null Beeld

Kate Winslet speelt de rechterhand van de Apple-goeroe Steve Jobs

Steve Jobs is nog geen vijf jaar definitief offline, maar ‘Steve Jobs’ is, na het weinig memorabele ‘Jobs’, al de tweede poging om het voortijdig afgebroken leven van de Apple-afgod te vereeuwigen in de cinema.

'Ik sta al meer dan de helft van mijn leven voor een camera. En nog altijd geen onuitstaanbaar kreng geworden!'

‘Are you being nice?’ Het is de stem van Winslet die, als Apple-marketing executive Joanna Hoffman, een ziedende Steve Jobs tot de orde roept terwijl die net een onfortuinlijke medewerker de huid heeft volgescholden. Nee, een hagiografie is ‘Steve Jobs’ niet. Tim Cook, Jobs’ opvolger bij Apple, liet na de Amerikaanse release weten misnoegd te zijn over de versie van Jobs die regisseur Danny Boyle (‘Trainspotting’, ‘Slumdog Millionaire’) en scriptschrijver Aaron Sorkin (‘The Social Network’, ‘A Few Good Men’, ‘The West Wing’) uit diens officiële biografie hadden gepuurd. Cook noemde de bewerking ‘opportunistisch’, waarna Sorkin er fijntjes op wees dat die woorden een vreemde bijklank hebben uit de mond van de CEO van een bedrijf dat ‘zijn producten in elkaar laat zetten door kinderhandjes in China’.


Lees ook de review van 'Steve Jobs' ★★★☆

Drama genoeg, en dan hebt u de film nog niet eens gezien. ‘Steve Jobs’ concentreert zich op drie bepalende episodes in het leven van Jobs: de lancering van de geflopte Macintosh-computer in 1984, de onthulling van Jobs’ eigen NeXT-computer vier jaar later, en de triomfantelijke presentatie van de iMac in 1998, na de verzoening tussen Jobs en Apple. Rode draad bij die drie sleutelmomenten: de onhebbelijkheid van Jobs.

Kate Winslet «Om eerlijk te zijn: ik wist niet al te veel over Steve Jobs voor ik aan de film begon. Ik kende ’m als die gemene kerel die mensen aan het huilen bracht op hun werk, dat was het zowat. Ik wist dat hij de baas van Apple was, ik wist – ongeveer – wat Apple maakte, en dat hij gestorven was aan kanker. Wist ik veel hoe zijn privéleven eruitzag. Laat staan dat ik wist wie Joanna Hoffman was.»

HUMO Je was zelf geen devote Steve Jobs- of Apple-fan?

Winslet «Absoluut niet, ik ben een totale technofoob: fucking hopeloos wanneer het op apparaten aankomt. Toen ik mijn script toegestuurd kreeg, was dat via een app op iPad: ik heb aan drie mensen moeten vragen of ze het voor me konden openen. Een goeie raad: leg je dictafoon niet te dichtbij, ik krijg ’m vast kapot door er nog maar naar te kijken.»

undefined

null Beeld

undefined

'Steve had haar méér nodig dan zij hem'

HUMO Tijdens de voorbereiding heb je de echte Joanna Hoffman ontmoet.

Winslet «Ja, ik heb heel wat tijd met haar kunnen doorbrengen. Het was erg dankbaar om verhalen over Jobs te horen van iemand die hem door en door heeft gekend.»

HUMO Wat heb je uit haar verhalen geleerd?

Winslet «Wat ik onthouden heb, is dat je – of je nu vóór of tegen hem bent – onmogelijk kunt ontkennen dat Jobs een briljant man was. En dat hij, hoe vaak zijn moeilijke karakter ook beklemtoond wordt, wél degelijk in staat was met anderen samen te werken. Ook al kon hij dan ongemeen hard zijn voor wie naar zijn mening niet op niveau presteerde. Want dat was het belangrijkste voor hem: hij streefde ernaar om het beste uit de mensen te halen. Hij was niet boosaardig, hij hield er gewoon van om zijn medewerkers voortdurend uit te dagen. Bij Apple onderwierp hij hen voortdurend aan ondervragingen, zo vertelde Joanna. Dan vroeg hij je om je functie zo duidelijk en zo simpel mogelijk te omschrijven, en om uit te leggen waarmee je die dag precies bezig was. Hij wou er zeker van zijn dat niemand vergat waarom hij daar was.

