‘Ik heb veel gedronken, maar ik raakte altijd van mijn bed naar de toiletpot en terug’ Beeld Koen Bauters / Humo
‘Ik heb veel gedronken, maar ik raakte altijd van mijn bed naar de toiletpot en terug’Beeld Koen Bauters / Humo

'Het Rad'

Kim Van Oncen: ‘Door een ongeval was ik plots mijn beste vriendin, een hoop vrienden en mijn lief kwijt’

Om uw koortsdromen over het vierde seizoen van ‘Dertigers’ tijdelijk te bedwingen, is Kim Van Oncen vanavond te gast in ‘Het Rad’ op Play4. Van Oncen geeft in het populair feuilleton op één gestalte aan het ongeleide projectiel Saartje, die levenslust te pas en te onpas verwart met zelfdestructie. Vraagt een mens zich af: hoe is Van Oncen zelf? Even tuk op Saartjes favoriete cocktail van cocaïne, seks en existentiële twijfel? Schol: de 7 Hoofdzonden!

Een ijzeren wet: als je lach in de hoofdkantoren van DPG klatert als een fontein, dan klatert-ie overal. Drie minuten met Kim Van Oncen (38) volstaan om te weten dat zij het leven de baas is, maar drie uur is beter: we moeten immers met één hoofdzonde beginnen.

TRAAGHEID

KIM VAN ONCEN «Mijn ouders hebben altijd keihard gewerkt. Ze hadden een supermarkt, net als onze hele familie: mijn grootvader, mijn tante en nonkel, mijn nicht en neef, mijn broer en ikzelf... Ik denk niet dat er één Van Oncen in loondienst werkt. Ik heb altijd veel respect gehad voor harde werkers en ben er zelf ook één geworden: wellicht om te bewijzen dat ik ook zelf iets kon opbouwen.

»Ik ben snel volwassen geworden. Rond mijn 13de hebben mijn ouders huwelijksproblemen gekregen: elk huwelijk heeft ups en downs, maar hun grote down viel toevallig samen met mijn puberteit. Ik deed volop mijn ding en het kindse was er snel uit: toen mijn leeftijdsgenootjes nog in bomen klommen, ging ik dansen in de Zillion (lachje)

HUMO Je geeft me de indruk altijd een beetje rebels te zijn gebleven.

VAN ONCEN «Zeg tegen mij vooral niet dat ik iets niet mag doen, want dan gebeurt net het omgekeerde. Na de middelbare school wilde ik verder studeren, maar mijn leerkrachten zeiden: ‘Dat is niks voor jou, je gaat daar nooit in slagen.’ (Fijntjes) Ik heb twee bachelors met onderscheiding behaald – marketing en communicatiebeheer – maar voor mij zijn dat vooral twee middelvingers.»

HUMO Ik beveel je om tijdens dit interview niets te onthullen.

VAN ONCEN (lacht) «Qua luiheid valt er weinig te zeggen: ik heb al twee jaar niet meer deftig geslapen. Dat is niet de schuld van mijn lichaam, maar wel van wat eruit is gekomen: I’ve created a monster, en ze heet Stella. Wij noemen haar liefkozend Draak. En zijzelf ook. Dan komt ze met blinkende tanden op ons af: ‘Draaaak!’

»Mijn ouders hebben al honderd keer gezegd dat ze iets te fel op mij lijkt. Confronterend, als ik zie hoe eigenwijs ze is. Als ik vijf minuten in de hoek moest gaan staan en ik mocht er na twee minuten al uit, dan draaide ik mij naar mama en zei ik, op mijn pols tikkend: ‘Nog drie minuten.’»

HUMO Als ik jouw agenda zie, denk ik niet dat jij in het woordenboek ooit al voorbij de woorden ‘luiheid’ of ‘traagheid’ hebt gebladerd.

