null Beeld

Karl Lagerfeld is overleden: herlees een dubbelinterview met Stromae

De Duitse modeontwerper Karl Lagerfeld is op vijfentachtigjarige leeftijd overleden. Hij zou al een tijdje ziek geweest zijn.


'Ik had geen enkel vriendje op school: ik vond kinderen hatelijk. Ik wilde volwassen zijn'

Stromae en Karl Lagerfeld: twee universums, twee looks die je uit de duizenden herkent. Maar het Belgische hitwonder en de legendarische Duitse modeontwerper kijken op dezelfde manier naar de wereld, het werk en de roem. En ze koesteren allebei hun selfiefobie. ‘Ik heb niet meer zoveel zin om buiten te komen.’

De ontmoeting tussen de twee genieën mag een klein wonder heten. Karl Lagerfeld heeft het niet begrepen op dubbelinterviews. En Paul Van Haver, alias Stromae, heeft zijn muziekcarrière even on hold gezet en wil de media niet meer te woord staan. Maar voor een bijzondere tête-à-tête wilden ze wel een uitzondering maken. Wat ook helpt: Stromae houdt zich tegenwoordig bezig met Mosaert, het confectiemerk dat hij samen met zijn vrouw Coralie heeft opgericht.

'Ik heb een psychische decompensatie meegemaakt: in mijn hoofd was het een chaos en ik had zware angstaanvallen'

- Een dubbelinterview met jullie, dat ligt niet voor de hand.

Karl Lagerfeld «Hoezo? Mogen alleen gelijkgestemde zielen elkaar dan ontmoeten? Ik hou van wat Stromae doet, en ook van de persoon en zijn look. Hij oogt onberispelijk.»

Stromae «Dank je wel.»

Lagerfeld «Hij heeft een uitstekende smaak. Dat doen niet veel zangers hem na. Vandaar ook dat hij niet meer zingt (lacht).»

Stromae «Ik maak wel nog altijd muziek, maar dat staat op een laag pitje.»

Lagerfeld «Heb je altijd al muziek gespeeld?»

Stromae «Vanaf m’n 12de. Eerst piano, en ik heb ook een tijdje notenleer gevolgd, maar daarna heb ik mezelf alles geleerd op de computer.»

Lagerfeld «Ik was een nul in muziek. Mijn moeder was amateurvioliste. Ze had misschien kunnen doorbreken in het professionele circuit, maar ze was te lui. Ik wou absoluut leren pianospelen. Ik heb een jaar les gevolgd, tot mijn moeder de klep op m’n vingers dichtklapte en zei: ‘Ga jij maar tekenen, dat maakt minder herrie.’ Ik kon haar alleen maar gelijk geven.»

- Bent u meteen jurken beginnen te tekenen?

Lagerfeld «Ik tekende silhouetten, maar ik wou graag illustrator zijn. Dat ben ik overigens nog altijd. De Duitse krant Frankfurter Allgemeine Zeitung publiceert elke maand een pagina met politieke cartoons van mij. Ik heb net Merkel gedaan. Ik teken alleen politieke cartoons, want als ik iets anders doe, is het niet grappig. Hou jij je tegenwoordig bezig met mode?»

Stromae «Ja, Coralie tekent de schetsen.»

Lagerfeld «Ik doe alles zelf. Daarna nemen mijn assistenten het van me over. Maar ik teken elk model voor Chanel of Fendi.»

Stromae «Zijn je tekeningen dan al uitgewerkt?»

Lagerfeld «Ze zijn heel gedetailleerd! Ik kan je er wel een paar laten zien op mijn smartphone, kijk maar.

»En hier, kijk: mijn petekind, 9 jaar en een klein genie. Hij heeft een Supremerugzak van Vuitton, die je zo goed als nergens kunt vinden. Hij liep ermee rond in New York en een voorbijganger vroeg hem: ‘Hoe kom jij aan die rugzak? Die is toch nergens te koop?’ En weet je wat hij antwoordde? ‘I know the right people.’»

Stromae (schatert)

- U was zelf ook behoorlijk ad rem op uw 9de.

Lagerfeld «Wat wil je, met een moeder die zo rad van tong was? Maar ik hou van die instelling. Vandaar ook dat ik het zo voor Martine Aubry heb (voorzitster van de Franse Parti Socialiste, red.).»

- Hebt u de dubbele nationaliteit?

Lagerfeld «Ik ben een mof (lacht). Ik ben ook tegen de dubbele nationaliteit. Je moet je neerleggen bij wat je bent. Kan ik er wat aan doen dat ik geboren ben in Duitsland, waar zulke afschuwelijke dingen zijn gebeurd? Ik ben Duitser en dat moet ik maar aanvaarden.»

