Kamasi Washington: 'Malcolm X heeft mijn leven gered, net als dat van Kendrick Lamar'

‘The Epic’: zeventien heerlijk abundante, wild uitwaaierende jazzsongs die herinneren aan het beste van John en Alice Coltrane, Sun Ra, Herbie Hancock et al.

Washington (34) groeide op in South Central Los Angeles, de betonnen speeltuin van Crips en Bloods, maar liet zich niet inlijven door de misdaadstatistieken: hij leende z’n tenorgeweld liever uit aan de gangs van Gerald Wilson, Chaka Khan, Lauryn Hill en Snoop Dogg. De voorbije jaren weerklonk z’n lyrische getoeter ook op de platen van Flying Lotus en Kendrick Lamar (de strijkersarrangementen op ‘To Pimp a Butterfly’ zijn ook van hem); volgende week is de AB Club aan de beurt.

HUMO ’t Is ontzettend genereus om drie fantastische platen tegelijk uit te brengen, maar slechte verstaanders zouden je ook voor arrogant of narcistisch kunnen verslijten. Ook al omdat je plaat ‘The Epic’ heet, wat zich laat vertalen als ‘het heldendicht’, maar ook als ‘de heldhaftigen’.

Kamasi Washington «Geloof me: daar was ik me allemaal heel erg bewust van. Ik heb lang getwijfeld of ik die hele zwik inderdaad in één keer moest uitbrengen, en of ik er die ietwat gezwollen titel op zou kleven. Maar het voelde gewoon juist: alle nummers op ‘The Epic’ zijn geïnspireerd door een droom die ik jaren geleden had, en ik wilde ’m liever niet in stukken breken. De mensen van Brainfeeder zagen er ook geen graten in: ‘Zeventien nummers? Geen probleem.’ (lacht)»

HUMO Met hoeveel songs waren jullie ook alweer in de studio getrokken? Een stuk of honderdvijftig?

Washington «Bijna goed: het waren er op de kop af honderdnegentig. Voor alle duidelijkheid: die waren niet allemaal van mijn hand – we zaten er met een man of dertig, en ik had zelf een stuk of vijfenveertig nummers meegebracht.»

HUMO Dat de plaat op Brainfeeder verschijnt, het label van Steven ‘Flying Lotus’ Ellison, is niks minder dan een statement: alsof jullie willen zeggen ‘Fuck genres, muziek is muziek, al de rest is bullshit.’

Washington «Feel free om het zo te interpreteren, maar zo hard hebben we er helemaal niet over nagedacht. Steve vroeg me een paar jaar geleden of ik geen plaat voor Brainfeeder wilde maken, en toen ik de vraag terugkaatste – ‘Wat voor soort plaat had je in gedachten?’ – haalde hij gewoon z’n schouders op: ‘Whatever you want to make.’ Dat was een heerlijk moment, want ik wist dat ik een plaat zou kunnen maken waarop ik helemaal mezelf kon zijn, en daar verlangde ik al heel lang naar; tot dan toe had ik vooral de tweede, euh, viool gespeeld. Daar was trouwens niks mis mee: het is heerlijk als je andermans visioenen kunt helpen verwezenlijken. Maar de tijd was rijp om ook eens aan het mijne te werken. Dat Brainfeeder me carte blanche gaf, was verschrikkelijk cool.»

HUMO Ook cool dat jij voor Brainfeeder koos, want ik neem aan dat er nog wel andere labels op je stoep stonden te dringen?

Washington «Ik zal heel eerlijk zijn: geen enkel. Ik kan er nog altijd met m’n verstand niet bij (lacht). Ik heb de voorbije jaren op een pak platen meegespeeld die op verschillende labels uitkwamen, maar niet één van de A&R-medewerkers is ooit aan mijn mouw komen trekken. Misschien ging iedereen ervan uit dat ik de gedroomde sidekick was, maar dat ik het niet in me had om onder mijn eigen naam platen te maken? Nu ja: met mijn jeugdvriend Thundercat (bassist die behalve op ‘The Epic’ meespeelt op platen van onder anderen Suicidal Tendencies, Infectious Grooves, Kendrick Lamar en FlyLo, red.) ging het net zo. Bij ons thuis in Los Angeles was hij immens populair, maar niet één van de grote labels zag iets in hem; alleen Steve wist hem naar waarde te schatten.»

HUMO Je bent opgegroeid in South Central, een plek die vooral bekendstaat voor z’n gangstarap. ’t Is dan ook een klein mirakel dat je jazzsaxofonist bent geworden.

