Jonge Leeuwen: Charlotte Timmers, actrice in 'Wat als?' en 'De ideale wereld'

In de dierentuinen van Charles Michel en Geert Bourgeois zitten genoeg ministers met de expertise en gewilligheid om zichzelf voor aap te zetten, maar in de praktijk is dat zelden zo entertainend als wanneer Charlotte Timmers (28) het in ‘De ideale wereld’ in hun plaats doet. En wie méér Timmers wil, zit gebeiteld. Van ‘Wat als?’ tot de al vóór de uitzending bekroonde dramareeks ‘Beau séjour’: wie de actrice – en vriendin van ‘D’Ardennen’-regisseur Robin Pront – dezer dagen wil volgen, moet héél hard kunnen lopen. ‘Het is nu aan mij, motherfuckers!’

'De helft van de discotheek dacht dat ik een hoer was'

HUMO Op 2 november begint het nieuwe seizoen van ‘Wat als?’, waarin jij voor het eerst te zien zult zijn. Hoe breek je als nieuweling binnen in een geroutineerde groep acteurs?

Charlotte Timmers «Dat ging snel: ze waren allemaal supervriendelijk. De welkomst was hartelijk. Dat ik het op de set aanvankelijk wat moeilijk had, lag dus niet aan hen. Alleen: bijna alle ‘Wat als?’-acteurs zijn mensen die me al zó lang aan het lachen brengen. Ik keek vroeger op zondagavond met bewonderende ogen naar ‘Het eiland’: dat ik nu ineens naast iemand als Bruno Vanden Broecke mocht spelen, maakte me redelijk onzeker.

»Ik ben over het algemeen wat nerveus en gevoelig. De typische acteurs-onzekerheid. (Piepstem) ‘Gaan ze me wel leuk vinden?’ Terwijl ik met dat soort zaken eigenlijk helemaal niet bezig wil zijn.»

HUMO Het gaat allicht ook ooit weer voorbij.

Timmers «Meer ervaren acteurs beweren van niet. En ik heb ooit horen zeggen dat zelfs Jacques Brel voor elk optreden bijna moest kotsen van de zenuwen.

»Zolang ik niet sta te bibberen, is het oké. Je moet een béétje zenuwen voelen. Wie zich als volleerd acteur gedraagt, komt vaker tot saaie, routineuze, pretentieuze vertolkingen. Het valt niet te vergelijken, maar van the big stars uit Amerika zijn er toch weinig die hun waardigheid konden behouden toen ze binnen waren. Ik zag onlangs weer zo’n draak van een Al Pacino-film, ‘Danny Collins’, en ik dacht: ‘Doe dan níéts. Je kunt ook rentenieren.’ Robert De Niro: hetzelfde. ‘Je bent de beste acteur ter wereld. Wat zit jij ‘Last Vegas’ te maken?’»

HUMO Je zult een rustig gemoed of een leven zonder stress nooit verkiezen boven een kwalitatieve cv?

Timmers «Nee. En ik heb niets tegen lichte films, ik ben zéker geen cinemasnob, maar doe het dan góéd. De Niro is een zakenman geworden: het geld dat hij met films verdient, investeert hij in hotels en restaurants. Not on my watch, Robert.»

HUMO Hoeveel rollen heb jij al gespeeld die je, bij nader inzien, beter had gelaten?

Timmers «Hier en daar iets. Niets fundamenteels. Wat niet wegneemt dat mensen die beschamend beeldmateriaal over mij willen verzamelen, op Google een vette kluif aan mij hebben. Ik was één van de jogsters op het strand in de intro van de film ‘Hasta la vista’. Dat had niet gehoeven. Maar ik kan ermee leven. Ik moet dat soort scènes gewoon niet al te vaak ‘A Clockwork Orange’-gewijs met opengesperde ogen bekijken.

»Ik zag ooit een interview met Joaquin Phoenix, die ik geweldig vind, waarbij de interviewer hem een beetje belachelijk probeerde te maken over de rollen die Joaquin als kind had gespeeld. Waarop hij reageerde met: ‘Elke acteur legt zijn parcours af. Zonder die eerste rollen zat ik nu niet hier om over mijn nieuwe film te praten.’ Zo denk ik er ook over. Het is wat het is.»

