null Beeld

Koppensneller Herman Brusselmans: '10-jarigen lezen nooit of bijna-nooit'

De kinderboeken van vroeger zijn zwaar verouderd en de kinderboeken van nu trekken op geen kloten

undefined

null Beeld

'De kinderboeken van vroeger zijn zwaar verouderd en de kinderboeken van nu trekken op geen kloten'

Uit een groots onderzoek, gevoerd door Progress in International Reading Literacy Study, wat op zich al een praktisch onleesbare naam is, blijkt dat met name in Vlaanderen de 10-jarigen nooit of bijna nooit lezen, het een bezigheid vinden voor mietjes en liever aan hun eigen sjarel snokken (et pour les dames: in hun eigen spons knijpen) dan meer dan vijf zinnen van vier woorden per dag te lezen. De belangrijkste oorzaak hiervan is in het onderwijs te zoeken: schoolmeesters en -juffrouwen hebben om de haverklap een burn-out, moeten dan vervangen worden door stagiairs, die met z’n allen oververmoeid zijn. Zij worden dan weer vervangen door de kantinebeheerder van de school, of de poetsvrouw, of de tuinman, of voor mijn part een zwerver die op een verwaarloosd terrein rechttegenover de school achter een struik zit te schijten en de directrice van het Onze Lieve Vrouw In Barensnood-college in Waarschoot tikt hem op de schouder en zegt in wanhoop: ‘Wil jij in godsnaam mijn leerlingen het lezen bijbrengen?’

De zwerver reinigt de reet ten dele, zwalkt de klas binnen, neemt eerst nog een heftige slok van z’n Cara-pils en snauwt: ‘Kleine smeerlappen, vandaag gaan we een gedicht van Prudens Van Duyse van buiten leren, en al wie niet oplet, kan m’n zwans in z’n rectum krijgen.’ Geen wonder dat lezen de 10-jarigen de stuipen op het lijf jaagt. Plus, niemand in het onderwijs weet precies welke teksten hij de kinderen moet voorleggen. De kinderboeken van vroeger zijn zwaar verouderd en de kinderboeken van nu trekken op geen kloten.

Welneen, schrijvers voor kinderen en jongeren verzinnen van die heel zware verhalen, vol incest, transseksualiteit, achter de wijven aanzitten, prostituées met siliconentetten, pedofilie à volonté, de toestand in Syrië, de zegetocht van de homoseksualiteit en hoe je je grootouders kunt pesten door, terwijl ze liggen te slapen, een nest rode mieren in hun onderbroek los te laten. Zulke malafide onderwerpen worden door de kinderen niet graag gedegusteerd, ze krijgen er nachtmerries van, ze worden overvallen door angstaanvallen, ze bibberen en beven en slechts de perverten onder hen trekken lering uit de leesstof, en gaan, onder impuls van een kinderboek, vragen aan hun vader: ‘Papa, mag ik je penis even ter hand nemen, want daar heb ik een boek over gelezen, en zorg ervoor dat hij goed stijf is, want in hoofdstuk drie stond dat een 10-jarige met een slappe lul geen reet kan aanvangen.’

Wat moet er gebeuren? Nou, de kinderboekenschrijvers van heden ten dage moeten allemaal met een molensteen rond hun nek gebonden in de rivier worden gepleurd, en de taak van het concipiëren van gedichtjes, romannetjes en andere tekstjes moet overgedragen worden aan echte auteurs, die weliswaar gewoon zijn om dingen voor volwassenen te schrijven, maar die dankzij hun talent, vaardigheid en ervaring zeker in staat moeten worden geacht om eveneens prachtige verhalen te maken voor het kleine grut.

Ik had het er gisteren nog over met m’n geachte collega Jeroen Olyslaegers en ik zei: ‘Jeroen, als de minister van Onderwijs aan jou zou vragen om een boek te maken voor 10-jarigen, hoe zou je dat aanpakken?’ Jeroen krabde in z’n baard, dronk z’n trappist op, dacht diep na en zei: ‘Wel Herman, ik zou een vertelling construeren over een ongeveer 10-jarig knaapje dat in de Eerste Wereldoorlog bij het verzet gaat en vele joden redt van de Duitsers, door hen te verkleden als Sinterklaas en Zwarte Piet. Aldus ontsnappen in 1916 13 Sinterklazen en 49 Zwarte Pieten van de Luchtbal naar de Meir, waar ze aan de Duitse soldaten snoep en chocola uitdelen. Vervolgens begeven ze zich naar de haven van Antwerpen, waar ze op de eerste de beste boot naar Madagaskar wippen, om daar een gemeenschap van Jiddische boeren te vormen, die leven van jacht en visvangst.’ Ik feliciteerde Jeroen met deze synopsis en hij vroeg aan mij hoe ik het zelf zou aanpakken. ‘Wel,’ zei ik, ‘ik zou het leven evoceren van de 10-jarige Herman Brusselmans, die in de veehandel van z’n vader koeien redt van de dood door hen de grens over te smokkelen. En ’s avonds ligt hij in het hoge gras rond de Rode Kapel platonisch te konkelfoezen met het blonde godinnetje Nancy van de Bandenfabriek.’ Ja, dit is de oplossing. Jeroen Olyslaegers, ikzelf en vele andere grootheden moeten boeken gaan schrijven die de 10-jarigen eindelijk het leesplijzier teruggeven.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234