null Beeld

Kings Of Leon - Only by the Night

'Hitsensatie Kings Of Leon verovert Vlaanderen', zo lezen wij hier zojuist op de populaire website zangtalent.be ('alle Vlaamse artiesten binnen klikbereik!'). Het blijft wennen: vijf jaar geleden nog waren de Kings een stelletje okselmeurende drop-outs die wat aanrommelden in de alternatieve marge ('het zuidelijke antwoord op The Strokes'); nu zijn ze plots een 'hitsensatie' en wordt hun nieuwe single 'Sex on Fire' zelfs op Q Music grijsgedraaid. Op Q Music!

Het moge duidelijk zijn: de big times zijn gearriveerd voor de familie Followill uit Nashville, Tennessee. En neemt u het van ons aan: het zullen de komende maanden alleen nog maar bigger times worden. Want de stadionvriendelijke trend die al op voorganger 'Because of the Times' werd ingezet ('On Call'!, 'Fans'!) wordt op 'Only by the Night' doorgetrokken tot pieken die zelfs archetypische arenarocker Peter 'Ik leef nog!' Frampton in zijn tijd niet bereikte. Elf songs tellen wij op 'Only by the Night', en geen één die níét tot luidkeels meebrullen dan wel geëmotioneerd aanstekerzwaaien in een stampvol Vorst Nationaal noopt.

Het omineuze 'Closer' zet gelijk de toon: het inktzwarte uitspansel licht oogverblindend op, uit het zilte nat komt een rotzak van een storm opgebubbeld, en de koperen ploert schroeit hele lappen vel van de tors van zanger Caleb. Net zo bigger than life klinken '17', waarin een kerkklok aanhoudend van je bimbambom gaat, en 'Notion', een soortement Pearl Jam op steroïden. En wat te denken van 'Manhattan', waarin gitarist Matthew Edgier klinkt dan The Edge zelf en Caleb een voortreffelijke Bono-met-pijnlijke-aambeien neerzet.

Maar de Grote Prijs Bryan Adams gaat naar de lap juichend bombast genaamd 'Use Somebody' (dat - geheel terzijde - onlangs nog een prachtige glimlach ontlokte aan de al even prachtige Carla Bruni in 'Later... with Jools Holland'). Je hóórt de Kings denken: 'Hoe kunnen we het héle Grote Handboek der Stadionrock in één song proppen en toch niet finaal uit de bocht gaan?' Toeters? Check! Bellen? Oké! Pompeus achtergrondkoortje? Komt voor mekaar! Even inhouden, zodat we daarna met nóg meer volume kunnen hervatten? Doen we! Kort instrumentaal intermezzo, zodat de zanger even kan polsen of ook de achterste rijen helemaal happy zijn? We gaan ervoor!

Waarom, zo horen wij u reeds met luider stemme in ons oor toeteren, hebben wij dan drieëneenhalve ster veil voor 'Only by the Night'? Simpel: omdat het van opener 'Closer' tot afsluitende klaagzang 'Cold Desert' ('Jesus don't love me / no one ever carried my load') allemaal even onweerstaanbaar is als, euh, twee dingen die volslagen onweerstaanbaar zijn. Omdat 'I Want You' (...'show me the way', hadden we er bijna aan toegevoegd) bewijst dat de Kings het ook zónder bombast kunnen. Omdat het zwakke 'Frontier City' - gehoord tijdens een luistersessie in Parijs - wijselijk van de definitieve plaat is geweerd. En laten we het nu maar gewoon toegeven ook: omdat we, heel diep vanbinnen, wel van een streepje stadionrock kunnen genieten. Een stréépje.

Zullen we Kings of Leon vanaf heden dan maar 'het zuidelijke antwoord op U2' noemen? We kunnen alleen maar hopen dat Caleb Followill geen Bono-allures krijgt, en dol wordt op de geur van z'n eigen veesten.

Toptracks: '17', 'Manhattan', 'Use Somebody'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234