VAN ONCEN «Als ik mijmer over een rustiger leven, zegt iedereen: ‘Gij op uw lui gat? Dát wil ik nog wel eens zien.’ Maar dan denk ik op mijn beurt: ‘Jullie gaan nog schrikken!’ Want eigenlijk kan ik dat heel goed. Op vakantie mag je mij ’s morgens op een stoel zetten: als je ’s avonds terugkomt, zal ik daar nog altijd zitten. En in mijn studententijd hees ik mij in joggingbroek, sloeg chips en frisdrank in, keek naar tv-series als ‘Lost’ en ‘Desperate Housewives’ en kwam hele dagen mijn kamer niet uit.

»Toegegeven: dat is lang geleden. Ik kan me zelfs niet herinneren wanneer ik voor het laatst een hele dag thuis ben geweest. Ik kom alleen écht tot rust op vakantie. Jammer genoeg gaan wij heel weinig op vakantie: één week per jaar is al veel voor mij. Ik heb altijd 50.000 tabbladen openstaan in mijn hoofd.»

HUMO Heb je nooit de behoefte er een 49.999-tal te sluiten?

VAN ONCEN «In de toekomst zou dat mij wel blij maken, denk ik. Ik weet bijvoorbeeld niet wat het is om op vrijdagavond te zeggen: ‘Yes, het is weekend!’ Op een trouwfeest weet ik: ‘Jullie staan hier allemaal gezellig te dansen en te drinken, maar ik weet dat ik over drie uur alweer moet opstaan.’ Nu er kinderen zijn, begin ik dat een probleem te vinden.

»Pas op, ik klaag niet, hè. Ik vind mijn carrière leuk. En ik krijg het nog allemaal zonder al te veel problemen gebolwerkt: zelfs als ik doodmoe ben, sta ik de volgende dag op en doe ik het opnieuw.»

HUMO Ik vind dat je rust uitstraalt.

VAN ONCEN «Mijn collega’s zeggen dat ook. Nu, ik ben wel een controlefreak: onze babysits moeten kinderverzorgsters zijn die EHBO kennen. En de mensen in onze supermarkt moet ik ten volle kunnen vertrouwen.

»Van nature ben ik perfectionistisch, maar ik heb geleerd dat op 80 procent presteren ook al goed is. Ik moet mezelf soms inpeperen: ‘Hey Kim, je bent moeder, je leidt een bedrijf, je acteert... Het is allemaal oké, je bent geen robot.’ Ik heb geleerd om lief te zijn voor mezelf.»

HUMO Toch één moment dat je mocht rusten: de laatste twee maanden voor Stella’s geboorte heb je naar verluidt integraal liggend doorgebracht.

VAN ONCEN «Dat was voor niemand plezant (lacht). Maar het moest omdat ik mijn slijmprop – even vies als het klinkt – verloren was. Mijn gynaecoloog wilde niet dat ik vroeger zou bevallen, en als de gezondheid van mijn kind op het spel staat, kan ik radicale beslissingen nemen. Waar ik het wel lastig mee had: mijn ouders en mijn man weten dat ik niet graag betutteld word, maar plots moesten ze wel. Als ik rechtstond, sprong mijn man overeind: ‘Wat is er? Kan ik het niet doen?’ ‘Nee, ik moet pipi doen.’ ‘Ja, dat doe je beter zelf.’

»Iedereen had natuurlijk stress: die zwangerschap kwam na het verlies van ons tweede kindje, Pippa (ze werd stilgeboren, red.). Iedereen was erop gebrand dat het dit keer wél goed zou gaan. Als ik toch eens wilde afwassen – dat mocht van de dokter – dan deed mijn familie of ik ging bungeejumpen: het scheelde niet veel of ik had gedreigd om dat écht te doen.»

