null Beeld

Kunstzaken: Kamagurka en Marc Coucke

Sommige mensen lijken van ander hout gesneden dan u en ik. Ze kijken op volstrekt unieke wijze naar de wereld, laten elke norm en elk gemiddelde achter zich, durven voluit te zijn wie ze zijn en gaan gewoon voor wat ze willen, hoe megalomaan het ook moge lijken. Neem Kamagurka en Omega Pharma-topman Marc Coucke.

Tussen al hun drukke activiteiten door bedachten ze - alsof het niks was - de Kamalmanak: op een schrikkeljaar tijd schilderde Kama driehonderdzesenzestig werken, en Marc Coucke verkocht ze nog voor ze gemaakt waren. Daar is nu ook nog eens een boek van zevenhonderdvierenzestig pagina's van gekomen, en een tentoonstelling met allemaal nieuw werk. Welkom in de wereld van twee mannen met veel méér dan een missie.


HUMO Waar zijn jullie het blijst mee: met jullie vriendschap of met jullie gigantische output?

Marc Coucke «Het één kon niet zonder het ander. Twee jaar geleden hebben we mekaar leren kennen, en op een ochtend ben ik wakker geworden met het idee van de Kamalmanak. Ik heb dan een businessplan ontwikkeld, Kama heeft in 2008 elke dag een schilderij gemaakt, en nu is er dit boek. Datzelfde jaar heeft hij ook nog een hoop cartoons getekend, vijftig optredens gegeven en elke week een filmpje gemaakt voor de Nederlandse krant NRC. Ik heb ondertussen een bedrijfje geleid - een job die ook nog goed is voor een fulltime of twee - en met onze Silecne-Lotto-ploeg hebben we het wereldkampioenschap wielrennen gewonnen.»


HUMO Voor een buitenstaander klinkt elke dag een nieuw werk maken als een volstrekt onhaalbare opdracht.

Kamagurka «Ik maak al heel mijn leven elke dag een schilderij. Vroeger woonde ik boven een café in Gent: door het nachtlawaai kon ik toch niet slapen, en dan schilderde ik op papier op de grond. 's Ochtends vond ik dan twintig volgekliederde vellen. 't Was een grote passie, maar ik hield ze achter de hand als een privéhobby. Met mijn andere werk kwam ik naar buiten, daar kon Jan en alleman commentaar hebben, dus het schilderen wilde ik een beetje voor mezelf houden. Maar toen bood Rudi Fuchs, de toenmalige directeur van het Stedelijk Museum van Amsterdam, mij een tentoonstelling aan: dat kon ik toch niet weigeren. Daarna kwam Willy Van den Bussche van het Museum voor Moderne Kunst in Oostende, en daarna Beaufort, en uiteindelijk Marc Coucke. Voor mij klopte de vraag van Marc helemaal. Dat net een apotheker en geen kunstpaus met zo'n waanzinnig plan kwam aanzetten, heeft mij mee over de streep getrokken.»


Coucke «Vijf jaar geleden was ik nog niet met kunst bezig, en nu heb ik indirect een zinnetje toegevoegd aan de kunstgeschiedenisboeken. Da's toch fantastisch?»


HUMO Kama, je hebt na de middelbare school één jaar kunstacademie gedaan. Waarom was dat eigenlijk geen succes?

Kamagurka «Ik vond dat ronduit overbodig.»


Coucke «Dat wil zeggen dat je daar niet op je plaats zat. Mijn studententijd was de mooiste van mijn leven. Uit puur eerbetoon aan die jaren heb ik later cantussen ingevoerd voor het personeel van Omega Pharma. Kama is daar ooit komen opdagen, en hij is tot op het einde gebleven.»


Kamagurka «Ja, dat was wel leuk. Dat soort dingen liet ik vroeger allemaal aan mij voorbijgaan.

»Maar de opleiding zelf lag mij niet. In de academie leerde je kunstgeschiedenis en techniek, maar 't was absoluut geen broeinest voor ideeën. Ik was toen al rijp om zelf mijn weg te zoeken. Ik tekende voor Humo, Haagse Post en Hara-Kiri. Ik had niks met het beeld van de artiest dat ze aan de academie ophingen: een tuberculoselijder die op een zolderkamer zijn oor zat af te snijden. Ik wou afstand tussen kunstenaar en werk, én ik wou humor, zoals de dadaïsten en de surrealisten. En natuurlijk moet elk schilderij kloppen met mijn emotionele toestand van het moment, maar ik begin niet te werken voor ik een ongelooflijk goed idee heb. Er zijn schilders die met hun rechterhand hun linker schilderen: dat zou ik niet kunnen. Ik heb een motivering nodig.»

Het volledige interview leest u vanaf dinsdag 20 oktober in Humo 3607.

Steun Make-A-Wish: koop een schilderij van Kama!

Heinz is sinds jaar en dag - al sinds 1869, om precies te zijn - de Enige Echte Tomatenketchup. 'Tijd voor iets speciaals!' moet iemand bij Heinz gedacht hebben, en hij belastte Humo's huiskunstenaar Kamagurka met de volgende opdracht: 'Maak een schilderij, met het thema 'ketchup' in het achterhoofd.' Het kunstwerk wordt nu verkocht ten voordele van Make-A-Wish.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234