null Beeld

Jonge Leeuwen in 'Thuis': Tine Priem (27), Michiel De Meyer (22) & Ditte Jaspers (24): 'Nergens beter dan thuis!'

Tine Priem, Michiel De Meyer en Ditte Jaspers, de nieuwe lichting ‘Thuis’-acteurs, lijken in eerste instantie misschien iets aardser dan Mathias Vergels en Joy Anna Thielemans. Maar zoals wel vaker is niets wat het lijkt.

Ze schieten, kunnen we dus meteen besluiten, goed met elkaar op. ‘Ja,’ zegt Michiel, ‘als je met z’n drieën bij de groep wordt gegooid – ‘Voilà, hier zijn de nieuwelingen’ – dan zoek je elkaar natuurlijk op.’

Dat ze alle drie een musicalopleiding genoten hebben, schept waarschijnlijk ook een band.

Ditte Jaspers «Als kind namen mijn grootouders mij heel vaak mee naar musicals. Zalig vond ik dat, hoe die liedjes en dansende mensen mij een andere wereld inzogen. Ik wilde niks liever dan daarin te blijven hangen. Nu, dat ik van zingen en dansen ook écht mijn werk kon maken, kwam niet in me op. In het middelbaar heb ik braaf boekhouden en informatica gevolgd, net als mijn zus. Mijn ouders – mijn vader is loodgieter en mijn moeder doet bureauwerk – zagen daar een zekere toekomst in. Maar na een tijdje voelde ik dat ik op school uit de boot viel. Iedereen noemde mij ‘de serieuze’, omdat ik op de speelplaats altijd met mijn boek in een hoekje zat. Ik verloor mezelf graag in boeken en films – nog steeds. Mijn klasgenoten vonden dat raar. Zij wilden uitgaan; ik zat liever thuis met mijn boek. Ik ben ook een nakomertje. Mijn broer en zus, die maar twee jaar schelen, trokken altijd samen op. Ik speelde alleen, was uren met mijn poppen bezig. Ik schreef ook gedichten. Op den duur ben ik muziekschool beginnen te doen en na de humaniora dacht ik: ‘En nu moet ik iets zoeken dat ik écht voor de rest van mijn leven wil doen.’ Ik ben naar de audities voor het conservatorium van Brussel gegaan.»

Michiel De Meyer «Ik ging als kind ook heel veel naar musicals kijken met mijn oma.»

HUMO Hebben jullie musical nooit geassocieerd met grootmoeders tijd? Het gevoel gehad dat het iets onhips was?

De Meyer «Je merkt wel dat anderen dat vinden.»

Jaspers «Maar toch pas als je wat ouder bent. Van mijn vader – die wel altijd naar me komt kijken – weet ik nu wel dat het eigenlijk zijn stijl niet is. Hij houdt van The Beatles en van Queen. Maar voor een kind zijn musicals toch geweldig?»

undefined

'Nee, ik woon niet meer in Brussel. Als blond meisje word je daar écht veel lastiggevallen door mannen'

Tine Priem «Ik was vooral wild van de ‘Samson en Gert’-shows. Ik droomde ervan om ook tussen die danseressen te staan. En toen ik ‘The Phantom of the Opera’ had gezien, heb ik tegen mijn moeder gezegd: op een dag zal ik Christine zijn.»

Jaspers «O ja! Met die rol heb ik auditie gedaan voor het conservatorium.»

De Meyer «Als ik in de zaal zat, wilde ik ook alleen maar dat podium op.»

HUMO Jij speelde op je 12de al mee in de musicals ‘Pinokkio’, ‘Peter Pan’, ‘Jungle Book’ en ‘Hans en Grietje’.

De Meyer «Ik had het geluk dat de regisseur ervan mij tijdens een musicalstage in HETPALEIS had gespot.»

HUMO Jij deed een musicalstage terwijl de andere jongens...

De Meyer «Op voetbalstage gingen, ja (zucht). Dat heb ik al vaak gehoord. Ik voetbalde ook, hoor: tot mijn 16de heb ik in het eerste elftal van mijn club gespeeld. Maar toen heb ik beslist: ik wil liever dansen. Dan heb ik mijn korte voetbalspieren moeten omvormen tot lange dansspieren. Dat was heftig.»