‘Ik ben naar de plastisch chirurg geweest voor mijn borsten, maar hoe belachelijk zou het zijn als mijn kinderen te horen krijgen: ‘Mama is er niet meer omdat ze nieuwe borsten wilde.’’ Beeld Koen Bauters
‘Ik ben naar de plastisch chirurg geweest voor mijn borsten, maar hoe belachelijk zou het zijn als mijn kinderen te horen krijgen: ‘Mama is er niet meer omdat ze nieuwe borsten wilde.’’Beeld Koen Bauters

HOOGMOED

VAN ONCEN «Ik trek mij weinig aan van invloeden van buitenaf, ik volg alleen mijn innerlijke kompas. Ik vraag ook weinig raad aan vrienden of familie, ik dóé gewoon. Mijn omgeving is dat intussen gewend. Als ze mij op een muur zien afstevenen, weten ze dat ze mij beter even laten botsen: ik moet het zelf ontdekken.

»Maar arrogantie ken ik niet. Integendeel: ik ben nogal onzeker. Is er iets dat ik beter kan dan een ander? Ik denk het niet. Wanneer men in het tv-wereldje, met het oog op een nieuw programma, vraagt wat mijn talenten zijn, dan zitten mijn man en ik in stilte naast elkaar. ‘Ze kan eigenlijk niet zoveel...’ Dan kijken ze altijd lichtjes gechoqueerd in mijn richting. Maar dat is wáár! Ik kan niet koken, heb geen hobby’s, ben niet sportief, kan niet schilderen... Ik ben verbaal sterk, ja.»

HUMO Is het dan puur geluk dat je hier zit?

VAN ONCEN «Dat gevoel heb ik! Dat is het imposter syndrome: denken dat je niet echt iets kunt en dat je vroeg of laat ontmaskerd zult worden. Toen ik mezelf vroeger op tv zag, dacht ik altijd: wie gaat mij boeken? Gelukkig kan ik mezelf redelijk goed coachen: ik ga in tegen mijn onzekerheid. De stemmetjes in mijn hoofd die mij proberen neer te halen, schakel ik uit.

»Ik heb wel lang héél nerveus rondgelopen. Tien minuten voor een opname kon ik fysiek misselijk worden. De nacht ervoor sliep ik als een roos, en tot een uur voor vertrek sprong ik zingend door het huis. Maar die laatste tien minuten begon ik te hyperventileren: ‘Ik wil naar huis, ik ben hier niet op mijn plaats!’ Mijn keel werd dichtgeknepen. Pas net voor ik op moest, maakte ik de klik. Ik ben er nog niet helemaal van af, maar het is al een stuk beter.

»Ergens triggert het mij elke keer opnieuw, die angst. Vooraf denk ik: waarom doe ik dit mezelf aan? En achteraf geniet ik van de kick.»

HUMO Al van kleins af had jij een grote mond.

VAN ONCEN «Ik entertainde graag. Als er een podium was, kroop ik erop (lacht). Ik kan het niet ontkennen: ik ben een bloemetje dat graag water krijgt.»

HUMO Ben je ijdel?

VAN ONCEN «Ik ben er alleszins mee bezig. Nog veel meer nu ik geconfronteerd word met mezelf op tv. Ik probeer er niet te veel op te letten, maar dan zeggen mensen soms: ‘Amai, in die scène was je zwanger, zeker?’»

HUMO ‘Mijn meisjeslichaam is een moederlijf geworden,’ zei je eens. Heeft het wel zin om na drie zwangerschappen nog altijd naar dat meisjeslichaam te streven?

VAN ONCEN «Nee, maar mijn lichaam is de laatste twee jaar héél hard veranderd, en mijn hoofd moet zich daar nog aan aanpassen. En niet alleen vanbuiten. Na drie zwangerschappen ga ik best niet meer op de trampoline als ik dringend naar het toilet moet. Maar alles went.»

HUMO Zou je ooit een cosmetische ingreep overwegen?

