null Beeld

Jonge leeuwen: de nieuwe 'Thuis'-generatie

Zet Mathias Vergels (20), Joy Anna Thielemans (20) en Abigail Abraham (24) – Lowie, Jana en Lynn uit ‘Thuis’ – samen en je hebt een bom van energie: ‘Vroeg of laat zou ik toch een rol met naaktscènes moeten spelen. Dus ik dacht: ‘Dan doe ik het maar beter meteen.’’

We zijn in de studio bij fotograaf Johan Jacobs. De grond ligt bezaaid met mogelijke outfits voor hun fotosessie, maar ze kunnen niet kiezen en ze zijn ondertussen met van alles tegelijk bezig: twitteren, Mathias zijn eerste cd bespreken, de Humo scannen op quotes, een beetje pianospelen.

Ze lijken onverschrokken en beheersen schijnbaar hun hele wereld, maar zodra we samen zitten en aan ons gesprek beginnen, ontdekken ze wel dat alleen Joy Anna en Mathias elkaar goed kennen. Ze weten bijvoorbeeld wel dat Abigail de oudste en ‘de wijste’ is, aldus Joy Anna, maar dat ze de enige van de drie met een acteeropleiding is, daar hebben ze nooit bij stilgestaan.

HUMO Abigail heeft de musicalopleiding aan het conservatorium in Brussel afgemaakt.

Joy Anna Thielemans (tegen Abigail) «En toch doen we dezelfde job.»

Abigail Abraham «Ik denk dat je in dit vak zeker kunt slagen zonder opleiding, maar voor mij was die school echt nodig. Joy is op haar twintigste al matuur. Ik was lang niet zo zelfstandig als zij. Ik kwam uit een boerendorpje, Kalken, ik was daar naar de muziekschool gegaan en had keurig Grieks-Latijnse gedaan, en ik was nog echt jong.»

HUMO Vind je Mathias ook matuur?

Abigail «Ik heb hem vandaag voor het eerst echt ontmoet. Wij delen geen decor in ‘Thuis’ (lacht).»

HUMO Delen geen decor?!

Abigail «Ja, de verschillende decors van ‘Thuis’ zijn allemaal naast elkaar opgesteld langs een gang, en daar heb ik Mathias alleen maar eens zien passeren. Hij is altijd heel stilletjes.»

Joy Anna «Als hij Abbi ziet, is hij helemaal star-struck, haha.»

Mathias Vergels «Neen, ik ben altijd stil op de set. Dat is vanwege mijn onzekerheid, denk ik. Ik ben daar alleen maar met mezelf bezig, gefocust.»

Joy Anna «Ik ben juist iemand die constant contact zoekt, anders voel ik me eenzaam. Daarom voel ik me zo goed bij ‘Thuis’: je werkt er maandenlang met dezelfde mensen samen en iedereen kent elkaar op den duur goed, je maakt echt deel uit van de groep.»

HUMO En omdat je graag acteert, neem ik aan.

Joy Anna «Natuurlijk. Ik had die drang als kind al. Mijn moeder werkte bij jeugdtheater De Kopergietery en daarna in het cultureel centrum De Warande. Ik ben alleen door haar opgevoed, dus ze nam me overal mee naartoe, ook naar die theaters. Elke keer als ik daar in de coulissen stond, wilde ik alleen maar dat podium op.

»Mijn moeder schreef me in voor workshops in Het Paleis en via mijn stiefvader Jan Staes, die dramaturg was bij Inne Goris, kwam ik terecht in de voorstelling ‘De dood en het meisje’. Dat stuk is helemaal gemaakt vanuit improvisatie: ik voelde me daarin vaak verloren en ik durfde me niet te smijten, ik was nog niet zelfverzekerd genoeg. Daarna vroegen ze me voor kortfilms en zodra ik voor een camera stond met een vaste tekst en duidelijke scènes, wist ik waar ik voor moest gaan.»

HUMO Waarom ben je nooit naar een toneelschool gegaan?