HUMO Pijn!

De Meyer «Heel veel pijn. In het eerste én het tweede jaar. De audities voor de Fontys Hogeschool, waar ik gestudeerd heb, zal ik nooit vergeten. Het deel waarin ik allerlei dansstijlen moest tonen, daar heb ik me doorheen gebluft: ‘Als ik blijf lachen en doe alsof ik het allemaal even leuk vind, dan komt het vast goed.’ Maar toen ik klaar was, dacht ik: ‘Dit sloeg nergens op.’ Ik had mijn jas al aan om te vertrekken tot ik opeens hoorde dat ik toch mocht aanschuiven voor de volgende ronde: de fysieke test. ‘O, wat opdrukken en zo, dat is iets voor mij,’ dacht ik. Maar het ging natuurlijk om lenigheidsoefeningen. Na de eerste keer rekken, schoten de krampen in al mijn ledematen. Maar ik mocht toch blijven. Ze zagen in mij kennelijk een ruwe diamant die nog wel te slijpen viel (lacht).»

HUMO Vond je vader het niet jammer dat hij niet meer aan de zijlijn kon gaan staan bij je voetbalwedstrijden?

De Meyer «Waarschijnlijk wel. Maar we gaan nog steeds samen naar het voetbal kijken, en als ik optreed, staat hij nu even hard te supporteren voor het podium.»

HUMO Botste het dansen, na dat voetballen, nooit met je gevoel van mannelijkheid?

De Meyer «Helemáál niet. We moeten eerlijk zijn: het merendeel van de mannen in de danswereld is homo. Alle jongens in mijn klas waren homo. Mijn beste vrienden ook. Maar ik heb vier jaar samen met hen gestudeerd: mocht ik zelf homoseksuele gevoelens hebben, dan zou ik daar nu wel achter zijn, denk ik. Het eerste halfjaar vroeg mijn moeder me elk weekend, als ik naar huis kwam: ‘En, Michiel? Je mag het zeggen, hoor, als het zo is. Het is allemaal oké voor ons.’ Maar na dat halfjaar heb ik haar gezegd: ‘Ma, wil je daar nu mee stoppen!’

»Trouwens, heb je weleens goed naar een danser gekeken? Wat voor lijven die hebben – die benen, die borstkas. Ze gooien meisjes de lucht in alsof het niks is. Volgens mij haalt een voetballer het einde niet als hij een keer een ballettraining zou volgen. Er is geen zwaardere sport dan ballet.

»Nu, ik heb wel momenten van twijfel gehad: ‘Wat ben ik nu eigenlijk aan het doen? Er is helemaal geen werk in de sector waarvoor ik me aan het klaarmaken ben.’»

Jaspers «Ik heb me ook heel vaak afgevraagd of ik wel ergens zou raken. Dat werd op school ook steeds herhaald door de leerkrachten: ‘Ze zitten niet op je te wachten. Er is geen werk.’ Zo willen ze je erop wijzen dat je het écht wel moet willen. En dat je de beste moet zijn die je kunt zijn, want anders mag je het vergeten.»


That’s Entertainment

HUMO Tine, vond jouw moeder het een goed idee dat je Christine uit ‘The Phantom of the Opera’ wilde worden?

Priem «Absoluut. Zij heeft me nooit naar de scouts gestuurd, maar naar de muziekschool, voor piano, toneel én dans. En toen ik in het ASO een B-attest haalde, heeft ze me naar de opendeurdag van de kunsthumaniora meegenomen. Ik dacht eerst: ‘Ik ga dan wel secretariaat-talen volgen.’ Maar zij heeft me toen een beetje in de richting van de kunsten gepusht. En ze had gelijk, want tijdens die opendeurdag voelde ik meteen: ‘Wow, hier hoor ik thuis.’ Ik heb een ongelofelijke moeder. Ze is zelf ook heel creatief, heeft piano en zangles gevolgd, doet yoga, werkt als voetreflexologe. Terwijl veel ouders roepen ‘Werkzekerheid! Werkzekerheid!’, zegt zij: ‘Je moet je dromen achterna!’»

undefined

'1,2 miljoen Vlamingen kijken naar 'Thuis' – óók degenen die zeuren dat het geen Shakespeare is'

Jaspers «Ik heb zelf mijn weg moeten zoeken. Nog steeds. Ik ben nu aan het repeteren voor een kleine musical: ‘Sisters of Swing’, over de Andrews Sisters. Ik wil voorstellingen met diepgang maken; de verhalen van de bekende musicals zijn vaak minder doordacht.»

