Laidback en rammelig-groovy: Courtney Barnett

‘I get adrenaline / Straight to the heart / I feel like Uma Thurman / Post-overdosing kick start.’ Zelden klonk een liedje over een spoedopname zo laidback en aangenaam rammelig-groovy als ‘Avant Gardener’ van de Australische Courtney Barnett (26).

‘Avant Gardener’ staat nog altijd te blinken op ‘The Double EP’, die hier eerder dit jaar goeie punten kreeg. Sindsdien is Courtney Barnett bijna continu op de baan geweest, maar in 2015 zou haar echte debuut moeten uitkomen.

Barnett «Ik heb de plaat dit voorjaar al afgewerkt, terwijl ik op tournee was met Billy Bragg. Billy heeft me niet geleerd hoe ik een song moet schrijven – laat staan hoe ik mijn belastingen moet invullen (lacht) maar touren met hem gaf me een boost. Geweldig toch hoe hij blijft strijden voor de zaken waarin hij gelooft? Gewoon wat rondhangen met hem gaf me de energie om de plaat af te werken.»

HUMO Een andere inspiratiebron is Nirvana, hoewel je veel te jong bent om hen bewust meegemaakt te hebben. Wat vond je in de songs van Kurt Cobain dat je niet vond in muziek van jouw generatie?

Barnett «Een vriend van mijn oudere broer maakte mixtapes voor ons, en hij zette er altijd iets van Nirvana op. Gaandeweg raakte ik geobsedeerd. ‘Nevermind’ was de eerste plaat van hen die ik kocht, maar mijn favoriet is intussen ‘Incesticide’. Anyway: ik was nog maar een kind toen. Een groep live gaan bekijken of zo, ik wist niet eens dat dat kon. Dus ik besefte ook niet dat een groep als Nirvana niet meer bestond. Ik denk dat ik me aangetrokken voelde door de energie – de rest van de klas luisterde naar The Spice Girls

HUMO ‘I’m having trouble breathing in / My hands are shaky / My knees are weak’. Is die ziekenhuisopname in ‘Avant Gardener’ autobiografisch?

Barnett «Ja, het hele verhaal is echt gebeurd. Ik heb een soort paniekaanval gehad, twee Kerstmissen geleden. I kind of... Het was de ergste aanval die ik tot nu toe heb gehad. Ik moet altijd wat op mijn hoede zijn, al is het vooral belangrijk dat ik mijn leven niet laat beheersen door die angst. Ik weet in ieder geval niet wat die aanval toen heeft getriggerd – some weird thing.

»Vlak na dat incident heb ik in één ruk de tekst van ‘Avant Gardener’ geschreven, op het strand. Het is de enige songtekst die ik geschreven heb op een stuk muziek dat ik al had, normaal gezien bouw ik een song rond een tekst die al klaar is.»

HUMO ‘And in my dreams, I wrote the best song I’ve ever written / Can’t remember how it goes’ zing je in ‘History Eraser’. Ook waargebeurd?

Barnett «Yep, dat maak ik constant mee. Het is dat vervelende gevoel waarmee je wakker wordt: je bent ervan overtuigd dat je iets geniaals hebt geschreven, alleen kan je je niet meer herinneren wat. Het kan stom klinken, maar ik leg wel altijd een notitieboekje naast mijn bed. Als ik dan ideeën krijg in het midden van de nacht, én als ik het geluk heb dat ik wakker word, dan kan ik ze meteen opschrijven.»

HUMO Wat zijn volgens jou de beste songs aller tijden?

Barnett «Er is toch veel klassieke muziek waar niks boven gaat. Mijn moeder luisterde veel naar klassiek, pa luisterde naar jazz. Dat was mijn jeugd: gedwongen worden om naar die muziek te luisteren, but you end up really loving it. Ik hou heel veel van Keith Jarrett, en in de rock zijn mijn favorieten The Velvet Underground, Talking Heads, David Bowie en Television.

»Mijn ouders houden van mijn muziek. They think it’s really cool. Ik denk dat er ook wel wat jazz in mijn muziek zit, ook al hoor je het misschien niet meteen: volgens mij komt mijn improvisatiedrang uit die hoek.»

HUMO Als er iets doorschemert in je muziek, lijken het me bluesinvloeden te zijn.

Barnett «Ik heb niet eens zo veel platen, ik luister vooral naar dingen die andere mensen me toestoppen. Ik heb veel tijd doorgebracht met The Band: dat is geen blues, maar het heeft ermee te maken. Zie ook The Grateful Dead, en Dylan, Elvis... echte blues heb ik nog niet veel binnen gekregen, wél afgeleiden. Of het moet de soundtrack van ‘The Blues Brothers’ geweest zijn, één van mijn favoriete films uit mijn kindertijd (lacht).»

HUMO Niet uit Melbourne, zoals jij, wél uit Perth: The Triffids. Hier bij ons een groep met een bijzondere betekenis. Ook voor jou?

Barnett «The Triffids zijn in Australië een cultgroep, net als The Go-Betweens trouwens, ook één van mijn favoriete groepen: iedere muzikant kent ze, maar daar houdt het ook zowat op. De Triffids-plaat die ik het meest koester, is ‘Treeless Plain’ – ik hou het meest van de song ‘My Baby Thinks She’s a Train’.»

HUMO Sinds Courtney Barnett weten we dat er in Australië zoiets bestaat als de Vanda & Young Songwriting Competion, naar de producers van AC/DC. Jouw song ‘History Eraser’ heeft die gewonnen?

Barnett «Nee! Journalisten maken daar trouwens veel meer spel van dan ik – ik denk dat ik finalist was of zo. Maar ik hou natuurlijk van AC/DC – wie niet? ‘Hells Bells’, that’s a really sick song, The Dandy Warhols hebben er ook een hele goeie cover van gedaan. Sorry, hang on (wordt gebeld op een andere lijn). Hallo? Hier ben ik weer – ik heb mezelf getrakteerd op een mooi hotel vorige nacht.»

HUMO En de receptie belde zonet dat je bath butler voor je deur staat?

Barnett (lacht) «Nee, dat ik dringend moet uitchecken.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234