Julie Van den Steen & Riadh Bahri: 'Beste vrienden'

Het is geen loos spreekwoord: in tijden van nood leert men zijn vrienden kennen. En tijden van nood, daar zijn VRT-journalist Riadh Bahri (27) en MNM-presentatrice Julie Van den Steen (23) ondanks hun piepjonge leeftijd al mee bekend.

'De grens tussen vriendschap en liefde is dun: ik ben weleens verliefd geworden op een vriend'

Voor het spelprogramma ‘Beste vrienden’ trokken ze, onder auspiciën van een besnorde Bruno Wyndaele, met hun besties Danira Boukhriss Terkessidis en Eva Daeleman naar Macedonië, alwaar de rivaliserende duo’s onder meer geschikte Griekse gozers voor elkaar moesten uitzoeken en een gordiaanse knoop dienden door te hakken. Een makkie, zou u denken, want Daeleman heeft ten tijde van haar vlammende burn-out wel warriger momenten gekend, net als Terkessidis, die vorig jaar twéé keer in een mediastorm terechtkwam – in het voorjaar toen ze op een Pegida-betoging door een onsympathiek manspersoon voor het al even onsympathieke ‘makak’ uitgescholden werd, en in het najaar toen haar directheid in ‘De slimste mens ter wereld’ haar volgens kleinhartige kijkers vooral als een ‘arrogant wijf’ deed overkomen. Of het tussen de duo’s onderling ook stormde, ziet u zondag op Eén.



HUMO Jullie hebben Eva en Danira leren kennen op de werkvloer. Was het vriendschap op het eerste gezicht?



Julie Van den Steen «Toen ik twee jaar geleden bij MNM aan de slag ging, liep Eva daar al op de redactie rond. We kruisten elkaar dagelijks: een uur na mijn show (‘De Grote Peter Van de Veire Ochtendshow’, red.) begint de hare (‘10-12’, red.). Dat uurtje hebben we van meet af aan kletsend doorgebracht, en zo zijn we naar elkaar toe gegroeid. Het ging met Eva een beetje zoals bij een verliefdheid: er was direct een klik. Op de redactie lachten we vaak als enigen om dezelfde dwaze dingen. Die instantklik heb ik met al mijn betere vrienden. Maar met Riadh, die ik pas tijdens de opnames van ‘Beste vrienden’ heb leren kennen, ging het anders.»

Riadh Bahri «Allee, en je lachte met al mijn briljante moppen!»

HUMO In ‘Beste vrienden’ zegt Danira dat ze aanvankelijk geïntimideerd was door jou.

Bahri «Dat komt waarschijnlijk door mijn grote mond.»

Van den Steen (plagend) «Of door je gi-gan-ti-sche borstkas.» (Alsof de duivel ermee gemoeid is, springt er plots een knoopje van Bahri’s hemd open.)

Bahri (knoopt zuchtend zijn hemd weer dicht) «Toen Danira bij ‘Het journaal’ aan de slag ging, moest ze dubbel-lopen met mij, wat zoveel betekent als: achter mijn gat lopen en kijken hoe we werken. Ik zei haar toen al dat ze wellicht niet veel van mij zou kunnen leren.

»Ze heeft me eens gezegd dat ze in het begin opkeek naar mij, omdat ik één van de eerste journalisten met Arabische roots bij ‘Het journaal’ was. Ik zou mezelf alleszins niet als intimiderend bestempelen. Maar: hoe onzekerder ik ben, hoe meer lawaai ik maak. Als ik iemand voor het eerst ontmoet, ga ik dus automatisch een grote mond opzetten. Ik ben helemaal niet zo sociaal als mensen misschien denken. Wel grappig dat net Danira dat zei: ik denk dat je evengoed door háár geïntimideerd kunt zijn. Misschien lijken we in dat opzicht wel wat op elkaar.»

HUMO Thomas Vanderveken, die in 2013 de presentatie van ‘Beste vrienden’ van Wyndaele overnam, vond het toen opvallend dat veel duo’s zowel fysiek als mentaal op elkaar leken. Julie, jij en Eva zijn allebei blond. Riadh,…

Bahri (onderbreekt) «En Danira en ik zijn twee Arabieren!»

Van den Steen «In tegenstelling tot Eva ben ik een luie doos. Ik sta op zondagochtend niet op om te gaan joggen, zoals zij wel doet.»

