null Beeld

Lady Gaga - ARTPOP

Wie boven de zestien is écht geïnteresseerd in Lady Gaga? En wie is in de eerste plaats geïnteresseerd in haar muziek? Je kan je dus afvragen hoe noodzakelijk het is haar nieuwe cd te bespreken. Toch is Gaga – en dat is het understatement van de week – een fenomeen en, meer nog dan de Britneys, Christina’s en Madonna’s van de vorige generaties, een magneet.

Ik was onlangs in het Langham hotel. Daar verblijft Gaga altijd als ze in Londen is. Meer nog: ze laat weten dat ze daar zal verblijven en ensceneert een dramatische aankomst en vertrek, telkens in een andere extravagante outfit. Da’s de omgekeerde wereld, maar niet voor de attention junkie en exhibitioniste Gaga. Zij is het prototype van de gekwelde artiest wiens verleden bulkt van de trauma’s – op elke straathoek van New York vind je zo iemand. Voor haar is een carrière therapie – zie ook die andere attention junkie, haar surrogaatmoeder, muze en goeroe, de kunstenares Marina Abramovic.

Zij en – laten we dat niet vergeten – de batterij marketingexperts die haar omringt, zijn er ook in geslaagd de geschiedenis te herschrijven, het marginale losersletje dat ze ooit was uit te wissen en Gaga te mythologiseren, zodat het nu lijkt alsof ze een kunstwerk is, een natuurkracht die er altijd al was.

Toch heb ik sympathie voor haar: ze is niet dom, niet saai, anders dan anders, ze stelt zich kwetsbaar op, ze méént het, en meer dan Madonna & Co pimpt ze het popsterrendom tot het uiterste.

Bij Gaga gaat het om veel meer, en tegelijk veel minder dan haar muziek. Ze werpt zich op als de biechtmoeder, reddingsboei en martelares van haar fans. Haar concerten zijn visuele extravaganza waarbij de muziek slechts de soundtrack is – niet andersom. En in al het geloei en geharrewar omtrent haar stunts, haar outfits, haar vermeende depressies en haar triomfen, lijkt een nieuwe cd bijzaak.

Op ‘ARTPOP’ staan vijftien tracks waarvan ik me afvraag in hoeverre zij er aan heeft bijgedragen – ook háár dag telt slechts 24 uur, en daarvan gaan er al 23 naar provoceren en slapen. ‘Venus’, ‘G.U.Y.’, ‘Sexxx Dreams’ en ‘Swine’ beklijven het best. De productie (eightiesdance, hiphop, discopop) moet daarbij vooral verbergen dat Gaga goed naar Tori Amos heeft geluisterd.

Maar uiteindelijk is Gaga de volgende stap in een kwalijke opmars van ‘artiesten’ wier ‘muziek’ wordt gemaakt door een onzichtbaar legertje technici en producers, en wier roem kunstmatig wordt opgefokt door stunts en provocaties. Ik wens haar alle geluk. En haar fans een beter rolmodel.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234