Washington «Absoluut: hiphop was sowieso de soundtrack van mijn jonge leven. Iedereen naar wie ik opkeek, kwam uit South Central. Too $hort bijvoorbeeld, pionier van de West Coast hiphop. En NWA, uit het nabijgelegen Compton: ook helden. Verder had ik een neef die een zware hiphopper was: als snotneus volgde ik zijn muzikale voorkeuren blindelings, zelfs toen hij op een dag helemaal verhangen raakte aan Art Blakey And The Jazz Messengers. Hij gaf me een cassette waarop nummers van Blakey en trompettist Lee Morgan stonden, en die vond ik zo geweldig dat ik al mijn vrienden er warm voor maakte. Na een tijdje was er in één lagere school in South Central dus een clubje jongens die allemaal gek waren van Art Blakey (lacht).»

'Alle nummers op 'The Epic' zijn geïnspireerd door een droom die ik jaren geleden had, en ik wilde 'm liever niet in stukken breken. Daarom is het een driedubbele plaat geworden.'


HUMO Kendrick Lamar liet ooit vallen dat de autobiografie van Malcolm X zijn leven veranderde. Hoe zit dat met jou? Op plaat nummer drie staat alleszins een nummer dat ‘Malcolm’s Theme’ heet.

Washington «Ik hoef je vast niet te vertellen dat het niet evident was om als Afro-Amerikaanse jongen op te groeien in South Central. We werden er allemaal met zachte hand naar een pad gedreven dat, op z’n zachtst uitgedrukt, bijzonder destructief was. Ons gezin was anders dan vele andere, in de zin dat het ontzettend normaal en evenwichtig was; bovendien had ik veel vrienden die net als ik gezegend waren met muzikaal talent: ’t was voor mij dus net iets makkelijker om aan die druk te weerstaan. Al bleef het gevaar om in de goot te eindigen voor iedereen reëel, ook al omdat er zo weinig goeie rolmodellen voorhanden waren. Maar op een dag kwam er een man in onze klas vertellen over Malcolm X: hij gaf ons diens autobiografie en legde uit dat we ons zelfbeeld niet mochten laten bepalen door de bril waardoor anderen naar ons keken, maar dat we onze cultuur en onze geschiedenis zélf moeten schrijven in plaats van ze ons te laten opdringen door anderen. ’t Lijkt allemaal evident, maar als jonge gast had ik echt wel iemand nodig die me daarop wees. Kortom: ja, net als Kendrick heb ik dat boek van Malcolm X verslonden, en er mijn voordeel mee gedaan.»

HUMO Je hebt je muzikale talent geërfd van je vader Rickey, die in de jaren 70 zong en fluit en saxofoon speelde bij de funkgroep Raw Soul Express. Maar wilde je altijd al muzikant worden?

Washington «Niet echt. Mijn moeder was chemielerares, en ik leek meer op haar: ik was behoorlijk goed in wiskunde en wetenschappen; muziek was niet meer dan een leuke hobby. Al mijn broers en zussen speelden muziek, en mijn oudere broer was zelfs een echt muzikaal wonderkind, maar toch ben ik de enige die er vandaag zijn boterham mee verdient. (Denkt na) Weet je: iedereen kan muziek spelen, maar niet iedereen is voor het muzikantenleven in de wieg gelegd. Je moet er letterlijk je leven aan willen wijden, en je niet laten afschrikken door de opofferingen en ontberingen die er onvermijdelijk bij horen – de financiële ups en downs, bijvoorbeeld. En dan zwijg ik nog over de zoektocht diep in jezelf, die nodig is om hoge artistieke toppen te scheren. Oké: eens je jezelf tegen het lijf bent gelopen en van de schrik bent bekomen, voel je je fantastisch, maar je moet wél eerst door de hel gaan.»

HUMO ‘Music is the healing force of the universe’, zo wist freejazzlegende Albert Ayler al in 1969. ’t Had gerust de tagline bij ‘The Epic’ kunnen zijn.

Washington « Oh man, I totally agree! Je hoeft de kranten niet uit te pluizen om te weten dat de wereld een tumultueuze bedoening is, en we krijgen allemaal weleens een veeg uit de pan. In mijn eigen leven was het ook niet allemaal koek en ei toen ik die maand in de studio bivakkeerde met m’n band om ‘The Epic’ op te nemen, maar ik ben er gelouterd uit gekomen. Het was keihard werken, maar ik voelde dat mijn angsten en bezorgdheden tijdens het spelen gewoon van mijn schouders gleden – music is definitely a healing game. Het enige wat je moet doen, is jezelf loslaten en je laten meevoeren door de muziek. En je hoeft niet noodzakelijk zelf muziek te spelen om het mee te maken: gewoon luisteren helpt ook al. Hoe geweldig is dat?»

HUMO Redelijk awesome.



www.kamasiwashington.com

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234