Priem «Ja, dat begon mij ook te storen: de verhaallijnen in musicals zijn vaak zo flinterdun. De muziek is prachtig en alles ziet er fantastisch uit, maar ik heb ook meer en meer de behoefte gekregen om op de scène echt iets te vertellen.»

undefined

null Beeld

HUMO En die ‘diepere’ verhaallijnen vond je bij ‘Thuis’ weer wel?

De Meyer (schatert)

Priem «Ik moet zeggen dat ik qua verhaallijn zeker niet te klagen heb.»

HUMO Je bent al meteen zwanger.

Priem «Bijvoorbeeld. De rol van Tamara is emotioneel spannend.»

HUMO Ditte, jij bent op aanraden van de directrice van het conservatorium auditie gaan doen voor ‘Thuis’. Is dat écht wat ze je daar aanraden?

Priem «Het biedt werkzekerheid, hè.»

Jaspers «Precies.»

De Meyer «1,2 miljoen Vlamingen kijken elke avond naar ‘Thuis’. Zelfs diegenen die zeuren dat het geen Shakespeare is, kijken ernaar.»

Priem «Je snapt toch dat ‘Thuis’ ons de gelegenheid biedt om veel te leren: de technische kant van het spelen voor een camera, met een ervaren crew werken, een andere manier van acteren. Mensen benaderen me nu respectvoller dan vroeger, trouwens. Ze zeggen: ‘Je hebt zeker werk genoeg, en een deftig inkomen.’ In plaats van: ‘Het is moeilijk, zeker, in jouw stiel?’ Ik was dat gezeur echt wel beu.»

De Meyer «Er kon mij op dit moment echt niks beters overkomen dan dit. Op de persdag vroeg een journalist me: ‘Jij hebt al zoveel gedaan, in zoveel musicals gespeeld. Hoe komt het dat ik je niet ken?’ Nu weet hij wél wie ik ben. Ik zeg niet dat ik per se beroemd wil worden, maar de bekendheid die ons via ‘Thuis’ te beurt valt, zou ons wel kunnen voorthelpen in onze carrière.»

HUMO Heel pragmatisch.

De Meyer «Zo werkt het nu eenmaal. Zelfs als je in België in een musical wil meespelen, moet je eerst op televisie zijn geweest.»

HUMO Jij hebt toch al heel veel grote musicals op je cv staan.

De Meyer «Ja, maar ik speelde alleen nog maar mee in Nederlandse producties. Daar is het werkveld voor musicals veel groter. Mensen komen daar in groten getale naar musicals kijken: Nederlanders houden meer van entertainment.»

Jaspers «Ze kijken er niet zo op neer als hier.»


Lachen in Essen

HUMO Michiel, jij bent al op je 17de naar de Fontys Hogeschool in Nederland gegaan.

De Meyer «Dat was best eng. Ik heb ook heel erg moeten wennen aan hoe rechtdoorzee ze daar zijn. Ik moest als een gek voor mezelf leren opkomen – wat natuurlijk alleen maar winst is, want die assertiviteit heb je hard nodig in dit vak.»

undefined

null Beeld

undefined

'We proberen onze best mogelijke zelf te zijn'

Jaspers «Nu, naar Brussel verhuizen en in Molenbeek naar school gaan, is ook wel even aanpassen als je van het platteland komt. Van de metro naar school wandelen was voor mij in het begin: hoofd naar beneden en doorlopen, want ik wil niet dat iemand me aankijkt of een opmerking maakt. Maar je leert omgaan met de reacties van mensen, en het heeft me geholpen meer zelfverzekerd te zijn. Als je in Brussel onzeker overkomt, tja, dan trigger je mensen om je te ambeteren. Het was dus een belangrijke ervaring: ik had het nodig om eens van huis weg te zijn en op mijn eigen benen te staan.»