HUMO Je zit in ‘De ideale wereld’, straks in ‘Wat als?’ en je hebt een rol in ‘Beau séjour’, een serie die volgend jaar op Eén wordt uitgezonden en waar veel van wordt verwacht. Zo’n kantelpunt in de carrière: kun je dat voelen als je er middenin zit?

Timmers «Zonder uit de hoogte te doen: ja. Ineens zeggen opvallend veel mensen tegen mij: ‘Maar gij zijt goed bezig!’ Ik ben er wel nog niet achter wat dat precies betekent. Ik doe hetzelfde als vroeger, alleen lijken er nu meer mensen om te geven.

»Een vicieuze cirkel: wie rollen noch werk aangeboden krijgt, gaat onzeker naar audities, waardóór je ook vaak niet wordt gekozen. Nu heb ik al iets meer zelfvertrouwen en het loopt opvallend beter – maar dat zegt nog niet alles. Als je niet past in het beeld dat de regisseur voor ogen heeft, wordt het niets, zelfs al heet je Meryl Streep

HUMO In ‘De ideale wereld’ speel je een ernstige journaliste die door haar interviewees – van Geert Bourgeois tot Rudy De Leeuw – nooit ernstig wordt genomen wegens een verleden bij Ketnet. Een geval van vlekkeloze montage: de geïnterviewden dachten écht dat ze voor de kinderzender werden ondervraagd.

Timmers «Ik had eerst een paar andere testen voor ‘De ideale wereld’ gedaan. Straatinterviews, een beetje zoals Luc Haekens, maar anders. Dat ging me helemaal niet goed af, en toen heeft de redactie gezocht naar iets dat wél bij mij paste. Dat is ‘Nu Terzake’ geworden, waarin ik met een semi-vermomming mensen semi-beetneem.»

HUMO Voel jij je semi-schuldig nadat je iemand in de maling hebt genomen?

Timmers «Net vóór die stukjes op televisie kwamen, heb ik een paar nachtmerries gehad. ‘Die politiekers gaan me dood willen doen!’ Of: ‘Ik ga nooit een bouwvergunning krijgen!’ Daarna dacht ik dat politiekers nooit openlijk niet cool mogen doen: dat stelde me gerust.»

HUMO Ik heb bij Geert Bourgeois en Maggie De Block, twee van je slachtoffers, gepolst of ze ook een vraag voor jou hadden...

Timmers «Het is niet waar!»

HUMO Minister-president Bourgeois liet niets van zich horen, maar...

Timmers «O, nee! Geert is toch boos!»

HUMO Of hij had het te druk.

Timmers «Pff. Whatever, Geert.»

HUMO Ik kreeg wél een vraag van minister De Block, waaruit bleek dat ze het spel ofwél graag meespeelt, ofwél nooit helemaal heeft gesnapt dat jij een personage vertolkte. Haar vraag is: ‘Vind je dit een leuke job? Of word je later sportverslaggeefster?’ Je mag hoe dan ook ernstig antwoorden.

Timmers (lacht) «Sportverslaggeefster word ik over mijn dood lijk. Ik ben wél geflatteerd dat ze denkt dat ik een echte journaliste ben. Maar nee: niets voor mij. Actrice all the way. Een job die ik wel degelijk heel leuk vind, al is het vast zoals in alle sectoren: je neemt de dalen met de pieken.»

HUMO Nog een gastvraag, van ‘De ideale wereld’-collega Otto-Jan Ham: ‘Vraag Charlotte eens hoe zij de gevolgen van de brexit voor de EU op middellange termijn ziet.’

Timmers (lacht) «Godverdomme, Otto-Jan, loser!»

'Na drie jaar relatie heb ik op Instagram een selfie gepost: 'Driejarig jubileum, drie jaar miserie''

HUMO Ik snap vraag noch reactie, maar er werd mij een anekdote beloofd.

