null Beeld

Koppensneller Herman Brusselmans: 'Angst is vrouwelijk, en ze ziet er nog verdomd goed uit ook'

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

undefined

null Beeld

‘Dat we allemaal bang zijn, is overdreven. Ik ben niet bang. Ik ben wel bang geweest, veertig jaar aan een stuk. Maar dat was ik op een bepaald moment, ongeveer rond de eeuwwisseling, beu. Ik draaide een knop om en zei tegen mezelf: ‘Vanaf nu ben ik niet meer bang.’ Angst is eindig. Op den duur houdt angst geen steek meer, is ze een onzinnige, abstracte materie, en is ze het niet waard dat je eraan ten onder gaat. Wat heeft het voor nut om, zoals ik in die jaren, niet eens een sigarettenwinkel binnen te durven gaan, puur van de bibberende, bevende, zwetende angst, die je zelfs verhindert dat je het liefste wat je doet, sigaretten paffen, op je gemakje uitvoert.

Je moet wél die sigarettenwinkel binnengaan. Wat kan er gebeuren? Ja, alle andere klanten kunnen eventueel opmerken dat je er bleek uitziet, trilt, duidelijk een kurkdroge mond hebt en met je schichtige ogen op zoek bent naar een uitgang, teneinde te vluchten naar het einde van de wereld, en je daar in een grot weg te steken tot het Armageddon komt. Maar dat de andere klanten en de uitbater van de winkel over je denken: die ziet er niet helemaal gezond uit, daar moet je je geen reet van aantrekken. Oké, de angst zou er weleens voor kunnen zorgen dat je, voor je je pakje Marlboro hebt kunnen bestellen, aan een hartaanval dood neervalt, maar dood moeten we toch, en of je je laatste adem uitblaast in een winkel, in een ziekenhuisbed, in het buitenland, in je eigen huis of in een grot aan het einde van de wereld, wat maakt het uit.

De angst bezweren is de dood uitlachen. Ik lach al jaren de dood uit. Kom me maar halen, dwazerik! Natuurlijk wil ik blijven leven, want ik moet sommige mensen enorm liefhebben, ik moet nog een paar flutboeken schrijven, ik moet drummen op m’n nieuwe drumstel, ik moet met m’n hond gaan wandelen, ik moet sigaretten paffen en ik moet in de zomer het graf van m’n ouders bezoeken, en dat zijn dingen die ik wil blijven doen tot ik 94 ben. Maar als de dood heel lang voor m’n 94ste levensjaar besluit: ‘Ik ga die klojo nu al halen’, dan zal ik meegaan met de dood, maar terwijl die me begeleidt naar het Niks, zal ik hem onderweg toch nog een paar serieuze schoppen tegen z’n kloten geven.

Niet alleen de dood is de oorzaak en de boezemvriend van de angst, er zijn ook andere elementen: de verkiezing van Trump, een mogelijke derde wereldoorlog, de klimaatverandering, de vervuiling, de onzekere toekomst, de dictatuur van de sociale media, de vervreemding van alles en nog wat, de obsessie met seksualiteit, de ontaarding van relaties, de mogelijke inval van wezens van andere planeten, toch nog te veel suiker in Cola Zero, noem maar op. Het is onnozel om bang te zijn voor al die shit, waar je toch weinig of niks aan kan doen. Een mogelijke derde wereldoorlog? Wat dan nog. We zullen in die oorlog in het ondergrondse verzet gaan, en van daaruit de Russen, of wie het ook zijn, lastigvallen, pesten, wanhopig maken en bij hun pietje hebben.

En als ze de weg naar het station vragen, hen een heel verkeerde kant opsturen, zodat ze uitkomen in een doodlopend steegje, waar Dikke Charel woont, en die staat voor z’n huis, totaal angstloos, anti-Russische liedjes te zingen en krijgt een bajonet in z’n keel, wat hem niks kan verdommen, want hij had toch al terminale kanker. Dus nee, nee, niet bang zijn. Wat je wel kan zijn, is woest, kwaad, boos, pissig, verontwaardigd, witheet, op het punt om uit je vel te springen. Omdat we leven in een wereld waarin de angst zomaar op de troon van de koningin kan gaan zitten. Angst is vrouwelijk, wisten jullie dat?

En als ik me haar voorstel, ziet ze er nog verdomd goed uit ook. Prachtig gezicht, dikke tieten, lange benen, een strakke kut en voetzolen zonder eelt. Sexy, verleidelijk, geil, bloedmooi, en een hoer eerste klas. En als ze voor je komt staan en je voelt je onmiddellijk bijzonder aangetrokken tot haar, en je wilt nader komen, en zij komt ook nader, en een vereniging lijkt aanstaande, nou, net voor die overbodige vereniging er komt, moet je je knuppel tevoorschijn halen en de schitterende koningin de kop inslaan tot haar diepzwarte hersens van de muur druipen. ‘Helaas zijn we allemaal bang’? Nee, gelukkig is niemand bang.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234