»De film gaat wat mij betreft ook niet over de méns Steve Jobs, maar veeleer over wat hij betekend heeft. Hij heeft de manier waarop we met z’n allen communiceren, voorgoed veranderd.»

HUMO Heb je de officiële Jobs-biografie van Walter Isaacson gelezen?

Winslet «Ja, erg handig om details uit te halen voor je vertolking. Maar Joanna heeft er al bij al maar een vrij kleine rol in, merkte ik. Dat vond ik een beetje teleurstellend, al zijn de passages waarin ze beschreven wordt wel très Joanna , zoals ik haar heb leren kennen.»


Stem van de rede

HUMO De film is niet als een biografie opgevat, zei scriptschrijver Aaron Sorkin. Met andere woorden: het meeste berust op waargebeurde feiten, maar niet alles. In hoeverre valt jouw personage samen met de echte Joanna Hoffman?

Winslet «Ik zie mijn vertolking als een vérsie van Joanna: het is mijn interpretatie van haar. In de film treedt ze ook op als een samenvatting van meerdere vrouwen die een rol hebben gespeeld in het leven van Steve Jobs. Dat is de keuze van Aaron: hij wou het vooral overzichtelijk houden. De échte Joanna was zich daar ook goed van bewust: ze sprak voortdurend in de derde persoon over het personage Joanna in de film. Ze wist dus dat het geen biografie was. Al heb ik wel mijn best gedaan om haar accent – ze groeide op in Oost-Europa – en haar uiterlijk zo getrouw mogelijk te imiteren.»

HUMO Wat heb je nog overgenomen van de echte Joanna?

Winslet «Haar warmte. Ze is een heel warme en vrijgevige vrouw. Ze is sterk, zonder dat ze daarom ook tough is. Dat vond ik belangrijk om uit te beelden, omdat ze toch maar mooi een naaste collega van Steve Jobs was – ze móést dus wel sterk in haar schoenen staan. Ze keek naar ’m op, maar als ze vond dat hij het bij het verkeerde eind had, dan was ze niet te beroerd om hem dat ook duidelijk te laten weten. Ze deinsde er ook niet voor terug om hem terecht te wijzen als hij zich brutaal gedroeg. Zij was één van de weinigen op wie zijn tirades en sneren maar weinig effect hadden.»

HUMO Waarom was dat, denk je?

Winslet «Omdat hij haar meer nodig had dan zij hem, denk ik. Het personage van Joanna is ook vrij uniek in de film: wanneer zij in beeld komt, krijg je plots een heel andere kant van Jobs te zien. De persoon die hij alleen bij haar kon zijn. Zij was de stem van de rede, en dat besefte hij maar al te goed.»

undefined

null Beeld

'Joanna Hoffman keek op naar Steve Jobs, maar ze deinsde er ook niet voor terug om hem terecht te wijzen.'


HUMO De echte Joanna Hoffman is in de jaren 90 al bij Apple gestopt om voor haar gezin te zorgen. In de film is ze echter nog altijd in dienst ten tijde van de lancering van de iMac in 1998.

Winslet «Ook een staaltje artistieke vrijheid van Aaron. Maar Joanna kon wel heel wat verhalen vertellen over hoe het er bij die beruchte lanceerevenementen aan toeging achter de schermen, ze had er genoeg meegemaakt.