Timmers «Dat slaat op die ene gefaalde test waar ik het net over had, en waar ik op subtiele, slinkse wijze niet verder op wou ingaan. Het concept van die rubriek was: ‘Mooi meisje’ – hún woorden – ‘interviewt feestgangers, in de stijl van ‘We like to party’’. Zo van ‘Amai zeg, gij hebt een chique broek aan’ en ‘Zijt gij hier alleen?’ Om daar dan een moeilijke vraag over de actualiteit achteraan te gooien, in de hoop dat er domme antwoorden op zouden volgen. Alleen: over de actualiteit weet ik zélf helemaal niets, en ik stond dus beschamend vaak met de mond vol tanden.

»Op ‘Hoe ziet u de gevolgen van de brexit voor de EU op middellange termijn?’ reageerden de meeste mannen met: ‘Waar begint gij nu over?’ Iemand ging er ernstig op in: ‘Ik ben zelfstandige, wat kan mij die brexit schelen?’ Een andere jongen weer: ‘Mijn vriendin heeft me net gedumpt en ik ben hier helemaal alleen.’ Eén constante: het was een rampzalige avond. Omdat ik daar in de Versuz in Hasselt – waar ik mijn actualiteitsquizje afnam – de hele nacht maar wat stond te staan, niet danste en niet dronk, keken ze mij allemaal aan met een blik van: ‘Wie ís dat rare meisje?’ Volgens mij dacht de helft dat ik een hoer was.»

HUMO Op anderhalve steenworp van de Versuz ligt Zonhoven, waar je bent opgegroeid.

Timmers «Een klein, schattig dorpje. Al kan ik me voorstellen dat je het alleen schattig vindt als je van daar bent. En het is ook niet zó klein als het klinkt.

»Op mijn 14de ben ik op internaat gegaan in Leuven, aan het Lemmensinstituut. Ik ben dus al even weg uit Limburg, maar ben wél altijd heel blij als ik op de autosnelweg de provincie terug binnenrijd. Telkens als ik dat bord ‘De Limburgers heten u welkom’ zie, steek ik met gestrekte arm mijn duim omhoog (lacht).

»Ze zeggen over Antwerpenaars dat het chauvinisten zijn, maar ik denk dat Limburgers daar niet voor hoeven onder te doen. Ik heb nog nooit een Limburger ontmoet die zei: ‘Oef, die provincie heb ik achter mij gelaten.’ Bij mij hetzelfde: Limburg is ma hood.»

'Bijna alle 'Wat als?'-acteurs zijn mensen die me al járen aan het lachen brengen.'

HUMO Hoe was het leven op internaat?

Timmers «Geweldig. Eén groot kamp. Een heel vrije school – ook al liepen er nog paters rond – mét een goede opleiding. Elke woensdagavond mochten we van acht tot tien op stap. Zalig.

»Ik ben nog een tijdje in Leuven blijven hangen, want ik heb daarna sinologie gestudeerd aan de universiteit. Een rare kronkel. Mijn papa was net naar China geweest en bleek daar lyrisch over. En ik had zelf ‘Wilde zwanen’ van Jung Chang gelezen, een dik boek waarin – aan de hand van drie generaties dochters – de geschiedenis van het land wordt samengevat. Waarop ik dacht: ‘Ik ga Chinees studeren!’ Natuurlijk werd ik daarin door iedereen volmondig gesteund, want: ‘China is de toekomst.’ (lacht) Terwijl ik het volgens mij alleen deed omdat ik het cool vond om eens iets anders te doen.»

HUMO Je hebt dat diploma niet gehaald.

Timmers «Het eerste jaar was ik er in eerste zit door, daarna ging het bergaf. Sommige vakken heb ik drie keer opnieuw gedaan. Ik heb dus geen diploma, maar ik spreek toch een woordje Chinees. Trots ben ik niet op die periode, en ik ben wel zeker dat het een litteken heeft achtergelaten, maar spijt heb ik ook niet.

»Ik heb wél spijt van het extra jaar aan de hogeschool dat ik daarna heb gevolgd. Een schuldgevoelstudie en een verloren jaar, ik ben amper naar de les geweest. Halverwege wist ik: ‘Dat had ik niet moeten doen.’ Ik herinner me zelfs niet meer hoe die studie heette.

