Kanye West als producer: dit is de stand na vijf platen

Yeezy Season is altijd bewogen – vraag dat maar aan Beck of Taylor Swift. Maar misschien wel voor het eerst in Kanye Wests veelbesproken carrière werd er méér gepraat over zijn bedenkelijke streken dan over zijn muziek. Is zijn werk te slap geworden? Of z’n gedrag te idioot? Kanye producete vijf albums in vijf weken, wij hebben ze voor u gewikt en gewogen.

We beginnen met de slechtste plaat: ‘Nasir’ (★★½) van hiphoplegende Nas. Kanye voorziet epische beats – diepe bassen! Strijkers! Gospelkoren! – die Nas niet kan temmen. ‘The odds is that what you love can kill you / Like a heart physician who dies from a heart attack’ uit ‘White Label’ is slechts één van de véle lyrics die gewoon niet aankomen. Als Nas in ‘Everything’ waarschuwt voor de gevaren van vaccinaties, weet je het zeker: dit is niet langer de straatrapper die in de jaren 90 het meesterwerk ‘Illmatic’ heeft afgeleverd.

Iets beter maar nog steeds ondermaats: ‘Ye’ (★★½) van Kanye zelf. De zeven nummers komen niet tot één geheel, de productie is rommelig en veel van z’n teksten zijn gewoon een reactie op de commotie die hij zélf gecreëerd heeft. De chaos kun je zien als een reflectie van Kanye’s eigen verwarde geest, maar dat maakt zijn achtste soloplaat hoogstens interessant, niet goed.

Is Kanye zijn gave dan kwijtgeraakt? Zeker niet, want zijn productie voor ‘K.T.S.E.’ (★★★★☆) van zangeres Teyana Taylor – bekend als de pittige danseres uit de video voor Kanye’s ‘Fade’ – swingt en sprankelt. Sensuele gitaren en samples van oude r&b en soul blijken de perfecte begeleiding voor Taylor om te verleiden (‘Hurry’), pijn te lijden (‘Issues/Hold On’) en de liefde te verklaren (‘Gonna Love Me’). Begin bij ‘Rose in Harlem’, één van de mooiste nummers van 2018.

Minstens even goed: ‘Kids See Ghosts’ (★★★★☆), de gezamenlijke plaat van Kanye en z’n bff Kid Cudi. Opener ‘Feel the Love’ is waanzinnig: drums vallen in als artillerie terwijl Ye met de beat meeschreeuwt. In ‘4th Dimension’ slaagt hij erin om een sample van een stokoude kerstsong om te vormen tot epische proporties. En in ‘Cudi Montage’ smeekt Cudi om de hulp van God, begeleid door Kurt Cobain op gitaar. Beide rappers brengen het beste in elkaar naar boven.

Maar dé absolute winnaar van Yeezy Season is Pusha T met zijn ‘Daytona’ (★★★★½) Hij pocht en haalt zijn vijanden neer – over Drake en zijn ghostwriters: ‘How could you ever right these wrongs / When you don’t even write your songs’ – maar is ook niet bang om zijn eigen fouten toe te geven. Kanye’s beats zijn bits: van mokerslag tot zalving in één song. ‘Daytona’ is all killer, no filler, één van dé platen van het jaar. En alsof hij elke ochtend een superster tussen z’n boterham legt, bracht King Push nog geen week later ‘The Story of Adidon’ uit: een splijtende disstrack waar Drake nog lang van zal moeten bekomen.

De balans: drie uitstekende platen op vijf. Had Kanye maar z’n muziek voor zich laten spreken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234