null Beeld

Jonge leeuwen: Lou en June Goens, de kinderen van Eric Goens'Als we over seks beginnen, houdt papa zijn handen over zijn oren en roept hij 'blablablabla''

De kinderen van Eric Goens zijn druk doende met hun eigen projecten: studeren en met de fiets leren rijden. Rik (4) en Julia (6) waren al naar bed, dus wij spraken met de twee oudste Goens-telgen, June (18) en Lou (21).

Frederick Vandromme

' Toen ik op Tomorrowland werkte, zag ik veel mensen verstijven als mijn achternaam viel. Ex-werknemers van mijn vader, denk ik '

Lou Goens (21, links op de foto) «Ik heb tegen June gezegd dat zij tijdens dit interview de leiding moet nemen, zodat ik eerst kan nadenken over mijn antwoorden. De vele adviezen van ons papa indachtig: ‘Lou, je moet weten wanneer je moet zwijgen.’»

HUMO Waarover dreig je je mond voorbij te praten?

Lou «Waarover níét? (lacht) Het is sowieso vreemd om geïnterviewd te worden. Ik wist om te beginnen al niet dat papa als een BV wordt beschouwd.»

HUMO Hij heeft voor Humo geschreven, is directeur informatie bij VTM geweest en maakt veelbesproken programma’s als ‘Het huis’ en ‘Kroost’.

Lou «Ja, maar het is iets van een oudere generatie, denk ik. Als ik aan leeftijdgenoten vraag of ze Eric Goens kennen, kijken ze me onbegrijpend aan.

»Nu, toen ik een studentenjob had op Tomorrowland en dáár mijn achternaam liet vallen, zag je ineens veel mensen verstijven. Alsof ze plots op hun woorden gingen letten. Ik denk dat daar veel ex-werknemers van papa aan de slag zijn (lacht).»

HUMO Omdat hij het imago heeft streng te zijn voor zijn werkvolk?

June Goens (18, rechts op de foto) «Vooral bij mensen die hem niet kennen. En dat snap ik: ene van 2 meter, met een kale kop, een norse blik en een baard erbij... Je zou voor minder (lacht). Maar dat valt zeer goed mee, hoor. Zéker als je doet wat hij vraagt (hilariteit).»

HUMO Vader Goens had me vooraf ingelicht: ‘June is beleefd, vriendelijk en goed opgevoed. Lou is... een speciaal geval.’

June «Een goede samenvatting (lacht).»

Lou «Ik ben wel méér dan dat. Maar het klopt, ergens. Niet alleen ben ik altijd al een flapuit geweest – voor ik goed en wel besef wat ik precies heb gezegd, zit ik al in de problemen – ik ga ook zelden op in de menigte. Ik doe nooit iets waar ik geen goesting in heb. En wie vijf minuten met mij praat, kent mijn levensverhaal. Ik geef niet altijd een positieve eerste indruk, terwijl ik in werkelijkheid toch een klein hartje heb en vooral heel zorgzaam ben.»

HUMO Om wie bekommer je je dan?

Lou «Iedereen om me heen: ik wil het beste voor de mensen die ik graag zie, en ik ben heel bezorgd.»

June «De berichtjes die ik soms van haar krijg! ‘Alles goed met jou?’ ‘Zal ik op bezoek komen om erover te praten?’ ‘Gáát het?’ Terwijl er niets aan de hand is.»

Lou «Ik had dat al in de lagere school: als June ruzie had met haar vriendinnetjes, ging ik – drie jaar ouder – me daar af en toe mee bemoeien.»

HUMO Om een vermanende tik uit te delen?

Lou (lacht) «Nee, ik sloeg alleen June in elkaar.

»Ik heb datzelfde zorgzame gevoel nu ook bij Julia, mijn zusje van 6. Bij haar in de klas zit een meisje met wie ze weleens ruzie heeft. En ik merk dat ik moeite moet doen om niet aan die schoolpoort te gaan staan en een 6-jarige te berispen (lacht).»