HUMO Waren je ouders beschermend?

Jaspers «Een beetje. Ik was de jongste, hè, en – zoals ik zei – een beetje een specialleke.»

HUMO Hoe kwam jij aan de kost voor je bij ‘Thuis’ terechtkwam?

Jaspers «Ik heb van alles gedaan: ik ben stewardess geweest, en heb een halfjaar op Mallorca gewerkt als entertainer in de kidsclub van een hotel. Ook heel goed om los te komen van thuis. Daarna wist ik heel zeker: ik wil niet zomaar een job. Ik wil acteren. Zodra ik terug was, ben ik als een zot mijn cv gaan rondsturen. Ik heb me op audities gestort en ben zo in ‘Thuis’ terechtgekomen.»

undefined

'In 'Thuis'. 'Mensen benaderen me nu respectvoller dan vroeger. Ze zeggen: 'Je hebt zeker werk genoeg, en een deftig inkomen.'

HUMO Woon je nog in Brussel?

Jaspers «Nee. Je wordt daar als blond meisje écht veel lastiggevallen met denigrerende opmerkingen van mannen. Op den duur werd ik dat gewoon en luisterde ik er niet meer naar, maar je wordt daar zo bot van, vind ik. Als ik thuis in Essen op straat loop, zeg ik vriendelijk goeiemiddag tegen iedereen. Als je in Brussel naar iemand lacht, heb je het al snel zitten, en word je meteen gevolgd. Daar word je na verloop van tijd minder open van, en dat vind ik niet zo fijn. Ik wil open kunnen zijn.»

HUMO Michiel, jij hebt na je opleiding met je klasgenoten het musicalgroepje As You Like It opgezet. Jullie hebben twee voorstellingen gemaakt.

De Meyer «En daarmee een paar keer voor een volle zaal gestaan. Maar met een musical door België touren, dat lukt niet, hè. Er is echt geen vraag naar.»

HUMO Wat ik er op YouTube van vond, was indrukwekkend, maar het had wel een hoog ‘doewadie, doewadiedoe’-gehalte.

De Meyer «Die jazzarrangementen hadden we zelf gemaakt. Dat is moeilijk, hoor. Ik hou van jazz, draai veel Miles Davis en Louis Armstrong, en speel zelf ook trompet.»

Jaspers «O ja, ik ook. En Ella Fitzgerald. De nummers van de Andrews Sisters die ik nu aan het instuderen ben, vind ik ook zalig. (Zingt) He’s the boogie woogie bugle boy of Company B! Zo jammer dat die muziek nu niet meer gemaakt wordt. Helemaal niet simpel, hoor, om dat meerstemmig te zingen. De eerste keer dat die stemmen echt in elkaar klikken: dat is zo waaauww!»

HUMO Ken je die jazzmuziek van thuis, Michiel?

De Meyer «Niet echt. Dire Straits staat tegenwoordig veel op bij ons. Mijn vader zit ook in een bandje. In een opwelling – of een midlifecrisis – heeft hij een basgitaar gekocht en is hij op basles gegaan. Maar in zijn band is hij de drummer. Zij spelen muziek van Dire Straits, en ook van Bob Dylan. Die vind ik ook heel goed.»

HUMO Dus je vader staat ook graag op een podium. Het is genetisch.

De Meyer «Maar hij zit achter zijn drumstel, hè, heel veilig (lacht). Maar muziek zit wel in onze familie. Mijn opa was een heel goeie operazanger. Maar hij mocht van zijn ouders geen zang studeren, want ‘er zaten allemaal homo’s in die rare wereld…’ Hij is degene die tegen mijn ouders gezegd heeft: ‘Laat hem toch dans studeren, je moet hem die kans geven.’»

Priem «Ik kan ook wel genieten van jazz. Maar ik luister nu vooral naar chillmuziek met een beat eronder, zoals Oscar And The Wolf en Balthazar. Ik ben in een chillmodus op dit moment, heel rustig.»

undefined

'Ik wil ooit nog iets doen wat in het collectieve geheugen blijft zitten'

HUMO Waarom?

Priem «Omdat ik heel goed in het leven sta.»