Joy Anna «Ik wou dat niet. Ik kon heel slecht met kritiek omgaan en ik was bang om mijn passie te verliezen. Als iemand zei: ‘Joy, je zou beter...’, dan sloeg ik al dicht en begon ik te wenen. Misschien omdat mijn mama mij altijd in alles heeft gesteund. ‘Zin in zangles? Doe maar!’ Ik mocht alles proberen. Mijn moeder geloofde zó in mij. En als iemand naar wie ik opkeek – een leerkracht of zo – dan ineens in mijn gezicht zei: ‘Jij doet dit helemaal níét goed’, dan kon ik dat niet plaatsen.

»Als ik naar een toneelschool was gegaan, dan zou ik daar natuurlijk commentaar gekregen hebben, logisch. Daar zou ik me dan waarschijnlijk helemaal voor afgeschermd hebben en uiteindelijk zou ik gewoon gezegd hebben: ‘Ik stop ermee, ik durf niet meer.’ Dus ik ben niet naar een kunstschool gegaan om mijn zin in het toneelspelen niet te verliezen.

»Maar sinds ik de grotere tv-wereld heb leren kennen, is dat veranderd. Ik krijg nu ongelofelijk veel feedback, zowel positieve als negatieve. Door ‘Thuis’ en andere producties ben ik zelfverzekerder geworden, en nu ben ik in staat om van negatieve feedback te leren. Al krijg ik nog steeds liever complimenten. Iemand die op straat mijn schouder vastpakt en zegt: ‘Je doet dat goed’, die zou ik soms wel willen omhelzen. Dat geeft me keiveel moed om door te gaan en nog meer... euh, ja, wat eigenlijk? Nog meer positieve feedback te zoeken misschien.

»Gisteren was ik niet tevreden over mijn scène, maar daarna hebben zoveel mensen me gezegd dat ik het geloofwaardig gedaan had, dat ik nu wél tevreden ben. Uiteindelijk is het toch voor die mensen dat je het doet, dus als zij blij zijn, durf ik ook blij te zijn.»

Abigail «Zoeken naar complimenten, daar komt het altijd op neer, hè. Ik herken dat. Ik heb het op het conservatorium niet gemakkelijk gehad. Ik heb véél gehuild. We moest er de hele tijd naar onszelf kijken en ons bewust worden van hoe je eruitziet, beweegt en speelt.

»Dat was superpijnlijk. Maar achteraf gezien ben ik blij dat ik het heb meegemaakt. Ik zie nu soms mensen van wie ik denk: ‘Besef jij wel hoe idioot jij je gedraagt?’ Ik weet goed wat mijn goeie en slechte kanten zijn en ik ben heel kritisch voor mezelf. Dus elke keer als ik een compliment krijg, denk ik ook even: ‘Oef!’»

Joy Anna «Maar dat bewustzijn en dat besef van wie je bent, dat leer je toch niet alleen op school? Ik ging op mijn twaalfde al alleen naar school en ik kookte voor mezelf omdat mijn mama moest werken. Dan kom je er ook achter wat je wel kunt en wat niet, maar ik genoot ervan om de dingen zo zelf te ontdekken.»

HUMO Mathias, wanneer werd jij je ervan bewust dat je wou acteren?

Mathias «Op mijn twaalfde.»

HUMO Waar kwam dat idee vandaan?

Mathias «Van mijn leraar Nederlands. Die was veel bezig met theater en poëzie en vond de gedichten die ik in de klas schreef, altijd heel goed. Hij heeft tegen mij gezegd: ‘Jij moet iets gaan doen dat geen aso is en geen bso.’ Mijn ouders zijn bakker en wisten niet eens dat er zoiets bestond als kso. We zijn dat gaan opzoeken en zodra ik onder het hoofdstuk vakken muziek en zang zag staan, wist ik: ‘Dat wil ik!’ Die leraar was ook degene die tegen mij heeft gezegd: ‘Stop nu 'ns een keer met Jotie T'Hooft te lezen. Lees ook eens Hugo Claus

HUMO Jotie T’Hooft? Niet echt vrolijk.

Mathias «Nee, maar ik had voeling met waar hij over schreef, omdat hij ook uit een dorp kwam. Ik kom uit Sint-Genesius-Rode en daar heerste ook zo'n dorpsmentaliteit, ik voelde me daar absoluut niet bij op mijn gemak. Ik was steeds op zoek naar een manier om daar weg te vluchten. Daarom ook trokken acteren en muziek mij aan.»

Lowie beschermt Jana

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234