HUMO Jullie vader wekt in zijn interviewprogramma’s de indruk met iedereen over alles te kunnen praten. Maar klopt dat beeld? Waarover kunnen jullie, zijn oudste dochters, het níét met hem hebben?

June «Sorry, ik kan niets bedenken. Als ik een probleem heb, weet ik dat ik daarvoor bij hem terechtkan.»

Lou (aarzelt) «Ik iets minder. Ik was geen gemakkelijke tiener. Toen ik op mijn 18de op kot ging, is mijn relatie met zowel papa als mama op slag tien keer beter geworden: de rust was teruggekeerd. Ik heb daar en toen geleerd om mijn plan te trekken: als ik echt met problemen zit, los ik die meestal zelf op. Ook al is dat niet altijd de beste manier...»

HUMO Noem eens zo’n probleem.

Lou «Na het middelbaar ben ik eerst architectuur gaan studeren. Ik dacht dat ik er spijt van zou krijgen als ik het niet probeerde. Alleen: het bleek nogal snel niet mijn ding te zijn. Mijn punten waren na het eerste semester geen drama, maar het tweede semester heb ik het een tijdje heel moeilijk gehad. Eigenlijk ben ik halverwege het jaar de facto met die richting gestopt.»

HUMO En je hebt dat vijf maanden verzwegen voor je ouders?

Lou «Ik wou niemand teleurstellen! Op dat moment had ik mezélf al zo erg teleurgesteld. Architectuur was altijd mijn droomrichting geweest: dat dat op een sisser was uitgedraaid, vond ik hard om te verteren. Ik weet niet waarom ik het mijn ouders niet verteld heb. Ik dacht er gewoon niet bij na. Als ik iets niet wil doen, schuif ik het opzij. Dan laat ik het liggen tot het te laat is. Enfin, het was niet mijn proudest moment.

»Maar het zijn géén verloren maanden geweest. Ik ben een vakantiejob beginnen te doen, heb daar veel vrienden leren kennen én mijn lief. Hij brengt me tot rust, weet wat hij moet doen als ik weer eens aan het flippen ben. Een keer of tien per dag (lacht). Ik heb in die maanden ook veel scholen bezocht, op zoek naar een richting die mij wél zou kunnen liggen. Ik ben bij toegepaste psychologie uitgekomen, en daar ben ik nog altijd heel blij mee.

»We zijn drie jaar verder, en ik ben nu 21, maar volgens mij ziet papa mij nog altijd als het kind dat ik op mijn 15de was. Hij is er nog steeds van overtuigd dat ik weinig doe voor school, terwijl dat in een praktische richting als de mijne onmogelijk is. Ik vind dat ik de laatste jaren volwassener ben geworden, hij vindt mij vooral een dramaqueen (lacht).»

June «Als je een normaal gesprek met hem wilt voeren, moet je natuurlijk wel een goed moment afwachten. Soms zie ik: ‘Ik laat hem nu beter even met rust.’ Maar op de juiste momenten kan hij over alles praten.»

HUMO Ook over seks? Vader Goens met die berispende stem uit ‘Helden van het internet’, zijn rubriek in de talkshow ‘Karen en De Coster’, over voortplanting horen praten zou een uitstekende reden kunnen zijn om de daad vanzelf drie jaar uit te stellen.

null Beeld

June «Grapjes over seks: ja. Serieuze gesprekken? Nooit!»

Lou «Dan houdt hij zijn handen over zijn oren en roept hij ‘blablablabla’ (lacht). Dat geldt voor alles wat je als ‘vrouwenperikelen’ zou kunnen omschrijven.»

June «We behoren tot een generatie die qua seks niet meer door de ouders geïnformeerd hoeft te worden. Op school, met de vrienden: overal wordt er heel open over seks gepraat. Daar hebben wij echt geen schaamte over.»

