Koppensneller Herman Brusselmans: 'Culture Club'

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

'Cultuur is als een paraplubak in een maïsveld: je schiet er weinig mee op'

H et respectabele programma ‘Culture Club’, uitgezonden op Canvas, heeft vaak niet meer dan 50.000 kijkers, dat is minder dan ‘Hoe je klompen maakt’ op Vijf, of ‘Seks zonder erogene zones’ op Vitaya. Nochtans wordt ‘Culture Club’ gepresenteerd door twee beslagen op het ijs verschijnende, intelligente, er goed uitziende figuren, te weten de ravissante Sofie Lemaire, met haar unieke uitstraling, haar bosbessiaanse ogen, en haar tietjes onder een flanellen bloes, alsmede Bent Van Looy, niet enkel de rasmuzikant die met z’n formatie Das Pop de grenzen tussen toegankelijke rock en eclectische, interpretatieve softsouljazz aan beide kanten verlegde, maar die ook een rustgevende, vele toonhoogten aankunnende stem heeft, en beschouwd kan worden als een multi-inzetbare maker van documentaire stukjes, waarbij we evenmin mogen vergeten dat hij een continu lezende man is, die zowel het hele oeuvre van Charles Dickens als de columns van Daan Heerma van Voss er vlotweg doorjaagt, en geef toe, voor Dickens hoef je niet meteen je ziel te bespijkeren, maar om er ook ’ns Daan Heerma van Voss bij te voegen, daarvoor moet je over stalen zenuwen, een sterke galblaas, en een hoog percentage aan gezond masochisme beschikken.

En toch scoort ‘Culture Club’ niet. Reeds tientallen tv-kenners, sociologen, antropologen en een paar dronken cultuurjournalisten van De Morgen hebben zich over het probleem gebogen, en geen van hen kan een afdoende verklaring geven, zeker niet die ene dronken cultuurjournalist van De Morgen, die z’n uit kromheid en nonsensicale bollocks opgebouwde artikeltje besloot met: ‘Sofie Lemaire, laat godverdomme je natte preut zien, lekker zwijntje.’ De kwestie is echter: cultuur kan vergeleken worden met een paraplubak in een maïsveld, met een nachtwaker in het volle daglicht, of met een amoebe op een bromfiets, kortom, je schiet er weinig mee op, en dan zeker in tijden waarin de werkelijkheid de hele boel overneemt, en we al genoeg sores aan onze kanis krijgen middels terrorisme, oorlog, massamigratrie, de dichotomie oost-west, Bart De Pauw, onuitroeibaar seksisme, taalachterstand bij kutmarrokaantjes, en een film gebaseerd op een boek van Griet Op de Beeck.

Dat is wel degelijk allemaal andere koek dan cultuur, en bovendien wordt 85 procent van de aan televisieprogramma’s bestede tijd opgevuld met voetbal. Tussendoor wil ik derhalve, als ex-voetballiefhebber, zeggen dat al dat gekwaak, gebrabbel, gediscussieer, gemompel en geschreeuw over het verregaande buitenspel van Kevin De Bruyne, over de nieuwe tattoo op de rechtertestikel van Toby Alderweireld, en over de twee pakjes sigaretten per dag van Radja Nainggolan, me al seizoenen lang gigantisch de keel uithangt, en mocht ik niet zelf geregeld opdraven in voetbalshows op VTM en Telenet, ik zou nooit meer een groene grasmat onder ogen krijgen. Maar goed, voetbal is helaas geen cultuur en kan daarom geen plaats opeisen in ‘Culture Club’. Wat dan wel? Nou, gedurende de voorbije afleveringen heb ik heel wat zien passeren dat dan wél als cultuur kan worden beschouwd, maar dat zo boeiend was, en zo schitterend in beeld gebracht dat een normaal mens al na vijf minuten dacht: liever dan naar deze shit te blijven kijken ga ik achter een struik schijten met m’n broek nog aan.

Zo was er de Finse pianist Arti Kükkönen, die kwam uitleggen, in een soort Engels dat leek op Frans met een Soedanees accent, dat het spelen van piano onder water zorgt voor interpretaties die zowel clairvoyant als atavistisch én misofallisch zijn, en om zulks te staven speelde hij ‘Eight Days a Week’ van The Beatles in een zwembad, en wel zo dat het klonk als de vierde symphonie van Jefke Van Boven uit Lovendegem uit 1932, toen Jefke spijtig genoeg meer hersentumoren had dan haren op z’n kop. Een week later schoof een beeldhouwer aan tafel bij Bent en Sofie. Hij was éénarmig, en om dat te bewijzen probeerde hij met z’n geamputeerde arm Bent Van Looy een dreun tegen z’n bakkes te geven, wat inderdaad mislukte, en gelukkig bleef het kapsel van Bent compleet in model. Voor de rest vertelde de beeldhouwer niks van betekenis, net als alle andere gasten. We kunnen dus besluiten dat ‘Culture Club’ niet te redden valt en dient afgevoerd te worden. Een vervanger vindt men allicht in thema-uitzendingen over paraplubakken in een maïsveld.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234