- Gaat u stemmen?

Lagerfeld «Nee, nooit gedaan. Sla de kranten open en de zin om naar de stembus te trekken vergaat je wel. Nee, nee en nog eens nee.»

- Wat hebt u met muziek?

Lagerfeld «Ik heb mijn eerste stappen in de muziek gezet toen ik de pagina’s van mijn moeder haar partituren probeerde om te slaan. Ze sloeg me altijd met de strijkstok: ‘Jij kunt geen noten lezen.’»

- En jij, Paul?

Stromae «Ik zat in de keuken op de potten en pannen te meppen alsof ze een drumstel waren. Mijn moeder heeft ons zo goed als alleen grootgebracht. Ze heeft ons ingeschreven in de muziekschool, want ze wilde absoluut dat haar kinderen een zinvolle bezigheid hadden.»

Lagerfeld «Je zegt dat je jezelf alles hebt geleerd op de computer. Ik behoor nog tot de generatie die zonder computer is opgegroeid..»

- Waar luistert u tegenwoordig naar?

Lagerfeld «Naar heel uiteenlopende dingen. Hoe heet die rapper van ‘Passionfruit’ ook alweer? Drake? Geweldig nummer. Ik ben helemaal weg van zijn stem. De hele zomer lang heb ik het in mijn auto gespeeld, non-stop, en met het dak opengevouwen.»

- En jij, Paul?

Stromae «Ik hou wel van ‘No Roots’ van Alice Merton. Ik luister ook vaak naar Braziliaanse baile funk – nu staat ‘Fazer falta’ van MC Livinho bij mij op repeat.»

Lagerfeld «Als je zelf muziek maakt, loont het de moeite niet om muziek van anderen te beluisteren. Ik kijk ook niet in de modebladen om te zien wat de anderen doen.»

undefined

null Beeld

'Ik had geen enkel vriendje op school: ik vond kinderen hatelijk. Ik wilde volwassen zijn'


Gigolo Karl

Stromae «Weet je wat ik graag zou kunnen? Naar muziek luisteren terwijl ik aan het werk ben. Dat kan ik niet.»

Lagerfeld «Als je je hersenen genoeg traint, kun je jezelf in tweeën splitsen, hoor. Dat is een oefening als een ander. Ik luisterde tijdens het werken altijd naar muziek. Ik werk nog op een ambachtelijke manier. Ik maak al mijn tekeningen thuis, en ’s middags ga ik naar de studio. Daar is te veel kabaal om fatsoenlijk te kunnen werken. Maar ik heb gemerkt dat Choupette, mijn kat, niet van muziek houdt. Vooral aan opera heeft ze de pest.»

Stromae «Dat hebben we dan alvast gemeen.»

Lagerfeld «De ene opera is de andere niet. Maar Carlos Gardel weet ze wel te smaken. Ken je die?»

Stromae «Neen.»

Lagerfeld «Een Fransman, en de god van de Argentijnse tango. In 1935 is hij omgekomen in een vliegtuigongeluk. Niemand heeft hem ooit kunnen overtreffen. Zijn muziek is fenomenaal. Ik ben ook weg van Argentinië.»

- U bent ook een goed danser.

Stromae (verrast) «Dans je graag?»

Lagerfeld «Ja, maar ik doe het niet meer. Ik wil mezelf niet te kijk zetten. Ik heb heel wat wals- en merenguewedstrijden gewonnen. Maar de chachacha was mijn specialiteit. En de tango.»

Stromae «Hou je van Latijns-Amerikaanse muziek?»

Lagerfeld «Ja, zelfs van Braziliaanse muziek, maar Brazilië als land spreekt me helemaal niet aan. Als je er in de auto zit, met een agent rechts van je, een andere links van je, en nog eens twee voor en twee achter je, dan kun je moeilijk nog van het land houden. Ik ben zo’n karikatuur van mezelf geworden, dat ik amper nog buiten kan komen. Misschien heb jij dat ook al meegemaakt. Maar als jij in Brazilië op straat loopt, zullen ze zeggen: ‘Kijk daar, een knappe Braziliaan.’ In mijn geval is dat: ‘Kijk daar, een karikatuur van Karl.’»

- U bent wel uitgegroeid tot een icoon.

Lagerfeld «Tja, een icoon… Ik begin stilaan genoeg te krijgen van dat woord. Het wordt te pas en te onpas gebruikt.»

- U bent een beetje ontmenselijkt, bedoelt u?

Lagerfeld «Ja, maar dat is niet bewust gebeurd. Het is vanzelf gegaan.»