Bahri «Maar schatteke, jij moet elke dag om 3 uur ’s ochtends opstaan! Dan zou ik ’s zondags ook in bed blijven liggen.»

Van den Steen «Ik sta wel op om koffiekoeken te gaan kopen (lacht).»

Bahri «Danira en ik hebben allebei een grote mond, en we zijn alle twee ambitieus en passioneel. Bij mij uit die passie zich ook negatief: ik kan intens kwaad of koppig zijn. Een deel van mijn vrienden beantwoordt ook aan dat plaatje, terwijl mijn beste vriend dan weer het tegenovergestelde is van mij: een empathische frigo die nooit openlijk over zijn gevoelens zal praten.»

Van den Steen «Bij mij is het ook een mix, maar dat vind ik net goed: dan heb je altijd wel iemand op wie je, afhankelijk van de situatie, kunt terugvallen.»

'In 'Beste Vrienden'. 'Eva is vréselijk competitief. Maar ik ook, hoor.'' Riadh Bahri

HUMO Wanneer vallen jullie op Danira en Eva terug?

Bahri «Vorig jaar heb ik – om het nu even eufemistisch uit te drukken – een kutperiode gehad. Danira was toen één van de eerste collega’s aan wie ik dat heb verteld. En toen zij vorig jaar in enkele mediarellen betrokken was, was ik degene die (tokkelt met zijn vingers op tafel) het op sociale media voor haar opnam.»

HUMO Enkel op sociale media?

Bahri «Ik heb haar uiteraard ook sms’jes gestuurd – ze was toen op vakantie. Typisch aan Danira is dat ze nooit zelf over zulke dingen zou klagen. Maar omdat ik het zelf kut zou vinden als er zo over mij gepraat zou worden, ben ik degene die haar nood voelt.

»De laatste maanden zie ik haar wat minder, omdat ze het erg druk heeft met ‘Over eten’. Als we elkaar nu tegenkomen, is het veeleer op de bots. Maar vorig jaar hebben we samen onze verjaardag gevierd, en gingen we na het werk vaak gin-tonics drinken.»

Van den Steen «Eva en ik hebben een traditionele vriendschap: we lachen nogal wat af. In het begin gingen we heel vaak samen shoppen en feesten, maar naarmate je elkaar wat beter leert kennen, gebeurt het ook dat je elkaar ’s avonds laat belt wanneer je je niet goed voelt. Ik ben ’s nachts al in mijn auto gesprongen omdat Eva zich eenzaam voelde: dan vind ik het geen probleem om daarvoor van Gent naar Mechelen te rijden. Zij trouwens ook niet.

»Ik heb Eva de laatste maanden niet zo heel veel gezien, omdat ze niet zo lekker in haar vel zat en ik wilde vermijden haar met van alles te overvallen. Maar daarvóór zaten we continu bij elkaar. Wij liggen samen in de zetel en in bed, maken samen boswandelingen en gaan samen vliegeren aan zee – we hebben allebei een vlieger in onze autokoffer liggen. Eigenlijk zijn we twee bakvissen (lacht).»

'Eva ziet er beter uit zonder schmink – kan ik níét uitstaan'

HUMO Zijn er ook dingen die jullie niet kunnen uitstaan aan de ander?

Bahri «Alles waarin Danira op mij lijkt (lacht).»

Van den Steen «Alles waarin Eva op Riadh lijkt (lacht). Ik ben vranker dan Eva. Ze stuurt ook altijd tachtig sms’jes na elkaar, vol korte zinnen. Verder is haar kleerkast groter dan die van mij en heeft ze meer schoenen dan ik. En ze ziet er beter uit zonder schmink – kan ik óók niet uitstaan (lacht).»

Bahri «Ik denk dat wij het grotere bakkes hebben van de twee duo’s. Ik heb nog maar één keer ruzie gehad met Danira, en dat was dan nog eens dik mijn eigen schuld.»

'Ik wist nog niet dat je homo was, en ik dacht: 'Oei, wat is dat hier?''

HUMO Eén keer maar? In ‘Beste vrienden’ zegt ze nochtans dat jullie enorm veel kibbelen.

