Karen Damen: 'Zet mij in 'Safety First' of 
'De Biker Boys' en ik weet zeker dat ik dat keigoed zou doen'

De Rosse van K3: ze is het nog even, Karen Damen (40), en dan is het gedaan. Dan moet ze zich na zeventien jaar klaarmaken voor een leven zonder K3. Maar ze is gelukkig al een tijdje aan het oefenen.

Karen Damen «Ik stond dit weekend in Plopsaland Indoor te zingen en ineens drong het echt tot me door: straks is het gedaan. En ik werd bang. Mij geeft optreden met K3 altijd een gevoel van veilig thuiskomen. Ik heb dat graag, een veilige thuisbasis. Ik heb graag zekerheid en controle: ik haat het als ik niet weet wat er gaat gebeuren. Ik geniet er, bijvoorbeeld, van als ik een weekend met K3 naar Amsterdam ga en weet: we staan zo laat op, eten een uur later, moeten dán op en tegen dat uur weer af. Als Josje en Kristel vlak voor een optreden opeens zeggen: ‘Kom, we gaan vandaag eens van de andere kant op om de jongens van de volgspots te pesten,’ dan denk ik meteen: ‘Neeeee!’ Het moet gaan zoals het altijd gaat.»

HUMO Dan zal het voor jou niet evident zijn dat je toekomst even niet zo duidelijk is.

Damen «Ik vind dat natuurlijk ook wel spannend, maar ook omdat ik er vrij gerust in ben dat ik niet meteen zonder werk zal zitten. Eigenlijk heb ik momenteel zelfs een luxeprobleem: mijn mailbox zit vol met aanbiedingen en voorstellen voor formats waarvan elk productiehuis zegt: ‘Wij hebben hét format voor Karen.’ ‘Laat maar komen,’ denk ik dan. Laat mij maar kiezen. Heerlijk natuurlijk, en ik mag mijn beide pollekes kussen, maar ik moet wel uitdokteren welke richting ik uit wil, wat ik eigenlijk nog heel graag zou doen. Ik zal bewuste keuzes moeten maken en niet, zoals ik tot nu toe in de marge van K3 heb gedaan, alles proberen. Als ik dat nu volle bak zou doen, worden de mensen me beu, ben ik over twee jaar opgebrand en is het gedaan.»

HUMO Je gaat nu toch de serieuze toer op met ‘Karen & De Coster’, een op de actualiteiten gerichte talkshow op VIER.

Damen «Dat las ik vanmorgen ook in de krant: ‘Karen Damen krijgt een eigen talkshow’. Ik viel van mijn stoel. Ik heb meteen naar mijn manager gebeld om te vragen hoe dat zit. Ik heb wel al een proefprogramma gedraaid met Gilles, maar voor de rest is er nog niets concreets. Het idee is overigens dat ik de sidekick ben die, een beetje zoals ik in ‘Café Corsari’ ook deed, buiten de deur filmpjes maakt. Niks eigen talkshow dus.»

HUMO Ben je samen met Studio 100 je toekomst aan het bestuderen?

Damen «Neen. Maar als ze een leuke aanbieding voor een rol in een musical voor me hebben, of een ander leuk project, dan werk ik uiteraard nog graag samen met hen.»

'Toen K3 tien jaar bestond, had ik een miskraam en overleed mijn grootmoeder, maar ik moest wel twee dagen continu vrolijk zijn'

HUMO Wat was voor jou met K3 het absolute hoogtepunt?

Damen «De Toppers in de Amsterdamse ArenA. De Toppers, dat zijn Gerard Joling, René Froger en Gordon, die jaarlijks een groot meezingfestijn organiseren. Wij waren daar een keer te gast. We stonden daar drie avonden na elkaar voor zeventigduizend man – volwassenen! – die al onze liedjes kenden en helemaal uit hun dak gingen. Die erkenning van volwassenen gaf me zó’n goed gevoel, een bevestiging dat we toch goed bezig waren.»

HUMO En wat was het dieptepunt?

