Kate Tempest over de samenwerking met legende Rick Rubin: 'Plots zei hij doodleuk: stop met rappen'

Wanneer hebt ú voor het laatst telefoon gekregen van producer-muziekgod Rick Rubin, met de vraag of u misschien een plaatje met hem zou willen maken? Dichteres Kate Tempest overkwam het nog voor ze één cd op haar naam had staan. Maar het productieproces verliep zo langzaam en was zo intens dat het resultaat pas vijf jaar later klaar is. ‘Je wacht je hele leven om een big shot American rap producer te ontmoeten, en als het eindelijk zover is, zegt die doodleuk: ‘Stop met rappen!’’

'Ik bén dolverliefd, en ik wilde schrijven over hoe fucking amazing dat is'

The Book of Traps and Lessons’ – haar derde plaat, want ondertussen heeft Kate Tempest er twee andere opgenomen – is een werk van een ongekende intimiteit. Vroeger werden haar gedichten ondersteund door industriële beats en contraire ritmes – met een beetje goede wil kon je het hiphop noemen. Maar Rick Rubin, de man achter ‘Blood Sugar Sex Magik’ van de Red Hot Chili Peppers, ‘Licensed to Ill’ van de Beastie Boys en de ‘American Recordings’ van Johnny Cash, heeft haar helemaal kaalgeplukt: alleen haar stem blijft over, en een onpeilbaar gevoel van leegte.

Kate Tempest «Het is een lang proces geweest, dat toevallig is begonnen. In 2014 zag Rick Rubin mij in een Amerikaanse tv-show. Ik was in New York om een stukje uit ‘Brand New Ancients’ te brengen, een lang gedicht van me. Hij kende me niet, hij wist niet eens dat ik rapte. Toch belde hij me op: ‘Met jou wil ik een plaat maken!’ Waarop ik: ‘Amazing!’ (lacht) Maar ik had het waanzinnig druk. Er was de tournee met ‘Brand New Ancients’, maar ik stond ook op het punt om mijn debuut ‘Everybody Down’ uit te brengen, ik werkte aan mijn poëziecollectie ‘Hold Your Own’ én ik moest aanwezig zijn bij de repetities van twee toneelstukken die ik had geschreven, ‘Wasted’ en ‘Hopelessly Devoted’. I was busy, man. En moe! Ik kon niet alles laten vallen voor een nieuw project – zélfs niet voor Rick Rubin.»

HUMO Wat zeg je dan: ‘Bedankt, Rick, maar nee, bedankt’?

Tempest «Zoiets (lacht). We hebben elkaar wel ontmoet in Londen. Daar bleek dat hij een heel plan voor ogen had voor mij. Hij kon het niet precies uitleggen, maar er was iets wat hij uit mij wilde sleuren. Ik geloofde mijn oren niet! Ik bedoel, dat is de man die het label Def Jam mee heeft opgericht en die de carrières van Public Enemy, LL Cool J én Run-DMC richting heeft gegeven, hè?

»Een jaar later gingen Dan Carey (haar muzikale partner, red.) en ik een week naar Malibu. Daar kon Rick nog altijd niet zeggen wat hij precies van mij wilde. Hij wist alleen wat hij níét wilde. We begonnen demo’s te maken, waarnaar hij één uur in de namiddag en één uur in de vroege avond kwam luisteren. Zijn commentaar was altijd dezelfde: ‘This isn’t it.’ Dat ging een hele week zo door, en aan het einde hadden we één nummer: ‘Hold Your Own’.

»Daarna vertrok ik op tournee. We bleven schrijven en demo’s maken, en zo nu en dan gingen we naar Rick om hem de opnames te laten horen. En elke keer weerklonk hetzelfde wijsje: ‘This isn’t it.’ (lacht) Die demo’s zijn uiteindelijk op mijn vorige plaat, ‘Let Them Eat Chaos’, beland, want ik vond de nummers wél goed.»

HUMO Wanneer is de doorbraak er gekomen?

Tempest «Twee jaar geleden lieten we Rick twaalf nummers horen die we hadden opgenomen tijdens de pauzes van de ‘Let Them Eat Chaos’-tournee. Ik had natuurlijk verwacht het aloude ‘This isn’t it’-mantra te horen. Maar nee, hoor. Hij zei: ‘Sommige nummers zijn goed, maar vijf ervan zijn búítengewoon.’ Toen (knipt haar vingers) snápte ik het. Als ik het nu analyseer, eiste hij dat ik alles zou vergeten wat ik ooit had geleerd. Ik moest vooral de beat negeren, terwijl ik twintig jaar had gezwoegd om netjes op de beat te kunnen rappen. Rick gaf het voorbeeld van een abstracte kunstenaar die eerst jarenlang heeft getraind om een goede vakman te worden: hij kan perfect een fotorealistisch tafereel tekenen, maar hij kíést ervoor om de verf naar het canvas te gooien. Nu de plaat er is, houdt dat steek, maar destijds begreep ik er niks van (lacht).