Bahri «Ja, kibbelen… Ik ben dan ook geen simpele mens. Ik ben zeer veeleisend in mijn vriendschappen. Volgens anderen komt dat doordat ik geen lief heb: voor heel veel dingen val ik dus terug op mijn sociaal netwerk. Ik weet ondertussen wel dat je niet van je vrienden mag verwachten dat ze terugdoen wat jij voor hen doet. Vriendschap moet onvoorwaardelijk zijn.»

Van den Steen «Ik heb nog nooit slaande ruzie gehad met Eva. Soms kan ik wat kribbig uit de hoek komen, maar mijn wekker gaat dan ook in het midden van de nacht af: als zij verwacht dat ik meteen reageer op die tachtig sms’jes, kan ik wel wat lastig lopen. Maar dat wordt dan meteen uitgepraat: ik zeg wat er op mijn lever ligt.»

Bahri «Dat heb ik gemerkt, ja (lacht). Het was voor mij even wennen dat mensen die je van haar noch pluim kent, zo direct zijn tegen je.»

HUMO Jullie zijn wel competitief, hè?

Bahri (wijst naar Julie) «Vooral Eva, amai! En ik ook natuurlijk.»

Van den Steen «Ik was echt haar volger in ‘Beste vrienden’. Ik kon dat spel makkelijker loslaten dan Riadh en Eva. In de aflevering zie je dat Eva me vaak ‘schatteke’ noemt, maar wat er niet in zit, zijn de momenten waarop ze aan het roepen was tegen mij. En aangezien zij elke zondag gaat joggen terwijl ik me vol met koffiekoeken aan het steken ben, kon ik haar nooit bijhouden.»

HUMO Ze ontpopte zich tot een ware Eva Braun: jij moest bijna overgeven van de inspanning, waarop ze laconiek zei: ‘Hadden we maar niet zoveel wijn moeten drinken gisteren!’

Van den Steen «We blijven wel levensgenieters, natuurlijk (lacht).»

Bahri «Dat was een heel plezante avond. Onverwacht, dan nog: we kenden elkaar immers niet. Eva heb ik destijds af en toe bij de make-up gezien toen ik nog ‘Login’ presenteerde en zij omroepster was, maar Julie kende ik voordien alleen van op de radio – ik luister ’s ochtends vaak naar MNM, want dan kan ik tenminste meezingen onder de douche. Ze zeggen wel dat journalisten naar Radio 1 moeten luisteren, maar al die informatie kan ik ’s ochtends vroeg soms nog niet aan. Zo wist ik bijvoorbeeld door Julie dat de zoon van Gert Verhulst een relatie heeft met Marthe van K3. Bijna een hartaanval onder de douche (lacht).

»Ik was je wel al een paar maanden voor de opnames aan ’t opvrijen op de sociale media, hè? Op haar Instagramfoto’s postte ik bijvoorbeeld dat ze een knap ding is.»

Van den Steen «Ik wist toen nog niet dat je homo was, en dacht: ‘Oei, wat is dat hier?’»

Bahri «Toegegeven: m’n opmerking ‘Mocht je een man zijn, dan zou ik je doen’, was misschien misplaatst.»

'Eva en ik liggen samen in de zetel en in bed, maken samen boswandelingen en gaan samen vliegeren aan zee'

HUMO Wat kenmerkt goede vriendschap voor jullie?

Bahri «Elkaar graag zien. Ik zie mijn vrienden oprecht graag – mijn kennissen of kameraden niet. Je hebt vrienden, en je hebt vrienden vrienden.»

Van den Steen «Hallo, Haroon

Bahri «Oei, een marginale quote. Ik beken: ik heb te veel naar ‘Temptation Island’ gekeken (lacht). Maar wat ik bedoel: met je, euh, echte vrienden heb je een emotionele band. Hen zie ik misschien zelfs liever dan bepaalde familieleden. Ik vind het ook belangrijk om vrienden te hebben die je hele levensloop kennen: ik hoef hen niets meer uit te leggen, omdat ze weten wat ik allemaal heb meegemaakt. Ik heb m’n zus aan leukemie verloren toen ik 16 was: ze is op 18-jarige leeftijd overleden. Wanneer haar sterfdatum – 20 december – nadert, loop ik nog altijd ambetant, en zij zijn dan degenen die me een sms’je zullen sturen. Maar zo heb ik er maar twee à drie, en meer heb je er ook niet nodig, denk ik.»