Damen «Dat is iets persoonlijks. Kijk, als je, bijvoorbeeld, bij een bank werkt en je wordt ziek, dan vraag je een doktersbriefje en je komt een dagje niet. Bij ons gaat dat niet. Als wij een optreden hebben, móét je gaan, ook al heb je 40 graden koorts. In 2008 vierden we in het weekend van 18 en 19 oktober tien jaar K3. De dag ervoor was mijn grootmoeder overleden en de dag dáárvoor had ik een miskraam gehad. Het was heel moeilijk om dat hele weekend vrolijk te staan zingen en mijn verdriet te proberen te verbergen op het podium. Toen ik zondagavond thuiskwam, heb ik mijn koffers neergezet en dacht ik bij mezelf: ‘Oké, en nu mag ik wenen.’

»Vlak daarna was ik jarig en vroegen ze van Q-Music of ze me voor mijn verjaardag mochten bellen. Ik zei expliciet dat het alleen over mijn verjaardag mocht gaan en dat ze niet moesten bellen als ze het wilden hebben over mijn vermeende zwangerschap. Neen, zeiden ze, ze wilden me alleen feliciteren. Maar wat was de eerste vraag die ik van Wim Oosterlinck kreeg? ‘Karen, klopt het dat je zwanger bent?’ Ik verstijfde en mompelde iets over verdikt zijn. Ik heb me toen de hele dag slecht gevoeld. Eigenlijk had ik gewoon moeten zeggen: ‘Neen, hoor! Ik heb net een miskraam gehad!’»

HUMO Normaal ben je toch rechtuit? Dat was ook in het programma ‘Perfect?’ één van je grote charmes.

Damen «Nu zou ik dat ook doen, ja. Maar toen nog niet. In die tijd was ik echt alleen met K3 bezig. De eerste tien jaar deden we bewust niets ernaast en traden we alleen als groep naar buiten om de magie te behouden. Wij waren meisjes die ergens op een regenboog leefden, hè. Maar beetje bij beetje begon ik ook programma’s als ‘De tabel van Mendelejev’ te doen. Dat is allemaal heel geleidelijk gegroeid en Studio 100 had er geen problemen mee. Door onder meer ‘De tabel van Mendelejev’ en ‘Scheire en de schepping’ is heel organisch mijn imago gegroeid dat Karen Damen naast K3 eentje is die er alles uitflapt en zijn mensen gaan denken: ‘Maar die Karen is helemaal anders dan we dachten!’ Omdat ik daar gewoon als mezelf zat.»

HUMO Was het een verademing om in het openbaar jezelf te kunnen zijn?

Damen «Ik heb binnen K3 altijd mijn ei kwijt gekund: ik mag zingen, acteren en presenteren. Ik zat niet met een ongelofelijke drang om mensen eindelijk eens te tonen wie ik werkelijk ben, maar toen ze me vroegen voor de ‘De tabel van Mendelejev’, begon er wel iets te kriebelen.»


Aandacht, aandacht

HUMO Naar verluidt is de aanzet tot het einde van K3 ook geweest dat Josje in haar carrière verdieping en volwassenheid wilde. Maar daar ging het tijdens de perfect gescripte persconferentie die jullie einde aankondigde natuurlijk niet over.

Damen «Hoeveel er niet is gegist naar de vermeende redenen van de split! Terwijl we op de persconferentie echt gezegd hebben wat er gebeurd is. Uiteraard zijn we niet alle drie tezamen op een bepaalde dag binnengekomen en hebben we in koor gezegd: ‘Zullen we er eens mee stoppen?’ Er heeft natuurlijk één iemand als eerste het balletje opgegooid, maar de beslissing is van ons alle drie. Als Josje echt de enige was geweest die het ergens anders wilde gaan zoeken, dan hadden we gewoon weer een vervangster kunnen kiezen. Of we hadden kunnen zeggen: ‘Doe de dingen die je wilt gewoon ernaast.’ Zoals ik dat heb gedaan. Wat er gewoon was, is dat we met K3 echt alles hebben gedaan en beleefd wat we maar konden dromen. We hebben in het Sportpaleis gestaan, in Ahoy, in de ArenA, we hebben miljoenen platen verkocht. Het kan echt niet meer straffer.»

