Koppensneller Herman Brusselmans: 'De dood van Hitler, het ware verhaal'

M'n vader zei: 'Een historicus in onze familie? In geen honderd jaar!'

De dood van Hitler, het ware verhaal’ is een zeer interessant boek van de historici Jean-Christophe Brisard, een homoseksueel met een bles, en Lana Parshina, een lekker wijf met tieten om eens duchtig plitse pletse mede te doen in een donker hoekje van pakweg een Parijse bistro, waar op de achtergrond een zwoel muziekje klinkt van Edith Piaf, uit de tijd dat ze in de opnamestudio tijdens het zingen een bos prei in haar reet had.

Wat moet het leuk zijn om historicus te wezen! Zelf was ik het ook graag geworden, maar m’n vader zei: ‘Een historicus in onze familie? In geen honderd jaar!’ M’n vader was een redelijk agressieve man, die welomlijnde ideeën had over de toekomst van z’n kinderen. Hij wilde met name dat we alle drie, ik, m’n broer Joseph en m’n zus Mia, douanier zouden worden aan de grens tussen Nederland en Denemarken. M’n zus Mia weigerde onder het mom dat ze geen Deens sprak, m’n broer Joseph weigerde onder het mom dat hij krankzinnig was en dat kierewiete douaniers nooit een job vinden, en ik weigerde omdat ik veel liever een wereldreis ondernam. Dus vertrok ik op een dinsdagochtend, met ingebruikname van boot, vliegtuig, bus, tram, tandem, riksja, een ezeltje en een gestolen Ford Escort naar het zuiden van Vuureiland, waar ik zes weken verbleef en m’n kostje bij elkaar schraapte door boeken van Hugo Claus te verpatsen, met als verkooppraatje: ‘In 2018 zal hij tien jaar dood zijn, dus grijp nu je kans!’

Maar goed, afdwalen is niet echt noodzakelijk en daarom kom ik terug op het boek over de dood van Hitler door die twee historici, die het naar het schijnt één keer met elkaar gedaan hebben, waarna de flikker Jean-Christophe Brisard uitriep: ‘Ik ga me nog liever ophangen dan nog één keer een kut in m’n mond te dulden!’ Toch bleven ze vrienden, en ze zetten zich aan het schrijven van het hierboven reeds vermelde boek.

Voor ik het vergeet, wil ik toch even opmerken dat m’n broer Joseph helemaal niet krankzinnig is. Welneen, hij is een zeer evenwichtige opzichter in een aantal fietsherstelplaatsen, hij kan heel goed de bossanova dansen en als hobby verzamelt hij naaktfoto’s van Kristien Hemmerechts, zodat je me niet aan m’n kop moet komen zeiken dat er iets mis is in de bovenkamer van die goedlachse kerel.

Hoe dan ook, Brisard en Parshina hebben uitgevogeld hoe de dood van Hitler nu precies tot stand is gekomen. Nou, ze hebben ontdekt dat in april 1945 de toestand ernstig was in de Führerbunker in Berlijn. De Russen waren op komst, de sfeer was gespannen, Hitlers trouwste rechterhand kolonel Von Schaffendunkel had de schijterij en de kok in de bunker, Fritz Trabüssel, had niet genoeg vlees meer om voor iedereen een lekker kalfslapje te bakken. Hij werd dan ook gefusilleerd, net als het laatst overgebleven kalf, dat stierf onder een kogelregen, het arme diertje. Godverdomme, wat haat ik het als beestjes ter dood worden gebracht zonder dat daar een aanwijsbare reden voor is. Bijvoorbeeld een hond die een spuitje krijgt omdat hij de baby in z’n kanis heeft gebeten, wat die baby meestal zelf heeft gezocht door allerlei onzinnige geluiden te maken, die Poefie, zoals de onderhavige Mechelse herder heet, enorm op de zenuwen werken.

Thans terug naar Hitler. Hij belt met generaal Krögmachel, die aan het oostfront de meubelen probeert te redden. Maar hoe Hitler ook belt en blijft bellen, de generaal neemt niet op, want hij is getroffen door een geallieerde bermbom, waarbij z’n scrotum van z’n lichaam is gerukt en hij tijdelijk het bewustzijn heeft verloren. Sociale media bestonden nog niet, zodat de ondergeschikte van de generaal, luitenant Julius Iglesius, Hitler niet via Twitter kan melden dat er miljaardedju stront aan de knikker is aan het oostfront.

Hitler wordt van dat alles zo woest dat hij Eva Braun een rammeling geeft, waarbij onder meer haar vulva in twee stukken scheurt. Daarna schiet hij dat lelijke wijf met z’n dienstrevolver naar de verdommenis. Wat nu gezongen? Welnu, Hitler is er, na twaalf jaar heerschappij, eindelijk van overtuigd dat z’n rijk uit is, en hij slikt arsenicum, steekt zichzelf in brand en probeert nog ternauwernood zichzelf te begraven, wat deels mislukt. Een topboek van Brisard en Parshina!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234