»Iedereen die we vooraf spraken, had zo z’n eigen verhalen over die Apple-lanceringen. De week voor zo’n evenement kon je het als medewerker immers vergeten om nog naar huis te gaan: in het beste geval vond je tussen het constante werken door een donker hoekje waar je vijf minuten je ogen kon sluiten. Daarna nam je een nieuwe kop koffie, en ging je weer verder waar je gebleven was – je blééf gaan. Als acteur kan ik me daar wel iets bij voorstellen: wij hebben ook van die gekke werkuren, vaak maandenlang. Ik wéét hoe het voelt om over bergen apparatuur te moeten klimmen om tot bij het toilet te raken, om dan tot de vaststelling te komen dat het daar óók volgestouwd staat. Echt gebeurd, hè: ik heb vier paar panty’s naar de knoppen geholpen omdat ik tussen de takes door over opnameapparatuur moest klauteren om te gaan pissen.»


Moordzuchtige manager

HUMO De scripts van Aaron Sorkin zijn berucht onder acteurs: ellenlange dialogen die waanzinnig snel afgerateld moeten worden.

Winslet «Ik kan me nog goed het moment herinneren dat ik het script voor het eerst onder ogen kreeg. Het was in een lelijke hotelkamer in Australië, en ik zat met de handen in het haar. Het leek onmogelijk om dat allemaal onder de knie te krijgen in die relatief korte tijd. Als je in zo’n Sorkin-script twee regels verwisselt, of zelfs maar één zin laat vallen, verstoor je het ritme. Dan lijkt zo’n scène nergens meer op. Het heeft wat weg van een muziekstuk: daar kun je ook niet zomaar een noot of een strofe weglaten. Je kon het je ook niet veroorloven om veel fouten te maken. Veel takes liepen minuten aan een stuk door: de cameraman die de hele tijd kilo’s materiaal moest meezeulen, zou je doodslaan als je het te vaak verknalde.»

HUMO De opdeling van de film in drie bedrijven heeft veel weg van een toneelstuk. Voelde dat ook zo aan bij de opnames?

Winslet «We repeteerden zelfs alsof we op de planken stonden. Wanneer we een scène instudeerden die al wandelend gebracht moest worden, wandelden we ook echt rond in de repetitieruimte – terwijl Danny Boyle ons de hele tijd toeriep: ‘Nu sta je in de gang!’ Of:‘Nu stilstaan, je staat in de lift!’ Een behoorlijke uitdaging, want ik heb niet bepaald tonnen toneelervaring, ook al ben ik dan Brits.»

HUMO Wie was de grootste tiran met wie jij beroepshalve te maken hebt gekregen op een set?

Winslet (lacht) «Als ik die vraag beantwoord, loop ik grote kans vermoord te worden door mijn manager. Maar in alle eerlijkheid: ik heb erg veel geluk gehad in mijn carrière. Niet alleen kreeg ik níét op m’n donder van de mensen met wie ik werkte, het bleken ook nog eens stuk voor stuk heel aimabele mensen te zijn.»

HUMO Andere Jobs-gerelateerde vraag dan: hoe verknocht ben jij aan je werk? Zou je ooit zonder kunnen?

Winslet «Ja, zolang het maar voor even is. Ik doe het nog altijd te graag om ermee te kappen. Onlangs maakte ik me de bedenking dat ik dit wel al héél lang doe: het is ondertussen 23 jaar geleden dat ‘Heavenly Creatures’ uitkwam. Ik sta dus al meer dan de helft van mijn leven voor een camera. Maar kijk: ik doe nog altijd mee – zonder desillusies, zonder onderweg in een onuitstaanbaar kreng veranderd te zijn. Daar ben ik best wel trots op. Ja, om drie uur ’s morgens opstaan, zoals voor deze film, wordt moeilijker. Maar zelfs dan blijft het een geweldig vak.»

HUMO Stel dat iemand op het idee komt om jouw leven samen te vatten in drie bepalende momenten. Welke zouden dat dan moeten zijn?

Winslet (denkt na) «Drie momenten maar? Tja, het blijft weinig, hè. Nu, ik ben toevallig wel al drie keer getrouwd geweest: geef toe, het zou zonde zijn mocht je dat laten liggen.»

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234