Joost Vandecasteele: schrijver, schopper, blijver

Hij duwt me een exemplaar van ‘Vel’ in de handen, zijn nieuwe roman, en voorwaar: het kaft voelt als huid. ‘Curious Touch Nude,’ zegt hij op kennerstoon, zoals hij altijd op kennerstoon praat. Of roept: Joost Vandecasteele (34) is met megafoon geboren, en zonder uitknop. Als hij bij de bakker om een brood vraagt, zal dat vast óók als een mening klinken.

‘Vel’, zijn vierde boek, is een riante afdaling in het eendimensionale leven van zijn hoofdpersoon. ‘De Man’ heet die, wat impliceert dat hij in het niemandsland tussen twee dijen een leuter heeft bungelen. Die wordt duchtig gebruikt: De Man aanvaardt alleen het gezag van zijn zaadleider, en vlindert van nimf naar snolletje en van vrijpartij naar wipuurtje. In zijn eeuwig hongerige zoektocht naar seks kent hij geen taboe, behalve De Relatie. ‘Problematisch,’ probeer ik op psychologentoontje, maar Vandecasteele krabt in zijn bij cunnilingus erg nadelige talibanbaard.

Joost Vandecasteele «Ik vind helemaal niet dat hij een probleem heeft. Hij heeft geen seksverslaving, hij gaat niet ten onder aan zijn way of life – seks is gewoon wat hij najaagt, en waar hij goed in is. Het is de buitenwereld die daar een probleem van maakt.»

HUMO Maar hij kan alleen communiceren via seks. Dat heeft toch iets onmiskenbaar triests?

Vandecasteele «Kijk, dat vind ik nu interessant: waarom is dat triest? Het wordt ook gezegd over mensen die hun leven spenderen op de sociale netwerken, of die hele dagen GTA 5 spelen. Maar dat kan toch ook heel vol zijn? We labelen alles dat een beetje van de gangbare norm afwijkt als zielig.

»Het leven van De Man bestaat uit ontmoetingen met een duidelijk doel: seks. Ik ben niet jaloers op dat leven, want Jezus Christus, wat moet dat vermoeiend zijn. Maar triest vind ik het niet. Het is een keuze. Acteurs hebben het vaak over de grote roeping waar ze aan gehoorzamen, en die maakt dat heel veel ander leven uitgesloten is – en dat begrijpen we. Wie zich op de aandelenmarkt gooit en dat goed wil doen, moet zich er helemaal aan overgeven – en dat vinden we best. Wel, mijn personage doet exact hetzelfde: seks is zijn keuze, en hij gaat ten volle voor die keuze.»

HUMO Goed, maar waarom uitgerekend díé keuze?

Vandecasteele «Omdat hij geen alternatief ziet. Als hij zijn leven niet vult met seks, zit hij opgescheept met zichzelf, en ik denk niet dat hij dat als een legitieme keuze ziet. Je merkt in het boek dat hij niet de meest sociale mens is – tenminste, als het over gewone relaties gaat. Ik heb bewust ook geen enkele familiale relatie vermeld, omdat ik vermoed dat hij die niet meer heeft. Ik zeg niet dat hij fundamenteel eenzaam is. Maar wanneer er iets goeds gebeurt in zijn leven, kan hij dat alleen met zijn psychologe vieren – dat zegt wel iets over hoe zijn wereld in elkaar zit.

»Misschien is het raar om dit over een roman te zeggen – zeker als het een roman betreft die je zelf geschreven hebt – maar: het is wat het is, er zit geen diepe psychologie achter. Die man is goed in neuken, en neuken is wat hij doet. Daar is niets mis mee. Er is wel iets mis als je seks nog altijd beschouwt als een psychologische aandoening, een probleem, of iets waar alleen besmuikt om gegiecheld kan worden.»

HUMO Daar is ’t je om te doen: blootleggen hoe we ook in 2013 nog altijd krampachtig omgaan met seks?

Vandecasteele «Ja. Wat is seks? En willen we er nog over praten? Of hebben we het geklasseerd als iets dat de privésfeer niet uit mag, of als iets noodlottigs dat alleen maar destructie zaait? In plaats van het over een oorlog te hebben, met misdaden en slachtoffers, wil ik het hebben over seks als een goedaardige bom. Als iets dat tikt, en een invloed heeft op alle betrokkenen. En als ik in de Nederlandstalige literatuur rondkijk, merk ik dat dit nog niet geschreven is. We zitten nog vast aan het idee dat het nu aan de vrouwen is. Nu moeten vrouwen zeggen hoe zij het allemaal ervaren, wat zij geil vinden, hoe onderdanig zij wel of niet willen zijn – zie: ‘Vijftig tinten grijs’ en de hele nasleep daarvan. Dan denk ik: prima, maar er is ook nog een andere helft van de bevolking die met seks bezig is, en daar gedachten over heeft die heus verder gaan dan: ‘Ik pleur ’m erin, en pompen maar!’ Er is nog geen update gemaakte van wat het is om in 2013 een man te zijn.»

HUMO Vat het even kort samen, Joost.

Vandecasteele «Er wordt nog altijd gedacht dat het in een mannenhoofd één ‘Oh Oh Cherso’ is: jullie, vrouwen, doen de gevoelens en wij, mannen, doen het rammen. Maar dat klópt niet. En daarom wilde ik dit schrijven – als een mannelijk manifest, maar zonder als een macho met m’n knuppel te staan zwaaien.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234