Van den Steen «Ik kan me wel vinden in het begrip ‘friemily’: voor mij zijn mijn vrienden mijn familie. Mijn echte vrienden kan ik op één hand tellen – daar zit een meisje tussen dat ik al van in de kleuterklas ken. Toen ik nog studeerde, had ik ook keiveel vrienden. Maar als je daar dan diep over nadenkt, besef je dat er maar een paar zijn op wie je echt kunt rekenen, en die, na wat ik de voorbije maanden heb meegemaakt, wél nog met mij willen praten en mij niet veroordelen.»

HUMO En dan is er nog het begrip ‘frenemy’: een vriend die tegelijk ook een rivaal is.

Bahri «De mediawereld is één grote frenemy-boel. Ik herinner me de verkiezingen van 2014: toen had ik samen met Danira de rubriek ‘Boukhriss en Bahri’ in ‘Het journaal’. Er was ons ook allebei een rubriek in een verkiezingsprogramma beloofd. Tot de hoofdredactie plots bij ons kwam: ‘Misschien is het toch wat van het goede te veel. We kiezen voor de extra rubriek voor Danira.’ Ik heb toen drie dagen niet tegen haar gesproken. Op de redactie sprak ze me daarover met puppyogen aan: ‘Waarom praat je niet meer tegen mij?’ Ik was toen op emotioneel vlak nog iets achterlijker dan nu, en heb moeten toegeven dat ik in mijn gat gebeten was omdat ze carrièregewijs sneller een stap vooruit had gezet. Maar ik heb ondertussen geleerd om haar alle succes te gunnen, omdat ik haar graag zie. Niet evident: in the end denk je vaak enkel aan jezelf. Als ik het nu andere collega’s nog steeds niet gun, dan is dat simpelweg omdat ik hen niet graag zie (lacht).»

HUMO Geldt het omgekeerde ook: vrienden die je laten vallen omdat ze jaloers zijn op je huidige succes?

Van den Steen (stellig) «Já. Ik kon een maand na mijn studie al bij MNM beginnen, en toen heb ik heel veel van die zogenaamde vrienden verloren. Volgens hen had ik die job enkel binnengehaald door m’n mooie snoetje. Eén vriendin met wie ik superclose was en die voor dezelfde job wou gaan, wilde plots niet meer met mij praten, omdat ik ‘haar zender had afgepakt’. Ik voelde me daar oprecht schuldig over. Toen ik door m’n trotse docenten werd gevraagd om de proclamatie te presenteren, keken m’n medestudenten me aan met een blik van: ‘Gij stomme foef.’ Dat heeft me achteraf zelfs aan het huilen gekregen. Ik heb die bewuste vriendin later nog gezegd dat ik het jammer vond dat het zo was gelopen, maar ik kreeg daar geen reactie op. Ik kom haar af en toe nog eens tegen, en dan lopen we elkaar straal voorbij. Je kunt het een beetje vergelijken met een ex tegen het lijf lopen: je begint te zweten en je voelt je darmen samentrekken. Behoorlijk kut. Maar ik probeer het te beschouwen als een soort natuurlijke selectie: je ziet wie er overblijft en wie het dus waard is om je vriendschap aan te schenken.»

HUMO Wat zouden jullie zelf niet pikken van een vriend?

Bahri «Naar bed gaan met mijn lief, of aanpappen met een ex. Als ik onrechtvaardig behandeld word, kan ik nogal hard zijn: dan hoef ik die persoon ook nooit meer te zien.»

Van den Steen «Toen ik 20 was, had m’n toenmalige lief me bedrogen met één van m’n beste vriendinnen. Ze werkt nu in een winkel in Gent: ik durf daar nog altijd niet in m’n eentje binnen te stappen.»

Bahri «Kom, we gaan er samen naartoe!»

Van den Steen «Ik heb er eens een hoop kleren op de grond gegooid (lacht). En lang geleden had ik ook een vriendin die weleens geld uit m’n spaarpot stal om er snoep mee te gaan kopen. Het was geen al te magere, dus ik dacht: ‘Eet er nog maar méér, dikke!’»

HUMO Kunnen mannen en vrouwen – of mannen en mannen – vrienden zijn zonder meer?