»Twee weken geleden zag ik Rick in L.A. en toen legde hij het zo uit: ‘Als je op de beat rapt, dan horen de mensen een liedje, maar dan horen ze niet wat je zégt.’ Dáár was het Rick om te doen: het gedicht moest vooropstaan. En alle muzikale conventies moesten eraan geloven.»

HUMO Mijn eerste referentiepunten voor ‘The Book of Traps and Lessons’ waren de ‘American Recordings’ van Johnny Cash: ook daar liet Rick Rubin alle ballast varen, om met alleen maar de stem van de artiest te eindigen.

Tempest (knikt) «Ik vroeg hem: ‘Heb je weleens eerder zo gewerkt?’ Zijn antwoord: ‘De enige die in de buurt komt, is Johnny Cash.’ Ja, wat moet je daarmee? Ik heb bij die platen van Johnny Cash gehuild. Ze zijn volgens mij zelfs al dan niet onbewust de reden geweest waarom ik Rick zo vertrouwde: ik wist dat hij in staat was om een artiest tot nieuwe hoogtes te stuwen. Bij dat moeilijke proces dacht ik aldoor: het is Rick Rubin. Als het iemand anders was geweest, had ik wellicht mijn boeltje gepakt (lacht).»

HUMO Het verklaart ook waarom ik aanvankelijk in de war was door ‘The Book of Traps and Lessons’. De hiphop was verdwenen.

Tempest «Eigenlijk triestig, hè? (lacht) Je wacht je hele leven om een big shot American rap producer te ontmoeten, en als het eindelijk zover is, zegt die doodleuk: ‘Stop met rappen!’ (lacht)

»Ik ben tevreden met de plaat. Het is originele muziek, wars van clichés. Rick zei dat hij ernaar uitkijkt om mensen die geïnteresseerd zijn in rapteksten deze plaat te laten horen, want hij is ervan overtuigd dat ze er een kick van zullen krijgen. Ik kan niet wachten tot de plaat uit is en iederéén ze kan horen.»


Aards paradijs

HUMO De gevoelens op ‘The Book of Traps and Lessons’ gaan van gitzwarte hopeloosheid tot intens liefdesgeluk. Ben jij gelukkiger dan vroeger, of net niet?

Tempest (lacht luid) «Gelukkiger. Ik heb er zo lang aan gewerkt, dat het normaal is dat de stemming af en toe omslaat. ‘Hold Your Own’ is al vijf jaar oud, hè. ‘Brown Eyed Man’ ook.»

HUMO ‘Brown Eyed Man’ stond als gedicht in het magazine dat Frank Ocean heeft uitgebracht ten tijde van zijn plaat ‘Blonde’.

Tempest «Frank Ocean is toen langsgekomen in de studio! Een surrealistisch moment: daar zaten we, in het aards paradijs, te werken aan een bizarre poëzieplaat waarvan we nog niet eens wisten wat die moest worden! Je moet weten dat de studio eigenlijk een oude tourbus van Bob Dylan is, die al in Ricks tuin staat sinds de motor het in 1968 heeft begeven. Je kunt de Grote Oceaan zien door de voorruit. En in de grote studio was Frank intussen iets aan het opnemen met James Blake (schudt het hoofd).

»Anyway, op een avond kwam Frank binnen, net toen ik aan ‘Brown Eyed Man’ aan het werken was. Ik zat met de handen in het haar, want Rick had me net verboden om drums te gebruiken (lachje).»

HUMO Dat heeft hij vast ook tegen Frank gezegd: op ‘Blonde’ zijn geen drums of beats te bespeuren.

Tempest «Exactly! Frank luisterde naar de demoversie van het nummer en die ontroerde hem. Later vroeg hij of hij de tekst in zijn magazine mocht opnemen, en ik zei natuurlijk ja.»

HUMO Gebeurde het weleens dat je rondkeek, met Rick Rubin en Frank Ocean in Bob Dylans tourbus, en dacht: what the hell is going on?

Tempest «A hunderd percent, man! Ik zag dingen die ik nog nooit had gezien: een hele tuin vol grapefruitbomen, bijvoorbeeld. Of Frank Ocean (lacht). Uiteindelijk moesten we vertrekken om op te treden op South by Southwest, en daar wist niemand wie we waren. We moesten ons een weg door het publiek banen, met ons materiaal op de rug, om voor anderhalve man en een paardenkop te spelen – een uitstekende reality check. Ik wist weer: mijn lot ligt híér, on the road, niet in Malibu. Maar ik vond het wel fascinerend. Als ik nu mijn ogen sluit, weet ik hoe het leven van een ster eruitziet.»

