null Beeld

Junior Eurovisiesongfestival 2005

Iemand had me aangeraden met kinderogen naar het 'Junior Eurovisiesongfestival 2005' te kijken. Dat viel knap tegen, want hoezeer ik ook mijn best deed om te regresseren, ik kwam niet verder dan de blik van een balorige adolescent.

Redactie

Daardoor nam ik een klad kindertjes waar die zongen en dansten op een soort popmuziek dat van pan-Europese clichés aaneenhing, àls ze zo nu en dan al aaneenhing. Zij probeerden de indruk te wekken dat ze al jaren ervaring hadden in hun plaatselijke showbizz, en dat ze dus allang geen kindertjes meer waren, maar korte samenvattingen van de volwassenen, ongetwijfeld gelegenheidsimpresario's met wilde toekomstplannen, die in de coulissen stonden te nagelbijten met hun zondagse kleren aan. In de wandeling heten die in diverse Europese talen mama en papa.

undefined

Het 'Junior Eurovisiesongfestival 2005' zag er net zo uit als het Songfestival voor grote mensen: de organisatoren hadden kosten noch moeite gespaard. Hasselt moest een begrip worden dat tot ver buiten Hasselt nagalmde, en dit keer om andere redenen dan alleen maar de goedmoedige monkelingen van Jos Ghysen en een streekgerecht waarvan je, ook voor goede verstaanders, de naam fonetisch moet schrijven. Lichtbundels zwaaiden over het duizendkoppige publiek, dansers hingen expressief aan elastieken, en feestvuurwerk vonkelde uit alle hoeken en gaten. De geïnstitutionaliseerde kitsch van Cirque du Soleil, esthetiek voor banketbakkersvrouwen na twee glaasjes advocaat, was duidelijk een lichtend voorbeeld geweest. Marcel Vanthilt was geregresseerd naar de tijd dat hij nog veejay was bij MTV, en zijn goochelaarsassistente Maureen Louys blonk uit in blondheid. Kortom: ook de presentatie beantwoordde aan de eeuwenoude voorschriften van het festival.

'200'

In de Vlaamse commentaarcel, een misplaatst tuinhuisje, hielden Ilse Van Hoecke en André Vermeulen zitting. André Vermeulen is doctorandus in de Eurosongkunde, en kent derhalve hier en daar zijn weerga niet. Alle gekheid op een stokje: ik bewonder hem zeer. De ernst waarmee hij de liedjes van de kandidaatjes toelichtte moest niet onderdoen voor de serieusheid waarmee hij eerder dit jaar het hemelen van paus Johannes-Paulus II van omfloerste commentaar voorzag. 'Mijn broek viel op m'n knieën: kan het nog lulliger, man?' Aldus André. Eén seconde dacht ik dat hij het, bevangen door de hitte in de commentaarcel, op een autobiografisch raaskallen had gezet, maar het volgende ogenblik begreep ik alweer dat hij de thematiek van de Deense inzending aan het verhelderen was. Toen Roemenië aan de beurt was, sprak André: 'Uit het land van Dracula.' Wat kan André ons in spanning houden, zeg! 'Ik wil dansen tot mijn schoenen in brand schieten,' zong het Roemeense kindje dat volgens Ilse Van Hoecke 'een meisje met pit was.' Voor haar schoentjes in brand konden schieten, was haar liedje helaas uit: een onfortuinlijke mengvorm van dance en volksdans, waarmee zoveel landen van het voormalige Oostblok wraak op hun communistische verleden willen nemen. Nu, mij doen ze daar niet altijd een plezier mee. Het zangertje van Macedonië droeg een anticommunistische oorpiercing, die mij een poosje naar enig communisme deed terugverlangen, 't is te zeggen: naar een economische malaise waarbij oorpiercings schaars zijn omdat er wegens collectief drankmisbruik iets misgelopen is met het vijfjarenplan. Volgens André ging Letlands gooi naar de roem over een 'stout meisje', en stelde de kandidaat van Servië-Montenegro onomwonden: 'Eerst de liefde en dan het voetbal'. Alsof Royal Sporting Club Anderlecht een clublied bij hem had besteld, voor een prijsje dat in lagelonenlanden gangbaar is.

Om achteraf niet van landverraad beschuldigd te kunnen worden, supporterde ik hevig voor Lindsay, maar dat mocht niet baten. Zoals stilaan te voorzien valt, was de zege aan een land dat vroeger onbemind achter het Ijzeren Gordijn verscholen lag: Wit-Rusland. Wat songfestivals betreft, werken die voormalige Oostblokkers uitstekend samen, al weet ik niet of dat soort solidariteit de toetreding tot de Europese Unie aanmerkelijk bespoedigt.

null Beeld

Het Wit-Russische kandidaatje was een aandoenlijk pimpelmeesje dat zich voor de gelegenheid een geplisseerde tutu had laten aanpraten. 't Was zo'n kindje dat van een ouderwetse plattelandsarts meteen levertraan voorgeschreven zou krijgen. In haar liedje sprak ze volgens André het verlangen naar brood en melk uit, en beweerde ze vervolgens dat ze erg gek was op haar land, en dat we al met al één grote familie waren. Mooi zo. Ksenia Sitnik was ook het enige kandidaatje dat zong als een kind. Mocht ik haar vader zijn, dan had ik vast al eens gezegd: 'Wil je nu alsjeblieft even buiten gaan zingen, lieverd, want papa probeert een stukje te schrijven, waarmee hij geld voor brood en melk hoopt te verdienen. En neem geen platencontracten aan van vreemde mannen.'

In afwachting van de puntentelling, trad de laureate van vorig jaar op: Maria Isabel uit Spanje. Op slag kon je zien wat het Junior Eurovisiesongfestival zoal teweeg kan brengen in de tere kinderziel. Dit wichtje was in minder dan geen tijd een griezelig vakvrouwtje geworden, een miniatuurdiva die staat te springen om net zo'n universeel takkewijf te worden als Madonna, de bekende kinderboekenschrijfster en kabbaliste.

Die nacht droomde ik dat ik een kind was en in een boomhut 'Peter Pan' zat te lezen. Bladergeruis alom. Ik was volmaakt gelukkig omdat ik in mijn droom nog niet wist dat je dat soort geluk het eerst verliest.


Junior Eurovision Songcontest 2005

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234