null Beeld

kevin morby - Singing Saw

Kevin Morby is verhuisd naar Mount Washington, in Los Angeles, en daar doet de voormalige bassist van Woods nogal dik over. Zijn avondwandelingen zijn naar eigen zeggen legendarisch arcadisch: in het uur waarin de zon al haar prijzengeld doorstort aan de nacht, ademt hij de natuur in.

Jeroen Maris

Hij blijft dan maar spammails krijgen van De Muze, en algauw gaan allerlei stemmen in z’n hoofd opdringerig aan het roezemoezen. Deze Kevin lijkt me inderdaad het type dat al eens bij een bosanemoon hurkt, z’n kokkerd diep in de kelk begraaft, en met een hippieglimlachje juicht om het Bijbelse visioen dat zich aan hem openbaart. ‘Jahweh, ouwe gabber van me!’ Ach ja, in LA leven wel meer mensen van de paddenstoelenpluk.

Gelukkig heeft Morby de kijvende roddeltantes in zijn hoofd kundig bij elkaar gedreven en ze een mooie, gevarieerde plaat laten maken. En zeker, zijn zangleraren heten nog steeds Reed, Cohen en Dylan, maar in vergelijking met ‘Harlem River’ en ‘Still Life’, zijn vorige soloplaten, heeft Morby zijn liedjes nu aangekleed met iets uit een duurder boetiekje. ’t Is producer Sam Cohen die hem in de richting van toetsen, strijkers en blazers porde. Goed zo, want liedjes als ‘Singing Saw’ (dat begint als iets van Will Oldham en eindigt als een eng sprookje), ‘Black Flowers’ en ‘Destroyer’ (een kinderliedje voor 16+) kunnen daarmee zo een catwalk op. Mogen mee: de overal opduikende vrouwenkoortjes waar het eenvoudig verliefd op worden is.

Soms kijkt Morby strak voor zich uit, zoals in het lekker jakkerende ‘Dorothy’, soms staat hij bedreven te lanterfanten te midden van langoureuze schoonheid, zoals in ‘Drunk and On a Star’. Maar altijd lijkt hij zijn zaakjes best wel op orde te hebben: er schemert nostalgie door zijn liedjes, wat plagerig prikkende weemoed hier en daar, maar al bij al is ‘Singing Saw’ de plaat van iemand die ’s ochtends nog voor het tandenpoetsen argeloos goedgeluimd de dingen groet, en dat blijft doen tot iemand met een ochtendhumeur ’m naar de badkamer duwt. Er staan geen open vleeswonden op ‘Singing Saw’, wel zalvend en troostend moois. Straks toch eens een bosanemoon besnuffelen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234