null Beeld

Komen eten

Uit naam van iedereen op deze bureaustoel zeg ik
'dank u' aan de dienst aankoop buitenlandse rechten van VT4. Van al uw
collega's verdient u het minst van al gepest te worden door beschermde vakbondslieden.
Want u bent verantwoordelijk voor twee van de strafste en simpelste formats op
de Vlaamse televisie: 'Zo zijn we getrouwd', maar toch vooral 'Komen eten'.

jvc

'Komen
eten' staat of valt met de slimme casting. De kandidaten worden geplukt uit
vier welomlijnde categorieën: de goeie bedoelers, de aandachtzoekers, de
overmoedigen en de ietwat normalen.

De
goeie bedoelers zijn vaak vrouwen die ooit een week in Senegal zijn geweest.
Daar hebben ze hun baarmoeder laten uitwonen door een lokale gelukzoeker, die
zo hoopte op een enkele vlucht naar het land van melk en honing en choco.
Sindsdien gaan deze vrouwen ervan uit dat zij typisch Afrikaans kunnen koken
met kruidenpotjes van de GB, en hullen ze zich in kleren met prints die zelfs Mobutu
iets te schreeuwerig zou hebben gevonden. De
mannelijke variant is ooit op vakantie geweest in Spanje en eigent zichzelf
sindsdien het recht toe om tapas met ketchup te bereiden. Want als hij het
aanraakt, is het per definitie een Spaans gerecht.

De
aandachtzoekers grijpen ieder tv-format aan als
forum voor hun geringe talent en niet-geringe boezem. Tien of twintig jaar
geleden waren ze de kinderen die creepy in de camera stonden te staren naast de
journalist die live vanuit hun dorp verslag stond uit te brengen; nu hebben ze
volwassen lijven, maar nog altijd een kinderlijke behoefte aan aandacht.
Meestal geven ze eerlijk toe dat ze niet kunnen koken en alleen maar aan het
programma meedoen om hun ambities in de media waar te maken, ambities die ze
later nog eens mogen herhalen in de televisiepagina's van Dag Allemaal. Daar
wisselen ze elkaar af, week na week, zonder elkaar ooit te ontmoeten, tenzij
dan later, in de vergeetputten van de Vlaamse showbizz.

De
overmoedigen zijn de zweterige dikkerdjes die op alles commentaar hebben,
behalve op zichzelf. Ze beschikken naar eigen zeggen over een onmetelijke
culinaire kennis, maar hebben geen flauw idee wat risotto is, en willen niet
proeven wat ze niet kennen. Na drie glazen wijn verdwijnen ze in de slaapkamer
van hun concurrenten, waar ze overal hun vieze vingerafdrukken achterlaten. Bij
dat alles zeggen ze voortdurend: 'Zo ben ik nu eenmaal.' Daarom zijn ze ook zo
eenzaam - het bewijs dat er dus toch een rechtvaardige god over ons waakt.

En
dan zijn er nog de iet of wat normalen, zeg maar de televisieversie van de
modale Vlaming. Zij zijn de levenslijn van 'Komen eten', door hun ogen bekijken
wij de drie vorige categorieën. Daarom mogen ze vaak als eerste kandidaat van
de week opdraven: als filter op de hyperrealiteit die nog komen moet, zodat we
straks niet zullen twijfelen aan de echtheid van de andere kandidaten. Ze
winnen ook vaak, aangezien er pas vanaf de tweede dag 'strategisch' punten
worden gegeven ('ik vond het bestek te ver van het bord liggen, daarom geef ik
haar een vier').

Maar
casting is niet de enige troef van 'Komen eten'. Er is hier een ander,
dieperliggend televisiemechanisme aan het werk. Terwijl de soaps op de andere
zenders zich tevreden stellen met shot, tegenshot en
overgangsshot-met-synthesizer-eronder, trekt VT4 de toverdoos genaamd
postproductie open. 'Komen eten' is meer dan uitlachtelevisie; het is een
staalkaart van televisiekunde. Qua montage, qua muziekkeuze en qua schriftuur -
vakkundig ingesproken door Peter Van Asbroeck. Is
de man een komisch genie? Neen, maar hij heeft wel zijn niche gevonden: de
vacante plek die werd achtergelaten door wijlen Gert-Jan Dröge.

'Komen
eten' is niet perfect: daarvoor zijn sommige trucs te doorzichtig. Zoals de
partner die nooit in beeld komt, behalve bij homokoppels, alsof de kijker nog
eens bevestigd moet worden in zijn vooroordelen jegens relnichten. Of zoals de
getelefoneerde reacties tussendoor - iets te duidelijk het resultaat van héél
lang aandringen op een sappig detail. Maar voor de rest is dit de troonopvolger
van 'Blokken' - mét kans op uitbreiding, zoals de maaltijden thuis geleverd
krijgen tijdens de uitzending, zodat je mee aan tafel zit. VT4: welkom thuis in
onze huiskamers, ook al heb je het idee niet zelf verzonnen.

Drie
sterren.

undefined

undefined

Lees meer over de kandidaten en hun recepten

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234