Koppensneller Herman Brusselmans: 'Overmatig drankgebruik op VRT'

Als Hanne Decoutere niet klaarkomt, ondanks al m'n seksualistische inspanningen, zou ik niet de klachtendienst van de VRT aanspreken.

De VRT heeft een dienst waarnaar kijkers klachten kunnen sturen. En dat doen kijkers volop, omdat het lamzakken zijn die niks anders te doen hebben dan zich met alles te bemoeien, hun pruilmondje in de aanslag, hun dreigende wijsvingertje in de hoogte, hun kut zo droog als de Kalahari of hun lul zo slap als drijfzand.

Tjonge, wat haat ik mensen die op alles commentaar hebben, is het niet via de vermaledijde sociale media of slecht geschreven lezersbrieven naar kranten en magazines, dan is het wel door zich rechtstreeks te richten tot organen die hen storen, van de wijs brengen, irriteren, rillingen bezorgen, of stenen testikels doen krijgen. Zo’n orgaan is de VRT, een instelling die dagelijks aan huis komt, ook bij de klagers, de ontevredenen, de zuurpruimen en degenen die er plezier in scheppen om op eigen kracht uit iedere platgeslagen mug een wakke olifant te boetseren.

De klachten die de VRT binnenkrijgt zijn divers van aard. Ze variëren van ‘De tieten van Goedele Wachters zijn te klein’ tot ‘Frank Deboosere draagt duidelijk geen onderbroek’. Van ‘Wanneer komt Garry Hagger nog eens op tv?’ tot ‘Ik wil dat de dood van Saddam Hoessein herdacht wordt in ‘Het journaal’.’ Van ‘Filip Dewinter krijgt veel te weinig zendtijd’ tot ‘De tieten van Goedele Wachters zijn te groot.’

Terwijl Goedele Wachters toch heel simpele, doordeweekse, onopvallende tietjes heeft die niemand een doorn in het oog hoeven te zijn. Ikzelf zou overigens wel graag eens plitsepletse doen met de tietjes van Goedele Wachters. Daar zou ik maar twee vingers bij nodig hebben. Om plitsepletse te doen met de tieten van Sabine Hagedoren zou ik al m’n handen en voeten nodig hebben. En Hanne Decoutere zou ik graag eens achterwaarts in de poes naaien.

Als ik daarover klachten zou hebben, bijvoorbeeld omdat Hanne niet klaarkomt ondanks al m’n seksualistische inspanningen, zou ik echter niet de klachtendienst van de VRT aanspreken. Welneen, ik ben geen onderkruiper, lafaard, of verklikker die over alles struikelt, die met niks tevreden is, en die de zon in niemands water kan zien schijnen. Wat kan het mij allemaal schelen.

Zolang ik sigaretten kan roken, op m’n motor naar Lendelede en terug kan rijden, m’n vaste verloofde Lena de hemel op aarde kan bezorgen, en verder kan schrijven aan m’n op stapel staande roman ‘De koe in de paraplubak’, ben ik al lang tevreden. Trouwens, weet je wat de meest ontvangen kijkersklacht is op de VRT? Dat door wat er gebeurt in bepaalde programma’s ‘het alcoholgebruik wordt gestimuleerd’. Men heeft het daarbij vooral over de soap ‘Thuis’.

Daarin wordt, volgens de klagers, veel te veel gezopen. Om dat te controleren heb ik ’ns een aflevering of vijf van ‘Thuis’ bekeken, en er wordt helemaal niet overdreven gedronken. Oké, Frank durft weleens een flesje bier aan z’n lippen te zetten, en die dikke met haar enorme pukkel zag ik een half glas wijn drinken, en één of andere figurante, een blondine met een neus zo scherp als een ijspriem, bestelde een gin-tonic, maar voor de rest werd er geen druppel te veel verbruikt. Dat doet me denken aan vroegere tijden. Tóén werd er pas alcohol in de bloedbanen gejaagd.

Ik had aan het begin van de jaren 90 een radioprogramma op de toentertijdse zender Donna, en ik presenteerde die show, die ‘De laatste mannen’ heette, samen met m’n gabber Walter Grootaers. We hadden beiden zoveel verstand van radio maken als Michel Follet van Wendy Van Wanten forniceren. We deden maar wat, sloegen een portie onzin uit, draaiden plaatjes van The Kinks, TC Matic en De Kreuners, en ondertussen zaten we te zuipen dat het een aard had. Zelden werd een programma gepresenteerd door twee zulke zatte nitwits als Walter Grootaers en ik.

Geen hond die er wakker van lag. Sterker nog, ook de producer, de technicus, de redactieleden en de poetsvrouw liepen er kachel bij. Bovendien rookten we als Turkse schoorstenen, sloegen we beledigende taal uit, en op een keer ging ik, terwijl Walter Grootaers live de microfoon onderbraakte, achter een potplant in de studio schijten. De klachtendienst van de VRT bestond toen uiteraard nog niet. Nu bestaat hij wel, en er wordt gebruik van gemaakt door klepzeikers die van mij allemaal gerust een schop tegen hun vierkante kloten mogen krijgen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234