Lou «Je wordt er ook al op jonge leeftijd aan blootgesteld. Al van het moment dat je voor het eerst op het internet zit. Neem een site als spelen.nl. Een spelletjespagina voor kinderen, zou je denken, maar je valt er meteen over de vunzige, vieze seksspelletjes. Op het internet is iets als ‘poppen aankleden’ zelden een onschuldig tijdverdrijf (lacht).»


Kinderen baas

HUMO Is er volgens jullie ook zoiets als een Tinder-generatie? Zou de kans bestaan dat die app ooit een even doordeweekse datingpraktijk wordt als een slow op een dorpsfuif?

June «Nee. Ik vind dat vies, Tinder, en ik geloof niet dat daar ernstige relaties uit te halen zijn.»

Lou «Maar het is wél leuk om via Tinder voor ándere mensen geschikte matches te zoeken. ‘Die niet. Die ziet eruit als een seriemoordenaar. Die is nog erger. Maar deze hier: misschien niet zo knap, maar hij gaat je tenminste niet kwetsen.’ (lacht)»

HUMO Een citaat van vader Goens uit De Morgen: ‘De Mark Twain-quote ‘Break the rules and never regret anything that made you smile’ wil ik als levenswijsheid meegeven aan mijn kinderen. Ze mogen niet op hun kop laten zitten.’ Zou dat ook voor zíjn regels gelden?

Lou «Nu je het zegt! Die ga ik lamineren en in de living ophangen (lacht).»

June «Ik vind dat we een redelijk vrije opvoeding hebben gehad. We werden natuurlijk ook af en toe gestraft, maar altijd op een rechtvaardige manier. Ik heb nooit gedacht: ‘Allee, wat zeggen die nu?’ En tijdens mijn eerste semester in de rechten waren mijn punten superslecht – maar omdat mijn ouders wisten dat ik er heel hard voor gewerkt had, waren ze niet kwaad.»

HUMO Eric Goens zei onlangs dat hij een betere vader is voor zijn jongste kinderen dan destijds voor jullie.

June «Dat is gemakkelijk te verklaren: toen wij klein waren, had hij een hoge functie bij ‘VTM Nieuws’ en zagen we hem niet veel. Nu heeft hij zijn bureau en werkruimte op de bovenste verdieping van het huis. Die kinderen lopen daar voortdurend binnen. Dat kun je niet vergelijken. Niet dat ik het gevoel heb dat hij is tekortgeschoten als vader.»

Lou «Af en toe mochten we mee naar VTM, en dat was cool. Dan zaten wij in die grote stoel aan zijn bureau, en de werknemers die zijn kamer binnenliepen, hadden altijd hetzelfde standaardzinnetje klaar: ‘Ha, ben jij nu de nieuwe baas?’ (lacht) Ik zou de VTM-gebouwen nog altijd kunnen binnenlopen en zeggen waar alles ligt.

»Veel heeft ook met de scheiding van onze ouders te maken. We zagen hem toen vier dagen per maand: één weekend op de twee. Dat is weinig.»

June «Ik weet nog dat ik als kind een periode heb gehad dat ik hem daarom niet meer wou bezoeken. Voor hem moet dat heel confronterend zijn geweest.»

Lou «Ik ben drie jaar ouder en heb alles dus nog bewuster meegemaakt dan June. Die periode heeft een grote invloed gehad op de relatie met mijn ouders. Het heeft een beetje die onrust in mijn hoofd gekweekt. Ik heb het gevoel dat ik toen veel last op mijn schouders heb genomen, en dat ik dat nu nog altijd meedraag.»

June (snel) «Maar eigenlijk is dat iets waar wij nog altijd niet graag over praten. Of beter: niet goed over kúnnen praten.»

' Ik ben één keer thuisgekomen met 80 procent voor godsdienst: papa vond dat een schande'


Poetsvrouw worden

HUMO Zijn jullie soms bezorgd om jullie vader? Wanneer hij een paar maanden onderduikt in Molenbeek of internetbullebakken op hun plaats zet, bijvoorbeeld?