»Een mens laat zich zo snel opjutten door anderen. Hoe vaak men mij – met de allerliefste bedoelingen – heeft gezegd: ‘Je móét een diploma halen, Charlotte.’»

'Ik heb nachtmerries gehad van die filmpjes in 'De ideale wereld'.'

HUMO Heb je auditie gedaan voor ‘D’Ardennen’, de eerste langspeelfilm van je vriend Robin Pront en de Belgische inzending voor de eerstvolgende Oscars, of heerst er in het huishouden een strikte scheiding tussen de carrières?

Timmers «Niet héél strikt, alleszins. Ik doe mee in ‘De bende van Jan de Lichte’, een serie waarvoor Robin ook twee afleveringen regisseert. Tijdens mijn auditie daarvoor was hij erbij, en vooraf had ik me daar wat zorgen over gemaakt, maar zijn aanwezigheid bleek net een opluchting. Toen hij op een gegeven moment zei: ‘Wat je net deed, geloof ik niet helemaal, Charlotte. Doe dat eens opnieuw?’, dacht ik: ‘Da’s misschien waar.’ Bij een andere regisseur had ik gedacht: ‘Fuck, o fuck, o fuck, ik doe het slecht, ik doe het slecht.’»

HUMO Jullie zijn vierenhalf jaar samen. Kun je inschatten hoezeer jullie elkaar hebben veranderd? Je zei ooit over hem dat hij ‘op diepvriesmaaltijden van Albert Heijn leefde’ toen je hem leerde kennen.

Timmers «Een mens groeit. Toen we elkaar ontmoetten, was hij 25 en ik 23. Nog jong, maar niet meer zó jong. De eerste jaren waarin je als volwassene alleen woont en leert koken en zo. Maar wij blijken op dat gebied traag te evolueren. Ik herinner me wel dat, net na mijn sinologie-ramp, Robin nog heeft gesuggereerd: ‘Als je toch niet goed weet wat gestudeerd, kun je dan misschien kok worden?’ Slechts hálf om te lachen.

»Ondertussen kan ik nog steeds niet koken en is het Robin die de stap heeft gezet. Kooklessen en al. En de klok rond naar Njam! kijken. Eigenlijk had ik moeten leren opruimen, maar die stap heb ik overgeslagen.»

'Ik ben gewoon verkeerd bedraad de wereld ingestuurd.'

HUMO Welke fases doorloopt een lange relatie naar jouw aanvoelen zoal?

Timmers «Na drie jaar relatie heb ik op Instagram een selfie gepost met als onderschrift: ‘Driejarig jubileum, drie jaar miserie’. Dat was een grap, voor de duidelijkheid. Maar het neemt niet weg dat het soms wat minder gaat. Bijvoorbeeld in de periode dat hij het druk had met ‘D’Ardennen’: heavy! Ik vermoed dat iedere vriendin van een regisseur je hetzelfde zal vertellen. Verder gaat het goed. Van echte fases heb ik geen weet.»


Chinees Charlotje

HUMO In een interview zei Robin: ‘Regisseren kun je niet echt leren. Je moet het vooral jezelf bijbrengen.’ Zou dat ook voor acteren gelden?

Timmers «Volgens mij wel. Ongeveer 90 procent van alle acteurs in dit land is naar de hogere acteerschool gegaan, vaak ook nog met een opleiding literatuur of filosofie erbij. Ik niet, en op de set denk ik soms, inwendig jammerend: ‘Ik hoor er niet bij-hij.’ Maar heb ik echt iets gemist? Ik wéét niet wat een mens op de toneelschool leert, ik weet dus ook niet wat ik mis. Ik leer voornamelijk bij door naar films en series te kijken, en door andere mensen te observeren. (Pompt zich gespeeld moed in) En ik kom er óók!»

HUMO Wanneer kwam je tot het besef dat je mensen voor je kon winnen met humor?