- Uw uiterlijk is in de loop der jaren wel veranderd.

Lagerfeld «Dat is geleidelijk geëvolueerd. Vroeger had ik lange, zwarte haren, ik was een soort beach boy… Maar je look verandert mee met je leven, en maar goed ook. Toen ik zag wat Hedi Slimane bij Dior Homme deed, wist ik meteen: dat silhouet wil ik. Ik heb tegen mezelf gezegd: ‘Jij begint nu af te vallen, tot je in maat 46 of 48 van Dior kunt.’ Et voilà.»

Stromae (bekijkt een foto van een gespierde Karl Lagerfeld op een strand in de jaren 70) «Is dit Karl!?»

Lagerfeld «Ja. Net een gigolo, hè? Ik deed al aan krachttraining vóór dat in de mode raakte. Ik heb er helemaal geen spijt van, maar als ik die foto nu zie, dan denk ik: ‘Ik ken die kerel niet.’»

Stromae «Je bent inderdaad onherkenbaar.»

Lagerfeld «Als kind al droeg ik hemden met een hoge boord. Ik ben opgegroeid op het platteland, tegen de grens met Denemarken. Ik heb nog een foto van mijn eerste jaar aan de middelbare school. Tussen al die kleine jongens met sproeten en blond, rossig haar, en in een trui die hun moeder had gebreid, zie je iemand met lang haar, een vlinderdasje, een zwarte jas en gekruiste benen. Dat was ik. Ik had er geen enkel vriendje. Ik vond kinderen hatelijk. Ik wilde volwassen zijn.»

Stromae «Bij mij was het andersom. Ik had geen zin om groot te worden, en ik hield ook niet van kinderen die groot wilden zijn. Daar kon ik echt niet bij. Ik ben altijd wat bedeesd geweest. Ik was nooit de rebel van de groep of de beste van de klas.

»In mijn hiphopperiode droeg ik slobberkleren die veel te ruim zaten. Maar omdat ik graatmager was, zag het er belachelijk uit. Dus trok ik meer nauwsluitende kleren aan.»

- Je vermengt afrofuturisme met een vleugje Britse preppy en Japanse invloeden.

Lagerfeld «En zonder vormloos te worden.»

Stromae «Manga, zeg maar. Met mijn kleren wilde ik de brug slaan met Afrika en tegelijkertijd een nieuw element toevoegen dat echt van mij was. Ik had zin om het dandyisme, de Afrikaanse wax print en de Japanse kawaii met elkaar te vermengen. Coralie heeft me geholpen bij de uitvoering van dat idee. Zij heeft me aangeraden om mijn eigen bedrukte stoffen en weefsels te ontwerpen. Eerst hebben we unieke outfits voor het podium ontworpen, en daarna hebben we die aangepast en het merk Mosaert in het leven geroepen.»

undefined

null Beeld

'Sinds 'Formi­dable' herkent echt iedereen me.' Stromae
'Toch gek wat zo'n klein woordje kan teweeg­brengen.' Lagerfeld


Van de poes

- Je hebt ook een pauze ingelast in je muzikale carrière.

Stromae «Thuis maak ik nog altijd muziek, maar sinds ik bekend ben, heb ik niet zoveel zin meer om buiten te komen. Ik heb even een stap terug gezet.»

Lagerfeld «Een stapje terug is mooi, maar jezelf afzonderen, dat is lelijk.»

- Hebt u nooit een pauze ingelast?

Lagerfeld «Nooit! Ik moet de evolutie van de mode op de voet volgen. Nee, ik moet die vóór zijn. Wie een pauze inlast, heeft het vaak moeilijk om er achteraf weer te staan. Het is een vak waarin je je non-stop moet concentreren.»

Stromae «Hoe doe je dat?»

Lagerfeld «Het gaat vanzelf. Hoe haal jij adem?»

Stromae «Ik weet niet hoe jouw dagen eruitzien.»

Lagerfeld «Dat zal ik je vertellen. Elke dag om halfacht maakt Choupette me wakker.»

Stromae «Dat zou mij nooit lukken.»

Lagerfeld «Choupette is nooit alleen, want dat vindt ze maar niets. Twee kamermeisjes houden haar voortdurend gezelschap. Best beschamend, eigenlijk. Maar ze heeft meegespeeld in twee reclamecampagnes en een pak geld verdiend. Als er mij iets overkomt, dan heeft Choupette nog altijd haar eigen inkomen.»

Stromae «Werk je altijd thuis?»

Lagerfeld «Jawel. Mijn appartement telde oorspronkelijk acht kamers en drie badkamers. Ik heb er één enkele ruimte van gemaakt, met scheidingen in matglas. Het enige wat bij mij thuis ouderwets is, dat ben ik.»

