doen en toch overal in de aandacht komen. Ella en Olga hebben bijvoorbeeld, net als iedereen, tientallen audities moeten doen voor er een rol uit de bus is gekomen. Ik mag dat nog honderd keer zeggen, de mensen blijven ons met een raar oog bekijken.

»Wanneer de commentaar er compleet over is – zoals dat van die ‘straatsletten’ – kan ik dat weglachen. Maar heel specifieke commentaar op dingen waar je sowieso zelf al onzeker over bent: dat is niet aangenaam.»

HUMO Vanuit de anonimiteit van het internet komen je vast niet alléén negatieve geluiden toegewaaid.

Leyers «Die twee, drie obscene voorstellen die mij via Facebook hebben bereikt, kan ik niet meer navertellen: ik heb ze meteen gewist (lacht). Maar laten we zeggen dat uit die berichtjes redelijk expliciet bleek dat ik een hoofdrol vertolk in een paar gasten hun persoonlijke fantasieën. En op een YouTube-filmpje gaf iemand ooit de commentaar: ‘I find this easy to masturbate to...’»

HUMO Dan wij ook. Bedankt voor het gesprek!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234