null Beeld

Lady Gaga - Born this Way

'I am the future!' brulde Lady Gaga
twee jaar geleden op het podium van Rock Werchter, en vorige week heeft ze gelijk gekregen: volgens Forbes is Gaga de invloedrijkste beroemdheid op aarde - groter dan Jezus
en Madonna
samen.

Katia Vlerick

En dat met seventiesteksten over weglopen-van-huis à la Springsteen
geplakt op eurotrashbeats zoals ze in de nineties bij ons werden gefabriceerd door gezichtsloze projecten als Human Resource
.

Bekentenis één: wij zijn pas believers sinds de ep 'The Fame Monster' uit 2009 - de decadente, knettergekke single 'Bad Romance' en vooral de met cyaankali vergiftigde knuffelrock van 'Monster' deden het hem. Bekentenis twee: ook wij zitten al weken klaar om de nieuwe Gaga, de meest gehypete plaat van 2011, met de grond gelijk te maken.

De singles 'Born This Way'
(zelfs voor gays té gay) en vooral 'Judas'
('Bad Romance', deel 8) gaven ons er zelfs zin in. Helaas, haters: 'Born This Way'
-de-elpee heeft de lelijkste hoes van het jaar (Gaga goes metal) en is niet de monumentale pletwals die Mama Monster had aangekondigd - ondanks alle ambitie: zeventien tracks en een flinke handvol bonusremixen - maar 't is evenmin de stinker die we verwacht hadden.

Gaga maakt haar twee miskleunen van singles goed met één song: 'The Edge of Glory'
, een catchy bombastbom waarvan we stellig hopen dat hij, tegen dat u dit leest, Adele
heeft verdrongen aan de top van de Billboard Hot 100.

E Street Band
-lid Clarence Clemons
speelt er sax op, maar de échte liefdesbrief aan The Boss is 'Yoü and I'
, een goeie ballad met verzen die er niet om liegen: 'Something about lonely nights and my lipstick on your face‹ / Something something about my cool Nebraska guy'.De andere liedjes in die categorie cyberroadmovies ('Marry the Night'
en 'Highway Unicorn (Road to Love)'
) zijn saaie middle of the road, meer niet.

Dé grote vrees - dat 'Born This Way' geen campy discohits over en voor misfits zou bevatten - blijkt ongegrond. 'Government Hooker'
is zoals Fischerspooner
had geklonken, hadden ze wat meer ambitie gehad. Met z'n 'I'm a nerd / I'm absurd'-refrein is de ADHD-track 'Bad Kids'
onze favoriet, 'Sheiße'
is lekker vloekende moffendisco, en in 'Heavy Metal Lover'
klinkt de zangeres als Donna Summer
aan de rohypnol – zwoel, loom en zelfs sexy.

Er dan weer compleet óver zijn de onbeluisterbare 'Country Road Version' van het titelnummer (één van de bonussen, en hoogstens interessant als bewijs van Gaga's onverbiddelijke ambitie: ze wil alle lagen van de wereldbevolking voor zich winnen - alsof dat nog nodig is) en 'Americano'
, dat klinkt als een gabberremix van een variétésingle uit de stal van Johnny Hoes
.

Wij hadden Lady Gaga op het - voorlopige? - toppunt van haar roem liever een hele plaat vol kierewiete pop zien maken, maar bored this way? Dat zijn we nog lang niet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234