'Soms heb je de aanmoediging nodig van iemand die jij respecteert om iets te doen wat je angstaanjagend vindt.'

HUMO Je bent nooit bang geweest van maatschappelijke thema’s, maar nu vertel je ook veel over jezelf. Je hebt het nog nooit zo openlijk over romantiek en liefde gehad.

Tempest «Ik schreef wel over romantiek en tederheid, maar altijd door de ogen van mijn personages. Ik denk dat Rick ook hier een bepalende factor was. Hij wilde niet weten wat ik kon verzinnen, maar wel wat ík allemaal had gezien, wat ík had gevoeld. De teksten die ik in de eerste persoon had geschreven, koos Rick er meteen uit. Zelf had ik nooit die stap durven te zetten. Soms heb je de aanmoediging nodig van iemand die jij respecteert om iets te doen wat je angstaanjagend vindt.

»Afgezien daarvan: de romantiek beheerst momenteel mijn leven. Ik bén dolverliefd, en ik wilde schrijven over hoe fucking amazing dat is. Een simpele verklaring over simpele gevoelens, die mij lang vreemd zijn gebleven.»


Obsessieve liefde

HUMO Je hebt de hiphop moeten loslaten. Luister je er nog naar?

Tempest «Natuurlijk! We leven in een boeiend tijdperk, en er zijn eindelijk weer geweldige vertellers, zoals Noname en Killer Mike. Rappers voelen zich weer vrij. Het gouden tijdperk van de hiphop in de jaren 90 – met Nas, Big L en Biggie – heeft een enorme schaduw geworpen op de generatie na hen: they sounded a bit sleepy. Nu hangt er iets nieuws in de lucht, iets origineels, iets vitaals: rappers beantwoorden de roep van de groten en nemen de fakkel over, zónder hen te imiteren.»

HUMO Als mensen naar je invloeden vragen, antwoord je meestal met dichters – Beckett, Yeats, Keats – en zelden met rappers.

Tempest «Die lijst achtervolgt me, maar ik weet zelf niet goed waar hij vandaan komt: Beckett vind ik inderdaad top, maar Keats heb ik nooit gelezen. De Grote Tekstschrijvers die mijn leven veranderd hebben en de schoonheid van taal aan mij hebben geopenbaard, zíjn rappers: Mos Def, Pharoahe Monch van Organized Konfusion, Too Poetic van Gravediggaz, Bahamadia, Lauryn Hill, GZA en Ghostface Killah. Uit Engeland waren het vooral Roots Manuva, London Posse en Rodney P. En mc’s uit de jungle en drum-’n-bass, want ik ging graag raven.»

HUMO ‘Let Them Eat Chaos’ werd beschouwd als jouw brexitplaat. Hoe kijk jij naar die klucht?

Tempest «De nieuwe plaat steekt vol Britishness: kijk maar naar de cover. Ik heb een heel sterke band met mijn land, daar liggen mijn wortels. Maar om heel eerlijk te zijn: ik ben in de war. Ik weet het allemaal niet meer, ik weet niet waar we naartoe gaan en wat dat dan betekent.»

HUMO Waarom heet je nieuwste eigenlijk ‘The Book of Traps and Lessons’?

Tempest «Omdat ik het als een reis beschouw. De verteller van de gedichten zit gevangen in destructief gedrag. Dat zijn de traps, de vallen: ze gaan van dronkenschap over verslavingen tot obsessieve liefde. Het personage heeft daar een openbaring over, aan het einde van het nummer ‘All Humans Too Late’: dat nummer markeert het einde van ‘The Book of Traps’. Daarna begint ‘The Book of Lessons’, waarin de verteller begint te begrijpen welke rol hij in dat destructieve geheel speelt, en waarin hij zich voorneemt om het béter te doen. De lessen die hij leert, hebben te maken met de mogelijkheden van de liefde en spirituele verlichting. De laatste en belangrijkste les is dat je van menselijke gezichten moet houden – in het laatste nummer, ‘People’s Faces’.»

HUMO Heet die verteller toevallig Kate Tempest?

Tempest «Natúúrlijk ben ik het. Maar het is toch makkelijker om erover te praten alsof het een personage is (lacht).»


‘The Book of Traps and Lessons’ verschijnt op
14 juni bij Caroline.
Kate Tempest speelt op zondag 18 augustus op Pukkelpop.
Info & tickets: pukkelpop.be

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234