HUMO O, hoe komt dat?

Priem «Mindfulness! Echt. Vroeger was ik een enorme piekeraar. Ik maakte me de hele tijd zorgen over de toekomst: ‘Zal het wel goedkomen met mij? Heb ik wel het goeie pad gekozen? Ben ik wel goed genoeg? Zal ik het ooit zijn?’ Ik wist het niet meer. Ik besefte dat ik eigenlijk niet in musicals wilde spelen, dat ik niet zo’n geweldige stem heb. Ik wilde liever acteren, maar twijfelde heel erg aan mezelf. Die aanleg heb ik sowieso. Het heeft ook heel lang geduurd voordat ik tegen mezelf kon zegen: ‘Ik ben best mooi. Ik aanvaard mezelf zoals ik ben.’

»Nu, ik was dat gepieker beu. Ik wilde niet zo onzeker zijn. Ik wilde kunnen zeggen: ‘Ik ben Tine. Hier ben ik.’ Dus ik schreef me in voor een cursus mindfulness. Ik ben ’s avonds ook dankbaarheidsoefeningen gaan doen – ja, ik weet het, je moet daarin geloven, maar voor mij werkt het. Als ik een kutdag achter de rug had, waarin ongeveer alles was misgelopen, ging ik op een stoel zitten om stil te staan bij wat er wél goed was: ik heb een tof telefoontje gehad van mijn vriendin, ik heb een leuke vriend… Dat zit nu in mijn systeem: een paar keer per dag staat mijn hoofd vanzelf stil en count ik my blessings. Ik was, tot ik naar die cursus ging, ook altijd van de ene relatie in de andere gerold. Ik heb toen besloten om minstens een jaar alleen te blijven en na te denken over wie ik was en wat ik wilde. Dat weet ik nu dus. En ik heb ondertussen ook een vriend die echt dol op me is. Goed, hè? (lacht)»

HUMO Wat zoek je in een relatie?

Priem «Stabiliteit. Ik ben niet altijd even stabiel en vanwege mijn werk ren ik ook van hot naar her – ik geef les aan de academie van Zaventem en zing ook nog bij Scala. Mijn vriend is in al die chaos echt mijn houvast. Ik weet dat ik altijd op hem kan terugvallen. Hij is er voor mij een beetje zoals ouders er voor je zijn. Bij hem kom ik tot rust.»

HUMO En wat beteken jij voor hem, denk je?

Priem «Hij zegt: ‘Ik ben nog nooit iemand als jij tegengekomen.’ Ik ben uitdagend, hè. Ik ben geen nine to five-mens. Ik wil van alles uitproberen en dat vindt hij geweldig.»

Jaspers «Mijn vriend is voor mij ook een rustpunt.»

HUMO En Michiel? Is jouw vriendin ook jouw veilige haven?

De Meyer «Nee. Mijn vriendin is gek. Dat heb ik nodig, iemand die mij bijstaat tijdens mijn gekke buien. Iemand die mijn humor kan appreciëren – want ik kan best wel vermoeiend zijn. Ik sta de hele dag áán, en daar kan niet iedereen mee omgaan. Maar zij dus wel. Ze acteert ook. En ze is Nederlandse, waar ik ook heel blij om ben. Als ik me even laat doen, zegt zij meteen: ‘Ho! Michiel. Komaan!’»

Priem «Dat vind ik leuk aan Michiel, dat hij constant aan zichzelf probeert te werken. Zo zijn wij alle drie, denk ik. We willen groeien, onszelf leren kennen. Onze best mogelijke zelf proberen te zijn.»

De Meyer «Ja. En ik zou me heel graag ooit eens heel extreem op een rol willen voorbereiden, zoals Mathias Schoenaerts heeft gedaan voor ‘Rundskop’, of Eddie Redmayne voor de rol van Stephen Hawking. Dat je jezelf helemaal tot het uiterste dwingt. Dat moet volgens mij een ongelofelijke voldoening geven. Ik wil echt nog iets doen waarover ik, als ik oud en grijs ben, kan denken: ‘Wow, dat ik dát gedaan heb.’ En het zou nog leuker zijn mocht dat dan ook nog in het collectieve geheugen blijven zitten (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234