Timmers «Ik herinner me nog een programma van Donaat Deriemaeker – de kandidaten konden daarin een reis naar het Verre Oosten winnen. Elke week toonden ze een vast shot van een Chineesje terwijl ze de prijs voorstelden aan het publiek. Ik was nog heel klein toen ik dat Chineesje begon te imiteren, en daar werd elke keer geweldig hard mee gelachen. Dat werkte heel snel heel verslavend. Niet dat ik een stand-upcomedian ben geworden, maar vanaf toen kon ik ervan genieten iets in scène te zetten.»

HUMO Slaag je er als professional ook in om grappig te zijn op een dag dat je je slecht voelt?

Timmers (lang stil) «Goede vraag. Het móét. Ik probeer mezelf ervan te overtuigen dat ik alleen mezelf kloot als ik me op de set laat hangen. Doe ik mijn best niet, dan kun je dat achteraf zíén. Het voordeel is: ik stond nog nooit op een negatieve set vol spanningen. Waar ik werk, is de sfeer meestal goed, en dan kun je je slechte humeur makkelijker van je afzetten.»

HUMO Je ouders baten in Zonhoven een schoenwinkel uit. Hebben ze zich ooit afgevraagd of je de zaak zou overnemen?

Timmers «Nee, want ze kennen mij. Mijn vader zegt: ‘Die schoenwinkel is mijn levenswerk. Ik wil dat niet verloren zien gaan aan iemand die er géén passie voor heeft.’ En terecht.»

HUMO Zijn je ouders trots op wat je nu doet?

Timmers «Het zijn Limburgse ouders – wat had je nu gedacht? (lacht)

»Ze krijgen in hun winkel veel volk over de vloer, en heel vaak krijgen die klanten dan een volledige update over mijn carrière. Met foto’s en half fout uitgesproken titels en al.»

HUMO Je bent de oudste van twee zussen. Heb jij het pad geëffend?

Timmers «Op het vlak van uitgaan en zo? Niet echt. Ik denk dat wij door onze ouders als twee totaal verschillende types behandeld werden.

»Mijn zus is huiselijker, rustiger. Ze heeft al sinds de kleuterklas dezelfde vriendinnen, ze is opvoedster en is – heel liefdevol – bezig met baby’s en zo. Ze heeft haar zaken goed op orde. Ik ben compleet tegenovergesteld.»

'Ik zeg altijd: een slechte baby is minder schattig dan een goede puppy'

HUMO En dus allesbehalve huiselijk, liefdevol en rustig?

Timmers «Ik ben chaotisch. Ik verlies aan de lopende band jassen, mutsen, portefeuilles en handtassen. Drie, vier keer per jaar wordt mijn bankkaart ingeslikt door de automaat. Belachelijk veel gsm’s en fototoestellen heb ik in het toilet laten vallen. Vorig jaar kreeg ik een iPhone van vrienden en familie – ‘Neem zeker een verzekering,’ riepen ze nog – en die is ondertussen óók kapot.

»Ik wíl zo niet zijn, hè. Want het is vermoeiend. Echt vermoeiend. Maar hoezeer ik het ook probeer te vermijden, die dingen blijven me overkomen. Volgens mij ben ik gewoon verkeerd bedraad de wereld ingestuurd.»

HUMO Vandáár die quote op je Instagrampagina: ‘One of these days, I’m gonna get organizized.’

Timmers «Een zin uit ‘Taxi Driver’, de lievelingsfilm van mijn vriend. Toen ik hem zei dat ik die film nog nooit gezien had, moesten we ’m onmiddellijk samen bekijken. Heel boeiend hoofdpersonage, Travis Bickle. Hij zit helemaal alleen in zijn kamertje in New York City en vindt ergens het zinnetje: ‘One of these days, I’m gonna get organized’, maar dan vliegen die letters in zijn hoofd helemaal door elkaar en wordt dat ‘organizized’. Ik vind dat grappig. En ik kan geen quote bedenken die mijn leven beter samenvat. Maar misschien moet ik binnenkort toch maar eens een fatsoenlijk mens worden.»


Kind in bruikleen

HUMO In de trailer van het nieuwe seizoen van ‘Wat als?’ ben je te zien met een baby in je handen. Kun je je voorstellen dat je er ooit eentje in huis zou halen?