VAN ONCEN «Ik héb het al overwogen. Maar ik heb het niet gedaan. Samen met mijn man ben ik naar de plastisch chirurg geweest voor mijn borsten: niet voor bolle Pamela Andersons, maar na drie zwangerschappen ‘was ’t ni meer wa ’t gewest is en zal ’t nooit ni meer weurre wat het was’, om het met The Strangers te zeggen (lacht). Misschien ben ik gegaan om bevestiging te krijgen dat ik het níét moest doen. Ik stelde zoveel vragen dat de dokter wel allerlei nadelen móést aanhalen: je moet siliconen om de tien jaar vervangen, er kunnen lekken optreden, er kan iets mislopen tijdens de operatie... Stél dat ik zou sterven op de operatietafel, en mijn kinderen krijgen te horen: ‘Mama is er niet meer omdat ze nieuwe borsten wilde.’ Hoe belachelijk zou dat zijn?»

HEBZUCHT

VAN ONCEN «Ik moet toegeven dat geld niet onbelangrijk is voor mij. Daarmee stel ik mezelf een beetje teleur: ik hou nu eenmaal van mooie dingen, waar niet zelden een prijskaartje aanhangt. Ik probeer daarvan af te stappen, maar dat lukt slechts sporadisch.»

HUMO Waaraan kun jij veel geld uitgeven?

VAN ONCEN «Aan ons huis. Dat is mijn cocon: ik hou van gezelligheid en esthetiek en daar geef ik desnoods mijn laatste frank aan uit.»

HUMO Is geld belangrijk in de keuzes die je maakt in je carrière?

VAN ONCEN «Het is een deel van de afweging, maar ook zonder het financiële aspect zou ik nog altijd doen wat ik nu doe.

»Ik moet wel wat meer leren in het nu te leven – morgen loop je misschien onder een bus. Misschien denk ik over vijf à zes jaar: ik heb mijn centen verdiend, ik zal er nu verstandig mee omgaan en ik zet een stapje terug. Ik hoop, met andere woorden, dat geld binnen een paar jaar volledig wegvalt als drijfveer. Geld koopt vrijheid, en dát is wat ik nastreef.»

GRAMSCHAP

VAN ONCEN «Je kunt lang op mijn knopjes blijven duwen. Maar na het laatste duwtje word ik explosief. Dan kan ik schelden en vooral vervelend sarcastisch worden. Dan moet je tien minuutjes wachten voor er weer gepraat kan worden.»

HUMO Tien minuutjes? Word on the street is dat jij nogal koppig bent.

VAN ONCEN (lachje) «Vroeger kon ik twee weken aan een stuk zwijgen. Er is een quote die ik eigenlijk altijd in het achterhoofd moet houden: ‘De eerste die zich verontschuldigt, is de moedigste; de eerste die vergeeft, is de sterkste; en de eerste die vergeet, is de gelukkigste.’ Jammer genoeg vergeet ik die quote weleens.

»Maar het betert: met mijn man kan ik na een ruzie soms al na twee dagen – in extreme omstandigheden zelfs na twee of drie uur – weer een gesprek aangaan. Vooruitgang! Het is geen mooie eigenschap, hè? Maar het blijft mijn natuur.»

HUMO Het is een cliché, maar wat als je ooit ziet dat mensen aan jouw kinderen raken?

VAN ONCEN (blaast) «Dát is een probleem. Gelukkig is het nog niet gebeurd.»

HUMO Stel dat Jack begint te voetballen en andere ouders langs de zijlijn beginnen hem van alles toe te roepen...

VAN ONCEN «Ja, dan is er geen filter meer. Toen ik eens in de speeltuin was met Jack, was er één kind dat iedereen terroriseerde: hij sloeg de andere kindjes zonder reden, ook Jack. Ik weet dan dat hij het zelf moet oplossen, maar als je mij laat doen, dan ram ik bij wijze van spreken zo’n plastic emmertje tegen die kleine zijn gezicht (lachje).