- Gaat u ook weleens op stap? Pikt u soms een concert of iets anders mee?

Lagerfeld «In het openbaar zul je me nooit zien. Ik kom de deur niet meer uit sinds die selfie-rage. Bij jou is dat net zo, vermoed ik.»

Stromae «Klopt. Het is lastig.»

Lagerfeld «Verschrikkelijk, toch? En de Duitsers spannen de kroon: ‘Als dat meneer Lagerfeld niet is!’ Ik ga nergens meer naartoe.»

- Paul, zelfs als je op het podium staat, is er een muur van schermpjes tussen jou en het publiek.

Lagerfeld «Treed je graag op?»

Stromae «Vroeger wel, maar nu niet meer. Ik heb te vaak op het podium gestaan: 210 keer in twee jaar tijd. Dat was van het goede te veel.»

- Was je al bekend vanaf je eerste plaat?

Stromae «Ja, maar pas vanaf mijn tweede plaat werd ik echt overal herkend.»

Lagerfeld «De song ‘Formidable’, staat die op je tweede plaat?»

Stromae «Ja.»

Lagerfeld «Toch gek wat één woordje allemaal kan teweegbrengen, hè?»

- En je hebt het Franse chanson in een modern jasje gestoken.

Stromae «Net zoals voor mijn kledinglijn ben ik aan de slag gegaan met alle invloeden waarvan ik hou, en ik heb er een mix van gemaakt die bij me past. Misschien kijken de mensen nu anders tegen het chanson aan.»

Lagerfeld «Zelf was ik weg van het Belgische chanson, van Jacques Brel en zo.»

Stromae «Ik ook.»

Lagerfeld «Ik heb hem van meet af aan gevolgd. ‘La valse à mille temps’, dat was toen echt vernieuwend. Edith Piaf had veel kritiek op Brel. Zo zei ze over ‘Ne me quitte pas’ dat een man niet zo hoort te zingen.»

Stromae «Op het einde hield hij er ook niet meer van.»

Lagerfeld «En jij? Hou jij nog van je nummers?»

Stromae «Ja, toch wel. Maar ik heb niet veel zin meer om ze nog te zingen.»

Lagerfeld «Wat we doen, valt niet echt te vergelijken, maar ik kijk nooit achterom. Ik hou ook geen archief bij.»

Stromae «De mensen vragen me vaak wanneer ik een nieuwe plaat uitbreng. Maar ik wil me goed in m’n vel voelen, dat is nu het belangrijkste.»

- Vooruitkijken zet een mens ook onder druk.

Lagerfeld «Zolang je die druk weet te kanaliseren, hoeft dat niet iets slechts te zijn. Wij werken niet. Werken, dat is iets wat je zeven of acht uur per dag doet. Wij mogen onszelf gelukkig prijzen: we doen wat we willen, wanneer en waar het ons belieft. Dat is in elk geval beter dan elke dag in- en uitklokken op kantoor.»

Stromae «Oké, maar het blijft wel werk, zeker na al die jaren.»

Lagerfeld «Ik beschouw mijn werk niet als werk. Voor mij is het net als eten, drinken en ademhalen. Ik verafschuw de inspanning die werken vergt. Je kunt maar beter niet werken als je je dat kunt veroorloven.»

Stromae «Daar kan ik me wel in vinden. De releases en de optredens begonnen als een verplichting aan te voelen. Eens nee kunnen zeggen, daar was ik echt wel aan toe.»

Lagerfeld «In de muziek kun je je dat veroorloven. Ik kan dat niet, want ik stel duizenden mensen tewerk.»

Stromae «Onze teams zijn veel kleiner. We zijn met z’n vijven. Jij werkt met veel grotere teams.»

undefined

'Je kunt maar beter niet werken als je je dat kunt veroorloven'


Maatje meer

- Paul, aan welke projecten werk jij nu?

Stromae «We maken clips voor andere artiesten, en ik werk samen met Coralie aan nieuwe collecties. Volgend jaar brengen we onze vijfde collectie uit, met ons eerste defilé – dat belooft een heuse show te worden.»

- Wordt het een unisekscollectie?

Stromae «Jawel. Ik pik ook stukken uit de kleerkast van Coralie (lacht). En omgekeerd. Ik heb een heel fijne lichaamsbouw, bijna vrouwelijk. En ik heb de neiging om mijn haar in een wrong te doen.»

