null Beeld

Koppensneller Herman Brusselmans: 'Een op de acht kinderen is arm'

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

undefined

null Beeld

Kortom, zeven op de acht kinderen zitten gebeiteld. Die hebben een iPad, een iPhone, een beugel met goudlamé in hun smoel, een elektrische fiets, de duurste Durex-condooms, om de zes weken een paar nieuwe Nikes en ze zijn lid van een golf- of een hockeyclub, gaan met hun ouders vier keer per jaar op reis en kunnen voor de verjaardag van hun eerste neukvriendje of -vriendinnetje een beha van La Fille d’O, een surfplank of het verzameld werk van Gabriel García Márquez kopen.

Maar ja, zeven op de acht kinderen lezen niet. Welnee, lezen is voor losers, nerds en homo’s. Wat ze dan wel doen, is op de bank hangen en zich suf swipen op de sociale media, opdat ze kunnen ontdekken wie van hun vrienden puisten op z’n reet heeft, welk feestje er binnen de twee uur op een geheime plaats zal losbarsten, of het ex-lief van Joeri, de mooie blonde Amber, kanker heeft, zoals wordt gefluisterd, of niet. En kan een 13-jarige met kanker nog seks hebben?

Dat vragen zeven van de acht kinderen in Vlaanderen zich vol spanning af. En dan heb je die ene op de acht, die geen smart-phone heeft, en die sowieso al geen kans zou maken bij Amber, omdat hij kleren draagt die stinken, omdat z’n haar geknipt is door z’n moeder en lijkt op het kapsel van een door een Scania-Vabis overreden struisvogel, en omdat hij vooraan in z’n bakkes twee tanden mist. Ik weet waarover ik spreek, want ik was ooit één van de acht. M’n ouders hadden praktisch geen geld, omdat met name de ziekenhuiskosten voor m’n grootouders Frans en Maria hoog opliepen.

undefined

null Beeld

'Op den duur gingen mijn broer en ik bedelen'

Frans had een dozijn kwaadaardige poliepen in z’n ene neusgat en wat hij in z’n andere neusgat had, daar raakten de dokters het niet over eens, en bij Maria was een been geamputeerd nadat ze er eerst een etterende wonde in had opgelopen toen onze hond Texaco haar kwalijk had gebeten omdat Maria hem tijdens het masturberen van z’n fluit met haar lange, vieze vingernagels pijn had gedaan. Bovendien was m’n vader werkloos, en het zwarte geld dat m’n moeder probeerde te verdienen door mutsjes te breien voor baby’s met een waterhoofd was ook geen vetpot. M’n vader was z’n job als nachtwaker kwijtgeraakt omdat hij alleen overdag op z’n werk verscheen.

Dat begon de baas op te vallen en hij zei: ‘Gust, je bent ontslagen, en ik geef je één raad: als je een nieuwe job vindt, probeer die dan uit te voeren zonder om de drie minuten op de vloer te rochelen.’ ‘Ik heb de rochelziekte, Fons,’ zei m’n vader, en op de koop toe sloeg hij Fons een gebroken kaak, wat hem op twee weken gevangenis kwam te staan. Op den duur gingen m’n broer en ik bedelen. Eigenlijk was het niet echt bedelen omdat m’n broer bij wijze van straatmuziek op een viool stond te hengsten en ik met de pet rondging. Die viool had m’n broer gestolen uit de muziekschool van Hamme, waar hij op een nacht had ingebroken.

De domoor was wel vergeten om ook een strijkstok te stelen, en dus speelde hij viool met behulp van een kachelpook. Je kunt je voorstellen dat de pet behoorlijk leeg bleef. Maar genoeg over mij. Het gaat er thans over dat in ons land in deze tijden heel veel kinderen opgroeien in armoede, en dat vind ik heel erg. De bevoegde instanties moeten daar wat aan doen. Wat precies? Ik zou het bij God niet weten. Op bevel van de minister kunnen teddyberen, tandenborstels en (voor de arme meisjes) schminkdozen gratis uitgedeeld worden, maar of dat het probleem zal oplossen, is een ander paar mouwen.

Ik zie het nog niet meteen gebeuren dat een armlastig kind met een van de minister gekregen teddybeer onder z’n arm het schoolplein opstapt, en wegens die beer meteen wordt aanvaard door de rijke kinderen. Integendeel, het arme kind zal uitgelachen worden, gepest, geslagen en opgezadeld met trauma’s die een leven lang zullen doorwerken. We moeten met z’n allen eens zeer diep gaan nadenken over wat we kunnen bewerkstelligen om één op de acht kinderen te geven wat de andere zeven ook hebben, de gelukzakken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234