»Onze kinderen zijn heel verschillend. Jack is een gevoelig type tegen wie ik moet zeggen: ‘Als ze je zonder reden slaan, moet je je niet laten doen!’ Terwijl ik Stella net op het hart moet drukken om rustig te blijven: met te veel aanmoediging zou zij de andere kindjes zomaar scalperen. In de crèche durf ik al niet meer te vragen of ze braaf is geweest.»

HUMO Hoe reageerde Jack op die mep in de speeltuin?

VAN ONCEN «Ik was bang dat hij huilend naar mij zou komen lopen, maar niks van: hij gaf dat kind een mep terug. Ik stiekem opgelucht, natuurlijk, al heb ik dat niet laten merken (lacht)

HUMO Het moederschap heeft jou duidelijk zachter gemaakt.

VAN ONCEN (lacht) «Als er aan je welpen wordt geraakt, komt de leeuwin in elke moeder naar boven.

»Maar ik bén zachter geworden. Milder, emotioneler. Onze kinderen ontroeren mij vaak door volstrekt niks te doen. Mijn zoon die op een schoolfeest, als leeuw verkleed, een dansje meedoet, volledig uit de maat: ik zet dan een zonnebril op, omdat ik wéét dat ik zal volschieten.»

HUMO Huil je ook makkelijk tijdens het acteren?

VAN ONCEN «Ik kan huilen op commando, wat wel zo handig is, gezien Saartjes gemoedstoestand dit seizoen (lachje). Vroeger zonderde ik me af en dacht ik aan donkere momenten in m’n leven, maar nu heb ik van mijn professioneel getrainde collega’s geleerd dat het ook anders kan. Meestal zit ik nu zo hard in mijn rol dat het spontaan komt. Maar na acht takes wil het soms niet meer lukken. Een goeie truc voor die momenten: Vicks in je ogen smeren. Met als gevolg dat ik al van bij het begin van een scène, wanneer er nog geen vuiltje aan de lucht is, met knalrode ogen rondloop (lacht)

HUMO Als je je afzonderde om tranen op te wekken, waaraan dacht je dan?

VAN ONCEN «Ik heb een waaier aan traumatische gebeurtenissen waaruit ik kan kiezen. De geboorte van Pippa, die uitmondde in een vreselijke, oorverdovende stilte bijvoorbeeld. Eén van de meest traumatische dingen die ik kon meemaken: ik moet er nog maar aan denken en ik kan al huilen. Dan liever Vicks.»

HUMO Enkele jaren geleden blééf het onheil maar komen. Er werd bij je papa een ongeneeslijke kanker vastgesteld, je verloor je oma, je broer verloor een kindje en niet veel later verloor jij Pippa. En dan werd ook nog eens een voorstadium van baarmoederhalskanker bij jou vastgesteld. Ben je daar kwaad om?

VAN ONCEN «Nooit. Ik wéét dat je als mens dingen meemaakt in je leven. Waarom zou ik een uitzondering zijn? Mijn rugzak was ooit leeg, maar vroeg of laat moet je er je eerste kruisje instoppen. Bij mij waren het er gewoon nogal veel ineens.»

HUMO Zeg gerust: een hele kerk.

VAN ONCEN «Ik had wel soms het gevoel dat ik werd ondergeduwd in een zwembad, en telkens wanneer ik even naar lucht kwam happen, stond er weer een nieuw paar handen klaar om mij naar beneden te duwen. Ach, ik wist dat de ellende ook wel weer zou stoppen.»

HUMO Je hebt eens gezegd dat de Kim na Pippa veel leuker is dan die daarvoor.

VAN ONCEN «Dat niks vanzelfsprekend is, drong toen pas, dankzij Pippa, tot me door. Zij heeft mij geleerd om sterker te zijn, om het leven anders te bekijken. Zelfs uit een tragische gebeurtenis zijn levenslessen te halen: ofwel leg je ze naast je neer, ofwel doe je er iets mee. Ik heb voor dat tweede gekozen, ook als eerbetoon aan Pippa. Zij heeft oprecht mijn leven beter gemaakt.»

