Koppensneller Herman Brusselmans: 'Arnon Grunberg schrijft over de verhuizende mens'

Weet je trouwens hoe je kunt ondervinden of een orgasme van een vrouw gefaket is of niet?

Arnon Grunberg is één van m’n beste vrienden in het literaire milieu. De anderen zijn Tom Lanoye, Jeroen Olyslaegers, Griet Op de Beeck, Walter van den Broeck, Lize Spit, Christophe Van Gerrewey, Mohamed El Aboudi en N’Konko Zundi. Men merkt dat de diversiteit goed vertegenwoordigd is in m’n vriendenkring: er zitten mannen en vrouwen tussen, homo’s en hetero’s, witte mensen en gekleurde mensen, en iemand die zodanig een kip kan nadoen dat hem geregeld wordt gevraagd of hij een paar eieren wil leggen, en dat is Christophe Van Gerrewey.

Een enorme geinponem, die ook een kruiwagen op z’n neus kan laten balanceren, z’n linkerbeen achter z’n rechteroor kan leggen en achter een struik kan schijten zonder scheten te laten. Hij schrijft ook heel slechte boeken, maar ja, de vraag is: als je zelf een fantastische schrijver bent, moeten je auteurs kameraden dan per se net zoals jij ook ongelofelijk goed schrijven? Natuurlijk niet. Kijk naar het rijtje hierboven. Daar zitten, naast mijzelf, maar twee andere goede schrijvers tussen, te weten Tom Lanoye en Walter van den Broeck. Al de anderen vertrouwen alleen maar bagger aan het papier toe.

Sommige fans van bijvoorbeeld Griet Op de Beeck zullen opwerpen: ‘Maar Griet schrijft toch ook schitterende romans?’ Die vraag moet ik helaas negatief beantwoorden. Griet heeft veel positiefs te bieden, onder meer haar gigantische loezen, haar welsprekendheid over precaire onderwerpen in ontelbare talkshows op tv en haar natuurlijke talent om de juiste gel voor haar weerbarstige kapsel te kiezen. Maar romans schrijven, nee, daar heeft ze geen kaas van gegeten, tenzij kaas waar zelfs hongerige muizen van wegvluchten. En Lize Spit dan? Is ‘Het smelt’ geen uitzonderlijk boek? Nou, als je boek ongeveer evenveel taalfouten bevat als woorden, dan kun je gerust zeggen: ‘Lize, volgende keer beter.’

Mohamed El Aboudi, met wie ik overigens geregeld ga squashen, heeft met z’n dichtbundel ‘Gesluierd en vanonderen droog’ weliswaar een indringend portret geschreven over de gebruiken en tradities in het Oosten, maar wat eraan tegenvalt, is dat hij daarbij het Westen volledig verkettert. Nu ben ikzelf toevallig een heel grote fan van het Westen, met z’n geweldige democratisch-kapitalistische regime, en dat wringt een beetje, met als gevolg dat ik de vorige keer tijdens het squashen Mohamed zogezegd per ongeluk met m’n racket een enorme dreun tegen z’n bakkes heb gegeven.

N’Konko Zundi is beloftevol, maar de twee romans die hij tot nu toe heeft gepubliceerd, ‘Zoetekoek in de brousse’ en ‘De strooien rok van Dior’, zijn te ongelijk van kwaliteit om hem nu al tot de heldere toekomst van onze letteren te rekenen. Voor de rest is N’Konko een crème van een gast, met wie ik heel goed kan praten over voetbal, snooker, kantklossen, kikkervisjes vangen in de rivier, hoe vrouwen orgasmes faken en de positie van de ooievaar in de taxidermie van grote vogels. Weet je trouwens hoe je kunt ondervinden of een orgasme van een vrouw gefaket is of niet? Wel, als ze seks heeft met Herman Brusselmans, zijn haar orgasmes niet gefaket, in de meeste andere gevallen wel.

Doch genoeg over mij. Ik wil het met name hebben over het nieuwe pamflet van m’n gabber Arnon Grunberg, getiteld ‘De eerste boze burger’. Het is een vodje van slechts 48 bladzijden dik, en het is verbazingwekkend hoe vaak iemand op die weinige bladzijden de plank volledig mis kan slaan. Zo vindt Arnon dat immigranten niet alleen de taal moeten leren van het land waarin ze aanspoelen, maar ook de klederdracht van het betreffende land moeten overnemen.

Dus als een jonge Syriër na veel omzwervingen pakweg België bereikt, dan moet hij een veelkleurige tuinbroek van Walter Van Beirendonck dragen, en een T-shirt met daarop de koppen van de leden van Oscar And The Wolf, en aan z’n voeten schoenen van Dries Van Noten. Wat Arnon daarbij vergeet, is dat die Syriër er op die manier, zoals de meeste Vlaamse jongeren, enorm gay uitziet, en janetterij en de islam gaan nu eenmaal niet samen. Integendeel, een moslim zou nog liever z’n snikkel aan de gieren voeren dan eruit te zien als een gepatenteerde flikker. En zo zijn er nog meer aspecten van de migratie waar m’n maat Arnon Grunberg totaal geen verstand van heeft. Hij zou beter stoppen met schrijven, maar zelfs dan mag hij nog altijd m’n goeie vriend blijven.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234