HUMO Alleen wel volwassener. Dat is wat jij graag wil.

Damen «Het is waar dat ik, voor ik aan K3 begon, eraan dacht om muziek te maken zoals Alanis Morissette en Suzanne Vega, zingen met een gitaar of een piano, geen muziek dus die op kinderen is geënt. Nu, dat was K3 in oorsprong ook niet zoals je weet. Dat is organisch zo gegroeid.»

HUMO Jij hebt op Studio Herman Teirlinck gezeten?

Damen «Ja. De eerste keer dat ik het toelatingsexamen deed, raakte ik er niet binnen. Toen ben ik naar de rockschool gegaan, een soort tegenhanger van de jazzstudio, maar daar was het een chaos. Er zaten mensen die conservatorium hadden gevolgd, terwijl ik nog geen noot kon lezen. Die school heeft mijn mama veel geld gekost. Ik heb er wel een beetje piano leren spelen, maar ik kon niet volgen en ben halverwege het jaar gestopt. Toen heb ik nóg eens ingangsexamen gedaan bij de Studio en ben ik wel geslaagd. Alleen mocht ik na een jaar weer ophoepelen, wegens niet goed genoeg (lacht). Nu, ik ben nog steeds heel trots dat ik ooit bij de laatste achttien zat van de vierhonderd die dat examen toen aflegden. Ik vind dat nog steeds een hele prestatie.»

HUMO Wat is er misgegaan?

Damen «Ik mocht eindelijk mijn blauwe uniform van de middelbare school uitdoen en dacht dat Het Leven ging beginnen. Ik deed wel mee op de Studio, maar ik was eigenlijk meer met dat nieuw te ontdekken leven bezig. Na dat jaar ben ik gewoon in de horeca gaan werken, in cafés, restaurants, brasserieën en discotheken, waar ik meer op de boxen stond te dansen dan dat ik aan het tappen was. Ik wilde al mijn hele leven graag in de aandacht staan. Het liefst stond ik in karaokebars te werken. Daar kon ik de hele avond liedjes zingen tot er tot mijn ergernis volk binnenkwam en ik mijn microfoon moest afgeven (lacht). Zo heb ik zeven jaar lang in de horeca gewerkt.»

HUMO En dacht je toen: dit is mijn leven?

Damen «Helemaal niet. Ik dacht: ‘Ik zal er wel komen, maar op mijn manier.’ Al wist ik nog niet hoe. ‘Ik zal wel gewoon liedjes blijven maken,’ dacht ik, ‘en blijven zoeken naar mensen die me verder kunnen helpen.’ Als er toen zoiets had bestaan als ‘The Voice’, dan had ik me daar direct voor ingeschreven. Maar ik deed eigenlijk niks gerichts om er te komen. Ik ben niet zo’n vechter. Ik dacht ook niet: ‘Ik móét en zál er raken!’ Nee, ik dacht gewoon: ‘Ik zal er wel raken.’ Ik ging daar gewoon van uit. Dat is de filosofie van ‘The Secret’ (boek en film van Rhonda Byrne, red.), hè: gewoon zeggen: ‘Het komt goed.’ En dan komt het goed. Nu, ik heb ook veel geluk gehad – dat ik in de Carré, waar ik werkte, Niels William leerde kennen (de eerste manager van K3, red.). Die heeft me op een dag gebeld met de vraag: ‘Een meidengroepje dat in het Nederlands zingt, lijkt je dat wat?’ Dat was niet meteen wat ik voor ogen had, maar uiteindelijk stond ik wel open voor het idee. De Vlaamse Spice Girls, dat leek me wel wat. Een jaar later merkten we: ‘O, we gaan de kinderrichting uit. Geen probleem!’ En nu zijn we zeventien jaar later. Het was, zeg maar, een lange opstap naar een andere carrière (schatert).»

HUMO Want waar droomde je vóór K3 eigenlijk van?

Damen «Ik heb van kleins af aan gezegd: ‘Ik wil later beroemd worden.’»

HUMO Wat leek je daar zo leuk aan?