Timmers «Nee. Plaatsvervangend ben ik heel blij met de baby van mijn goeie vriendin Clara Cleymans, twee maanden oud, voor wie ik veel affectie voel. Ik heb mijn kinderen het liefst in bruikleen. Om er zelf al één te hebben denk ik te hard: ‘Het is nu aan míj, motherfuckers.’ En het is ook niet dat ik een moedergevoel moet onderdrukken om mijn carrière te laten marcheren. Ik ben een kindervriend, maar dan zoals anderen een dierenvriend zijn zonder een hond in huis te hebben.

»Mensen worden altijd boos als je kinderen met dieren vergelijkt (lacht). ‘Zèèèg.’ Maar een slechte baby is minder schattig dan een goede puppy, zeg ik altijd maar.»

HUMO Ik zag dat je op je Facebookpagina geregeld uitpakt met artikels over dierenwelzijn en dierenleed.

Timmers «Daar ben ik mee gestopt. Ben ik er te oud en te pessimistisch voor geworden? Dat ik het niet weet. Vlees eten is de oudste verslaving ter wereld, maar ik weet niet of mijn Facebookposts dat zullen verhelpen. Nu, als elke activist er zo over dacht, veranderde er weinig in de wereld.»

'Ik ben al op mijn 10de gestopt met rood vlees te eten.'

HUMO Hoelang ben je al vegetariër?

Timmers «Sinds mijn 12de, en met rood vlees was ik al gestopt op mijn 10de. En dan vergeet mijn mama het nóg af en toe wanneer ik kom eten. (Streng) ‘Je hebt maar twee dochters, moeder. Eén die vlees eet, en één die geen vlees eet. Zo moeilijk is dat niet.’

»Ik vind vlees al lang walgelijk. Ik noem het soms een geaardheid: je voelt je ertoe aangetrokken of net helemaal niet. Zo’n lap vlees in mijn mond: ik kan het me niet meer inbeelden.»

HUMO Doet tegelijk met jou zijn intrede in ‘Wat als?’: Matteo Simoni, één van je vrienden uit het Lemmensinstituut. Praatten jullie destijds al over de toekomst?

Timmers «De jongens waren meer met dat soort dingen begaan dan de meisjes, herinner ik me. Wij waren toen vooral bezig met jong zijn, ons amuseren. Ik besefte nauwelijks wat dat precies inhield, acteren. Ik wou ook helemaal niet ‘de volgende Natalie Portman’ worden of zo.

»Matteo was anders. Die had de droom wél: ‘Ik word acteur! Acteur! ACTEUR!’ Ik weet nog dat we op school les kregen in mime. Ik kon dat niet goed, Matteo was wél een vrij goede mimespeler. En ik herinner me hoe hij – via onze leerkracht – op een dag werd gebeld door Ketnet. Of hij mimegewijs een robot wilde komen spelen? En dat hij er 50 euro mee kon verdienen. Hij was door het dolle heen: ‘Ik zal er zijn! Zeker!’ (lacht hard) Ik zie hem die avond nog thuiskomen: hij was kapot, omdat hij de hele dag in dat robotpak had doorgebracht. Hij had zich dood gezweet en uren na elkaar een robot nagedaan – en ocharm: niemand die hem herkend had, omdat hij een soort masker droeg.

»Matteo had de drive die ik toen alleen nog maar van horen zeggen kende.»

HUMO O, ironie: vorige week meldden de kranten dat Matteo Simoni even níét meer in de belangstelling wil staan.

Timmers «Ik heb het daar nog niet met hem over gehad, maar ik snap hem wel. Hij heeft de laatste tijd véél talkshows en interviews gedaan, hè. Een mens heeft maar een beperkt aantal waarheden te verkondigen. Zelf ben ik nog maar een paar keer geïnterviewd, en ik verbaas me er al over hoe snel ik mezelf oninteressant ga vinden. Zouden mensen die er écht toe doen – wetenschappers die een remedie tegen alzheimer of aids zoeken, bijvoorbeeld – dat ook hebben? Wellicht niet.»

HUMO Heb jij nog waarheden op overschot?

Timmers (telt na op haar vingers) «Van dierenvriend tot onnozele chaoot: nee, ik denk dat we alles gecoverd hebben.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234