‘Mijn relatie zou een slippertje wel overleven, denk ik. Onze basis is vertrouwen. Ik zou altijd bereid zijn om erover te praten.’ Beeld Koen Bauters
‘Mijn relatie zou een slippertje wel overleven, denk ik. Onze basis is vertrouwen. Ik zou altijd bereid zijn om erover te praten.’Beeld Koen Bauters

AFGUNST

VAN ONCEN «Ik geloof sterk in het verhaal van de zandkorrels in je hand: harder knijpen helpt niet om ze vast te houden. Ik heb de code van mijn man zijn gsm: ik kan er elke dag in neuzen als ik wil. Maar dat wil ik niet.»

HUMO Heeft jaloezie je weleens spontaan overvallen?

VAN ONCEN «Eén keer. We waren eens op een feestje en hij stond een uur bij een vrouw die ik niet kende. Mijn man is niet zo sociaal, normaal houdt hij zich wat afzijdig. Maar toen leek hij het wel heel gezellig te hebben: op den duur begonnen ze nog te dansen ook. Ik ben toen stilletjes gaan zeggen: ‘En nu is het genoeg.’ Hij had het begrepen (lacht).

»Weet je wat vervelend is? Ik wil dat hij óók eens jaloers is. Maar dat gebeurt nooit. Hij ziet mij op tv kussen met een ander, maar hij is zo volwassen dat hem dat niets doet. Hij vertrouwt mij volledig. Wat leuk is, maar hij mag toch één keer doen alsof.»

HUMO Heb jij weleens te maken gekregen met uit de hand lopende jaloezie in een vorige relatie?

VAN ONCEN «Ja, maar alleen omdat het ook terecht was. Ik heb vriendjes gehad die ’s nachts niet thuiskwamen en twee dagen later weer opdoken, maar angstvallig hun telefoon afschermden. Dan maakte ik het ook snel gedaan.

»Altijd volgde nadien een smeekbede: ‘Maar ik heb er spijt van en ik mis u en ik wil u terug!’ Niet met mij hè, makker. (Stellig) De verliezer is meestal degene die bedriegt. Ik krijg van één van mijn eerste vriendjes nog altijd berichten, dat hij het jammer vindt van ons. Tja, jammer voor hém dan.»

ONKUISHEID

HUMO Er zijn weinig stellen in ‘Dertigers’ die nog geen scheve schaats hebben gereden. Hoe goed ben jij in monogamie?

VAN ONCEN «Goed, denk ik. Maar als het gebeurt, dan gebeurt het. Dat mag van mij. Onze basis is vertrouwen. Heeft mijn man gevoelens voor iemand of is hij één nacht over de schreef gegaan, dan zou ik er altijd voor openstaan om daarover te praten. Maar een jarenlange affaire die hij heeft verzwegen? No way

HUMO Een slippertje zou jouw relatie dus wel overleven.

VAN ONCEN «Ik denk het. Let wel: het is nog nooit gebeurd, dus ik spreek puur hypothetisch. Ik zou er ongetwijfeld grote ambras over maken, en op zijn minst twee weken niet meer met hem spreken (lachje). Maar verder?

»Zelfs als er niet zoiets bestaat als monogamie, bestaat er wel nog zoiets als eerlijkheid: elkaar recht in de ogen kijken en de moeilijke gesprekken aangaan. Komt hij het meteen vertellen? Heeft hij spijt? Ziet hij me nog graag? Dat er in je gezicht gelogen wordt, zou ik erger vinden dan het bedrog: als mijn vertrouwen geschaad is, kan ik mij daar moeilijk overzetten. Dat wéét ik uit het verleden.»

HUMO Hoe zit het met de dickpics in jouw inbox sinds het succes van ‘Dertigers’?