Lou «Vorig jaar moest ik in de krant lezen dat iemand een mes had getrokken in zijn richting. Ik heb ’m toen – half in paniek, half boos – meteen opgebeld: ‘Waarom wéten wij dat godverdomme niet?!’

»Met de aanslagen in Zaventem was Lut (Havet, red.), onze stiefmama, ter plaatse, om live verslag uit te brengen voor ‘VTM Nieuws’. Toen ik hoorde dat er ook een derde, nog niet ontplofte bom was, dacht ik onmiddellijk: ‘Maar haal haar daar toch wég!’ Ik heb papa die dag met sms’jes bestookt.»

June «Ik ben daar allemaal veel minder mee bezig.»

HUMO Leek het jullie ooit aantrekkelijk om, vader achterna, journalist of televisiemaker te worden?

June «Mij niet. Een veel te harde wereld, denk ik. De ene dag is iemand je vriend, de dag erna ziet hij je niet meer staan. En vooral: iedereen heeft altijd een mening over je. Ik zou me dat te veel aantrekken. Tegelijk zie ik hoe gelukkig papa van zijn job wordt, en dat zal ook wel een reden hebben.»

Lou «Ik heb even journalist willen worden, maar alleen omdat ik graag schrijf. Al lang: verhalen, dagboekfragmenten... Als kind liet ik gedichtjes achter op het hoofdkussen van papa, als hij weer laat moest werken.

«Toen ik heel klein was, was papa mijn grote held. Als hij voor het werk naar het buitenland moest, zei hij altijd: ‘Je moet een kusje naar de maan gooien, dan gooi ik er ook één en ontmoeten onze kusjes elkaar onderweg.’ Ik vond dat fantastisch. En toen ik hoorde dat hij datzelfde zinnetje nu ook tegen Rik en Julia zegt, werd ik superemotioneel. Omdat ik daardoor ten volle besefte dat die tijd voor ons voorbij is, en omdat ik soms heimwee heb naar hoe het vroeger was...»

June «Zorgeloos.»

Lou «Ja. Hoewel: ik ben altijd iemand geweest die zich alle problemen van de wereld aantrok.

»Op mijn 3de hebben mijn ouders me naar de psycholoog gestuurd. Ik stelde in die tijd nogal rare vragen, zoals: ‘Wat gebeurt er als de zon uitdooft?’ (Lachje) En toen June geboren werd, was ik zo jaloers dat ik mezelf lang Loudejune heb genoemd. Want: als ik op mijn eentje niet genoeg aandacht kreeg, wou ik twéé personen zijn.»

HUMO June, waarom heb je voor rechten gekozen?

June «In het zesde middelbaar wist iedereen van mijn klas al lang wat hij of zij wilde studeren, maar ik was nog volstrekt clueless. Papa heeft toen gezegd: ‘Kom, haal mij een blad papier en een stylo’ – waarop we samen een lijstje hebben gemaakt van alle mogelijke studierichtingen, om ze vervolgens één na één te elimineren. Uiteindelijk bleef alleen rechten over. (Twijfelt) Dat klinkt alsof ik een overschotje aan het studeren ben – maar die richting heeft me ondertussen wel vastgepakt en niet meer losgelaten. Ik zou niets anders meer willen doen.»

HUMO Hadden jullie als kind een droomjob in gedachten?

June «Ik wou poetsvrouw worden (lacht). Echt! Moemoe, de mama van papa, had destijds een soort dweil met een spuit, en ik was daar enorm door gefascineerd. Stofzuigen vond ik niets, maar die dweil en ik waren onafscheidelijk.»