Van den Steen «Ik heb meer mannelijke dan vrouwelijke vrienden – vrouwen kunnen nogal kattig zijn, en na een lange werkdag heb ik niet altijd zin in die bullshit: dan heb ik meer aan de mannelijke no-nonsenseattitude. Maar ik heb wel al gemerkt dat sommigen toch méér dan vriendschap wilden. Het is haast een patroon: ze biechten dat op, ik vertel hun dat het niet wederzijds is, en de vriendschap verwatert voor een aantal maanden. Wat later hoor ik ze dan plots weer terug.»

Bahri «Ik vind het altijd grappig om van vriendinnen te horen dat hun lief er geen probleem mee heeft als ze iets met mij gaan drinken: ‘Het is toch een homo!’ Ze zeggen dat om te lachen, maar volgens mij is er wel iets van aan: als homo vorm ik geen bedreiging voor hun relatie. Gesteld dat ik morgen een lief zou hebben wiens beste vriend ook homoseksueel is, dan kan ik mij voorstellen dat dat een potentiële bron van conflict is. De grens tussen vriendschap en liefde is dun: ik ben ook weleens verliefd geworden op een vriend.

»Ik heb veel meer vrouwelijke dan mannelijke vrienden, en dat heeft niets te maken met m’n seksuele geaardheid. Misschien komt het wel omdat ik vier zussen had en dus ben opgegroeid met vijf vrouwen thuis. (Tegen Julie) Herinner je je de laatste avond van ‘Beste vrienden’? Er was drank, er was lekker eten, en plots gooide iedereen z’n hele leven op tafel. Ik betwijfel of dat met drie mannen ook was gebeurd.»

HUMO Volgens Humo’s Jongerenenquête, waarvoor jij ook geïnterviewd werd, Julie…

Van den Steen «Dat blijft me achtervolgen.»

Bahri «Vertel?»

Van den Steen «Ik had verteld dat m’n eerste keer seks tijdens ‘South Park’ was, en dat het redelijk abominabel was, waardoor ik een afkeer van die reeks heb gekregen. Toen dat interview in Humo verscheen, kreeg ik een kwaad berichtje van die jongen (lacht).»

Bahri «Tijdens mijn eerste keer zei de vrouw – jawel, vróúw – na een kwartier: ‘Stop maar, hoor, ik ben voldaan!’ Ik was nog niet klaargekomen (lacht). Ik zal het nooit vergeten: ze heette Joke

'Mijn papa lag in het ziekenhuis met nierstenen, maar mijn mama durfde het niet te vertellen omdat ik het zo druk had. Toen dacht ik: 'Shit''

HUMO Volgens Humo’s Jongerenenquête dus wil 9 procent van de jongeren liever geen homo’s in hun vriendenkring.

Bahri «Ik denk dat 9 procent helaas zelfs nog te weinig is. Iedereen zal in een enquête aankruisen dat homo’s mogen huwen en kinderen mogen adopteren, tot hun broer, zus of kind thuiskomt en zegt dat hij holebi is.

»Ik ben zelf al het slachtoffer geweest van verbale en fysieke agressie, maar dat is dan pure homofobie. Ik ben geëvolueerd van heterokind – wellicht was ik toen al homo, maar je begrijpt wat ik bedoel – naar biseksuele tiener – toen kreeg ik van de stoere jongens van de opleiding topsport weleens ‘Janet!’ naar mijn hoofd geslingerd – en homoseksuele volwassene. Dan merk je dat je toch onbewust van de mannenvriendengroep naar de vrouwenvriendengroep verschoven wordt. Allemaal heel onschuldig, maar toch.»


Jammeren in bed

HUMO Wat hadden jullie zelf al beter kunnen aanpakken?

Van den Steen «Een tijd terug was ik zo gefocust op m’n werk, dat ik een halfjaar aan een stuk bijna geen vrienden heb gezien of gehoord. Mijn papa had toen nierstenen, wat ik pas later van m’n mama via de telefoon had vernomen: ‘Papa ligt in het ziekenhuis, maar we durfden het je niet te vertellen omdat je het zo druk hebt.’ Toen dacht ik: ‘Shit.’ Een vriendin durfde me toen ook niet te zeggen dat het uit was met haar lief, en toen dacht ik echt: ‘O neen, ik ben zo’n slechte vriendin.’ Daarna heb ik me herpakt: ik plan nu bewust tijd met m’n vrienden in, net zoals ik een uurtje sport in m’n agenda inplan.»