VAN ONCEN «Dat gaat met pieken en dalen: het hangt er meestal vanaf hoe mijn personage zich gedraagt. Gelukkig is Saartje nu redelijk rustig. Toen ze eens met twee mannen in bed kroop, of naakt uit de douche kwam, was het wel anders.»

HUMO Wat voor geslachtsdelen zijn het?

VAN ONCEN «Héél rare. Scheef, verkeerde verhoudingen, piercings op vreemde plekken... Ik heb alles al gezien. Een gouden raad, mannen: hou dat binnenskamers, appetijtelijk is het niet.»

HUMO Hoe belangrijk is seks in jouw leven? Valt dat te bolwerken met twee kinderen?

VAN ONCEN «Dat wordt net belangrijker, omdat er weinig tijd voor is. Je moet daar een punt van maken. Jack was zeven maanden lang een huilbaby: dat was slopend. Communicatie is dan alweer van levensbelang. Wij gingen soms in bed liggen en zeiden: ‘Mijn hoofd en hart zeggen dat ik zin heb, maar mijn lichaam kan niet meer.’ Weten dat we nog geïnteresseerd waren in elkaar, was al genoeg. Je moet realistisch zijn: vier keer per dag wordt moeilijk. Dat hóéft ook niet. Een boterham met choco is lekker, maar ik hoef dat niet elke dag te eten.»

HUMO Leek je vroeger, op seksueel vlak, wél op Saartje?

VAN ONCEN «Zij is toch wat de ho van de groep, hè (lacht). Nee dus. Ik had weinig korte flirts of onenightstands. Verder was ik altijd drie, vier jaar samen met één iemand: als je jong bent, is dat toch al wat.»

HUMO En daar zaten geen wilde vrijgezellenperiodes tussen?

VAN ONCEN «Ik ben een controlefreak, dus zomaar een vreemde van Tinder mee naar huis nemen: in mijn hoofd gaat dat niet. Want dan ben ik ervan overtuigd dat het een psychopaat is en dat ze pas na een week mijn lijk zullen terugvinden (lacht).

»Pas op, niks tegen mensen leren kennen op het internet: zo is het bij ons ook gegaan. Mijn man had mij op een feestje gezien en had mij daarna een bericht gestuurd op Facebook. Maar zo makkelijk ging dat natuurlijk niet. Daten deed ik niet, dus liet ik hem naar een discotheek komen, zodat ik een vriendin bij me had. Hij heeft er moeite voor moeten doen, ja.»

HUMO Ik noteer: geen wilde vrijgezellenperiode.

VAN ONCEN «Pas op: wél qua feesten en drinken.»

GULZIGHEID

VAN ONCEN «Ik heb héél veel gedronken, maar black-out drunk ben ik nooit geweest. Ik hing weleens boven de toiletpot, maar ik raakte tenminste nog van mijn bed naar de pot en terug (lacht)

HUMO In ‘Dertigers’ moet je het ene lijntje coke na het andere door je neus jagen.

VAN ONCEN «Druivensuiker! Heel fijn gemalen. Niet simpel: ik moest leren om ’t van een sleutel te snuiven, via een opgerold bankbiljet, en om zelfs lijntjes te kappen met een bankkaart.»

HUMO Nooit echte drugs geprobeerd?

VAN ONCEN «Eén keer op skivakantie. In onze vriendengroep rookte iedereen joints, behalve mijn beste vriendin Ellen en ik. Wij waren de sukkelaars die zeiden: ‘Allee kom, geef uw autosleutels af!’ Een mooie vriendschap: elkaar steunen in de braafheid. Maar op die skivakantie wilden we nu toch eens zot doen en één trekje proberen. Van de slappe lach die we toen kregen, zijn nog mooie foto’s, die ik koester. Maar verder snapte ik er geen jota van: na een uur was ik stikkapot en wilde ik alleen maar in mijn bed kruipen. Verschrikkelijk! Ik heb dat gevoel nooit opnieuw opgezocht.