Lou «Ons moemoe heeft op ons allebei veel invloed gehad. Ze was kunstenares, en net zo’n creatieve, zotte doos als ik. Oók een speciaal geval, en we kwamen supergoed overeen. Bij haar mochten we boetseren, knutselen en experimenteren. Ik mocht er mezelf zijn. Als kind wou ik eigenlijk eerst verzorgster van dolfijnen worden, maar dat ik architectuur ben gaan studeren, kwam deels door haar. Ik wou zo mijn creativiteit verder ontplooien.

»Bijna zes jaar geleden is ze ineens weggevallen. In een busongeluk op reis door Peru. Je moet drie keer kanker overleefd hebben om uiteindelijk te overlijden in een stom ongeval met een bus. Dat is de zwaarste slag van m’n leven geweest. (Stil) Van de ene dag op de andere was ik mijn veilige plaats kwijt.

»Wanneer ik straks afgestudeerd ben – en nadat ik wat geld verdiend heb – wil ik absoluut naar Peru, om daar haar reis over te doen én af te maken. Ik heb thuis haar dagboek liggen, waarin ze haar route heeft beschreven. Het zal niet gemakkelijk zijn, maar ik heb het nodig om met haar overlijden in het reine te komen.»

June «Hoe verschillend kunnen twee zussen zijn? Dat soort gevoeligheden heb ik totaal niet.»

HUMO Vind je dat een gemis? Of net een zegen?

June «Puur theoretisch zou ik het een gemis kunnen vinden, maar in de praktijk blijk ik nuchter genoeg om me daar niet druk om te maken (lacht). Ik denk dat ik een realist ben: ik ben eigenlijk alleen maar bezig met wat ik nú wil. Ik denk zelden na over het verleden en ik droom ook niet over de toekomst. Ik zie wel waar de weg mij brengt.»

Lou «Qua karakter kunnen wij niet harder botsen.»

HUMO Als jullie ruziemaken, wie is dan het best met woorden en wie met de vuisten?

Lou «Twee keer ik. Ik kan met drie deuren tegelijk slaan.»

June «Vroeger maakten we veel meer ruzie. Nu zijn we ouder geworden, en...»

Lou «Zet ons een week bij elkaar en we vliegen elkaar weer in de haren (lacht).»

HUMO Lou, je kent het cliché over mensen die psychologie studeren?

Lou «In mijn allereerste les hebben ze ons gezegd: ‘Als je naar hier bent gekomen om jezelf te ontleden, ben je op de foute plek.’

»Maar ik denk wel... Ik heb een vrij moeilijke jeugd gehad, om het zo te zeggen, en ik ben erg gevoelig – dat zijn twee dingen die mij zullen helpen om later mensen te begeleiden.»

undefined

null Beeld


Check je bronnen

HUMO In afwachting: wat is volgens jullie de grootste onzin die over ‘de jeugd van tegenwoordig’ wordt verteld?

June (direct) «Dat wij geen harde werkers zijn. (Blaast) Het is niet omdat ik straks tot zes uur in de ochtend uitga, dat ik morgen niet in de aula zit, dat ik mijn boeken niet opendoe en dat ik geen studentenjob heb.»

Lou (knikt) «Je moet het wel van persoon tot persoon zien. Onlangs was ik op Students On Stage in Antwerpen nieuwe leden aan het werven voor mijn studentenwerk. Ik zei: ‘Je kunt er een zakcentje mee verdienen om in de zomer festivaltickets te kunnen kopen...’ Waarop één meisje antwoordde: ‘Als ik geld wil, kijk ik wel eens lief in papa zijn ogen.’ Oh! My! God!

»Zelf kan ik vooral niet tegen mensen die zeggen: ‘De jeugd is niet vriendelijk meer.’ Dat is bijna een excuus geworden voor oude, verbitterde mensen om zélf niet vriendelijk te hoeven zijn.»

HUMO Waarover kunnen jullie je nog boos maken?

June «Over mensen die te los met hun leven omgaan. ‘Mijn studie lukt niet? Dan doe ik wel iets anders. Ik werk er niet voor, maar dat is niet erg.’ Mensen die de ernst van sommige zaken niet snappen. Zeker in mijn richting, rechten, waar veel mensen zitten die in de eerste plaats veel geld willen verdienen.»