Damen «Dat iedereen je kent. Dat iedereen je graag ziet. Toen ik 10 was, wou ik Madonna worden. Dan werd je aanbeden. Ik heb gewoon veel aandacht en bevestiging nodig, omdat ik eigenlijk heel onzeker ben, denk ik. Dat is wel iets geminderd door ouder te worden en succes te hebben. Ik weet nu beter wat ik waard ben, wat ik wel en wat ik niet kan, maar ik blijf het leuk vinden om een compliment te krijgen. Ik word gewoon heel graag graag gezien. Ik heb dat nodig. Zelfs als ik met vrienden aan het barbecueën ben, zal ik altijd degene zijn met de grootste teut en de meeste verhalen om de mensen te doen lachen.

»Vroeger werd ik ook altijd snel verliefd. Een jongen moest maar vriendelijk en geïnteresseerd naar me kijken en het was al zover. Ik had zo veel bevestiging nodig. Nu, dat is geminderd sinds ik met Antony ben. Hij geeft mij dagelijks meer dan de portie bevestiging die ik nodig heb. Hij zegt me elke dag wat ik wil horen. Maar toen ik gisteren een tweet las: ‘Papa en dochter hebben genoten van het K3-optreden en papa vooral van Karen,’ dacht ik toch weer: ‘Leuk!’ Ja, ik ben wel de oudste van de drie, hè. Dus!

»Nu, het lukt me wel steeds beter om tevreden te zijn met wat ik heb. Vroeger was ik constant aan het rondkijken: ‘Heb ik wel het beste? Kan ik niet ergens nog iets beters vinden?’ Maar nu weet ik: ik heb het allemaal. En dan heb ik het niet alleen over mijn man, maar ook over de rest van mijn leven.»

'Toen ik gisteren een tweet las: ‘Papa en dochter hebben genoten van het K3-optreden, en papa vooral van Karen,’ dacht ik toch wel: ‘Leuk!’'

HUMO Vanwaar komt die drang naar aandacht? Je moeder zingt ook, naar het schijnt.

Damen «Ja, dat is waar. Ze zingt in een koor. Ze heeft vroeger ook aan talentenjachten meegedaan en is ooit op de radio geweest. Dat graag zingen heeft zij ook wel, ja. Maar ik eiste vroeger de aandacht gewoon op door een heel rebels en stout kind te zijn. Ik sprak tegen, was veel te frank.»

HUMO Omdat er geen vader, geen autoriteit meer in huis was nadat je ouders waren gescheiden?

Damen «Dat denk ik niet, mijn mama is altijd de autoriteit in huis geweest. Ik was gewoon altijd rebels en wat stout (lacht). Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 13 was, dat is natuurlijk wel een moeilijke leeftijd. En ik zag mijn vader daarna nog wel, maar zoals dat toen ging: niet zo vaak, om het weekend. Dat mijn moeder zo streng voor mij was, was ook wel nodig. Ik trok op met oudere vriendinnen en natuurlijk mocht ik van mijn mama niet alles wat zij mochten. Toen gaf mij dat het gevoel dat ze mij niet graag zag, maar nu weet ik wel beter (lacht). En als ik iets niet kreeg, was dat gewoon omdat het financieel niet kon, maar dat zei ze niet tegen mij. Als mijn zoon iets niet van me krijgt of iets niet mag, probeer ik hem altijd uit te leggen waarom dat zo is. Als hij ‘Waarom?’ vraagt, zal ik nooit zeggen: ‘Omdat ik je mama ben, en ik ben de baas.’ Verschrikkelijk vind ik dat.»

HUMO Vond je het vervelend dat je ouders gescheiden waren?

Damen «Ik vond het in eerste instantie interessant om op school te kunnen vertellen, want dat maakte me anders en ik wou graag anders zijn. Maar het was natuurlijk helemaal niet leuk. Mijn ouders zagen elkaar na de scheiding van het ene op het andere moment helemaal niet meer. Dat was verwarrend, en wie weet hou ik de dingen daarom nu graag een beetje onder controle. Maar weet je, tijdens de viering van vijf jaar K3 mocht iedereen zijn ouders uitnodigen. Toen had ik dus een probleem. Wie moest ik kiezen? En toen dacht ik: dat ze het onderling oplossen. En ik heb ze allebei uitgenodigd. Ze zijn gekomen en sindsdien is het contact tussen hen beter geworden. Dat vind ik tof.»