»Dat verhaal heeft ook een tragisch einde: Ellen is op haar 23ste verongelukt in een auto-ongeval. Na het uitgaan. Mijn toenmalige vriend zat ook in die auto.»

HUMO Was de chauffeur dronken?

VAN ONCEN «Dat weet ik niet zeker, maar het is niet ondenkbaar. Misschien ook daarom dat ik zo bang ben om de controle te verliezen. Het gebeurde op een avond dat ze gingen feesten in Brasschaat. Normaal was ik er ook bij geweest – Ellen en ik gingen áltijd samen uit – maar ik moest ’s morgens vroeg werken, dus ik paste. Ellens vriend kwam haar ’s nachts ophalen, omdat ze te veel gedronken had en zich niet lekker voelde: een unicum, want zij was nog verantwoordelijker dan ik. Het raam van de auto stond open en zij hing haar hoofd buiten om een luchtje te scheppen: ze had haar gordel, wellicht voor de eerste keer in haar leven, niet aan – alweer een unicum. En op dat moment was er een botsing, waardoor zij uit de auto vloog, met haar hoofd op de rand van de stoep: op slag dood. Het was toevallig net aan het ziekenhuis, maar die mensen konden niets meer doen.»

HUMO Verschrikkelijke samenloop van omstandigheden.

VAN ONCEN «Zij heeft het echt niet verdiend. Normaal dronk zij geen druppel en zat zij achter het stuur. Een vriend die toen ook in de auto zat, was op het slechte pad en stevende af op net dít soort toestanden. Onlangs, op haar verjaardag, heb ik hem nog gehoord. Hij zei: ‘Het is niet eerlijk dat ik er heelhuids ben uitgekomen en zij niet. Zij verdiende dat niet, ik wel.’

»Ik heb er lang van afgezien: het was mijn eerste ervaring met een plots overlijden, met oneerlijkheid én met machteloosheid.»

HUMO Hoe verging het je vriend, die mee in de auto zat?

VAN ONCEN «Hij zat achteraan: zijn benen staken door de koffer en ze hebben hem ter plekke moeten reanimeren.

»Die relatie heeft niet lang meer geduurd: we hadden al een knipperlichtrelatie en toen ik hem ging bezoeken in het ziekenhuis, bleek er nog een ander meisje op hem te wachten. Ik heb toen de drastische beslissing genomen om te breken met die vriendenkring: ik was te gedegouteerd. Ik kwam onlangs één van de papa’s van die jongens tegen. Hij zei: ‘Je had groot gelijk: jij hoorde daar niet tussen. Ik ben trots op jou.’ Zelfs die gasten begrepen het. Tja. Als je het al niet beseft wanneer je in een kerk afscheid neemt van je beste vriendin, dan zul je het nooit beseffen.

»Van de ene dag op de andere was ik mijn beste vriendin, een hoop vrienden én mijn lief, met wie ik al vier jaar samen was, kwijt. Ik moest mijn leven een beetje van nul weer opbouwen. Gelukkig heb ik fantastische mensen leren kennen, die mij hebben opgevangen en met wie ik nog altijd bevriend ben.»

HUMO Ik vind dat jij al heel wat hebt meegemaakt, Kim.

VAN ONCEN «Meer dan een ander? Ik heb niet per se dat gevoel. Het is alleszins geen molensteen rond mijn nek. Alle heavy dingen gaan weer voorbij, en verliezen met de tijd iets van hun gewicht.

»Ik praat makkelijk over wat me overkomen is, maar ik ben wél bang om medelijden op te wekken: een ‘ocharme’ is het laatste wat ik wil. Ik heb alles een plaats gegeven en ik ben gelukkig. Ik wil net meegeven aan de mensen: het loopt zoals het loopt, en dat is goed. Ik vind berusting in het leven zoals het is, ook de mindere kanten.»

‘Dertigers’, Eén, maandag tot donderdag, 21.25

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234