Lagerfeld «Daar moet je wel nog haar voor hebben. (Tegen de interviewer) Wat vind jij van dat charter over modellen dat Kering en LVMH hebben ondertekend? Chanel en Hermès hebben het niet ondertekend. Wat daarin staat, heb ik altijd al gedaan. Wij leggen onze modellen in de watten, en ik heb nog nooit een jurk in maatje 32 gezien. Behalve dan voor kinderen.»

Stromae «Waar hebben jullie het over?»

- Over een charter waarmee modehuizen zich ertoe verbinden de modellen te beschermen, en te magere of te jonge modellen te weren.

Lagerfeld «Dat charter is er gekomen voor de artistiek directeurs die denken dat ze mensen als vuil mogen behandelen. Ze laten hun modellen tot 5 uur ’s ochtends wachten, om hun dan doodleuk te vertellen dat ze niet zullen meelopen in het defilé.»

Stromae «Daar hebben we altijd al aandacht aan besteed in onze fotoshoots. We nemen geen meisjes aan die te mager zijn. Ongelofelijk dat er een charter nodig is om dat vast te leggen. Voor mij spreekt dat vanzelf. Maar als we alleen zo excessen kunnen vermijden, dan ben ik voor.»

- Paul, wanneer begint jouw werkdag?

Stromae «Doorgaans rond de middag, en schrijven doe ik ’s nachts. Maar ik heb net een ziekenhuisopname achter de rug en ik ben nog in behandeling. Vandaar ook dat ik laat opsta. Ik heb compleet verkeerd gereageerd op Lariam, een antimalariamiddel. Ik heb een psychische decompensatie meegemaakt. Ik ben helemaal gek geworden. Het was echt niet fraai. Onlangs heb ik weer een aanval gehad. Vandaar dat ik mezelf geen ingewikkelde tijdschema’s opleg.»

Lagerfeld «Hoe uit zich dat?»

Stromae «In je hoofd is het één chaos, en je krijgt zware angstaanvallen. Maar voor het overige ben ik best makkelijk om mee samen te leven, hoor. ’s Avonds of ’s nachts maak ik muziek. Dan word ik niet gestoord.»

Lagerfeld «Ik heb geen internet en van die dingen. Alles zit in mijn hoofd opgeslagen. Daar belt niemand me op.»

- Jullie hebben allebei zorgvuldig een imago opgebouwd.

Lagerfeld «Dat gaat vanzelf. Ik vind overigens dat ik het toppunt van naturel ben. Er is niets bestudeerds aan mij. Is dat bij jou ook zo gegaan? Heb jij nooit spontaan gedacht: ‘Ik ga eens wat gestreept pastel gebruiken, dat gaat goed samen met mijn huidskleur’?»

Stromae «Soms heb je zin om uit je personage te stappen. Overvalt jou dat ook als je thuis bent?»

Lagerfeld «Ik kan niet meer bijhouden hoe vaak ik al van look ben veranderd in mijn leven.»

- Die look lijkt tegelijk een pantser.

Karl Lagerfeld «Ja. (Tegen Paul) Kun jij ook moeilijk dat imago van je afwerpen?»

Stromae «Ja. Maar soms ga ik de deur uit in trainingspak.»

Lagerfeld «Maar aan je smoelwerk en je figuur zit je vast, makker (lacht).»

Stromae «Af en toe zou ik het allemaal van me willen kunnen afleggen, want het wordt weleens zwaar.»

- Jij hebt je vrij snel een sterk imago aangemeten.

Stromae «Met dat vlinderdasje, ja. Tegenwoordig laat ik het achterwege. Ik heb nu zin om op te gaan in de massa, en met dat vlinderdasje val je alleen maar op.»

Lagerfeld «Ik wilde ooit eens te voet naar mijn lijstenmaker gaan. Ik had een muts opgezet en een grote sjaal omgeslagen. Ik kwam op de hoek van de straat en ik hoorde meteen: ‘Kijk eens aan, hebben we ons vermomd?’ (lacht)»

- Herinner je je nog de dag dat alles veranderde?

Stromae «Dat was tijdens een signeersessie in de Fnac-vestiging in Rijsel. Er was ontzettend veel volk komen opdagen. Toen ik wilde vertrekken, was mijn auto omsingeld. De mensen waren door het dolle heen, ze bonkten met hun vuisten op de auto, alsof ik Michael Jackson was.»

Lagerfeld «Toen wij in 2004 een collectie voor H&M hadden uitgebracht, kreeg ik telefoon: ‘Het is een gekkenhuis!’ Daarna kon ik niet meer op straat komen. Meestal word je op mijn leeftijd niet meer bekend. Een waarzegster heeft me ooit gezegd: ‘Voor u begint het pas als het voor de anderen afgelopen is.’» © Libération

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234