Mooi oud worden

HUMO Waarom zing je zo graag?

Damen «Omdat dat het enige is waarvan ik zeker weet dat ik het kan. In beperkte mate toch: ik kom niet heel hoog en de heel lage tonen haal ik ook niet, maar daartussen zit het goed. Als kind vond ik dat al. Ik wilde toen doodgraag bij Kinderen Voor Kinderen. En toen ik op mijn zevende hoorde dat Nikka Costa al een plaat had gemaakt terwijl ze nog maar 9 was, was ik stikjaloers. Daarna keek ik op naar Sandra Kim: ik denk dat ik ‘J’aime la vie’ honderden keer op soundmixshows heb gezongen. En na Sandra Kim kwam Madonna

HUMO Over Madonna gesproken: in ‘Perfect?’ heb je botox uitgeprobeerd. Je zei eerder ook al eerlijk dat je een ooglidcorrectie hebt laten doen en je lippen eens hebt laten vullen.

Damen «Ja, die hangende oogleden begonnen me te storen, en er werd me gezegd: ‘Je kunt het beter laten doen als het nog niet zo heel erg is. Anders gaan mensen na de operatie zeggen: ‘Amai, wat heb jij gedaan!’’ Nu, die botoxprikken zijn het enige uit ‘Perfect?’ waarover ik op Twitter veel negatieve commentaar heb gekregen: ‘Stop daarmee!’ ‘Doe dat toch niet!’ Maar als er ooit rimpels opkomen die me storen, wil ik me daar zeker nog eens aan wagen. We leven in de 21ste eeuw, ik vind niet dat dat nog een taboe moet zijn.»

HUMO Maar Madonna moet toch beginnen uitkijken dat ze geen karikatuur van zichzelf wordt. Ze moet een klein beetje oud leren worden.

Damen «Hm. Ze blijft mijn idool, hoor, en ik snap haar wel. Ik denk dat ik het ook moeilijk zal hebben als alles begint te hangen. Maar het is waar, iemand zou haar moeten zeggen: ‘Je moet nu stoppen met die ingrepen.’ Je mag het maar in die mate doen dat mensen zeggen: ‘Amai, die wordt mooi oud.’»

'Die botoxprikken zijn het enige uit ‘Perfect?’ waarvoor ik veel negatieve commentaren heb gekregen. We leven in de 21ste eeuw, hè. Ik vind niet dat dat nog een taboe moet zijn'

HUMO Jij bent enorm afgevallen. Is dat het gevolg van ‘Perfect?’

Damen «In zekere zin. Kijk, in die afleveringen waarin mijn fysieke toestand werd opgemeten, heb ik me doodgeschrokken. Niet alleen omdat ik de fysieke conditie van een 60-jarige bleek te hebben, maar ook en vooral toen ik op de weegschaal ging staan. Ik moet eerlijk toegeven dat ik me vóór de opnames van ‘Perfect?’ helemaal heb laten gaan, omdat ik dacht: ‘In dat programma werk ik het straks toch allemaal weer weg.’ Maar toen ik op de weegschaal stond, kreeg ik echt een klap. Ik heb er toen laten uitknippen hoeveel ik woog, maar ik wil je dat nu wel zeggen: 72 kilo! Ik was in shock.

»Daarna heb ik in ‘Perfect?’ wel allerlei sporten uitgeprobeerd, maar ik ben niks blijven doen. Aan het einde van de reeks was ik zelfs nog bijgekomen. Toen ik die beelden van mezelf bij de bikram-yoga zag, dacht ik: ‘Tijd om er iets aan te doen, Damen!’ Ik heb in januari een coach in de arm genomen, Wouter De Meerleer, en ik heb tegen hem gezegd: ‘Op 17 april wil ik 12 kilo minder wegen.’ Hij heeft toen een voedingsschema voor me opgesteld: de eerste week mocht ik helemaal geen koolhydraten eten, zelfs geen fruit – ik at alleen kwark, en een ei als ontbijt. Ik trainde twee keer per week met hem en liep tussendoor elke dag thuis op mijn loopband. Op 17 april was er 11,3 kilo af. Ik eet nu anders, en er komt geen kilo meer bij. Ik eet geen brood meer, combineer vis of kip alleen met groenten, eet er nooit nog pasta of aardappels bij. Het is helemaal zoals Pascale Naessens kookt, hè. En dat werkt, ik voel me zo veel beter. En als ik het kan, kan iedereen het, want ik heb echt geen karakter.»