':Als je zelf continu in bed ligt te jammeren en verwacht dat je vrienden zorg voor je dragen, vergeet je zelf voor je vrienden te zorgen.' Riadh Bahri

Bahri «Vriendschap is een werkwoord. Ik heb dat vorig jaar gemerkt: als je zelf continu in bed ligt te jammeren en verwacht dat je vrienden zorg voor je dragen, vergeet je voor je vrienden te zorgen. Een depressie is geen excuus: als iemand z’n oma overlijdt, moet je daar aandacht voor hebben, punt. Die zware ruzie met Danira waar ik het daarnet over had, was ook in die periode: we zouden samen een weekendje naar Barcelona gaan voor haar verjaardag – ik trakteerde – maar uiteindelijk had ik besloten niet meer mee te gaan, omdat ik vond dat ze te weinig aandacht aan mij had geschonken. Terwijl het omgekeerd even erg was, of erger: er was in haar leven ondertussen ook van alles gebeurd, maar ik had nooit de reflex om zelf eens te vragen: ‘Ça va?’ Een depressieve mens is erg egoïstisch. Ik verontschuldig me daar nog om de paar maanden voor.»

HUMO Wisten je vrienden dan niet dat je depressief was?

Bahri «Mijn probleem is dat ik altijd veel babbel, zonder daarom veel te zeggen. Dus kwam het voor velen als een verrassing – zelfs mijn beste vriend heeft dat lang niet geweten. Ook op het werk heb ik aanvankelijk naar excuses gezocht: ik wou niet de depressieve loser zijn, en ik was er als de dood voor dat men zou denken dat ik mentaal te zwak was om te functioneren. En als ik me dan eens buiten waagde, had ik geen zin om weer eens te vertellen hoe slecht ik me voelde.»

'Vrouwen kunnen nogal kattig zijn, en na een lange werkdag heb ik niet altijd zin in die bullshit.' Julie Van den Steen

HUMO Je kon de schijn zo goed ophouden dat ze dat niet merkten?

Bahri «Op het werk had ik altijd een potje schmink bij me waarmee ik naar de gehandicapten-wc trok: na het middagjournaal ging ik daar een uurtje janken, om daarna mijn gezicht vol te plamuren. Dat heb ik een halfjaar volgehouden, tot ik eens vlak voor het middagjournaal in tranen uitbarstte: Martine Tanghe en Stijn, de eindredacteur, stonden naar mij te kijken: ‘Jij toch niet?’ Ik vond het moeilijk om dat onder woorden te brengen, wellicht omdat ik uit een gezin kom waarin er niet veel over emoties gepraat werd. Daarom heb ik veel selfies en filmpjes gemaakt: om mensen te tónen wat er met me scheelde. De standaardreactie is dan: ‘Waarom heb je niets gezegd?’ Maar dat ging dus niet. Ik heb me echt opgesloten – zelfs m’n moeder heb ik maandenlang niet gezien. Iedereen leidt ook z’n eigen leven.

»Op een avond belde ik naar de Zelfmoordlijn omdat ik niet wist wat anders te doen: ‘We raden u aan professionele hulp te zoeken.’ Toen heb ik ‘psycholoog Leuven’ gegoogeld: vind in Brussel maar eens een Nederlandstalige psycholoog. Ik had nooit gedacht dat ik ooit bij een psycholoog zou aankloppen, maar ik had meteen een klik met haar en kon tweemaal per week mijn bagger bij haar op tafel smijten. Ze heeft me erdoor gesleurd. Psychologen luisteren alleen maar, terwijl vrienden al snel zullen zeggen: ‘Wat als je het nu eens zo aanpakt?’ Dat is uiteraard goed bedoeld, maar als je in de put zit, zijn zulke opmerkingen het laatste waar je nood aan hebt. Een psycholoog oordeelt of stuurt niet. Dat was voor mij een eyeopener.»

HUMO Merkte jij dat het slechter begon te gaan met Eva, Julie?

Van den Steen «Ik wist het al voordat ze ermee naar buiten kwam in de media. Ik zei haar letterlijk: ‘Eva, ik heb dit nog nooit meegemaakt, dus ik weet niet wat ik kan doen om je te helpen. Maar ik wil er voor je zijn, dus laat me weten wanneer je een luisterend oor nodig hebt.’ Ik heb geprobeerd haar zo weinig mogelijk raad te geven. En ik wilde haar oppeppen door lekkere dingen voor haar te maken.»

