null Beeld

'La vie en rose' op Eén

De eerste aflevering van 'La Vie en Rose' liet zich het best bekijken met een fles Pastis op tafel, een accordeonspeler in de hoek van de woonkamer en niet al te veel interesse in het echte Frankrijk.

Stefaan Werbrouck

Het is een cliché zo groot als de Eiffeltoren dat het leven in Frankrijk gemoedelijker en trager verloopt dan hier, een idee dat vooral gevoed wordt tijdens de vakanties in het zonnige zuiden, wanneer de jachtigheid achterblijft aan de eerste 'péage'. Je kunt je echter afvragen in hoeverre dat cliché werkelijk klopt, in een land dat nog steeds een van de grootste economieën ter wereld vormt. Waar een extreem-rechtse partij op verschillende plaatsen de plak zwaait, ook en vooral in dat zogezegd gastvrije en gemoedelijke zuiden. Waar er veel woningen in pittoreske dorpjes leegstaan (en dus goedkoop zijn) doordat jongeren er wegtrekken, naar de grote steden.

Die vraag lijkt alvast niet gesteld te zullen worden in de reportagereeks 'La vie en rose', waarvoor Annemie Struyf een jaar lang op bezoek ging bij Vlamingen die in Frankrijk een nieuw leven proberen op te bouwen. Diegenen die zij ontmoet, droomden 'van een plek in de natuur, waar het leven nog eenvoudig is en mensen nog tijd hebben voor elkaar', zo mijmerde Struyf bij het begin. Zij wilden weg van hun drukke bestaan hier en terug naar 'hoe het leven in Vlaanderen dertig, veertig jaar geleden was', alsof ze in plaatsjes als Corrèze of Gavaudun nog nooit gehoord hebben van wifi, breedbeeldtelevisie of regendouches.

Niet dat de mensen waar Struyf langsreed oninteressant waren: een gezin dat de familieboerderij in de Kempen opgeeft om in de Limousin runderen te gaan kweken, spreekt tot de verbeelding, en dat Steve en Nancy van de ene dag op de andere en zonder enige notie van het Frans beslisten een b&b te gaan runnen, is op zijn zachtst gezegd dapper. En Struyf liet ook al zien dat niet alles rozengeur en maneschijn was, zeker op financieel vlak. Alleen is het jammer dat een complex en veelkleurig land als Frankrijk nog maar eens herleid werd tot de koekendozenromantiek van petanquende oudjes op een marktplein, groene heuvels of zonnebloemvelden. Plus est en vous, Annemie.


Quote

'Hoe zeg je 'een afspraak' in het Frans?' Steve, vlak voor hij de bank instapte om een brandverzekering voor zijn nieuwe woonst af te sluiten, en vlak nadat hij zijn beperkte kennis van het Frans had gerelativeerd met 'Ik zal me er wel uit lullen'.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234