Koppensneller Herman Brusselmans: 'Wim Opbrouck verlaat NTGent'

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

'Het hoeft niet te verbazen dat Wim overweegt om dat hele onnozele acteren eraan te geven'

Dit is een zware slag voor het NTGent. Je moet weten, Wim Opbrouck was jarenlang het bewonderde speerpunt van deze theatervereniging, niet alleen als acteur maar ook een tijd als artistiek directeur. In deze laatste functie heeft hij vele belangrijke veranderingen doorgevoerd op het Sint-Baafsplein. Zo kregen de acteurs voor iedere voorstelling een deftige maaltijd voorgeschoteld. Tevoren moesten ze het doen met een doosje pilchards of een boterham met schuifkaas, dankzij Wim Opbrouck kregen ze nu elk vier beulingen met appelspijs, en voor de vegetariërs een half pond seitan in een sausje van geplette berkenschors.

Opbrouck zelf at tien beulingen met appelspijs, en daarna een dozijn konijnenbillen, een emmer waterzooi, en een halve koe. We moeten toegeven, Wim is altijd een beetje een veelvraat en een dikzak geweest. Maar ja, dat hoeft iemand niet tegen te houden om een artistiek directeur te zijn die van wanten weet. Op den duur kreeg Wim echter ambras met de raad van bestuur, mede door z’n keuzes van de te spelen stukken. Zo veroorzaakte hij controverse door ‘De oudbakken badmat’ van de Fransman Hervé Sullière te programmeren. Dit stuk in vier bedrijven was een evocatie van pedofilie bij lesbiennes, waardoor twee gevoelige onderwerpen in één klap het podium werden opgegooid.

Op het moment dat het hoofdpersonage, Lulu La Varche, aan het tienjarige meisje Suzy Compinon haar clitoris laat zien, en zegt: ‘Lik er maar eens aan, Suzy, het smaakt naar groene arduinsaus,’ worden volgens sommigen de grenzen van de welvoeglijkheid duidelijk overschreden, zeker als Suzy niet alleen aan Lulu’s clitoris likt, maar hem ook nog ’ns afbijt, en hem het publiek inspuwt. Daar werden vele zuurpruimen door gechoqueerd en van bovenaf kreeg Wim de wind van voren. Aan de pers verklaarde hij echter: ‘Dat degene die nog nooit een clitoris heeft afgebeten de eerste steen werpe.’ Hij voegde eraan toe: ‘Dit stuk heeft een grote maatschappelijke waarde, en wijst er de toeschouwer subtiel op dat lesbiennes eigenlijk kutwijven zijn, die maar beter zonder kietelaar kunnen verderleven.’

Dit werd hem uiteraard niet in dank afgenomen door de holebigemeenschap en onder meer Saskia De Coster schreef een vlammende lezersbrief naar De Standaard, waarin ze betoogde dat iemand maar ’ns op het idee moest komen om de ballen van Wim Opbrouck af te bijten en die in de Leie te spuwen, verzwaard door z’n lul, zodat het hele boeltje meteen zou zinken. Daar kon Wim hartelijk om lachen, want hij is altijd al een geinponem geweest, die een vleugje humor gerust kan appreciëren. Toch werd hij ontslagen uit z’n functie van directeur en hij ging weer gewoon acteren, zoals tevoren.

Hij speelde onder meer een fantastische Hamlet, met name de dikste Hamlet uit de geschiedenis van Shakespeares meesterwerk. Bovendien sprak hij de Engelse tekst integraal in het West-Vlaams uit. Onder meer Jeroen Olyslaegers was hier niet al te content mee, en in een vlammende lezersbrief aan De Standaard betoogde Jeroen dat Engelse teksten moeten uitgesproken worden in het Antwerps, en niet in dat achterlijke West-Vlaams. Daar kon Wim hartelijk om lachen, want een grapje kan hij wel waarderen. Plus, eigenlijk had Wim al die kutrolletjes bij het NTGent niet nodig. Hij verdiende poen genoeg met z’n tv-werk, niet alleen als veelgevraagd acteur in diverse reeksen, maar ook als praatgast over van alles en nog wat, bijvoorbeeld over de vluchtelingencrisis, de antroposofische invloed van het atavisme op het koopgedrag van sukkels uit de vierde wereld, en de discriminatie van garnaalvissers in de Rotary Club.

Want vergeet niet, Wim is vooral een sociaal geëngageerd mens en in een snobistische, high brow omgeving komt zo iemand allesbehalve tot z’n recht. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat Wim niet alleen het NTGent achter zich laat, maar tevens overweegt om dat hele onnozele acteren eraan te geven, en een geheel andere richting in te slaan, namelijk die van koekenbakker. Wim kan heel goed koeken bakken, en als hij die gebakken heeft, kan hij ze gerust alle vierentwintig zelf opeten. We mogen ons gelukkig prijzen dat hij altijd de gezellige dikzak zal blijven aan wie we zoveel plezier beleven.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234