Lou «Ik erger mij aan onwetend volk. Mensen die, als ze een artikel op Facebook zien passeren, alleen de headline lezen en toch al meteen commentaar denken te moeten geven. En vooral onverdraagzaamheid spuien. Aargh!

»Papa zegt het vaak: ‘Check eerst je bronnen.’ Dat is zo. En dat gaat vér. Neem nu die mythe dat iedere mens in zijn leven een bepaald aantal spinnen inslikt tijdens het slapen. Dat is letterlijk verzonnen door een psychologe voor een onderzoek: ‘Hoe snel nemen mensen iets als waar aan omdat het op het internet staat?’ Blijkbaar heel snel, want iedereen gelooft dat het klopt, dat van die spinnen. Het perfecte voorbeeld van hoe onnadenkend mensen onwaarheden verspreiden.»

June «Misschien is dat één van de voornaamste regels in het leven: als je niet weet waarover het gaat, hou dan maar je mond.»

HUMO Jullie zijn 18 en 21, en dus adolescent af. Zijn jullie volwassen?

June «Nee. Voor mij is dat een ver-van-mijn-bedshow. Ik heb gisteren twee uur met mijn mama gebeld: ik denk niet dat je dat doet als je volwassen bent.»

Lou «Ik kijk in elk geval heel erg uit naar de volledige zelfstandigheid.»

HUMO De eigen was doen?

Lou «Dát doe ik al. Het eerste cadeau dat ik van mijn mama kreeg toen ik met mijn vriend ging samenwonen, was een wasmachine (glimlacht). Ik wou soms dat ik wat meer van haar organisatietalent had. Ze helpt ons altijd uit de nood, zonder haar hadden we nu nog geen brandverzekering. Mama is echt onze rots in de branding op dat vlak.

»Nee, met die zelfstandigheid bedoel ik: geen studeer- of zakgeld meer hoeven te vragen aan mama of papa, bijvoorbeeld. Dat vind ik namelijk heel ambetant. Ik wil zélf mijn boontjes kunnen doppen. Alleen nog maar voor fijne zaken bij je ouders op bezoek gaan. Over leuke dingen praten. En je niet meer hoeven te verantwoorden voor de dingen die je doet.»

June «Denk je dan niet dat we ons altijd zullen moeten verantwoorden? Volgens mij verandert dat niet, hoor. Zelfs als we 45 zijn...»

HUMO Wat associëren jullie met het volwassen leven?

June «Een job hebben, en een woning, en gesetteld zijn. Ik denk niet dat dat er voor mij snel in zit.»

Lou «Geen probleem: volgens papa ga jij sowieso vroeg of laat het klooster in.»

June (rolt met de ogen) «Ik ben één keer thuisgekomen met een mooie 80 procent voor godsdienst, en dat vond hij een schande (lacht). Ik ben volgens diezelfde grap ook een non omdat ik nog nooit een lief heb gehad en omdat het contrast met Lou daarin groot was: zij kwam voortdurend met lievekes thuis.»

Lou «Zeg! Het was altijd hetzélfde lieveke, maar af en aan! In totaal heb ik twee vaste relaties gehad.

»Met mijn huidige vriend loopt het keigoed. Voor mij ook het begin van een volwassen leven: een stabiele basis creëren en daarop voortbouwen. Wat nog? Geld sparen. Verantwoorde beslissingen nemen. En ruzie kunnen maken – discussies op een evenwichtige manier voeren en oplossen. In het professionele leven kom je sowieso mensen tegen die je eigenlijk niet kunt uitstaan, maar van wie je ook niet zomaar kunt wegrennen.

»Volwassen zijn is: hard kunnen discussiëren zonder elkaar in brand te willen steken (lacht).»

HUMO Dames, bedankt.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234