null Beeld

Juliette and The Licks - Four on the Floor

In de top tien van Desastreuze Carrièremoves staat 'acteurs die de rocktoer opgaan' al jaren bovenaan. Keanu Reeves, Russell Crowe, David Hasselhoff en Steven Seagal zijn roemloze voorbeelden, en toen Juliette Lewis, de pronte lentebloesem uit 'Natural Born Killers', 'From Dusk till Dawn' en 'What's Eating Gilbert Grape?', een jaar of twee geleden samen met een drietal Licks 'You're Speaking My Language' uitbracht, sloot ze zich moeiteloos bij die traditie aan.

Frederick Vandromme

Er bestaan nonnen, geluidstechnici en melkboeren met een back catalogue die potten gebroken heeft, en als we de hitlijsten van het moment als maatstaf mogen nemen, is zelfs het oudste beroep van de wereld mooi vertegenwoordigd. Maar acteurs: aan onze hoela en, als u ons toestaat, vast ook aan de uwe.

undefined

Maar met 'Four to the Floor' slaagt Lewis er toch in een klein doorbraakje te forceren. Haar Licks hebben hoorbaar aan vakmanschap en inventiviteit gewonnen, en mede dankzij gastdrummer Dave Grohl (hij weer) staat het geheel ritmisch goed op de poten: stevige riffs, strakke baslijnen, aanstekelijke drumroffels, dát werk. Maar voor de harige rocker in u naar de winkel sloft: u moet er ook de mindere momenten bijnemen. 'Bullshit King' is ontstoken drieakkoordenpus, en de schreeuwlelijkerd die ergens in het repertoire van Lewis zijn intrek heeft genomen, komt zich nog te veel moeien. Maar in 'Inside the Cage' worden zowel L7 als The (goede) Vines weer tot leven geroepen, 'Death of a Whore' toont aan dat er achter slechte songtitels toch prima, ja zelfs funky nummers kunnen schuilgaan, en met 'Killer' wil Juliette ons laten weten dat ze de eerste van de Yeah Yeah Yeahs heeft aangeschaft en er nog wat opgestoken heeft ook.

Volgens het credo van de Licks richt goede rock zich 'op de ballen, niet op de hersenen', en dan zou in hun geval weleens kunnen kloppen: wie bij dit plaatje te lang nadenkt, komt tot het besef dat hij het al eens eerder heeft gehoord. En wat die ballen betreft: Juliette ként haar pappenheimers in de ritszone. Haar songteksten zijn er zelden naast, en iedereen die haar de afgelopen jaren heeft zien optreden, kan getuigen dat ze haar overvloedige sexappeal ook in haar vestimentaire keuzes tot uitdrukking tracht te brengen. Met de vroegere nummers had dat nog iets triests - alsof die leren hotpants en dat minuscule behaatje het gebrek aan muzikaal talent moesten verhullen - maar nu dat min of meer is rechtgezet, mag Juliette ook onze schaamsnaren eens komen bespelen. Any day of the week!

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234