HUMO Je bent echt gelukkig, hè. Denk je, zoals je net zei, niet meer: ‘Wat zou er beter kunnen?’

Damen «Soms denk ik weleens: ‘Goh, waar zou ik nu staan als ik twintig jaar geleden de kans had gekregen om te acteren in een fictiereeks of zo?’ Maar ik had dat toen nooit gekund. Nu wel, omdat ik nu zo veel meer zelfvertrouwen heb. Ik heb dankzij K3 langzaam kunnen groeien, ik heb mezelf kunnen vinden in al die televisieprojecten die ik ernaast ben gaan doen. Ik doe die graag, maar eigenlijk ben ik een zangeres en een actrice. Dat blijft mijn droom.»

'Ik wil bewijzen dat ik zo goed kan acteren dat de mensen vergeten dat ik Karen Damen ben'

HUMO Hoe ga je die droom verwezenlijken?

Damen «Ik heb al een paar oproepkes gedaan in bladen en kranten: ‘Hallo, ik wil acteren!’ Erik Van Looy duikt nu weg als hij me ziet, want elke keer als ik hem tegenkom, zeg ik: ‘Je weet het, als je iemand nodig hebt in een film...’ Maar ik méén dat ook. Ik ben heel lang bang geweest dat mensen mij niet vroegen omdat ze dachten: ‘Het zal niet mogen van Studio 100.’ Nu ben ik bang dat ze me niet vragen omdat ze denken dat ik het niet kan. Terwijl ik er zo van overtuigd ben dat ik het wél kan. Zet mij in ‘Safety First’ of in ‘De Biker Boys’ en ik weet zeker dat ik dat keigoed zou doen.

»Misschien vragen ze me ook niet omdat ik toch Karen van K3 blijf. Misschien moet ik toch eens mijn haar afscheren en weer 20 kilo bijkomen. Ik wil bewijzen dat ik zo goed kan acteren dat de mensen vergeten dat ik Karen Damen ben.»

HUMO Zou je financieel gezien ook gewoon met werken kunnen stoppen?

Damen «Als ik de levensstandaard wil aanhouden die ik gewend ben geworden, kan ik niet stoppen, hoor. Maar ik heb wel de luxe om te kunnen kiezen, om niet meer van alles te móéten doen. Ik heb in weekends en schoolvakanties zo lang zo veel kinderen blij gemaakt, terwijl mijn eigen zoon me net dan moest missen.»

HUMO Je zoon heet Sky. Is de blitse auto met nummerbord ‘SKY’ hier voor de deur van jou?

Damen «Ja. Ik ben daar heel blij mee. Het is luxe, ik weet het, maar ik hou van mooie auto’s. De eerste auto die ik met mijn eigen K3-centen heb gekocht, was een Peugeot cabriolet, een grijze met een bordeaux dak en een leren bordeaux interieur. Daar was ik vreselijk trots op. En maar rijden met dat dak open – ‘Zien jullie mij?’ Weer die aandacht, hè. Maar tegelijkertijd wil ik ook niet de mensen hun ogen uitsteken. Hoewel, ik heb nog nooit het gevoel gehad dat mensen jaloers op me zijn. Tijdens de opnamen van ‘Perfect?’ hoorde ik iemand zeggen: ‘Met haar ‘Oya lélé’ heeft ze wel een kast van een huis kunnen zetten, maar het is haar gegund.’ Dat is toch ook een soort liefde, hè, dat mensen mij dat gunnen.»

HUMO We houden van je, Karen. Wees maar niet bang.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234