Kim Gordon - Girl in a Band

In deze tijden van een goedgevuld internet kan elke clown verifiëren dat ik mezelf blaasjes wijsmaak, maar mijn jeugdherinneringen staan pal: in augustus 1996 opende Sonic Youth zijn set op Pukkelpop met een verschroeiend ‘Bull in the Heather’.

Een volstrekt onwaarschijnlijke single – gelijke delen ketelmuziek en popcorn – die Sonic Youth op de top hunner kunnen definieert: unverfroren, maar tegelijk melancholisch. Weerbarstig én flikflooierig. Nog een plusje: Kim Gordon, non-zangeres op zang, een gracieus contrapunt in een overigens volstrekt masculiene bal jongensachtigheid. Ook al graait ze in ‘Bull’, kreunend en spuwend, naast talloze toonladders tegelijk: ‘Ten-twenty-thirty-forty / Tell me that you a / Dore me’. Op het raakvlak van snooty sexappeal en eeuwig twijfelend meisjesmeisje: daar speelt ‘Girl in a Band’ (Faber & Faber) zich af, de uitstekende autobiografie van een geen blad voor de mond nemende Gordon.

‘Girl in a Band’ is een boek over de girl, welteverstaan, niet over de band. Het is vergeefs zoeken naar vernieuwende inzichten in het genie van The Yoof of een verrassend perspectief op de ijzersterke back catalogue. Wie rekent op exploten à la Mötley Crües ‘The Dirt’, zal helemaal van een kale reis thuiskomen.

De hoofdstukken die langs de platencollectie van de groep (met dit boek overigens definitief ‘wijlen’ verklaard) scheren, zijn lapidair en fragmentarisch, maar toch is ‘Girl in a Band’ uw tijd meer dan waard: de tour- en studioanekdotes zijn meer dan onderhoudend, de rêverieën over lyrics en zanglijnen keurig opgehangen aan duidelijke fils rouges. Kunst versus popcultuur. De rol van de vrouw in die popcultuur, gedomineerd door hanerige platenbazen en zweterige reclamejongens, met hun verwrongen genderclichés. De verwoede pogingen om tegencultuur met mainstream te verzoenen, ook: ‘Since our music can be weird and dissonant, having me center stage also makes it that much easier to sell the band.

Het zijn de bekende idee-fixes van Gordon – ‘Kool Thing’, iemand? – maar de brutale, viscerale oerkracht van Sonic Youth kon alleen maar interessant zijn doordat Gordon het injecteerde met voldoende vrouwelijke kwetsbaarheid.

Stilistisch is ‘Girl in a Band’ geen bravourestuk, maar Gordon vertelt behendig en soepel – check het weergaloze eerste hoofdstuk, waarin ze minutieus navertelt hoe ze het podium betreedt voor wat het allerlaatste Sonic Youth-concert zou worden. Gordon is voor haar doen érg mededeelzaam. De alinea’s over oudere broer Keller – briljant, welbespraakt, maar tevens een van lotje getikte en paranoïde schizofreen – die haar een jeugd lang pestte en op een haar na aanrandde, zijn even bevreemdend als revelerend.

Krijgen er gaandeweg ook behoorlijk van langs: Courtney Love (‘I would never want to be seen as the car crash she is’) en Billy Corgan (‘whom nobody liked because he was such a crybaby’). Maar het houdt altijd steek, nooit verlaagt Gordon zich tot laag-bij-de-grondse scheldpartijen, hoogstens – mocht men zich aan enige psychologie van de koude grond willen wagen – kan men een therapeutisch oogmerk vermoeden.

Krijgt immers ook duchtig wat kletsen om de oren: Thurston Moore, Gordons decennialange compagnon de route – professioneel en amoureus – tot hij ervandoor ging met that other woman. U las vorige week in onze voorpublicatie al over de keer dat hij een nietjesmachine door een ruit keilde, maar de deconfiture gaat verder: Gordon doet het verhaal van het bedrog pijnlijk nauwkeurig uit de doeken. Maar de genadestoot had ze al eerder gegeven: ‘Ik heb de laatste tijd vaak gedacht aan het nietszeggende therapiecliché van de narcistische man en de medeafhankelijke vrouw.’ De ene held die de andere van de sokkel ramt: geen mooi gezicht, heartbreaking zelfs, maar men blijft er met open ogen naar kijken. Zoals Gordon in ‘Bull in the Heather’: ‘Ten-twenty-thirty-forty / Time to tell me your dirty story’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234