Bahri «Dat is het allerbelangrijkste. Jill, een regisseur van ‘Het journaal’, sms’te mij af en toe: ‘Ik ben in de winkel. Heb je iets nodig?’ Of: ‘Ik heb soep gemaakt, wil je dat ik er breng?’ Aan zulke simpele dingen heb je veel meer dan aan een gesprek.»

Van den Steen «Iemand uit m’n familie heeft ook al met een depressie gesukkeld, waardoor ik weet wat je beter wel en niet zegt. Eva liet merken dat ze het apprecieerde, maar er was plots wel een ándere Eva: moeilijk.»

'Iemand uit mijn familie had al eens een depressie gehad, zodat ik wist wat ik wel en niet moest zeggen tegen Eva.' Julie Van den Steen

HUMO Ondertussen ben jij weer aan het werk, Riadh, en heb je een boek – ‘Depressief? Loser!’ – over je donkere periode geschreven.

Bahri «Ik ben van augustus tot december met tussenpauzes thuisgebleven: toen begon ik het werk plots te missen. De eerste maanden keek ik niet naar ‘Het journaal’: het kon me geen fluit schelen. Ik had voor mezelf beslist vanaf januari weer fulltime te gaan werken. Vóór m’n depressie had ik een hele carrièreplanning uitgestippeld, maar nu besef ik dat je dat niet in de hand hebt, en dat brengt meer mentale rust. Waarmee ik niet bedoel dat mijn werk de oorzaak van mijn depressie was: dat is net het verschil met een burn-out. De oorzaak was de dood van m’n zus, m’n vader die m’n geaardheid niet aanvaardde en een relatie die nogal fucked up was. En plots ben je 27 en komt dat er allemaal uit. Volgens mijn psychologe is dat typisch de leeftijd waarop een depressie zich uit: iedereen rondom je begint zich te settelen of carrière te maken, er is afstand tegenover je familie omdat je alleen woont, en je begint te reflecteren over het verleden.

»Ik ben ook van de antidepressiva af. Sommige mensen zijn al gebaat bij sport omdat dat endorfines in je hersenen losmaakt, maar voor mij was douchen al een opgave, wat zou ik dan gaan joggen? Ik had paniekaanvallen en urenlange huilbuilen, en die pillen schakelen dat uit: ik kon weer functioneren. Maar het is niet alsof je plots weer fluitend door het leven huppelt: je moet nog altijd met je bagage leren om te gaan. Daarom vond ik het nodig die zelfgemaakte filmpjes in de ‘Koppen’-reportage te tonen: ik was het beu om verhalen te lezen over mensen die na een depressie weer overeind waren gekrabbeld. Mensen moeten weten hoe een depressie eruitziet.»

HUMO Je zei in de ‘Koppen’-reportage, die nog online te bekijken is, dat je een stuk van jezelf kwijt was. Kun je dat stuk benoemen?

Bahri (denkt na) «Het ‘Wauw, het leven is één groot feest’-gevoel. Je wordt keihard met je voeten op de grond gezet – of zelfs onder de grond geduwd. Als je weer bovengronds komt, merk je dat het hier niet altijd zo’n gezellige plek is. Ik ben nuchterder geworden.»

HUMO Vind jij het leven een opgave, Julie?

Van den Steen «Ik ben iemand die best vrolijk in het leven staat, maar ik ben nog maar 23. Kleine dingen maken mij gelukkig: in de auto zet ik bijvoorbeeld graag de poepverwarming aan. Ik ben blij als ik naar mijn oma kan gaan om taart te eten, of als mijn 7-jarige nichtje mij een knuffel geeft. Ik heb een job die ik graag doe, een mooi appartement in hartje Gent en gezonde familieleden: ik heb geen reden om ongelukkig te zijn.»

Bahri «Ik zou ondertussen van mezelf zeggen dat ik me oké voel. Maar gelukkig? Neen. Ik weet ook nog niet wat geluk voor mij precies kan inhouden. Ik heb wel momenten van blijheid, maar die gaan weer over, want dat is een gevoel. Dus probeer ik me te omringen met dingen die me oké doen voelen. Neem het van mij aan: oké is al heel wat.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234