Koppensneller Herman Brusselmans: '8 op 10 slaaf van smartphone'

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

'Als enige beste schrijver van Vlaanderen ben ik ook een minderheid'

Ik behoor tot de minderheid van de twee op de tien mensen die niet verslaafd zijn aan de smartphone. Het is toch leuk om tot een minderheid te behoren? Zelf behoor ik tot verschillende minderheden. Als enige beste schrijver van Vlaanderen ben ik al een minderheid an sich. Verder behoor ik tot de minderheid van de 9% van de Vlamingen die z’n lief nooit bedriegt, tot de 12% die zes keer of meer per week friet met mayonaise eet, tot de 18% die vindt dat roken het lekkerste is dat er bestaat, tot de 4% die soms op z’n motor in het Gentse havengebied tot 250 kilometer per uur gaat rijden, en tot de 9% die minstens vier minuten uittrekt om na het kakken de reet terdege te reinigen.

Ik behoor overigens ook tot een paar meerderheden, namelijk twee. Tot de meerderheid van 84% van de bevolking die vindt dat ‘Mooi, het leven is mooi’ het beste nummer is van Will Tura en tot de 92% die oordeelt dat Meyrem Almaci, de voorzitster van Groen, minstens 35 kilo moet vermageren. Hierbij wil ik Meyrem aanraden om in dit vermageren haar gigantische loezen te ontzien, want die immense memmen zijn haar handelsmerk.

Maar goed, het gebruik van de smartphone. Nagenoeg iedereen zit daar de hele tijd op te staren, te tokkelen, te swipen en te paraqualaberen, maar ik dus niet. Om even m’n matige gebruik van m’n iPhone 7 te schetsen zal ik zeggen wat ik vandaag met het toestel heb uitgevreten. Nou, dat is zeer beperkt. Ik heb gebeld naar Bart De Pauw om hem nog eens een hart onder de riem te steken. Bart was zeer zwijgzaam en zei bijna niks terwijl hij zat te zuchten en te snikken, maar ik zei: ‘Bart, al die wijven met hun klachten, wat denken ze wel? Ja, jou een beetje beschuldigen van stalken, maar wat hebben ze zelf op hun kerfstok? Alsof zij nooit mannen lastigvallen!

Ik weet waarover ik spreek. Ik ben in de loop der tijden zeker al twintig keer lichamelijk en/of psychisch bestookt door allerlei mokkels, die achter m’n gat zaten alsof ik het grootste lot uit de loterij ben. Nu ben ik dat natuurlijk wel, maar die troela’s moeten mij simpelweg met rust laten. En als ze blijven volhouden met aan m’n deur te staan bellen, ga ik naar beneden en geef ik ze een enorme schop tegen hun preut, zodanig dat hun clitoris en hun schaamlippen en die hele vleeswinkel sterretjes zien à volonté. Bart jongen, binnenkort wordt alles je vergeven, en zal je weer het grote televisiegenie worden dat je altijd al bent geweest. Trouwens, ik moet je vele groeten doen van m’n tante Sonja, die me op het hart drukte dat je haar altijd mag stalken, haar honderd sms’en mag sturen en aan haar deur mag komen staan. Ze zal vol blijdschap die deur opengooien, en je met glorie ontvangen in haar doorkijknegligé. Houd moed, beste Bart, en tot ziens!’ Dat was het qua telefoneren, hoewel ik ook kort gebeld heb met een pipo die mij een abonnement op het weekblad Knack wilde aansmeren. Ik zei hem: ‘Alle respect voor Knack, maar wat ik daarin kan lezen, heb ik de week tevoren al gelezen in de Frankfurter Allgemeine, El Pais en de Volkskrant, en volgende week zal ik het ook nog eens kunnen lezen in De Morgen, dus fuck off!

Verder heb ik enige whatsappjes uitgewisseld met m’n vriendin, de ravissante 26-jarige Lena, afkomstig uit Amsterdam, doch wonend in Brussel. Binnenkort, ongeveer in april, gaan we samenwonen in een grote nieuwbouwvilla in Sint-Martens-Latem. ‘Baby, alles goed met jou vandaag?’ whatsappte ik. ‘Ja hoor, baby,’ whatsappte ze terug, ‘en met jou ook alles goed?’ – ‘Enige jeuk aan m’n anus, maar voor de rest prima,’ whatsappte ik terug. ‘Hou je nog van mij?’ – ‘Ja, heel veel, en jij?’ – ‘Natuurlijk, ik denk al de hele tijd aan jou en je penis.’ – ‘Ik ook,’ whatsappte ik terug, ‘en nu ga ik verderschrijven aan m’n essay over gendergelijkheid & spataders. Tot gauw, baby!’ – ‘Tot snel, baby!’ whatsappte ze terug.

Enige uren later luisterde ik op YouTube naar een paar liedjes van Milk Inc., 2Fabiola en Bazart, omdat ik Vlaamse muziek erg prachtig vind. Dat is wat ik vandaag heb gedaan met m’n iPhone 7. En terwijl 8 op de 10 klojo’s veel meer tijd zitten te verdoen op hun toestelletje, heb ik tenminste uren vrij om pakweg de nieuwe roman van Elvis Peeters te lezen. Helaas trekt die op geen kloten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234